Φυλαχτά · Βόρεια προστατευτικά

Μπουκάλι της μάγισσας

Γνωστό και ως: Μπουκάλι Bellarmine, γενειοφόρος στάμνα

Ένα δοχείο με καρφίτσες και ούρα θαμμένο κάτω από το τζάκι, με τη θεωρία ότι η μάγισσα θα ένιωθε καθεμία από αυτές.

Με μια ματιά

Περιοχή
Αγγλία, στη συνέχεια Νέα Αγγλία
Περίοδος
Κυρίως 17ος αιώνας
Δοχείο
Πήλινη στάμνα Bartmann (Bellarmine), αργότερα γυάλινη
Περιεχόμενο
Καρφίτσες, καρφιά, τρίχες, αποκόμματα νυχιών, υφασμάτινες καρδιές, ούρα
Θαμμένο κάτω από
Εστία, κατώφλι, καμινάδα
Ανασκαμμένα μέχρι σήμερα
Πάνω από 200 στην Αγγλία, ανάμεσά τους ένα άθικτο στο Γκρίνουιτς (2004)

Τι είναι

Ένα δοχείο γεμάτο με μυτερά μεταλλικά αντικείμενα και οργανικά υπολείμματα από το σώμα του μαγεμένου ανθρώπου, σφραγισμένο και θαμμένο κάτω από την εστία, το κατώφλι ή την καμινάδα ενός σπιτιού.

Το συνηθέστερο σκεύος κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα ήταν μια στάμνα Bartmann, γνωστή στα αγγλικά ως bellarmine: ένα πήλινο δοχείο από τη Ρηνανία με υάλωμα άλατος, στο στόμιο του οποίου ήταν αποτυπωμένη η μορφή ενός γενειοφόρου αγρίου. Επρόκειτο για ένα συνηθισμένο εισαγόμενο δοχείο, και αυτή ακριβώς η χαρακτηριστική μορφή επιτρέπει στους αρχαιολόγους να τα αναγνωρίζουν τόσο εύκολα στα ανασκαφικά ευρήματα. Μεταγενέστερα μπουκάλια κατασκευάζονταν από γυαλί, ενώ τα δείγματα του δέκατου όγδοου και δέκατου ένατου αιώνα γίνονται απλούστερα.

Το περιεχόμενο παραμένει τόσο σταθερό ώστε θυμίζει συνταγή: λυγισμένες καρφίτσες και καρφιά, συχνά αρκετές δεκάδες. Ανθρώπινες τρίχες και αποκόμματα νυχιών. Ύφασμα κομμένο σε σχήμα καρδιάς και τρυπημένο με καρφίτσες. Αγκάθια. Και ούρα, τα οποία είναι χημικώς ανιχνεύσιμα σε αρκετά από τα ανασκαμμένα δείγματα.

Η λογική

Πρόκειται για ανταποδοτική μαγεία και όχι για απλή προστασία, με τη διάκριση ανάμεσά τους να είναι σαφής. Το μπουκάλι της μάγισσας δεν λειτουργεί ως ασπίδα. Είναι μια παγίδα και ένα επιθετικό όπλο, το οποίο επιστρατεύει κάποιος που θεωρεί ότι ήδη δέχεται επίθεση.

Ο συλλογισμός βασίζεται στον ίδιο συμπαθητικό δεσμό που υποτίθεται ότι εκμεταλλεύεται η μάγισσα. Όπως επισημαίνει ο αρχαιολόγος Μπράιαν Χόγκαρντ (Brian Hoggard), τα ούρα και οι τρίχες λειτουργούν ως βιομετρικό δόλωμα: διατηρούν τη σύνδεση με το σώμα του θύματος, με αποτέλεσμα η κατάρα που ταξιδεύει μέσα από αυτόν τον σύνδεσμο να καταλήγει σε ένα σφραγισμένο δοχείο γεμάτο λυγισμένο σίδερο αντί για τον ίδιο τον άνθρωπο. Στη συνέχεια, οι καρφίτσες ανταποδίδουν στη μάγισσα όσα εκείνη προκαλούσε στο νοικοκυριό. Οι πηγές της εποχής αναφέρουν ρητά ότι το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ήταν ο αφόρητος πόνος, ενώ σε ορισμένες μαρτυρίες σημειώνεται ότι η μάγισσα θα αναγκαζόταν να εμφανιστεί στην πόρτα του σπιτιού.

Το έργο Saducismus Triumphatus του Τζόζεφ Γκλάνβιλ (Joseph Glanvill), που εκδόθηκε το 1681, περιγράφει τη μέθοδο αναλυτικά, καταγράφοντας μάλιστα μια περίπτωση όπου το μπουκάλι τοποθετήθηκε στη φωτιά, αλλά η θεραπεία λειτούργησε μόνο όταν τελικά θάφτηκε στη γη.

Η σημασία του για την ιστορία της μαγείας

Σχεδόν κάθε άλλο στοιχείο σε αυτή τη συλλογή μάς είναι γνωστό από γραπτά κείμενα, μουσειακά κοσμήματα ή ζωντανές παραδόσεις. Το μπουκάλι της μάγισσας είναι γνωστό από το ίδιο το έδαφος. Περισσότερα από διακόσια έχουν ανασκαφεί στην Αγγλία, με μια ευδιάκριτη συγκέντρωση στην Ανατολική Αγγλία, καθώς και ένας μικρότερος αριθμός στην αποικιακή Νέα Αγγλία. Ένα απολύτως άθικτο εύρημα, ακόμη σφραγισμένο με τον φελλό του, ανακτήθηκε από μεγάλο βάθος στο Γκρίνουιτς το 2004 και το περιεχόμενό του αναλύθηκε εργαστηριακά, προσφέροντας ό,τι πιο κοντινό διαθέτει ο κλάδος σε ένα ανέπαφο ιστορικό δείγμα.

Το γεγονός αυτό του προσδίδει κάτι που δεν διαθέτει κανένα άλλο φυλαχτό της συλλογής: πραγματική αρχαιολογική κατανομή, χρονολογήσιμα δοχεία, αναλύσιμο περιεχόμενο και συγκεκριμένα ανασκαφικά συμφραζόμενα. Όταν οι ιστορικοί εξετάζουν πόσο διαδεδομένη ήταν στην πραγματικότητα η καθημερινή ανταποδοτική μαγεία στην πρώιμη νεότερη Αγγλία, αυτά ακριβώς είναι τα τεκμήρια που επικαλούνται.

Η πρακτική αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη συνήθεια απόκρυψης αντικειμένων μέσα σε κτίρια: παπούτσια σε καμινάδες, αποξηραμένες γάτες μέσα σε τοίχους, χαραγμένα σύμβολα κοντά σε ανοίγματα. Το οίκημα γινόταν αντιληπτό ως ένα σώμα με ευάλωτα ανοίγματα, και αυτά τα ανοίγματα απαιτούσαν προστασία και φροντίδα.

Το τέλος της παράδοσης

Τα μπουκάλια των μαγισσών αρχίζουν να σπανίζουν κατά τη διάρκεια του δέκατου όγδοου αιώνα, καθώς οι διώξεις μαγισσών σταματούν και η σχετική πίστη χάνει τη θεσμική της υποστήριξη. Παρόλα αυτά, μεμονωμένα παραδείγματα συνεχίζουν να εμφανίζονται στον δέκατο ένατο, ακόμη και στον εικοστό αιώνα.

Στη σύγχρονη εποχή παρατηρούνται αναβιώσεις, κυρίως σε νεοπαγανιστικές παραδόσεις και σύγχρονες μορφές λαϊκής μαγείας. Συνήθως παρασκευάζονται χωρίς ούρα και με ρητό στόχο την προστασία παρά την αντεπίθεση. Αυτό αποτελεί μια ουσιαστική μεταβολή του αρχικού σκοπού του αντικειμένου. Το ιστορικό μπουκάλι συνιστούσε μια πράξη επιθετικότητας εναντίον συγκεκριμένου γείτονα, και το να εκλαμβάνεται σήμερα ως ένα αβλαβές οικιακό φυλαχτό αλλοιώνει το ιστορικό του νόημα.

Πώς κατασκευαζόταν ένα μπουκάλι της μάγισσας

Ανασύνθεση με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα και τις καταγραφές του δέκατου έβδομου αιώνα.

  1. Επιλέξτε ένα πήλινο δοχείο, που κατά την εποχή εκείνη ήταν συνήθως μια στάμνα Bellarmine με ανάγλυφο γενειοφόρο πρόσωπο στον λαιμό.
  2. Γεμίστε το με λυγισμένες καρφίτσες, καρφιά και αγκάθια. Τα ανασκαφικά δείγματα περιέχουν συχνά δεκάδες τέτοια αιχμηρά αντικείμενα.
  3. Προσθέστε υλικά από τον άνθρωπο που θεωρείται παθών: ούρα, τρίχες και αποκόμματα νυχιών.
  4. Τοποθετήστε μια υφασμάτινη καρδιά τρυπημένη με καρφίτσες, στοιχείο που συναντάται σε ένα αξιοσημείωτο ποσοστό των ευρημάτων.
  5. Σφραγίστε το δοχείο, όπως γινόταν τότε με φελλό και ενίοτε με κερί.
  6. Θάψτε το αναποδογυρισμένο κάτω από την εστία, το κατώφλι ή την καμινάδα, και αφήστε το εκεί. Ένα μπουκάλι που ξεθάβεται χάνει τη δραστικότητά του.

Πρόκειται για ένα από τα λίγα φυλαχτά της συλλογής που στρεφόταν ευθέως εναντίον συγκεκριμένου ζωντανού ανθρώπου. Καταγράφεται εδώ ως ιστορικό τεκμήριο και όχι ως πρακτική μέθοδος, καθώς οι σύγχρονες προστατευτικές εκδοχές αποτελούν ένα εντελώς διαφορετικό αντικείμενο υπό την ίδια ονομασία.

Ερωτήματα για στοχασμό

  • Αυτό το φυλαχτό προϋποθέτει ότι ένας συγκεκριμένος γείτονας σας βλάπτει. Τι αλλάζει όταν ο φόβος αποκτά πρόσωπο;
  • Το μπουκάλι θάβεται και δεν ανοίγεται ποτέ. Γιατί ένα φυλαχτό μπορεί να χρειάζεται να μένει μακριά από τα βλέμματα για να λειτουργήσει;
  • Οι σύγχρονες εκδοχές έχουν εξαλείψει την επιθετικότητα. Πρόκειται για αποκατάσταση ή για ένα εντελώς διαφορετικό αντικείμενο;

Συχνές ερωτήσεις

Τελευταίες Αναρτήσεις

Ανακαλύψτε την αρχαία σοφία των καρτών ταρώ και ξεκλειδώστε τα μυστήρια του πνευματικού σας ταξιδιού. Το ιστολόγιό μας είναι η πύλη σας για την κατανόηση του πλούσιου συμβολισμού, των νοημάτων και των πρακτικών εφαρμογών της ανάγνωσης ταρώ.