Ang dakilang serye ng omen

Enuma Anu Enlil

Ang unang sanggunian sa astrolohiya: nasa pitumpung tableta at pitong libong omen, bawat isa ay binabasa ang mga tanawin sa kalangitan bilang babala na nakalaan sa hari. Binuo bandang 1000 BCE mula sa mas matatandang materyal, kinopya sa bawat maharlikang aklatan, sinipi tulad ng batas ng mga iskolar ng Nineveh, at sinangguni sa loob ng isang libong taon.

70
tableta, humigit-kumulang
7,000
omen
4
bahagi, bawat isa'y may isang diyos

Sa loob ng serye

Apat na banal na bahagi sa isang tiyak na pagkakasunud-sunod, buwan bago ang araw bago ang panahon bago ang mga bituin, napapalibutan ng mga nauna, kopya, komentaryo, at ulat na naging dahilan upang maging aktibong aklatan ang serye.

🌙

Ang mga tableta ng buwan (Sin, 1–14)

unang bahagi ang diyos ng buwan

Nagsisimula ang serye sa buwan: ang araw ng unang paglitaw nito, ang hugis at kiling ng mga sungay nito, mga halo, at ang mga pagtatagpo nito sa mga planeta at bituin. Bukod-tangi ang Tableta 14 dahil isa itong set ng numerical na talahanayan na nagpapakita kung gaano katagal mananatiling nakikita ang buwan gabi-gabi. Isa itong aritmetika na nakapaloob sa gitna ng dibinasyon.

🌘

Ang mga tableta ng eklipse (15–22)

unang bahagi ang mga pinakamalalang senyales

Walong tableta tungkol sa lunar eclipse, ang pinakamapanganib na senyales na maaaring ipakita ng kalangitan. Ang buwan, oras ng pagbabantay sa gabi, ang kuwadrante kung saan pumasok at lumabas ang anino, ang kulay nito, at ang tagal nito ay nagpabago lahat sa pagbasa. Ang mga pinakamalalang pagkakaayos ay tumutukoy mismo sa buhay ng hari.

☀️

Ang mga tableta ng araw (Shamash, 23–36)

ikalawang bahagi ang diyos ng araw

Binabasa ng bahagi ng araw ang disk nito tuwing pagsikat: ang kulay nito, ang mga ulap at pekeng araw sa paligid nito, mga halo, at ang kinatatakutang posibilidad ng solar eclipse. Ang nagdilim na araw ay nangangahulugan ng kalagayan ng hari at ng katatagan ng lupain. Sinubaybayan ng mga iskolar ang mga araw kung kailan posible itong mangyari.

⛈️

Ang mga tableta ng panahon (Adad, 37–49)

ikatlong bahagi ang diyos ng bagyo

Ang kulog ay isang tinig sa bahaging ito. Ang lugar at buwan kung kailan sumigaw si Adad ang nagdedesisyon kung ano ang sinasabi ng omen tungkol sa ani, baha, at digmaan. Kasama rin dito ang ulan, graniso, kidlat, bahaghari, at lindol dahil para sa mga tagabuo, ang lagay ng panahon ay bahagi rin ng mensahe ng kalangitan tulad ng mga bituin.

✨

Ang mga tableta ng bituin at planeta (Ishtar, 50–70)

ikaapat na bahagi mga planeta at nakapirming bituin

Binabasa ng huling bahagi ang mga planeta at ang mga nakapirming bituin: mga unang paglitaw, paglaho, pagtatagpo, at ang hitsura ng isang bituin sa pagsikat nito. Ang Venus, Jupiter, at Mars ang nagdadala ng pinakamaraming impormasyon. Ang mga omen sa bahaging ito ang direktang pinagmulan ng bawat kahulugang planetaryo sa kinalaunan.

🌟

Tableta 63, ang Tableta ng Venus

loob ng bahagi ni Ishtar datos noong ika-17 siglo BCE

Ang pinakasikat na iisang tableta ng serye ay nagtatambal sa dalawampu't isang taon ng naobserbahang pagsikat at paglubog ng Venus sa ilalim ni Haring Ammisaduqa kasama ang mga omen para sa bawat isa. Pinapanatili nito ang pinakamatandang naitalang rekord ng planeta na umiiral. Nananatili itong batayan para sa pagtukoy ng petsa ng dinastiya ng Lumang Babylonia.

🏺

Ang mga nauna sa Lumang Babylonia

Mesopotamia simula ng ika-2 milenyo BCE

Ang mga omen sa kalangitan na mas matanda pa kaysa sa mismong serye: ang mga koleksyon ng eklipse ng Lumang Babylonia at nagkalat na omen ng mga planeta ay nagpapakita na ang kasanayan ay ginagawa na bago pa man naging pamantayan. Tinipon, inayos, at pinalawak lamang ng mga tagabuo ng Enuma Anu Enlil ang pamana na ito sa halip na imbuhin ito.

🌍

Ang mga panlabas na kopya

Hattusa · Emar · Ugarit · Susa huli ng ika-2 milenyo BCE

Bago pa man naging pamantayan ang serye, naglakbay na ang materyal nito. Ang mga kopya at adaptasyon ng mga celestial na omen ng Babylonia ay makikita sa kabisera ng Hittite, sa Syria, at sa Elam, at ang ilan ay isinalin pa sa wikang Hittite. Ipinapakita nito na ang pagbasa ng kalangitan ng Babylonia ay iniluluwas na isang libong taon bago ito sinimulan ng mga Griyego.

🗂️

Mga rebisyon at pag-numero

Nineveh · Babylonia · Uruk ika-1 milenyo BCE

Bakit 'humigit-kumulang pitumpung' tableta ang serye: magkakaiba ang pag-numero ng mga lungsod. Ang edisyon ng Nineveh at ang sa Babylonia ay naghati sa parehong materyal sa magkaibang bahagi. Kaya't ang tabletang tinatawag na 23 sa isang aklatan ay 24 naman sa iba. Sinasabi ng mga modernong edisyon ang parehong numero kaya madalas tinatantya lamang ang bilang.

🔍

Ang mga komentaryo

mga paaralan ng eskriba ika-1 milenyo BCE

Ang isang seryeng ganito katanda ay nangangailangan ng sarili nitong pag-aaral. Tinatalakay ng mga komentaryong mukallimtu ang mga omen nang detalyado bawat entry, habang binibigyang-kahulugan naman ng mga komentaryong satu ang mga bihirang salita. Ipinapakita ng mga ito kung paano inunawa ng mga eskriba ang mga mahihirap na senyales, ipinagtanggol ang mga pagbasa, at inayos ang sinaunang teksto para sa kalangitang aktwal nilang nakikita.

📜

Ang serye sa trabaho

Nineveh ika-8–ika-7 siglo BCE

Daan-daang natitirang ulat para kina Esarhaddon at Ashurbanipal ang sumipi sa serye nang buong-buo at saka nagpapaliwanag: ito ang nakita, ito ang sinasabi ng tableta, ito ang kahulugan nito para sa hari. Napakatumpak ng mga sipi kaya maaaring mabuo muli ang mga sirang tableta ng serye mula sa mga ito.

📖

Ang mga kapatid na serye

ang aklatan ng omen ika-1 milenyo BCE

Ang Enuma Anu Enlil ay ang celestial na bahagi ng isang buong aklatan ng dibinasyon. Binabasa ng Shumma izbu ang mga depektibong pagsilang, ang Shumma alu para sa mga kaganapan sa lungsod at bahay, at tinukoy ng mga menology ang swerte at malas na mga araw. Ang buong konsultasyon ng hari ay maaaring sumangguni sa lahat ng ito nang sabay-sabay.

Mga eskriba, tagahukay, at editor

Apat na sinaunang tao na kumopya at sumipi sa serye noong kapanahunan nito, at pitong makabago na humukay, nag-ayos, at nagbalik nito sa anyong nababasa.

Nabu-zuqup-kenu

c. 760–680 BCE Kalhu, Asirya

Ang pinakatapat na sinaunang editor ng serye, na kumopya at naglagay ng mga tala sa mga tableta nito sa mahabang panahon ng kanyang karera. Nakatala sa kanyang mga colophon na sinipi niya ang Tableta 20 tungkol sa mga eklipse noong taon kung kailan namatay si Sargon II sa labanan, kung saan sinangguni niya ang serye sa panahon ng matinding takot ng bansa.

Issar-shumu-eresh

ika-7 siglo BCE Nineveh

Punong eskriba nina Esarhaddon at Ashurbanipal at ang pinakaprobang gumagamit ng serye, na may mas maraming naiwang ulat na sumisipi rito kaysa sa sinumang iskolar.

Balasi

ika-7 siglo BCE Nineveh

Tutor ng prinsipeng tagapagmana na si Ashurbanipal. Kumpiyansa niyang sinipi ang serye sa kanyang mga liham tulad ng isang kritiko. Binalewala niya ang paningin ng isang kasamahan at pinakalma ang hari mula sa matinding takot.

Munnabitu

ika-7 siglo BCE Babylonia

Babylonian na iskolar sa mga manunulat ng ulat, na nakilala dahil sa isang mahabang ulat na nagpapaliwanag kay Esarhaddon sa isang lunar eclipse nang detalyado, at tinimbang kung ano ang ambag ng bawat detalye sa pagbasa.

Austen Henry Layard at Hormuzd Rassam

1817–1894 & 1826–1910 Nineveh at London

Ang mga tagahukay ng Nineveh, na ang mga paghuhukay noong dekada 1840 at 1850 ay nagdala sa aklatan ni Ashurbanipal sa British Museum, at kasama nito ang karamihan sa mga natitira sa serye.

Ernst Weidner

1891–1976 Germany at Austria

Minala niya ang serye para sa modernong mundo sa isang serye ng mga pangunahing artikulo na sinimulan noong 1941. Tinukoy niya kung aling mga tableta ang umiiral, kung ano ang nilalaman ng mga ito, at kung paano nauugnay ang mga rebisyon sa isa't isa.

Erica Reiner

1924–2005 Estados Unidos

Assyriologist at editor ng Chicago Assyrian Dictionary. Kasama si David Pingree, inedit niya ang mga planetary omen ng serye, simula sa Tableta ng Venus noong 1975.

David Pingree

1933–2005 Estados Unidos

Historyador ng eksaktong agham na nag-co-edit ng mga volume ng Babylonian Planetary Omens at sumubaybay kung paano nakarating ang materyal ng serye sa astrolohiya ng mga Indian, Griyego, at kinalaunan.

Francesca Rochberg

ipinanganak noong 1952 Estados Unidos

Nag-edit ng mga tableta ng lunar eclipse, ang pinakakinatatakutang bahagi ng serye, sa Aspects of Babylonian Celestial Divination. Isinulat niya rin ang mga karaniwang pag-aaral tungkol sa kahulugan ng mga omen para sa mga gumagamit nito.

Wilfred van Soldt

ipinanganak noong 1947 Netherlands

Inedit niya ang mga omen ng araw ng serye, ang mga tableta na bumabasa sa pagsikat ng araw, pekeng araw, at mga eklipse ng bahagi ni Shamash.

Hermann Hunger

ipinanganak noong 1942 Austria

Inedit niya ang mga astrological na ulat ng mga Asiryong iskolar, ang mga dokumento na nagpapakita na ang serye ay sinisipi sa mga nabubuhay na hari, pati na rin ang karamihan sa mga astronomikal na korpus sa paligid nito.

Ano ang Enuma Anu Enlil

Ang Enuma Anu Enlil ay ang pangunahing sanggunian sa celestial na dibinasyon ng Babylonia. Isa itong pamantayang serye na may humigit-kumulang pitumpung cuneiform na tableta at naglalaman ng nasa pitong libong omen. Bawat isa rito ay binabasa ang paglitaw ng buwan, araw, panahon, planeta, o mga bituin bilang mensahe tungkol sa hari at sa lupain. Hindi ito isang aklat ng teorya, at walang kabanata na nagpapaliwanag kung bakit nagsasalita ang kalangitan. Itinatala lamang ng serye sa libu-libong kondisyonal na pangungusap kung ano ang natuklasang kahulugan ng bawat tanawin. Binuo ito bilang pamantayan bandang 1000 BCE mula sa mga materyal noong panahon pa ng Lumang Babylonia. Kinopya ito sa bawat pangunahing aklatan ng Asirya at Babylonia at nagsilbing batayan para sa celestial na interpretasyon sa loob ng halos isang libong taon.

Ang pangalan at ang simula

Tulad ng karamihan sa mga cuneiform na akda, nakuha ng serye ang pangalan nito mula sa mga unang salita nito. Nagsisimula ito sa isang maikling kosmolohikal na prologo: nang itatag nina Anu, Enlil, at Ea, ang mga dakilang diyos, ang buwan at ang kurso ng mga senyales sa kalangitan, inayos nila ito upang mabasa mula rito ang mga disenyo ng mga diyos. Tinawag ng mga eskriba ang kalangitan sa gabi bilang 'sulating makalangit.' Eksakto ang pariralang ito: ang kalangitan ay isang teksto na nagbabago gabi-gabi, at ang serye ay ang diksyunaryo nito. Ang paniniwalang ito na ang kalangitan ay mababasa ang naging pundasyon na minana ng bawat sumunod na astrolohiya, kahit ng mga nakalimot na kung saan ito nagmula.

Paano gumagana ang isang omen

Ang bawat entry ay may parehong dalawang-bahaging balarila: isang protasis, 'Kung ang buwan ay pinalilibutan ng isang halo at ang Jupiter ay nakatayo sa loob nito,' at isang apodosis, 'ang hari ng Akkad ay kukubkubin.' Ang pagbasa ay ginagabayan ng isang kodigo. Ang buwan, oras ng pagbabantay sa gabi, at ang kuwadrante ng kalangitan ay tumutukoy sa isa sa apat na lupain ng pananaw ng Mesopotamia: Akkad, Elam, Amurru, at Subartu. Kaya ang parehong eklipse ay maaaring magbanta sa Babylonia sa isang pagkakaayos at maging panganib sa kalaban sa iba. Dalawang bagay ang sumusunod dito. Nakalaan ang mga omen sa mga hari at lupain at hindi sa mga pribadong tao. Ang isang masamang omen ay isang babala na dapat tugunan sa pamamagitan ng ritwal o pagtatalaga ng kapalit na hari, at hindi isang kaparusahan na dapat hintayin.

Nauuna ang buwan

Inayos ang serye ayon sa mga banal na tagabuo, at si Sin, ang diyos ng buwan, ang nagbukas nito na may pinakamalaking bahagi, mula tableta 1 hanggang 22. Binabasa sa mga unang tableta ang unang paglitaw ng buwan, ang kiling at talas ng mga sungay nito, mga halo at ang mga planeta o bituin na nasa loob nito, at ang mga pagtatagpo ng buwan sa iba pang mga celestial body. Nasa gitna nito ang Tableta 14, na hindi mga omen kundi mga numerical na talahanayan para sa tagal ng pagpapakita ng buwan sa buong buwan. Nakabatay ito sa perpektong 360-araw na kalendaryo. Ito ang pinakamalinaw na sinaunang patunay na ang mga nagbibigay-kahulugan ay mga calculator din, at ang aritmetika na kalaunan ay lilikha sa mathematical na astronomiya ng Babylonia ay nagmula sa loob ng dibinasyon, at hindi laban dito.

Ang mga tableta ng eklipse

Tinatalakay ng mga tableta 15 hanggang 22 ang lunar eclipse, ang pangunahing senyales kung bakit ginawa ang buong sistema. Binabasa ng mga iskolar ang eklipse tulad ng isang pangungusap na may maraming sugnay: ang buwan at araw, oras ng pagbabantay sa gabi, kung saan sa disk pumasok at lumabas ang anino, ang kulay ng nagdilim na buwan, ang tagal ng buong eklipse, kung aling mga planeta ang nakikita, at kung aling hangin ang umiihip. Bawat sugnay ay nagtutulak sa interpretasyon papunta o palayo sa hari. Ang buwan ng Simanu, isang anino na pumapasok mula sa isang partikular na gilid, isang tiyak na hangin: ang mga pagkakaayos na tulad nito ay maaaring magdulot ng omen na kinatatakutan ng bawat korte: ang kamatayan ng hari. Ang mga tabletang ito ang nagbunsod ng ritwal ng pagtatalaga ng kapalit na hari na inilalarawan sa pahina ng tradisyon ng Babylonia.

Araw, bagyo, at lindol

Ang diyos ng araw na si Shamash ang kumuha sa sumunod na bahagi, mga tableta 23 hanggang 36 sa karaniwang pag-numero. Binabasa ng kanyang mga omen ang pagsikat ng araw: ang kulay ng disk, pagbuo ng ulap at mga pekeng araw sa tabi nito, mga halo, at solar eclipse. Mas nakakatakot ang solar eclipse kaysa sa lunar dahil ang araw ay sumisimbolo sa hari at sa katatagan. Pagkatapos ay kinuha ni Adad, ang diyos ng bagyo, ang mga tableta 37 hanggang 49, dahil para sa mga tagabuo, ang panahon ay celestial din. Ang lugar at buwan kung kailan tumunog ang kulog, na boses ni Adad, ang nagdedetermina ng mga omen tungkol sa ani at baha. Nagtataglay rin ng mga mensahe ang ulan, graniso, kidlat, bahaghari, hugis ng ulap, at lindol. Ang tradisyon na naglalagay sa kulog at Venus sa iisang sanggunian ay nagpapakita ng kanilang pananaw sa kalangitan: isang tuluy-tuloy na ibabaw ng mga senyales.

Mga bituin at planeta

Ang huling bahagi na kabilang kay Ishtar ay ang mga tableta 50 hanggang 70. Binabasa nito ang mga planeta at nakapirming bituin: ang kanilang unang paglitaw at paglaho, mga pagtatagpo, ang kanilang liwanag at kulay, at ang mga konstelasyon na pinagdadaanan nila. Nangibabaw ang Venus, kasunod ang Jupiter at Mars. Ang mga ibinigay na kahulugan dito, Venus para sa kasaganaan at pag-ibig, Mars para sa salot at digmaan, at Jupiter para sa pagiging hari, ang mga nakikilalang ninuno ng planetaryong bokabularyo na ginagamit pa rin sa bawat modernong tradisyon. Pinapanatili ng Tableta 63, ang Tableta ng Venus ni Ammisaduqa, ang dalawampu't isang taon ng may petsang mga obserbasyon sa Venus mula sa ikalabimpitong siglo BCE na nakapares sa mga omen. Ito ang pinakamatandang naitalang rekord ng planeta kahit saan at ang dahilan kung bakit ang tabletang ito ay nagdala ng buong iskolarling panitikan tungkol sa kronolohiya ng Panahon ng Tanso.

Mula sa mga nauna patungong pamantayan

Hindi lumitaw nang buo ang serye. Matagal nang kinokolekta sa mga tableta ng Lumang Babylonia ang mga omen ng eklipse siglo bago pa ito. Sa huling bahagi ng ikalawang milenyo, naglakbay ang mga celestial na omen ng Babylonia kasama ang prestihiyo nito. Natagpuan ang mga kopya at adaptasyon sa kabisera ng Hittite na Hattusa, ang ilan ay isinalin sa Hittite, at sa Emar at Ugarit sa Syria, gayundin sa Susa sa Elam. Mula sa kumakalat na materyal na ito, pinagsama-sama ng mga eskriba noong huling bahagi ng ikalawang milenyo ang pamantayang serye. Pagsapit ng unang milenyo, umiral ito sa bahagyang magkakaibang mga rebisyon sa Nineveh, Babylonia, at Uruk, na nagnumero ng mga tableta nang magkakaiba. Ito ang dahilan kung bakit sinasabi ng bawat modernong paglalarawan na may 'humigit-kumulang pitumpung tableta': nakadepende ang kabuuan kung saang sinaunang aklatan ka nagbibilang.

Ang serye sa trabaho

Ang natatangi sa Enuma Anu Enlil sa iba pang sinaunang sanggunian ay makikita natin kung paano ito ginamit. Ang mga state archive ng Nineveh ay nagtataglay ng daan-daang ulat at liham mula sa mga iskolar nina Esarhaddon at Ashurbanipal, at laging pareho ang kanilang pamamaraan: sabihin kung ano ang naobserbahan, sipiin ang nauugnay na mga omen ng serye nang buong-buo, pagkatapos ay ipaliwanag at magpayo. Napakatumpak ng mga sipi kaya nabubuo muli ng mga modernong editor ang mga sirang sipi ng serye mula rito. Hindi mga makina na nagbabasa ng talahanayan ang mga iskolar. Nagtalo sila kung wasto ba ang isang obserbasyon, tinimbang ang magkasalungat na mga omen laban sa isa't isa, at pinaalalahanan ang mga kinakabahang hari na ang isang senyales na nakatutok sa Amurru ay hindi problema ng Asirya. Ipinapakita ng tala ni Nabu-zuqup-kenu na sinipi niya ang Tableta 20 noong taon kung kailan namatay sa labanan si Sargon II na ginagawa ng serye ang tunay na trabaho nito: tulungan ang isang korte na harapin ang pinakamasamang balita na maaari nitong matanggap.

Pagpapanatiling buhay ng isang lumang teksto

Pagsapit ng imperyong Asirya, sinauna na ang serye at kailangan nang ipaliwanag ang wika at mga pangalan ng bituin nito. Gumawa ng mga komentaryo ang mga eskriba. Ang mga mukallimtu ay nagtalakay sa mga omen nang detalyado bawat entry, habang nagbigay-kahulugan naman ang satu sa mga mahihirap na salita. Isang hiwalay at maikling teksto na kilala bilang Diviner's Manual ang nagtuturo sa isang practitioner kung paano gumamit ng mga koleksyon ng omen, kabilang ang payo na ang isang senyales sa kalangitan ay maaaring suriin laban sa mga senyales sa lupa. Ang patong ng pag-aaral na ito sa ibabaw ng isa pang pag-aaral ay ang pinakaunang tuluy-tuloy na tradisyon ng komentaryo sa anumang siyentipikong teksto, at napanatili nito ang kalipunan mula sa Panahon ng Tanso na maging kapaki-pakinabang hanggang sa panahon ng Hellenistic.

Paglilibing at pagbawi

Kinokopya pa rin ang serye noong panahon ng Seleucid sa Babylonia, at nang mamatay ang cuneiform, ibinaon ito kasama ng lahat ng iba pa. Nagsimula ang pagbawi nang hukayin nina Austen Henry Layard at Hormuzd Rassam ang Nineveh mula dekada 1840 at ipadala ang aklatan ni Ashurbanipal sa British Museum. Minala ni Ernst Weidner ang serye sa bawat tableta sa mga artikulong sinimulan noong 1941. Inedit nina Erica Reiner at David Pingree ang mga planetary omen, simula sa Tableta ng Venus noong 1975; inedit ni Francesca Rochberg ang mga tableta ng lunar eclipse; si Wilfred van Soldt ang sa mga omen ng araw; at inilathala ni Hermann Hunger ang mga ulat ng iskolar na nagpapakita na araw-araw na ginagamit ang serye. Hanggang ngayon, wala pang kumpletong edisyon o pagsasalin ng buong serye. Ang mga bahagi ng pinakamatandang astrolohiya sa mundo ay binabasa pa rin sa unang pagkakataon.

Paano basahin ang bahaging ito

Sinusunod ng mga card sa itaas ang sariling ayos ng serye, mula buwan patungo sa araw, bagyo, at mga bituin, at pagkatapos ay lumalayo upang ipakita ang aparato sa paligid nito: ang mga nauna kung saan ito nagmula, ang mga banyagang korte kung saan ito naglakbay, ang mga komentaryo na nagpanatiling nababasa ito, at ang mga ulat na nagpapakitang ginagamit ito. Para sa tradisyon na gumawa nito, ang mga ritwal na tumugon dito, at ang astronomiyang kalaunan ay lumaki mula rito, bumalik sa pahina ng tradisyong astrologo ng omen ng Babylonia. Ang Enuma Anu Enlil at ang mundo nito ay bahagi ng kompendyum ng Tarot Academy sa lahat ng limampu't dalawang wika.

Mga madalas itanong

Astrolohiya ng omen ng Babylonia

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.