ᛢ

Cweorð

hindi alam; posibleng isang paniklab ng apoy (fire-drill)

Isang letrang maaaring hindi nagamit sa pagsusulat

Sound
q /kw/
Posisyon
31
Group
Mga huling letra at manuskrito
Descended from
Wala. Isang huling dagdag na Anglo-Saxon
Unicode
U+16E2
Oo / Hindi
Walang natitirang tradisyonal na sagot

Patayo

  • ang hindi naitala
  • isang pamalit o placeholder
  • isang pormalidad
  • isang bagay na umiiral lamang sa papel
  • pagiging kumpleto para lamang maging kumpleto

Across the scripts

—

Walang pinagmulan

Elder Futhark

Isang huling dagdag na walang katumbas sa Elder Futhark. Ang mga letrang ito ay idinagdag ilang siglo matapos ang orihinal na hanay.

—

Walang katumbas

Younger Futhark

Hindi kailanman nagdagdag ng letra ang Scandinavia sa hanay nito. Niresolba nila ang parehong mga problema sa pamamagitan ng pagbawas at konteksto, at kalaunan sa paglalagay ng tuldok sa mga umiiral na rune.

ᛢ

Cweorð

Anglo-Saxon Futhorc

Isang letra sa manuskrito na walang tiyak na kahulugan at halos walang paggamit sa epigrapiko, malamang na ginawa upang bigyan ang hanay ng mga rune ng isang q para tumugma sa alpabetong Latin.

Isang letra para sa tunog na wala sa Lumang Ingles

Ang Lumang Ingles ay walang ponemang /kw/ tulad ng sa Latin. Kapag nangyari ang tunog na ito, isinusulat ito bilang cw (cwen para sa reyna, cweþan para sa sabihin) gamit ang dalawang umiiral na letra na gumagawa na ng trabaho.

Kaya ang rune na ito ay hindi lumulutas ng problema. Ang pinakamalamang na paliwanag, at ang madalas na ginagamit ng mga iskolar, ay umiiral ito upang bigyan ang runic row ng letrang tumutugma sa Latin q.

Iyon ay isang totoong motibo. Ang mga eskribang Anglo-Saxon at kontinental ay interesado sa mga alpabeto bilang mga sistema. Ang mga manuskrito tulad ng Codex Vindobonensis 795 ay nagtatabi ng mga letrang runic, Gothic, Hebrew, at Greek. Ang isang runic na alpabeto na maaaring itapat sa Latin ng bawat letra ay isang mas maayos na bagay kaysa sa isa na hindi, at ang kaayusan ay sapat na dahilan para sa isang eskriba.

Ano ang alam at ano ang hinuhulaan

Alam: ang hugis, ang tunog na /kw/, ang transliterasyon nito bilang q, ang presensya nito sa mga hanay ng rune sa manuskrito, at ang pangalang cweorð.

Hindi alam: kung ano ang ibig sabihin ng cweorð. Ang salita ay hindi naitala saanman sa Lumang Ingles, katulad din ng peorð. Walang etimolohiya, walang katumbas, at walang saknong sa Rune Poem.

Hula: ang pinakakaraniwang mungkahi ay isang paniklab ng apoy (fire-drill), batay sa ipinapalagay na kaugnayan sa cweorn (isang hand-quern o gilingan) na nagsasangkot ng pag-ikot. Ang pagbasang iyon ay haka-haka lamang at ang koneksyon sa pagitan ng quern at isang fire-drill ay isa ring hinuha.

Ang isa pang obserbasyon: ang cweorð ay katunog ng peorð, ang isa pang rune na hindi maisalin, at nakaupo sa katulad na posisyon na nauugnay dito. May mga nagmumungkahi na ang pangalan ay ginawa lamang para sumunod sa pattern.

Si R. I. Page, ang pinakamaimpluwensyang runologist na Ingles noong nakaraang siglo, ay bukas na nagdududa na ang ilan sa mga huling karakter na ito ay naging tunay na mga letra. Inilarawan niya ang mga ito bilang mga antiquarian na pseudo-rune: mga hugis na ginawa ng mga eskriba na pumupuno sa isang alpabeto sa halip na ginawa ng sinumang nangangailangan na may isulat. Ang Cweorð ang may pinakamatibay na kaso para sa paratang na iyon sa buong hanay. Wala itong saknong, walang etimolohiya, walang naitalang paggamit sa isang tumatakbong teksto, at kumakatawan ito sa isang tunog na perpektong naisulat ng Lumang Ingles gamit ang dalawang umiiral na letra.

Sa pagbabasa

Walang tradisyonal na kahulugan dito, at hindi tulad ng Peorð ay wala man lang saknong na pagbabasehan. Kahit paano, sinasabi sa atin ng Peorð na kabilang ito sa bulwagan.

Ang sinumang nagbibigay sa Cweorð ng tiyak na kahulugan sa panghuhula (at ginagawa ito ng mga modernong mapagkukunan, na kadalasang umaabot sa ritwal na apoy at pagbabago) ay bumubuo nito mula sa hula ng fire-drill, na siya ring binuo.

Kung gusto mong gamitin ang letra, ang tapat na pagbasa ay kung ano talaga ito: isang bagay na umiiral para kumpletuhin ang isang sistema sa halip na dahil kinakailangan ito. Isang pormalidad. Isang placeholder. Ang item sa isang listahan na naroroon para hindi maging maikli ang listahan.

Iyon ay isang totoo at paminsan-minsang kapaki-pakinabang na bagay na magkaroon ng simbolo para rito, at may kalamangan ito sa pagiging totoo.

Mga madalas itanong

Walang nakakaalam. Ang pangalan ay hindi naitala saanman sa Lumang Ingles, walang etimolohiya o cognate, at ang Old English Rune Poem ay walang saknong para dito. Nasa parehong posisyon ito tulad ng Peorð, ngunit mas kakaunti ang impormasyon dahil ang Peorð ay mayroon man lang tula.

Malamang para bigyan ang hanay ng mga rune ng letrang tumutugma sa Latin q. Walang ponemang /kw/ ang Lumang Ingles na nangangailangan ng sarili nitong karakter dahil ang tunog ay isinusulat bilang cw gamit ang mga umiiral na letra. Interesado ang mga eskribang Anglo-Saxon sa mga alpabeto bilang mga sistema at itinabi nila ang mga letrang runic, Gothic, Hebrew at Greek sa mga manuskrito.

Iyon ang pinakakaraniwang mungkahi at ito ay isang hula lamang. Nakabatay ito sa ipinapalagay na kaugnayan sa cweorn (isang hand-quern), na nangangailangan ng paikot na paggalaw, kasama ang hinuha mula sa pag-ikot tungo sa paggawa ng apoy. Ang mga modernong mapagkukunan na tumutukoy sa rune bilang ritwal na apoy ay bumubuo sa isang hula.

Walang tradisyonal na kahulugan na mababawi kaya anumang paggamit ay naimbento. Ang tapat na pagbasa ay kung ano talaga ang letra: isang bagay na umiiral para kumpletuhin ang isang sistema sa halip na dahil ito ay kinakailangan. Isa iyong totoong bagay na maaari mong gawan ng simbolo at tumpak din ito.

Anglo-Saxon Futhorc

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.