Ansuz

Ang hugis

Isang patayong poste na may dalawang braso na nakahilig pababa mula sa itaas sa parehong gilid, tulad ng binaligtad na Fehu nang pahalang. Tumataas ang mga braso ng Fehu; bumabagsak ang sa Ansuz.

Ang pormang ito ay malapit na umaakma sa Latin na F na binaligtad, at isa ito sa mga runang madalas banggitin ng mga iskolar na nangangatwiran para sa isang Latin o North Italic na pinagmulang script.

Ang diyos, at kung bakit nagbago ang pangalan

Ang ibig sabihin ng Proto-Germanic na ansuz ay isang diyos, partikular na isa sa mga Æsir, ang naghaharing pamilya ng panteon ng Norse. Ang anyong maramihan ay nananatili sa Old Norse na æsir at sa mga personal na pangalan sa buong daigdig na Germanic: dala-dala ito ng Oswald, Osmund, Ansgar, at Ásmundr.

Ito ay isang ligtas na muling binuong pangalan, at naglalagay ito ng isang paganong diyos sa ikaapat na posisyon ng alpabeto. Lumikha ito ng problema para sa mga Kristiyanong eskriba, at ang pagkakaiba sa mga tula ay nagpapakita kung paano ito hinawakan ng bawat kultura.

Tatlong tula, tatlong paksa

Ang Ansuz ang pinakamalinaw na halimbawa sa korpus ng mga medyebal na mapagkukunan na humihila sa iba't ibang direksyon.

Ang tulang Old English ay nagbabasa ng pangalan bilang os, Latin para sa bibig, at gumagawa ng isang ganap na hindi nakakasakit na saknong tungkol sa pagsasalita bilang mapagkukunan ng karunungan at aliw ng mga tagapayo. Ang isang diyos ay naging bahagi ng katawan. Pinagtatalunan pa rin kung ito ay isang Kristiyanong paglilinis ng paganong pangalan o isang tunay na paralel na tradisyon. Ngunit ang Anglo-Saxon na manuskritong glosaryo sa ibang lugar ay iniuugnay pa rin ang runa kay Woden bilang pinuno ng lahat ng pananalita, na nagpapahiwatig na ang mas matandang ugnayan ay hindi nakalimutan kundi isinantabi lamang.

Ang tulang Norwegian ay kumuha ng ikatlong opsyon at nagbabasa sa óss bilang isang wawa o bukana ng ilog, pagkatapos ay nagbibigay ng karaniwang walang kaugnayang ikalawang linya nito tungkol sa mga kaluban.

Ang tulang Icelandic ay hindi nakipagkompromiso kahit kailan. Pinapangalanan nito si Óðinn: ang tumatandang Gautr, prinsipe ng Ásgarðr, panginoon ng Valhalla. Sa isang ikalabinlimang siglong Kristiyanong Iceland ito ay kahanga-hanga, at ito ang pinakamatibay na solong piraso ng ebidensya na ang orihinal na pangalan ng runa ay talagang isang diyos.

Ang mga modernong pagbabasa na pinagsasama ang tatlo, na tinatrato ang Ansuz bilang banal na pananalita, ay gumagawa ng isang bagay na hindi ginagawa ng mga mapagkukunan. Ang pagsasanib ay gumagana nang maayos sa kasanayan. Ito ay isang sintesis, hindi isang pamana.

Si Odin at ang mga runa

Inilalarawan ng Hávamál si Odin na nakabitin ng siyam na gabi sa puno na hinahampas ng hangin, sugatan ng isang sibat, ibinigay sa kanyang sarili, bago niya kinuha ang mga runa habang sumisigaw at nahulog pabalik sa ibaba. Nakuha niya ang mga ito sa pamamagitan ng sakripisyo kaysa sa regalo o pagnanakaw.

Ang mitong iyon ay naitala sa isang ikalabintatlong siglong manuskrito ng Icelandic at naglalarawan ng mga runa sa pangkalahatan kaysa sa partikular na runang ito. Ito ang dahilan kung bakit ang buong script ay nagdadala ng asosasyong Odinic sa modernong kasanayan, at ang dahilan kung bakit ang Ansuz sa partikular ay itinuturing na kanyang titik.

Ito ay dapat paghiwalayin: ang mito ay tunay na medyebal na panitikang Norse. Ang hindi ito ay ang patotoo tungkol sa kung ano ang naisip ng mga tao noong ikaapat na siglo tungkol sa alpabeto.

Sa mga inskripsiyon

Bilang titik a, kabilang ito sa mga pinakakaraniwang runa sa korpus.

Dinadala rin nito ang isa sa mga pinakapinagtatalunang salita sa pag-aaral ng runa: ang alu, na matatagpuan sa mga bracteate, anting-anting at urnong panlibing sa buong rehiyon ng Elder Futhark. Ang etimolohiya ay nag-uugnay dito sa ale at sa kalasingan, at sa pamamagitan ng pagpapalawig sa mga nag-aalab na estado, proteksyon at pakikipag-ugnayan sa mga patay. Ito ang pinakamalapit na bagay na mayroon ang korpus sa isang pamantayang salitang pangkulam, at walang makapagsasabi nang may kumpiyansa kung para saan ito.

Ang pandiwang faihido, "Nagsulat ako" o "Nagpinta ako", ay nagdadala ng parehong runa at lumilitaw sa mga pormula ng gumagawa na bumubuo sa malaking bahagi ng mga natitirang teksto, kabilang ang ek goðagastiz runo faihido ng batong Einang.

Sa pagbasa, patayo

Ang Ansuz ay ang mensahe. Binabasa ito bilang sandali kapag ang isang bagay ay lumipat mula sa hindi sinasabi patungo sa sinasabi: pagdating ng payo, isang guro, isang hudyat, isang balita, ang pangungusap na muling nag-aayos ng isang sitwasyon.

Nagdadala ito ng awtoridad. Kung saan inilalarawan ng ibang mga runa ang mga kondisyon, karaniwang inilalarawan ng Ansuz ang isang interbensyon mula sa labas ng nagtatanong, kadalasan sa pamamagitan ng bibig ng ibang tao. Sa isang pagkalat tungkol sa isang desisyon madalas itong nangangahulugan na ang sagot ay darating bilang impormasyon kaysa bilang pananaw.

Ang pagbabasa ng inspirasyon ay sumusunod mula sa ugnayan kay Odin kaysa sa mga tula, at ito ang mas mahina sa dalawa ayon sa kasaysayan. Ito pa rin ang pinakakaraniwang modernong paggamit: Ansuz bilang runa ng ideya na dumarating nang buo.

Sa pagbasa, pabaligtad

Bumabaligtad ang Ansuz, at ang pagbaligtad ay hindi pangkaraniwang malinis dahil ang buong runa ay tungkol sa isang mensahe na dumarating nang buo.

Kapag binaligtad, ito ay ang pagkabigo ng mensahe. Mga kasinungalingan, masamang payo, babalang hindi pinansin, maling pagkarinig, komunikasyon na hindi tumimo. Sinasaklaw din nito ang husay sa pagsasalita na walang laman sa likod, ang taong nagsasalita nang maganda at walang sinasabi, at, sa mas madilim na dulo, ang pananalitang ginagamit upang manipulahin.

Ang pagbabasa ng katahimikan ay dapat ding panatilihin. Ang binaligtad na Ansuz minsan ay nagmamarka ng bagay na walang nagsabi gayong ang pagsasabi nito ang buong trabaho.

Mga modernong esoterikong patong

Ang punong ash, ang elemento ng hangin at ang pag-uugnay kay Odin sa itaas ay nagmula sa muling pagkabuhay noong ikadalawampung siglo, pangunahin na sina Thorsson at Aswynn. Ang ugnayan kay Odin ay may mas mahusay na makasaysayang batayan kaysa sa karamihan ng mga modernong pagkakatugma, ngunit ang partikular na pagtatalaga ng puno at elemento ay wala.

Ang Armanen row ni Guido von List noong 1902 ay may kasamang Os na may mga kahulugang siya ang nag-imbento. Ang sistemang iyon ay walang batayan sa epigraphic record at kalaunan ay hinihigop sa Völkisch at pagkatapos ay sa Nazi symbology, na dapat malaman tuwing may lilitaw na hindi inilaang "sinaunang" kahulugan ng runa sa isang modernong aklat.

Kasama ang ibang mga runa

Ang Ansuz kasama ang Raidho (ᚱ) ay nagpapadala ng mensahe sa isang lugar: balitang dumarating kasama ang paglalakbay, o payo tungkol sa isang paglalakbay.

Ang Ansuz kasama ang Kenaz (ᚲ) ay ang pares na ginagamit ng mga modernong mambabasa para sa pagtuturo at pag-aaral, pagsasalita kasama ang sulo.

Ang Ansuz kasama ang Isa (ᛁ) o Naudhiz (ᚾ) ay ang naka-block na mensahe. Ito ay isa sa mga mas malinaw na negatibong kumbinasyon sa hanay: may kailangang sabihin at ang mga kondisyon ay hindi magpapahintulot nito.

Ang Ansuz kasama ang Thurisaz (ᚦ) ay mga salitang may talim, at nagbabasa bilang kinakailangang komprontasyon o bilang argumento na nagdudulot ng pinsala, depende sa posisyon.

Ang Ansuz kasama ang Mannaz (ᛗ) ay nagpapaliit nito sa payo ng tao, at karaniwan ay tungkol sa isang partikular na tao na ang payo ay mahalaga.