روش‌های فال‌گیری

انداختن سکه و روش‌های نوین

سه سکه، شش پرتاب، حدود یک دقیقه. روش سکه صرفاً به دلیل سرعت جای بومادران را نزد بیشتر فالگیران گرفت، و در همین کار به‌آرامی ریاضیات غیب‌نما را هم تغییر داد. تقریباً هر فال‌گیری‌ای که امروز در جهان انجام می‌شود از همین روش استفاده می‌کند.

3
سکه
6
پرتاب
1/8
احتمال خط متغیر

روند کار و گونه‌های آن

یادگیری روش اصلی کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد. بیشتر آنچه در ادامه می‌آید، به انتخاب‌هایی می‌پردازد که این روش باز می‌گذارد و به جایگزین‌هایی که در کنار آن شکل گرفته‌اند.

🪙

سه سکه، یک خط

چین از دوران تانگ به بعد

هر سه را با هم بیندازید و ترکیب را بخوانید. شش پرتاب هگزاگرام را از پایین به بالا می‌سازد، و کل این انداختن در برابر یک‌ساعتِ روش بومادران، حدود یک دقیقه طول می‌کشد.

➕

تعیین ارزش‌ها

چین از دوران تانگ به بعد

شیر سه امتیاز دارد و خط دو، یا برعکس، بسته به قرارداد. سه سکه روی هم ۶، ۷، ۸ یا ۹ می‌دهند که یین کهن، یانگ جوان، یین جوان و یانگ کهن را در همان نظامی می‌دهند که بومادران تولید می‌کند.

🤔

کدام رو یانگ است

جهانی معاصر

روی سکه‌های سنتی چینی، روی کنده‌کاری‌شده معمولاً یین شمرده می‌شود و روی خالی یانگ، که برعکس چیزی است که بیشتر کتابچه‌های غربی دربارهٔ شیر می‌گویند. آنچه اهمیت دارد این است که یک قرارداد را برگزینید و هرگز تغییرش ندهید.

📊

شانس‌های هموارشده

جهانی از دوران تانگ به بعد

هر خط متغیر یک بار از هشت بار می‌آید و هر خط پایدار سه بار از هشت، متقارن میان یین و یانگ. بومادران یانگ متغیر را سه برابر یین متغیر محتمل می‌کند؛ سکه‌ها این نامتقارنی را یکسره از میان می‌برند.

✳️

علامت‌گذاری خطوط متغیر

جهانی از دوران تانگ به بعد

سه شیر یا سه خط، خطی متغیر می‌دهند که هنگام رسم با دایره یا ضربدر علامت‌گذاری می‌شود. پرتاب‌های ترکیبی خطوط پایدار می‌دهند. برگرداندن خطوط متغیر هگزاگرام دوم را می‌سازد.

⬆️

ساختن از پایین

چین از دوران ژو به بعد

پرتاب نخست خط پایینی است و پرتاب ششم خط بالایی، مطابق شیوهٔ خواندن هگزاگرام‌ها. برعکس‌کردن این ترتیب رایج‌ترین اشتباه تازه‌کاران است و شکلی یکسره متفاوت می‌سازد.

🀄

سکه‌های سنتی چینی

چین از دوران تانگ به بعد

سکه‌های برنزی گرد با سوراخی چهارگوش که شکلشان آسمان و زمین را رمزگذاری می‌کند. سکه‌های دوران چینگ برای فال‌گیری به‌فراوانی فروخته می‌شود، هرچند هر سه سکهٔ یکسانی به همان خوبی کار می‌کند.

🎲

روش‌های تاس

جهانی سدهٔ بیستم

یک تاس که فرد یا زوج بودنش خوانده می‌شود، شانس‌های سکه را بازتولید می‌کند؛ سه تاس یا یک تاس هشت‌وجهی هم به همین شکل به کار می‌روند. سریع‌تر از سکه است و کمتر در معرض این خطر که سکه روی لبه بایستد یا زیر مبل بغلتد.

🔴

روش‌های شانزده‌شیئی

جهانی سدهٔ بیستم

مهره، تیله یا نشانه به نسبت‌های سه، پنج، هفت و یک، که یکی برای هر خط کشیده می‌شود. موضع میانه: شانس‌های بومادران با سرعت سکه، و پاسخ صادقانه برای هر کس که توزیع را مهم می‌داند.

📱

نرم‌افزار و اپلیکیشن‌ها

جهانی از دههٔ 1980 به بعد

برنامه‌ها خطوط را از یک منبع شبه‌تصادفی می‌سازند، معمولاً با شانس‌های سکه و گاهی با گزینهٔ بومادران. فالگیران به‌شدت بر سر اینکه آیا یک الگوریتم می‌تواند جای یک کنش فیزیکی را بگیرد اختلاف دارند.

⚛️

تصادف سخت‌افزاری

جهانی معاصر

برخی ابزارها به‌جای الگوریتم‌های شبه‌تصادفی از نوفهٔ جوی یا منابع کوانتومی بهره می‌گیرند. اینکه این کار ایراد وارد بر انداختن نرم‌افزاری را برطرف می‌کند یا نه، کاملاً به این بستگی دارد که آن ایراد را چه بدانیم.

🥉

تک‌سکه و دیگر میان‌برها

جهانی مدرن

شش پرتاب با یک سکه نوع خطوط را می‌دهد بی‌آنکه خطوط متغیر را از هم جدا کند، پس دوری دیگر لازم است. عملی است، و معمولاً نشانهٔ این است که فالگیر هگزاگرام می‌خواهد نه یک فال‌گیری کامل.

مواد، تاریخچه و ایرادها

این روش از کجا آمد، مردم با چه چیزی فال می‌گیرند، و مناقشهٔ دیرپا دربارهٔ آنچه با کنار گذاشتن ساقه‌ها از دست رفت.

دگرگونی دوران تانگ

سدهٔ هفتم تا دهم چین

انداختن سکه را معمولاً به دوران تانگ نسبت می‌دهند، زمانی که جایگزینی سریع برای ساقه‌ها به‌فراوانی رواج یافت. هیچ متن بنیان‌گذار واحدی باقی نمانده، و این تغییر بیشتر عملی به نظر می‌رسد تا آموزه‌ای.

کاربرد در ون وانگ گوا

از دوران هان به بعد چین

روش غالب فالگیری حرفه‌ای چینی به‌طور معمول از سه سکه استفاده می‌کند، چون تحلیل آن بر شاخه‌ها و عناصر تکیه دارد نه بر توزیع دقیق خطوط متغیر.

ترجیح ژو شی

سدهٔ دوازدهم فوجیان

ژو شی آیین بومادران را با جزئیات کامل تدوین کرد و آن را روش درست می‌دانست، و همین یکی از دلایلی است که ساقه‌ها حتی پس از پیروزی سکه‌ها در سهولت، اعتبارشان را نگه داشتند.

ویلهلم-باینز

1950 غرب

ویرایشی که بیشتر خوانندگان غربی را با هر دو روش آشنا کرد و روش سکه را گزینهٔ سریع‌تر معرفی کرد. اثرگذاری همین کتاب دلیل آن است که فالگیری انگلیسی‌زبان به‌طور پیش‌فرض سکه را برمی‌گزیند.

سکهٔ گرد، سوراخ چهارگوش

سنت چینی چین

سکه‌های سنتی را نموداری در خود می‌خوانند: لبهٔ گرد آسمان است و روزنهٔ چهارگوش زمین. توجیهی دلپذیر برای انتخابی که در آغاز تنها به این دلیل انجام شد که سکه در جیب همه بود.

ایراد احتمالاتی

از سدهٔ بیستم به بعد جهانی

مستندترین انتقاد به سکه‌ها: این دو روش توزیع‌هایی قابل‌سنجش و متفاوت می‌سازند، پس جایگزین یکدیگر نیستند. مدافعان پاسخ می‌دهند که معنا در تفسیر نهفته است نه در بسامد.

سازش با مهره

سدهٔ بیستم غرب

در کتابچه‌های غربی رواج یافت به‌عنوان راهی برای نگه‌داشتن شانس‌های بومادران بی‌آنکه ساعتش را صرف کنیم. شانزده شیء به نسبت درست، کشیده و بازگردانده، یک کشیدن برای هر خط.

تصادف در هنر

از 1951 به بعد نیویورک

جان کیج برای گرفتن تصمیم‌های ترکیبی هگزاگرام می‌انداخت و بعدها برای همان هدف از اعداد رایانه‌ای تصادفی استفاده کرد. نمونه‌ای زودهنگام از جایگزینی الگوریتم به‌جای انداختن فیزیکی.

اپلیکیشن‌های فال‌گیری

از دههٔ 2010 به بعد جهانی

اپلیکیشن‌های تلفن انداختن فال را عملاً بی‌دردسر کرده‌اند، چیزی که برخی فالگیران آن را تکمیل این روش می‌دانند و برخی دیگر از دست رفتن آن مکث را که مشورت را عمدی می‌کرد.

انتخاب سکه‌های خودتان

معاصر جهانی

هر سه سکهٔ یکسانی کافی است. فالگیران اغلب مجموعه‌ای اختصاصی نگه می‌دارند، که به‌همان اندازه که مسئله‌ای آیینی باشد، پاسخی است به این پرسش عملی که کدام رو به یانگ اختصاص داده شده بود.

شکست‌های عملی

همیشگی همه‌جا

سکه‌ها روی لبه می‌ایستند، دور می‌غلتند یا از میز می‌افتند. قرارداد ساده این است که دوباره بیندازید؛ هیچ‌چیز در سنت پرتاب ناموفق را نشانه‌ای می‌داند.

روش بومادران

از دوران ژو به بعد چین

اصل کند، با شانس‌های نامتقارن و چارچوب آیینی‌اش. بسیاری از فالگیران آن را برای پرسش‌هایی نگه می‌دارند که به‌نظرشان شایستهٔ یک ساعت‌اند و برای بقیه از سکه استفاده می‌کنند.

روش در یک پاراگراف

سه سکه بردارید. تصمیم بگیرید کدام رو یانگ به ارزش سه است و کدام یین به ارزش دو، و پس از آن نظرتان را عوض نکنید. هر سه را با هم بیندازید و ارزش‌ها را جمع کنید: مجموع ۶، ۷، ۸ یا ۹ می‌شود. شش خط یین متغیر است، نه خط یانگ متغیر، و هفت و هشت صورت‌های پایدارند. خط را رسم کنید، دوباره بیندازید، و هگزاگرام را در شش پرتاب از پایین به بالا بسازید. برای به‌دست‌آوردن هگزاگرام دوم، هر خط متغیری را برگردانید.

این کل روند است. حدود یک دقیقه طول می‌کشد، و همین تنها دلیل وجود آن است.

کدام رو یانگ است؟

این موضوع بیش از هر چیز دیگری تازه‌کاران را سردرگم می‌کند، و پاسخ صادقانه این است که قاعدهٔ جهانی‌ای وجود ندارد. رسم چینی با سکه‌های سنتی معمولاً روی کنده‌کاری‌شده را یین می‌داند و روی خالی را یانگ. کتابچه‌های غربی، که با سکه‌های امروزی کار می‌کنند، معمولاً شیر را یانگ می‌گیرند.

این دو قرارداد آشتی‌پذیر نیستند و اهمیتی هم ندارد. آنچه اهمیت دارد این است که پیش از آغاز، یک قرارداد را ثابت کنید و در طول یک فال‌گیری یا میان چند فال‌گیری آن را تغییر ندهید. فالگیرانی که مجموعه‌ای اختصاصی از سکه نگه می‌دارند، در کنار هر دلیل دیگر، مسئلهٔ به‌یادآوردن قرارداد خود را هم حل می‌کنند.

سکه‌ها چه چیزی را تغییر دادند

روش سکه صرفاً بومادرانِ سریع‌تر نیست. تصادف‌سازی متفاوت است، و این تفاوت قابل‌سنجش است.

با سه سکه، هر یک از چهار برآیند احتمالی روشن دارد: یک از هشت برای یانگ متغیر، یک از هشت برای یین متغیر، سه از هشت برای هر خط پایدار. این توزیع میان یین و یانگ متقارن است.

بومادران متقارن نیست. یانگ متغیر را سه بار از شانزده بار می‌دهد و یین متغیر را یک بار از شانزده، پس خط یانگ در حال تغییر سه برابر خط یین در حال تغییر محتمل است، و یین پایدار به‌مراتب رایج‌ترین برآیند است. هزار پرسش را به هر دو روش بیندازید، پاسخ‌ها به‌طور نظام‌مند متفاوت خواهند بود.

اینکه این تفاوت اهمیت دارد یا نه، واقعاً محل مناقشه است. یک گروه بر این باور است که این نامتقارنی چیزی راستین دربارهٔ رفتار یانگ و یین در خود دارد و هموارکردنش غیب‌نما را تغییر می‌دهد. گروه دیگر معتقد است معنا در تفسیر پدید می‌آید و توزیع ورودی تصادفی است. هر دو گروه فالگیرانی دارند که دهه‌هاست تمرین می‌کنند.

اگر این استدلال را قانع‌کننده می‌دانید اما ساعتی وقت ندارید، روش شانزده‌شیئی مسئله را حل می‌کند: مهره یا نشانه به نسبت‌های سه، پنج، هفت و یک، یک‌بار برای هر خط کشیده می‌شود و توزیع بومادران را با سرعت سکه بازتولید می‌کند.

فراتر از سکه

تاس هم کار می‌کند و از مشکل سکه‌ای که روی لبه می‌ایستد یا زیر مبل می‌غلتد پرهیز می‌کند. یک تاس که فرد یا زوج بودنش خوانده می‌شود همان شانس سکه را می‌دهد، و گونه‌های گوناگونی با سه تاس یا تاس هشت‌وجهی هم به کار می‌روند.

نرم‌افزار انداختن فال را عملاً آنی کرده است. بیشتر برنامه‌ها شانس‌های سکه را پیاده می‌کنند، برخی گزینهٔ بومادران هم دارند، و چندتایی به‌جای الگوریتم شبه‌تصادفی از تصادف سخت‌افزاری برگرفته از نوفهٔ جوی یا کوانتومی بهره می‌گیرند. ایراد وارد بر انداختن نرم‌افزاری کمتر واقعاً دربارهٔ کیفیت تصادف است؛ بیشتر دربارهٔ این است که آیا یک غیب‌نما برای کارکردن به کنشی فیزیکی و فاصله‌ای از توجه نیاز دارد. این پرسشی نیست که مولد عدد تصادفیِ بهتر پاسخش را بدهد.

این وضعیت فالگیر را کجا می‌گذارد

سکه‌ها روش غالب‌اند و بیش از هزار سال است که چنین بوده‌اند. ون وانگ گوا، رایج‌ترین شیوهٔ حرفه‌ای در مناطق چینی‌زبان، آن‌ها را به‌عنوان استاندارد به کار می‌برد، چون تحلیلش بر شاخه‌ها و عناصر وابسته به خطوط تکیه دارد نه بر ریزه‌کاری توزیع خطوط متغیر.

موضعی معقول برای کار، همان که بیشتر رسم چینی از دوران تانگ برگزیده، این است که به‌طور پیش‌فرض از سکه استفاده کنید و ساقه‌ها را برای پرسش‌هایی نگه دارید که ارزش یک ساعت را دارند. هیچ‌چیز در سنت پاک‌گرایی را واجب نمی‌کند، و هیچ متن کهنی سکه را تجویز یا منع نکرده، چون سکه‌ها هزار سال پس از متن کلاسیک پدید آمدند.

پرسش‌های متداول

همهٔ روش‌های ای چینگ

آخرین نوشته‌ها

حکمت باستانی کارت‌های تاروت را کشف کنید و اسرار سفر معنوی خود را باز کنید. وبلاگ ما دروازه شما به درک نمادگرایی غنی، معانی و کاربردهای عملی خواندن تاروت است.