Beithe

Isa sa walong tama

Ang reputasyon ng Ogham bilang isang alpabeto ng mga puno ay nakasalalay sa iilang titik, at ito ang pinakamatibay sa kanila.

Ang ibig sabihin ng lumang Irish na beithe ay birch. Mayroon itong malinis na pinagmulang Celtic, kasama ang Middle Welsh na bedw at ang Gaulish na kognato sa likod ng dalawa, at malapit din ito sa Latin na betula. Walang pagtatalo, walang muling pagbuo, at walang pilit. Iniatang ng mga medyebal na glossator ang puno ng birch sa titik na ito, at sa pagkakataong ito ay sumang-ayon lang sila sa pangalan sa halip na ipilit ito.

Mga walo sa dalawampung pangunahing feda ang ganito. Ang natitirang labindalawa ang siyang pinagmumulan ng problema, at ang Luis, ang kasunod na titik, ang simula nito.

Tatlong kenning na nakamasid sa iisang puno

Ang mga Bríatharogam para sa Beithe ay kakaibang kongkreto, at kapag pinagsama-sama ay nagbibigay ng malapit na biswal na paglalarawan.

Pinagtatapat ng Féochos foltchain, lantang paa na may pinong buhok, ang dalawang bahagi ng isang birch. Ang ibaba ng isang malaking birch ay maitim, magaspang, at maraming guhit, malayong-malayo sa itaas ng puno; ang itaas ay pino, nakalaylay, at magaan. Isang puno, dalawang magkaibang tekstura, at pinangalanan ng kenning ang dalawa sa tatlong salita.

Ang Glaisem cnis, pinakakupas na balat, ay tumutukoy sa balat ng puno. Ang Cnes ay balat, parehong salita na ginagamit para sa tao, at ang balat ng birch ay maputla, parang papel, at natutuklap nang kusa tulad ng balat ng tao pagkatapos mapaso. Sadyang pinili ang salitang ito.

Ang Maise malach, ganda ng kilay, ang pinakamahirap ngunit pinakamaganda. Ang pinakamalamang na kahulugan nito ay ang madidilim na pahalang na lenticel na bumabalot sa puting puno ng birch: maiikling madidilim na kurba sa maputlang background, na siyang hitsura ng isang kilay.

Tatlong magkakahiwalay na listahan, tatlong magkakaibang katangian, na lahat ay naobserbahan kaysa ginamit bilang simbolo. Ganyan ang hitsura ng isang listahan ng kenning kapag ang pangalan ay totoo.

Ang unang titik, at ang unang guhit

Ang Beithe ay isang solong guhit na inukit sa kanan ng stemline, at ito ang pinakasimpleng marka sa alpabeto.

Nagbibigay ito ng isang estruktural na papel na higit pa sa tunog nito. Ang buong sistema ay binubuo ng posisyon at bilang, at ito ang posisyong una, bilang una: ang pinagmulan ng grid. Dito nagsisimula ang isang mang-uukit kapag gumagawa ng isang inskripsiyon.

Ipinahihiram din ng titik ang pangalan nito sa grupo nito. Ang Aicme Beithe ay ang pamilyang B, ang unang lima, at ang mga aicmí ay ipinangalan sa kanilang panimulang titik.

Kapansin-pansin din kung ano ang wala sa Ogham na mayroon sa isang runic row: walang pangalan para sa alpabeto na nagmula sa mga panimulang titik nito. Ganyan pinangalanan ang Futhark at futhorc; ang Ogham ay hindi. Ang mga titik ay feda, mga kakahuyan, at ang alpabeto ay Ogham, anuman ang orihinal na kahulugan ng salitang iyon.

Ang puno

Ang birch ay isang pioneer species at ang lahat ng dala ng titik ay nagmumula rito.

Tinatanggap nito ang mahinang lupa, mabilis lumaki, naghahasik ng maraming buto, at inuukupa ang lupang nasunog, pinutol, o inabandona bago pa man ang iba. Maikli lang ang buhay nito kumpara sa ibang puno sa kagubatan, at hindi ito ang nananatiling nakatayo: inihahanda nito ang lupa para sa mga mas mabagal na puno na papalit dito. Sa Ireland at Britain, isa ito sa mga unang punong bumalik habang umurong ang yelo.

Hindi tinatablan ng tubig ang balat ng birch at natutuklap nang malalaking piraso, na naging kapaki-pakinabang sa paggawa ng mga lalagyan at bubong sa buong hilagang Europa, at ang mga sanga nito ay ginawang walis.

Dala ng parehong puno ang Germanic rune na Berkano, kung saan ang Old English na saknong nito ay umiikot sa isang kabalintunaan: walang bunga ang birch, ngunit nagkakaroon ito ng mga sibol kahit walang buto. Dalawang magkaibang alpabeto, sa dalawang isla, parehong pinili ang punong ito para sa isang titik, at parehong napansin ang iisang bagay tungkol dito.

Sa pagbasa

Ang modernong pagbasa ng Ogham ay isang imbensyon ng ikadalawampung siglo na binuo kay Robert Graves, at dapat itong gamitin nang may ganitong kaalaman. Ngunit ang Beithe ay isa sa mga titik kung saan talagang nagkakasundo ang modernong pagbasa at ang makasaysayang pangalan, dahil ang mga kenning ay tungkol sa puno at malinaw ang katangian ng puno.

Ito ay binabasa bilang isang simula na umusbong ngunit maliit pa. May nagsimula sa lupang nakalbo, nasunog, o nasira: ang unang bumalik pagkatapos ng isang masamang pangyayari, nabubuhay ngunit hindi pa ganap na matibay.

Nagdaragdag ng detalye ang mga kenning na kadalasang hindi napapansin sa modernong gloss. Ang tatlo ay tungkol sa hitsura: maputlang balat, pinong buhok, madidilim na kurba sa puti. Kapansin-pansin ang birch, lalo na sa kagubatan kapag taglamig kung saan kulay abo ang lahat ng iba. Madalas na nagpapahiwatig ang Beithe ng isang bagong bagay na nakikita rin, na may dalawang epekto: maagang napansin, at maagang nalantad.

Ito ang unang titik, kaya binabasa rin ito bilang pinakauna: ang unang hakbang, ang marka bago pa man magkaroon ng anumang ihahambing dito.