ᚍ

nGéadal

doden, verwonden, neerslaan

Schade, en de economie die daaromheen ontstaat

Ogham-tekens worden in Unicode weergegeven, van links naar rechts geplaatst. Op een staande steen lopen de letters van onder naar boven langs de rand (de arris), dus deze rij is een praktische weergave en geen facsimile.

Sound
ng /ɡʷ/
Positie
13
Group
Aicme Muine
Root meaning
van PIE *gwen-, doden; verwant met het Oudiers gonid, hij doodt
Medieval tree gloss
brem of varen (opgelegd via medicinale kompressen)
Unicode
U+168D
Tijdsframe
Bij het begin van het geweld
Ja / Nee
Nee

Rechtop

  • doden
  • verwonding
  • schade
  • geweld
  • het begin van letsel
  • wie profiteert van schade
  • een arts
  • gevolg

In the rune poems

lúth lega

levensonderhoud van een arts

Bríatharogam Morainn mac Moín · nGéadal
étiud midach

kleding van artsen

Bríatharogam Maic ind Óc · nGéadal
tosach n-échto

begin van het doden

Bríatharogam Con Culainn · nGéadal

De tweede labiovelair

nGéadal vertegenwoordigt /ɡʷ/, de stemhebbende labiovelair: de tegenhanger van Ceirts stemloze /kʷ/, en net als die een klank die het Oudiers verloor.

Aicme Muine bevat zodoende twee fossielen. Beide letters bewaren medeklinkers die al uit de gesproken taal waren verdwenen voordat iemand er een handschrift over schreef, en beide bleven behouden uit alfabetisch conservatisme.

De etymologie is uitzonderlijk helder voor een letter die zo obscuur is. Ze stamt af van het Proto-Indo-Europese *gʷhen-, slaan of doden, wat in het Oudiers gonid (hij verwondt of doodt) opleverde, en ten grondslag ligt aan het Griekse phonos (moord) en het achtervoegsel -cide van het Engelse homicide. De naam van de letter betekent doden.

Epigrafisch gezien bestaat het teken uit drie diagonale kerven over de stamlijn, en het is zeldzaam op steen, zoals de labiovelaire letters dat in de regel zijn.

Wie eet doordat jij gewond raakte

De kennings doen iets scherpers dan louter geweld beschrijven. Twee van de drie beschrijven de economie ervan.

Tosach n-échto, het begin van het doden, geeft onomwonden de letterlijke grondbetekenis weer. Écht is een doding, een geweldsdaad.

Vervolgens: lúth lega, levensonderhoud van een liaig, en étiud midach, kleding van een midach. Beide woorden betekenen arts. Lúth staat voor levensonderhoud of levenskracht; étiud voor kleding.

De arts eet en kleedt zich dus doordat mensen elkaar verwonden. Dat is geen morele observatie en de kennings vellen geen oordeel. Het is een constatering van hoe een beroepsbeoefenaar in zijn levensonderhoud voorzag in een samenleving waarin georganiseerd geweld aan de orde van de dag was en het behandelen van de gevolgen een erkend ambacht vormde.

Het vroeg-Ierse recht bevestigt dit tot in detail. Het traktaat Bretha Crólige, de 'Oordelen over het bloedbed', regelt het ziekenonderhoud: wie een ander verwondde, was aansprakelijk voor de verzorging van het slachtoffer, inclusief het loon van de arts, voeding van een vastgestelde kwaliteit en onderdak, waarbij het niveau werd afgestemd op de maatschappelijke rang van de gewonde. Letsel was een juridische gebeurtenis met een prijskaartje, en de liaig maakte integraal deel uit van dat systeem.

De kennings beschrijven een werkelijke, gedocumenteerde regeling.

De glosse waarmee de glossatoren worstelden

Een bomenschema stuit op een overduidelijk probleem bij een letter die doden betekent, en die geforceerdheid is duidelijk zichtbaar.

De toewijzing luidt brem, gilcach, waarbij soms varen als alternatief wordt aangedragen. Het overgeleverde argument is dat brem werd gebruikt in medicinale bereidingen en kompressen: via de twee artsenkennings werd het dus een geneeskrachtige plant.

Let op de gedachtegang. De glossatoren konden vanuit doden geen enkele plant bereiken, dus weken ze uit naar de kennings. Ze namen de arts, en kwamen via die arts uit bij een geneeskrachtig kruid. De boom is vastgehecht aan een secundaire afleiding van een kenning over een gevolg van de werkelijke betekenis.

Dat staat drie stappen verwijderd van de letternaam, en het leidt tot het merkwaardige resultaat dat de letter voor doden wordt verklaard als een geneeskrachtige plant.

In de duiding

nGéadal staat voor schade en letsel, en het is een van de weinige letters in het alfabet die zich niet laat verzachten.

De letter markeert schade die wordt aangericht: het begin ervan, conform tosach n-échto, en niet de nasleep. In een legging staat ze dichter bij een gebeurtenis dan bij een toestand: er wordt nu iets gebroken.

De kennings over de arts geven de letter een tweede en meer onderscheidende toepassing, die in de meeste moderne duidingen volledig verloren is gegaan. nGéadal vraagt wie er profiteert van de schade. Er wordt iemand betaald. In een situatie van conflict of verlies wijst de letter naar de partij wier belangen gediend zijn bij het voortduren ervan, en die partij is dikwijls niet een van de strijdenden.

Moderne sets kennen brem of riet toe, met betekenissen als genezing, reiniging en gezondheid. Daarmee is de middeleeuwse glosse omgekeerd in haar tegendeel; het is goed om te beseffen dat de historische naam staat voor datgene waarvoor de genezing juist nodig is.

Zoals bij elk symbool dat aan letsel raakt, is dit geen letter om uitspraken mee te doen over iemands gezondheid of veiligheid.

Questions to sit with

  • Wie wordt er betaald doordat dit conflict voortduurt?
  • Is dit het begin van de schade, of kijk je naar de nasleep?
  • De wet verplichtte degene die verwondde te betalen voor de verzorging van de gewonde. Wie draagt hier de kosten?

Veelgestelde vragen

Doden of verwonden. De naam stamt af van het Proto-Indo-Europese *gʷhen-, slaan of doden, wat in het Oudiers gonid (hij doodt) opleverde en ten grondslag ligt aan het Griekse phonos en het -cide in homicide. De kenning tosach n-échto (het begin van het doden) verwoordt dit onomwonden.

Omdat ze de economie van geweld beschrijven. Lúth lega is het levensonderhoud van een arts en étiud midach is de kleding van artsen: de arts eet en kleedt zich doordat mensen elkaar verwonden. Het vroeg-Ierse recht bevestigt dit: Bretha Crólige regelde het ziekenonderhoud, waarbij degene die verwondde aansprakelijk was voor de verzorging van het slachtoffer en het loon van de arts.

Omdat de glossatoren vanuit doden bij geen enkele plant konden uitkomen, waarna ze uitweken naar de kennings. Ze namen de arts, redeneerden door naar medicinale bereidingen en kenden brem toe als kruid voor kompressen. Dat staat drie stappen van de naam af en leidt tot het merkwaardige resultaat dat de letter voor doden wordt verklaard als een geneeskrachtige plant.

/ɡʷ/, de stemhebbende labiovelair en de tegenhanger van Ceirts stemloze /kʷ/. Beide klanken gingen verloren in het Oudiers, waardoor Aicme Muine twee fossielen bevat: letters voor klanken die al uit de gesproken taal waren verdwenen voordat iemand er een handschrift over schreef.

Schade die wordt aangericht, aan het begin ervan in plaats van in de nasleep. Haar kenmerkende bijdrage is de vraag die de artsenkennings oproepen: wie profiteert er van de schade. Bij een conflict of verlies wijst de letter naar de partij wier belangen worden gediend met het voortduren ervan, wat dikwijls niet een van de strijdende partijen is.

Laatste Berichten

Ontdek de oude wijsheid van tarotkaarten en ontgrendel de mysteries van je spirituele reis. Onze blog is jouw toegangspoort tot het begrijpen van de rijke symboliek, betekenissen en praktische toepassingen van tarot lezen.