Τα εφτά στρώματα της αύρας

Από πού προέρχεται αυτό το μοντέλο

Η αύρα των εφτά στρωμάτων δεν βρίσκεται στις σανσκριτικές πηγές. Συγκροτήθηκε στα αγγλικά, περίπου μεταξύ 1880 και 1930, από συγγραφείς της Θεοσοφικής Εταιρείας που διάβαζαν ινδικά κείμενα παράλληλα με τη δυτική αποκρυφιστική παράδοση και τη δική τους αναφερόμενη διορατικότητα. Τα δύο βιβλία του Charles Leadbeater, Man Visible and Invisible (1902) και The Chakras (1927), καθόρισαν το μεγαλύτερο μέρος του.

Πήρε τη σημερινή του μορφή μέσα από το Hands of Light (1987) της Barbara Brennan, που το συστηματοποίησε σε εφτά ονομασμένα στρώματα εναλλάξ δομής και συναισθήματος, καθένα ζευγαρωμένο με ένα από τα εφτά κέντρα, το καθένα με μια αναφερόμενη εμβέλεια από το δέρμα. Αυτή είναι η εκδοχή που διδάσκεται σήμερα στην πλειονότητα της εκπαίδευσης ενεργειακής θεραπείας, και τα ονόματα των στρωμάτων σε αυτές τις σελίδες είναι δικά της.

Το συμπεριλαμβάνουμε, με σαφή επισήμανση, για δύο λόγους. Είναι αυτό που πράγματι υποθέτει η σύγχρονη διδασκαλία των τσάκρα, οπότε η παράλειψή του θα δυσκόλευε τη χρήση της υπόλοιπης βιβλιοθήκης. Και το να γνωρίζει κανείς ότι ένα μοντέλο είναι έναν αιώνα παλιό και όχι μια χιλιετία παλιό είναι χρήσιμη πληροφορία για το πόσο βάρος πρέπει να του δίνει.

Πώς είναι διατεταγμένα τα εφτά

Τα στρώματα εναλλάσσονται. Τα στρώματα με μονό αριθμό περιγράφονται ως δομημένα, φτιαγμένα από γραμμές ή πλέγματα: το αιθερικό σώμα, το αιθερικό πρότυπο, το κεθερικό πρότυπο. Τα στρώματα με ζυγό αριθμό περιγράφονται ως ρευστά και έγχρωμα: το συναισθηματικό, το αστρικό, το ουράνιο. Το νοητικό σώμα βρίσκεται ανάμεσά τους ως δομημένη σκέψη.

Λέγεται ότι τα πρώτα τρία αφορούν τον υλικό κόσμο, τα εξωτερικά τρία το πνευματικό, και το αστρικό σώμα στη μέση τα συνδέει. Κάθε στρώμα ζευγαρώνεται με το κέντρο του ίδιου αριθμού, οπότε το αιθερικό ανήκει στη ρίζα και το κεθερικό στην κορυφή.

Τι μπορεί να ειπωθεί γι' αυτό

Κανένα όργανο δεν έχει ανιχνεύσει αυτά τα στρώματα, και οι αναφορές παρατήρησής τους διαφέρουν μεταξύ των παρατηρητών με τρόπους δύσκολο να συμβιβαστούν. Όποιος παρουσιάζει το μοντέλο ως αποδεδειγμένο γεγονός το υπερεκτιμά.

Αυτό που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι όσοι εργάζονται με το μοντέλο αναφέρουν ένα συνεπές λεξιλόγιο για το τι παρατηρούν, και ότι η δομή σε στρώματα δίνει στην πρακτική με τα χέρια μια ακολουθία αντί για μαντεψιά. Αυτή είναι μια εύλογη υπεράσπιση ενός λειτουργικού μοντέλου και όχι ένας ισχυρισμός περί φυσικής.

Μια σημείωση για την υγεία

Η ανάγνωση της αύρας δεν είναι διάγνωση. Κανένα στρώμα αυτού του μοντέλου δεν λέει σε κανέναν αν είναι άρρωστος, και το να αντιμετωπίζει κανείς μια ανάγνωση ως ιατρική πληροφορία είναι ο ταχύτερος τρόπος για να προκαλέσει βλάβη αυτό το υλικό. Η ενεργειακή εργασία έχει τη θέση της δίπλα στην ιατρική φροντίδα.

Η εναλλαγή, και σε τι χρησιμεύει

Τα μονά στρώματα περιγράφονται ως δομημένα και τα ζυγά ως ρευστά, και το ζευγάρωμα φτάνει βαθύτερα από ένα απλό μοτίβο. Το πρώτο και το πέμπτο είναι και τα δύο πλέγματα, και λέγεται ότι το πέμπτο κρατά το μοτίβο που αντιγράφει το πρώτο. Το δεύτερο και το έκτο είναι και τα δύο συναίσθημα, το ένα προσωπικό και το άλλο χωρίς αντικείμενο. Το τρίτο είναι δομημένη σκέψη και το έβδομο είναι η δομή μιας ολόκληρης ζωής. Το αστρικό στρώμα στη μέση δεν ανήκει σε καμία από τις δύο σειρές και τις ενώνει.

Είτε υπάρχει κάτι εκεί έξω είτε όχι, πρόκειται για ένα καλοφτιαγμένο μοντέλο: επαναλαμβάνεται σε δύο κλίμακες και τοποθετεί αυτό που τις συνδέει στο κέντρο.

Η έρευνα για το βιοπεδίο, και τι δεν αποδεικνύει

Η λέξη βιοπεδίο (biofield) επινοήθηκε το 1992 σε ένα εργαστήριο των National Institutes of Health των Ηνωμένων Πολιτειών, και ονομάζει ένα πραγματικό ερευνητικό πρόγραμμα: τις μετρήσιμες ηλεκτρομαγνητικές και βιοφωτονικές εκπομπές του ζωντανού ιστού. Άρθρα σε αυτό το πεδίο μερικές φορές αναφέρονται ως επιβεβαίωση της αύρας. Δεν είναι. Το να μετρηθεί ότι ένα σώμα εκπέμπει ασθενή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δεν λέει τίποτα για εφτά στρώματα, την εμβέλειά τους, ή το ζευγάρωμά τους με τα τσάκρα.

Η φωτογραφία Κίρλιαν αναφέρεται με τον ίδιο τρόπο και αξίζει να αναφερθεί ρητά. Καταγράφει εκκένωση κορώνας σε πεδίο υψηλής τάσης, και αυτό που μεταβάλλεται στην εικόνα είναι η υγρασία, η πίεση και η επαφή, όχι κάποιο λεπτοφυές σώμα.