ᛖ

Eh

kabayo

Ang bagay na nagpapakalma sa isang taong hindi mapakali

Sound
e /e/
Posisyon
19
Group
Tir's ætt
Descended from
Ehwaz ng Elder Futhark (*ehwaz)
Unicode
U+16D6
Panahon
Tuluy-tuloy; ang bilis na kayang sabayan ng parehong panig
Oo / Hindi
Oo, nang may tulong

Patayo

  • samahan
  • tiwala
  • ugnayang nagtutulungan
  • tuluy-tuloy na pag-usad
  • katapatan
  • katayuan
  • transportasyon
  • ginhawa sa pagkakaroon ng kasama

In the rune poems

Eh byþ for eorlum æþelinga wyn, hors hofum wlanc, ðær him hæleþ ymb welege on wicgum wrixlaþ spræce and biþ unstyllum æfre frofur.

Ang kabayo ay kagalakan sa mga maharlika sa harap ng mga mandirigma, isang kabayong may pagmamalaki sa kaniyang mga kuko, kung saan ang mga mayayamang bayaning nakasakay ay nagpapalitan ng usapan tungkol dito; at ito ay laging ginhawa sa mga hindi mapakali.

Tulang Runa sa Lumang Ingles · Eh

Across the scripts

ᛖ

Ehwaz

Elder Futhark

Ang ninuno, muling binuo bilang *ehwaz, magkaugat sa salitang Latin na equus, Griyegong hippos at Sanskrit na aśva. Binuo mula sa parehong balangkas ng Mannaz na katabi nito.

—

Hindi isinama

Younger Futhark

Inalis noong ibinaba sa labing-anim; ang tunog-e ay isinama sa ᛁ íss, ang payak na patpat. Walang saknong para dito ang alinman sa mga tulang Norse.

ᛖ

Eh

Anglo-Saxon Futhorc

Pinanatiling walang bago, kaya may isang saknong na nakaligtas. Ang Lumang Ingles na eh ay magkaugat sa equus; ang modernong Ingles na horse ay nanggaling sa ganap na magkaibang ugat.

Tatlong linya tungkol sa katayuan, isa para sa ibang bagay

Ginugugol ng saknong ang kalakhan nito sa pagpaparangya bago mag-iba ng tono sa huling sugnay nito.

Tungkol sa posisyon ang unang tatlong linya. Ang kabayo ay æþelinga wyn, isang kagalakan sa mga maharlika, for eorlum, sa harap ng mga mandirigma. Ito ay hors hofum wlanc, isang kabayong may pagmamalaki sa mga kuko nito. Tapos, narito ang detalyeng nagpapalinaw sa eksena: ðær him hæleþ ymb welege on wicgum wrixlaþ spræce, kung saan ang mga mayayamang bayaning nakasakay ay nagpapalitan ng usapan tungkol dito.

Mga lalaking nakakabayo, nag-uusap tungkol sa mga kabayo. Ito ay isang saknong tungkol sa lantarang pag-aari, at tiyak ang makata tungkol sa mga tagapakinig.

Pagkatapos: and biþ unstyllum æfre frofur. At ito ay laging ginhawa sa mga hindi mapakali.

Ang unstille ay walang katahimikan, hindi mapalagay, walang kakayahang manatili. Walang kinalaman ang linya sa yaman o pagpaparangya, at ito ang kaisa-isang bahagi ng saknong tungkol sa nagagawa ng hayop para sa isang tao kaysa sa reputasyon. Ito rin ang dahilan kung bakit binabasa ang runang ito bilang samahan at hindi pag-aari.

Isang salitang naiwala ng Ingles

Ang Eh ay isa sa pinakamalinaw na natitirang Indo-Europeo sa buong hanay: Latin equus, Griyegong hippos, Sanskrit aśva, Lumang Irish ech. Mas matanda pa nang di-hamak ang salita kaysa sa Germanic.

At itinapon ito ng Ingles. Ang modernong horse ay nagmula sa hiwalay na ugat na Germanic, ang hrussa, na tuluyang pumalit sa minanang termino. Ang Lumang Ingles na eh ay nananatili na lamang sa mga pinagsamang salita at pangalan ng lugar.

Bumalik din ang pamilyang equus, pero dumaan sa ibang pinto. Ang equine, equestrian at mga anyong malapit sa equity ay dumating bilang hiram na salitang Latin makalipas ang maraming siglo, hindi sa pamamagitan ng pamana.

Kaya ang runa ay isinunod sa isang salita na kinalaunan ay tinalikdan ng wikang pinagsulatan nito.

Ang kabayo sa Anglo-Saxon na Inglatera

Sa lugar na ito, ang mga kabayo ay mga bagay na sumisimbolo sa katayuan bago pa man naging transportasyon, at sinusuportahan ng arkeolohiya ang saknong.

Ang mga libingang Anglo-Saxon na may mataas na katayuan ay may kasamang gamit sa kabayo, at sa Sutton Hoo, may isang buong kabayong inilibing kasama ng mangangabayo sa Mound 17 na kumpleto sa pinalamutiang panali. Matatagpuan ang mga kagamitan para sa kabayo sa pinakamayayamang libingan at halos wala nang iba pang lugar.

Binabanggit sa alamat ng pagkatatag ng Anglo-Saxon ang dalawang magkapatid, sina Hengist at Horsa, na ang mga pangalan ay nangangahulugang barakong kabayo at kabayo. Itinala sila ni Bede bilang mga pinuno na dumating sa Britanya. Pinagtatalunan kung totoong tao sila o isang banal na kambal na isinama sa kasaysayan; lumalabas ang motibo ng kambal na kabayo sa iba't ibang tradisyon ng Indo-Europeo, at binanggit ni Tacitus ang Alcis, isang pares ng banal na magkapatid na sinasamba ng mga Naharvali.

Karaniwang nakikipaglaban nang naglalakad ang mga hukbong Ingles sa panahong ito at sumasakay lamang patungo sa larangan ng digmaan. Dahil dito, ang kabayo ay nagiging palatandaan kung sino ang may kakayahang dumating doon kaysa kung sino ang nakikipaglaban nang nakasakay.

Sa pagbasa

Ang Eh ay samahan, at partikular ang samahang nagtutulungan.

Kung ang Gyfu ay pagpapalitan na may kalakip na obligasyon at ang Wynn ay kaligayahan sa sarili mong mga tao, ang Eh naman ay dalawang panig na gumagalaw sa iisang direksyon na may hatiang gawain. Isang gumaganang kasal, pagsososyo sa negosyo, o kolaborasyon. Mas praktikal kaysa sentimental ang tiwala, kung saan inaasahan ng bawat panig na gagawin ng isa ang kaniyang bahagi.

Binabasa ito bilang tuluy-tuloy kaysa mabilis. Bumibiyahe ang sakay at ang kabayo sa bilis na pareho nilang kayang panatilihin, kaya karaniwang nangangahulugan ang Eh ng pag-usad na maaasahan kaysa kapansin-pansin.

Ang huling linya ang pinakakapaki-pakinabang na ambag ng runa at ang pinakamadalas makalimutan. Ginhawa sa mga hindi mapakali. Madalas tinutukoy ng Eh ang bagay o tao na nagpapakalma sa isang nagtatanong na hindi mapalagay. Hindi ito ang aayos sa problema. Ito ang dahilan kung bakit kinakaya nilang magpatuloy.

Questions to sit with

  • Sa iyong pinakamalapit na ugnayang nagtutulungan, sino sa inyo ang nagbubuhat sa isa?
  • Gumagalaw ba kayo sa bilis na pareho ninyong kayang panatilihin?
  • Sinasabi ng tula na ang kabayo ay ginhawa sa mga hindi mapakali. Ano ang nagpapakalma sa iyo kapag walang nareresolba?

Mga madalas itanong

Ang kabayo. Ang Lumang Ingles na eh ay magkaugat sa Latin na equus, Griyegong hippos at Sanskrit na aśva. Sa pagbasa, nangangahulugan ito ng ugnayang nagtutulungan: dalawang panig na gumagalaw sa iisang direksyon na may hatiang gawain at praktikal na tiwala sa isa't isa.

Dahil ang unang tatlong linya ay tungkol sa pagpaparangya at ang huli ay hindi. Ang lahat ng nauna dito ay lantarang pag-aari, kasama ang mga mayayamang lalaking nakakabayo na nag-uusap tungkol sa mga kabayo. Ang huling sugnay ang kaisa-isang bahagi tungkol sa nagagawa ng hayop para sa isang tao kaysa sa reputasyon, at ito ang dahilan kung bakit binabasa ang runa bilang samahan at hindi pag-aari.

Dahil inalis ito nang lumiit sa labing-anim ang hanay ng Scandinavia; ang tunog-e ay isinama sa payak na patpat na ᛁ íss. Tanging ang labing-anim na iyon lang ang itinatala ng mga tulang Norwegian at Icelandic, kaya ang saknong sa Lumang Ingles ang natatanging nakaligtas na patunay.

Dahil isang magkaibang ugat na Germanic, ang *hrussa, ang pumalit dito na nagbunga ng modernong horse. Nananatili na lamang ang Lumang Ingles na eh sa mga pinagsamang salita at pangalan ng lugar. Bumalik ang pamilyang equus makalipas ang mahabang panahon bilang hiram na salitang Latin gaya ng equine at equestrian, hindi sa pamamagitan ng pamana.

Ang kanilang mga pangalan ay nangangahulugang barakong kabayo at kabayo, at itinala sila ni Bede bilang mga magkapatid na nanguna sa pagdating ng mga Anglo-Saxon sa Britanya. Pinagtatalunan kung totoong tao sila o isang banal na kambal na isinama sa kasaysayan. Lumalabas ang motibo ng kambal na kabayo sa iba't ibang tradisyon ng Indo-Europeo, at binanggit ni Tacitus ang Alcis, banal na magkapatid na sinasamba ng mga Naharvali.

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.