Medycyna konstytucjonalna
Między Najwyższą Ostatecznością a ośmioma trigramami znajdują się cztery obrazy. Koreański lekarz uznał te cztery za typologię istot ludzkich, nadał każdemu z nich własną fizjologię, temperament i farmakopeę, i stworzył system, którego wciąż naucza się w koreańskich szkołach medycznych i który jest dziś stosowany w klinikach.
- 4
- typów konstytucjonalnych
- 1894
- rok publikacji
- 8
- koreańskich uczelni medycznych, które go nauczają
Typy i ich mechanizm
Cztery typy, z których każdy definiowany jest przez parę silnego i słabego układu narządowego, z charakterystycznym temperamentem, budową ciała, skłonnością do chorób i zestawem terapii.
Cztery obrazy
Większe Yang, mniejsze Yang, większe Yin i mniejsze Yin, etap pomiędzy dwoma trybami a ośmioma trigramami. W klasyku są etapem kosmologicznym; Lee Je-ma odczytał je jako klasyfikację ludzi.
Taeyang, większe Yang
Silne płuca, słaba wątroba. Opisywany jako zdecydowany, asertywny towarzysko i skłonny do przeceniania własnych sił, z rozwiniętą górną częścią ciała. Zdecydowanie najrzadszy typ, co ogranicza doświadczenie kliniczne w jego rozpoznawaniu.
Soyang, mniejsze Yang
Silna śledziona, słabe nerki. Szybki, otwarty i niecierpliwy, z pełniejszą klatką piersiową niż dolną częścią ciała. Charakterystyczne słabości to gorąco trawienne i dolegliwości układu moczowego.
Taeeum, większe Yin
Silna wątroba, słabe płuca. Stały, cierpliwy i skłonny do gromadzenia, często o cięższej budowie ciała. Problemy oddechowe i metaboliczne to wzorzec, na który trzeba uważać, a jest to najczęstszy typ w populacji koreańskiej.
Soeum, mniejsze Yin
Silne nerki, słaba śledziona. Ostrożny, introwertyczny i łatwo marznący, zwykle o drobniejszej budowie. Powracającą trudnością jest słabość trawienna i wzorce zimna.
Pary silnych i słabych narządów
Każdy typ definiowany jest przez jeden zbyt silny i jeden zbyt słaby układ narządowy. Zdrowie polega na zarządzaniu tą nierównowagą, a nie na jej korygowaniu, ponieważ to sparowanie uważa się za konstytucjonalne i dożywotnie.
Temperament jako diagnoza
Lee Je-ma traktował skłonność emocjonalną jako fizjologicznie przyczynową, a nie tylko skorelowaną. Smutek, gniew, radość i spokój są każde powiązane z jednym typem, a ich nadmiar jest mechanizmem choroby.
Ustalanie typu
Na podstawie budowy ciała, struktury twarzy, głosu, temperamentu, trawienia, snu, potliwości oraz reakcji na konkretne pokarmy i zioła. To centralny akt kliniczny i najtrudniejsza do rzetelnego wykonania część systemu.
Farmakopea właściwa dla typu
Każdy typ ma własną materia medica, a to samo ziele może pomóc jednemu typowi, a zaszkodzić innemu. To najostrzejsze odejście tego systemu od standardowej medycyny wschodnioazjatyckiej, gdzie receptury dobiera się do wzorca, a nie do osoby.
Dieta właściwa dla typu
Listy pokarmów według konstytucji to najpopularniejsze zastosowanie, szeroko rozpowszechnione w koreańskich publikacjach o zdrowiu. To też część mająca najluźniejszy związek z tekstem źródłowym.
W opozycji do diagnozy wzorca
Standardowa medycyna chińska leczy aktualny wzorzec, który może się zmieniać od wizyty do wizyty. Sasang leczy konstytucję, uznawaną za stałą przez całe życie. Obie podają różne recepty na identyczne objawy.
Program badawczy
Koreańskie zespoły badawcze poszukiwały genetycznych, metabolicznych i antropometrycznych korelatów czterech typów oraz opracowały standaryzowane kwestionariusze typowania. Wyniki są niejednoznaczne, a poszukiwania trwają.
Źródła, teksty i pozycja
Skąd wziął się ten system, jak jest dziś stosowany oraz co potwierdzają, a czego nie potwierdzają dowody.
Lee Je-ma
Lekarz, żołnierz i urzędnik, który opublikował ten system w 1894 roku po dziesięcioleciach praktyki. Podobno kierowała nim po części własna słaba kondycja zdrowotna, a dzieło poprawiał aż do śmierci.
Dongui Susese Bowon
Tekst założycielski, którego tytuł zwykle tłumaczy się jako Długowieczność i zachowanie życia w medycynie wschodniej. Przedstawia cztery typy, ich fizjologię, temperamenty i sposoby leczenia.
Cztery obrazy w klasyku
Wielki Traktat mówi, że Najwyższa Ostateczność rodzi dwa tryby, te rodzą cztery obrazy, a te osiem trigramów. Lee Je-ma wziął ten pośredni etap i uczynił z niego typologię człowieka.
Psychologia konfucjańska
Jego ujęcie smutku, gniewu, radości i spokoju wpisuje się w toczoną w epoce Joseon debatę o czterech początkach i siedmiu emocjach. Sasang jest w takim samym stopniu produktem koreańskiej filozofii, jak i medycyny.
Koreańska tradycja medyczna
Dongui Bogam Heo Juna ustanowił już wyraźnie koreańską literaturę medyczną. Lee Je-ma pracował w ramach dojrzałej tradycji narodowej, a nie importował ją z zewnątrz.
W koreańskiej edukacji medycznej
Sasang jest obowiązkowym przedmiotem na koreańskich studiach medycznych i uznaną specjalizacją kliniczną, z własnym towarzystwem naukowym i czasopismami. W swoim kraju pochodzenia nie jest to praktyka marginalna.
Medycyna ośmiu konstytucji
Rozszerzenie autorstwa Kwon Do-wona, dzielące każdy z czterech typów na dwa, z własną metodą diagnozy pulsu. Osobna szkoła, czasem mylona z właściwym Sasang.
Standaryzowane narzędzia typowania
Zwalidowane kwestionariusze, takie jak seria QSCC, opracowano, by uczynić typowanie powtarzalnym między praktykującymi, co było najbardziej oczywistą słabością metodologiczną tego systemu.
Badania genetyczne i metaboliczne
Badania asocjacyjne odnotowały korelacje między typem konstytucjonalnym a pewnymi markerami. Wyniki są niespójne, a próby często niewielkie; niczego nie ustalono ostatecznie.
Koreański kontekst intelektualny
Sasang należy do szerszej tradycji, w której Księga Przemian dostarczała roboczego słownictwa koreańskiej filozofii. To tło opisuje strona szkoły Juyeok.
Popularne diety konstytucjonalne
Porady żywieniowe oparte na typie są szeroko publikowane i konsumowane w Korei, daleko poza środowiskiem klinicznym, i to właśnie tam większość Koreańczyków styka się z tym systemem.
Ostrożność kliniczna
Ponieważ system zakłada, że lek właściwy dla jednego typu może zaszkodzić innemu, samodzielne typowanie się na podstawie kwestionariusza i samodzielne przepisywanie sobie ziół to dokładnie to zastosowanie, przed którym ostrzega jego własna logika.
Od kosmologii do ciał
Wielki Traktat opisuje sekwencję: Najwyższa Ostateczność rodzi dwa tryby, dwa tryby rodzą cztery obrazy, a cztery obrazy rodzą osiem trigramów. Cztery obrazy, większe i mniejsze Yang oraz większe i mniejsze Yin, zwykle pomija się jako etap w drodze do trigramów.
W 1894 roku koreański lekarz Lee Je-ma zatrzymał się na tym etapie i zapytał, co by z tego wynikało, gdyby cztery obrazy opisywały rodzaje ludzi. Jego odpowiedzią była medycyna Sasang, i jest to najpełniej opracowane zastosowanie kliniczne, jakie Księga Przemian wydała gdziekolwiek.
Cztery typy
Każdy typ definiowany jest przez parę układów narządowych: jeden konstytucjonalnie zbyt silny, drugi zbyt słaby. Ta nierównowaga określa budowę ciała, temperament, skłonność do chorób i to, co bezpiecznie tę osobę wyleczy.
Taeyang, większe Yang, ma silne płuca i słabą wątrobę: asertywny, zdecydowany, rozwinięty w górnej części ciała, skłonny do przeceniania własnych sił. To zdecydowanie najrzadszy typ, więc doświadczenie kliniczne w jego rozpoznawaniu jest skromne.
Soyang, mniejsze Yang, ma silną śledzionę i słabe nerki: szybki, towarzyski, niecierpliwy, pełniejszy w górnej części ciała niż w dolnej, ze skłonnością do gorąca trawiennego i dolegliwości układu moczowego.
Taeeum, większe Yin, ma silną wątrobę i słabe płuca: cierpliwy, stały, skłonny do gromadzenia, często o cięższej budowie ciała, uważający na problemy oddechowe i metaboliczne. To najczęstszy typ w populacji koreańskiej.
Soeum, mniejsze Yin, ma silne nerki i słabą śledzionę: ostrożny, introwertyczny, łatwo marznący, na ogół drobniejszej budowy, z powracającym problemem słabości trawiennej.
Dlaczego to nie jest zwyczajna medycyna chińska
Różnica jest fundamentalna, a nie kwestią rozłożenia akcentów. Standardowa medycyna wschodnioazjatycka diagnozuje wzorzec, czyli konfigurację objawów, jaką pacjent prezentuje dzisiaj, a może już nie prezentować za miesiąc, i to do tego wzorca dobiera receptę.
Sasang diagnozuje osobę. Konstytucję uznaje się za stałą przez całe życie, a leczenie ma na celu zarządzanie jej wrodzoną nierównowagą, a nie korygowanie stanu przejściowego. Konsekwencja jest ostra: zioło lub pokarm odpowiedni dla jednej konstytucji może aktywnie szkodzić innej, więc poprawne ustalenie typu jest centralnym aktem klinicznym, zanim jeszcze pojawi się jakiekolwiek pytanie o objawy.
Lee Je-ma uczynił też skłonność emocjonalną przyczyną fizjologiczną, a nie tylko skojarzeniem. Smutek, gniew, radość i spokój są każde powiązane z jednym typem, a ich nadmiar jest mechanizmem, przez który powstaje choroba. Ten zabieg wpisuje się w toczoną w epoce Joseon debatę o czterech początkach i siedmiu emocjach, co jest jednym z powodów, dla których Sasang czyta się jako produkt koreańskiej filozofii w takim samym stopniu, co medycyny.
Jej pozycja dzisiaj
To ta część, którą zwykle błędnie przedstawia się w anglojęzycznych tekstach o Księdze Przemian. Sasang nie jest ciekawostką historyczną ani ludową praktyką. To obowiązkowy przedmiot na koreańskich studiach medycznych, uznana specjalizacja kliniczna z własnym towarzystwem naukowym i czasopismami, oraz rutynowa część praktyki w koreańskich klinikach.
Od lat 90. XX wieku koreańskie zespoły badawcze pracowały nad dwoma problemami. Pierwszy to powtarzalność: ponieważ typowanie zależy od oceny budowy, głosu, temperamentu i reakcji przez praktykującego, różni klinicyści mogli przypisać temu samemu pacjentowi inny typ, dlatego opracowano standaryzowane kwestionariusze, takie jak narzędzia QSCC. Drugi problem to to, czy cztery typy odpowiadają czemukolwiek mierzalnemu, przy czym badania asocjacyjne przyglądały się markerom genetycznym, metabolicznym i antropometrycznym.
Uczciwym podsumowaniem tego drugiego programu badawczego jest to, że wyniki są niejednoznaczne i niczego nie ustalono ostatecznie. Badania są często niewielkie, wyniki nie replikują się konsekwentnie, a typologia nie została zwalidowana w taki sposób, jakiego mieli nadzieję jej zwolennicy. To realne ograniczenie i warto powiedzieć to wprost.
Co jest tak naprawdę twierdzone
Warto rozdzielić trzy sprawy.
To, że Księga Przemian dostarczyła ramy, jest po prostu prawdziwe i udokumentowane: mówi o tym sam Lee Je-ma, a cztery obrazy stanowią samą strukturę.
To, że system jest w Korei zinstytucjonalizowany klinicznie, jest również prawdziwe i łatwe do sprawdzenia.
To, że cztery konstytucje odpowiadają biologicznie rzeczywistym kategoriom, jest kolejnym twierdzeniem, i to takim, którego nie wykazano. Czytelnik może przyjąć dwa pierwsze twierdzenia bez trzeciego.
Własna logika systemu dostarcza też praktycznej przestrogi. Jeśli lek właściwy dla jednego typu może zaszkodzić innemu, to samodzielne typowanie się na podstawie kwestionariusza z czasopisma i przepisywanie sobie ziół jest dokładnie tym zastosowaniem, przed którym ostrzega ta struktura.
Strona szkoły Juyeok opisuje szerszą koreańską tradycję intelektualną, z której wyrosła Sasang, w której Księga Przemian przez pięć wieków była roboczym słownictwem filozofii.
Najczęściej zadawane pytania
Najnowsze wpisy
Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.