Chinese na astrolohiya

Ang kalangitan na naging aritmetika

Binasa ng astrolohiyang Babylonian at Hellenistic ang pisikal na mga posisyon ng mga planeta laban sa mga konstelasyon ng zodiac. Nagsimula ang astrolohiyang Tsino sa parehong paraan, sa pamamagitan ng pagmamasid sa tunay na mga planeta ng mga astronomo sa korte, ngunit inilipat nito sa loob ang kalangitan nang mahigit isang libong taon. Naging siklo ang konstelasyon, naging bilang na mga phase ang mga planeta, at naging isang kalendaryo ang nakikitang kalangitan na may animnapung pares ng stem-and-branch na maaaring makalkula sa anumang oras nang hindi tumitingin. Ang huling yugto ng prosesong ito ay ang dalawang sistema na alam na ngayon ng mga practitioner bilang Chinese astrology: ang BaZi, ang Four Pillars of Destiny, at Zi Wei Dou Shu, Purple Star Astrology. Walang nangangailangan ng teleskopyo. Parehong bumabasa sa oras.

Mga babala ng Langit sa pinuno

Isang usapin para sa estado ang pagmamasid sa kalangitan noong karamihan ng unang sanlibong taon BCE. Ang uniberso ay ipinakita bilang isang organismo kung saan ang korte at ang langit ay nagsasagutan. Dahil dito ang eklipse, kometa at ang yelo nang wala sa panahon ay binasa bilang isang mensahe sa pinuno tungkol sa kung paano siya mamahala. Itinakda ni Sima Qian, ang Grand Scribe at Astrologo ng korte ng Han, ang pananaw na ito sa Book of Celestial Offices sa loob ng kanyang Records of the Grand Historian: ang punto sa pagmamasid sa Langit ay upang maunawaan kung saan nagtatapos ang Langit at kung saan naman nagsisimula ang tao, at kung paano nagbabago ang kasaysayan. Nagsilbi ring bilang preno sa trono ang doktrina ng makalangit na babala. Ang isang pinuno na namahala nang masama ay maaaring asahan ang paggawa nito ng langit.

Ang kaso ng pagkakatatag dito ay pulitikal. Nagtipon ang limang nakikitang planeta na hindi karaniwang malapit sa isa't isa sa rehiyon ng kalangitan na itinalaga ng mga Tsino sa Vermilion Bird noong 1059 BCE. Pinatutunayan naman ng mga modernong kalkulasyon ang kaganapang ito. Binasa ito ng Zhou bilang paglipat ng Langit ng pamamahala papunta sa kanila, at ginamit ito upang bigyang-katwiran ang kanilang pananakop sa Shang. Simula noon ay naging pinoprotektahang kasanayan sa estado ang pagbabasa sa mga planeta. Ipinakikita ng silk manuscript na Divination by the Five Planets, na nakaselyo sa isang libingan sa Mawangdui noong 168 BCE, kung ano ang hitsura ng kasanayang iyon: mga talahanayan ng mga planetary position at retrograde motion, at nakatali ang bawat isa sa mga babala ukol sa digmaan at sa pag-aani.

Canopy, itlog at bakanteng espasyo

Nagtalo ang mga astronomong Tsino tungkol sa hugis ng kalawakan bago pa man dumating ang anumang modelong banyaga. Ang Gai Tian, o canopy heaven, ay naglarawan sa kalangitan bilang isang simboryo sa ibabaw ng isang patag na lupa na napalilibutan ng tubig, na may araw na nagbabakas ng mas malawak o mas makitid na mga bilog upang gawin ang mga panahon. Ang Hun Tian, o enveloping heaven, naman ay ginawang isang itlog ang kalawakan, kung saan ang earth ang pula nito at ang kalangitan ay ang buong bilog na umiikot sa paligid nito. Ang Han polymath na si Zhang Heng ay gumawa ng isang water-driven na armillary sphere para maipakita ito. Para sa pangatlong paaralan, ang Xuan Ye ay naniwala na ang kalangitan ay walang laman at walang limitasyon, na kasama ang araw, buwan at mga bituin na malayang lumulutang at ang bawat isa ay gumagalaw ayon sa sariling kalikasan nito. Ang mga teksto tulad ng Huainanzi at ang Tai Xuan Jing ni Yang Xiong ay nagsasalita tungkol sa siyam na langit, at isinaayos ng ilang paglalarawan kalaunan ang mga ito bilang mga patong-patong na umaangat mula sa Buwan paakyat sa mga planeta, tungo sa lunar mansions at sa malawak at bakanteng ibayo.

Anuman ang hugis nito, ang limang nakikitang planeta ay nakatali sa isa sa limang phase: Jupiter sa Wood, Mars sa Fire, Saturn sa Earth, Venus sa Metal, at Mercury sa Water. Ang mga pangalan nito sa wikang Tsino ay nananatiling gayon. Halimbawa ang Hupiter ay ang Wood Star, at ang Venus ay ang Metal Star.

Ang Limang Phase at ang pag-usbong ng mga dinastiya

Sa huling bahagi ng Warring States period nalipat ang pokus mula sa pagmamasid sa aspetong pagkakaugnayan. Itinuro ng pilosopong si Zou Yan na ang kasaysayan ay kumikilos nang salit-salitan sa Five Phases, ang Tubig, Lupa, Kahoy, Metal at Apoy, kung saan ang bawat isa ay nangingibabaw sa nauna rito, at bawat dinastiya ay naghahari sa ilalim ng isang phase hanggang sa mapalitan ito ng susunod. Ang mga phase na ito ay mga yugto ng pagbabago, at hindi lamang pawang mga pisikal na materyal. Nang pag-isahin ng Qin ang China at pinalitan ang Zhou, kung saan Fire ang phase nito, ay kinuha naman ng pinuno nito ang Water, ang phase na nakakatalo sa Fire, at itinugma ang mga kulay, numero, at ritwal ng korte dito. Nakumpleto ang frame ng yin at yang, ang dalawang polarities. Mula noon ay iningatan na ng Chinese astrology ang bokabularyong ito: na ang tsart ay balanse ng mga phase at polarities, at ang tanong palagi ay kung alin ang malakas, alin ang mahina, at kung ano ang nasa pagitan nila.

Mga lunar mansion at isang Jupiter na wala roon

Ang kalangitan mismo ay nahahati sa isang banda ng dalawampu't walong lunar mansion, mga hindi magkakapantay na mga segment na sinusukat sa celestial equator, mula sa lapad na may ilang degree hanggang sa lagpas na tatlumpung degree ang lapad. Magkakasama nilang sinubaybayan ang pag-usad ng Buwan buwan-buwan. Sa panahon ng Zhou, naging kalipunan ng numero ang mga lunar mansion mula sa pagiging set ng mga pangkat na bituin, kung saan naging isa itong grid upang sukatin ang oras nang higit pa sa mapa ng mga bituin.

Ang pinakamalinaw na halimbawa ng abstraksyon na ito ay ang Tai Sui, ang Grand Year. Umaabot ng halos labindalawang taon para maikutan ng Hupiter ang kalangitan kaya ginamit ng mga Tsino ang posisyon nito upang pangalanan ang mga taon. Ngunit ang totoong haba nito ay 11.86 na taon lamang at naiiba pa sa labindalawang Earthly Branches na siyang ginamit din para sa rituwal na kalendaryo. Ang sagot ng mga astronomo rito ay ang mag-imbento ng isang planeta. Ang Tai Sui ay isang hindi nakikitang katawan na gumagalaw base sa average na bilis ng Hupiter ngunit sa kabaligtaran na direksyon at nakukumpleto ang eksaktong circuit bawat labindalawang taon. Ang mga taon ay ipinangalan sa pamamagitan nito, at hindi ni Hupiter. Nagsasalita pa rin ang nakagawiang mga kasanayan tungkol sa pagalit sa Tai Sui sa taon kung saan sumasalungat ang sanga, na isang direktang kaligtasan ng buhay laban sa counter-Jupiter.

Mga stem, branch at cycle ng animnapu

Ang makina ng astrolohiyang Tsino ay ang siklong sexagenary. Sampung Heavenly Stem, na siyang tumatayo bilang limang phase na may anyong yang at anyong yin, ay sunud-sunod na inipares naman sa labindalawang Earthly Branch. Dahil ang sampu at labindalawa ay nagtatagpong muli pagkatapos lamang ng animnapung hakbang, bumubuo ang mga pares ng isang cycle na may animnapu na bilang, isinunod sa unang pares nito, ang Jiazi. Binilang na ng Shang ang mga araw sa ganitong paraan para sa kanilang mga buto ng orakulo. Inilapat rin ang parehong cycle sa mga taon, buwan at dalawang-oras na mga yugto, kaya ang bawat sandali ay maaaring isulat bilang apat na stem-branch na pares. Doon kinuha ng BaZi, o walong karakter, ang pangalan nito.

Matematika ng Indian sa korte ng Tang

Naging bukas ang Tang na dinastiya sa mga banyagang pagkatuto, at dinala ng Budismo ang mga astronomong Indian sa kapital. Ipinakita ni Gautama Siddha ang kalendaryong Jiuzhi noong 718, na nagpapakilala sa Indian Navagraha, ang siyam na planeta, at nag-compile din ng Kaiyuan Zhanjing, isang malawak na treatise sa astrolohiya na nagpapanatili ng pagsasalin ng Indian sine tables base sa tradisyon ni Aryabhata. Ang matematika ay tinanggap. Samantalang hindi naman tinanggap ang pakay nito: naglingkod pa rin ang astrolohiya sa korte para sa katatagan ng estado at nanatili ito sa loob ng Imperial Astronomical Bureau.

Ming at Yun: ang blueprint at ang panahon

Tumungo sa parehong BaZi at Zi Wei Dou Shu ang dalawang salitang ito. Karaniwang pinalalabo ng Ingles ang dalawang ito upang ibig sabihing kapalaran. Ang Ming (命) ay kung ano ang kinagisnan ng isang tao: pamilya, pisikal na saligang-batas, taglay na kakayahan at mga kahinaan, ang mga kundisyon na nakatakda sa unang hininga. Ito ay hindi na mababago. Ang Yun (运) ay paggalaw, ang pagtakbo ng swerte sa buong buhay, ang mga nagbabagong kundisyon na pinagdaraanan ng isang tao. Dito pumapasok ang tiyempo at pagpili, at ito ang nagpapasya kung kailan magkakaroon ng kundisyon para ipakita ang sarili nito ang isang potensyal na nakasulat sa Ming.

Iginiit ng tradisyon na gumagana lang ang dalawa nang magkasama. Isang kasabihan na kadalasang sinisipi ng mga practitioner: Ang Ming na walang Yun ay isang karwahe na walang daanan; ang Yun na walang Ming ay isang daanan na walang karwahe. Ang isang tsart na binasa base sa diwa na ito ay isang mapa ng terrain, at hindi isang hatol. Kung alam mo ang iyong Ming, ipinapakita nito kung saan nakasalalay ang iyong natural na kalakasan. Kung alam mo ang Yun, ipinapakita nito kung kailan ka dapat sumulong, umatras, at magpalit ng direksyon. Sinasabing ang pagsisikap sa paborableng yugto ay tulad lamang ng paglayag kasama ang hangin, subalit ang parehong pagsisikap sa panahon na may sagabal ay nangangailangan ng pag-iingat at pagpapasensya. Ang pinakamainam ay ang An Ming, ang pagiging payapa sa iyong kapalaran, na nangangahulugang nauunawaan mo ito nang mabuti para magamit ito.

BaZi: mula sa Year Pillar patungo sa Day Master

Binabasa ng BaZi ang matinding yugto ng sandali ng kapanganakan mula sa apat na stem-branch na magkapares na bumubuo sa taon, buwan, araw at oras. Sa madaling sabi ay nilalagpasan o binabalewala nito nang buo ang nakikitang kalangitan.

Umiikot ang kasaysayan nito sa isang pagbabago. Gumawa si Li Xu Zhong ng tatlong haligi sa ilalim ng Tang, kabilang dito ang taon, buwan at araw. Dito din niya nabasa ang tadhana na mas nakatuon sa Year Pillar, na akma sa lipunan noon kung saan nanggagaling sa angkan ang estado sa buhay. Pagkalipas ng sampung siglo, idinagdag ni Xu Zi Ping ang oras para maging apat ang haligi. Inilipat din niya ang sentro sa pagbasa papunta sa Heavenly Stem ng Day Pillar, na siyang Day Master, upang kumatawan sa sarili, kasabay sa pagkakataong makakuha ng trabaho ang mga nakapasa sa mga civil-service examination nang dahil sa merito kaysa sa pagkapanganak. Dinadala pa rin ng pamamaraang iyon ang kanyang pangalan bilang Zi Ping BaZi. Ang hakbang na ito sa Day Master ay itinala sa mga aklat tulad ng Yuan Hai Zi Ping, San Ming Tong Hui, Zi Ping Zhen Quan, at ang Di Tian Sui, na siyang pinag-aaralan pa rin ng mga classics practitioners ngayon.

Ang mga nakatagong stems

Ang bawat haligi ay naglalaman ng Heavenly Stem sa itaas, ang nakikitang enerhiya, at ang Earthly Branch naman na nasa ibaba, kung saan nagsisilbing mismong lupa na pinagtatayuan nito. Ang sampung stem ay pawang mga solong enerhiya, tulad ng yang Wood o yin Fire. Samantala, halo-halo naman ang labindalawang sanga: kung saan sa ilalim ng bawat hayop ay naroroon at nakatago ang isa hanggang tatlong hidden stems o cang gan. Kabilang na rito ang pangunahing qi at, sa karamihan ng mga sanga, ay ang gitna at nalalabing qi. Gumagalaw ang mga stem nang walang humpay, samantalang ang mga sanga ay tahimik lang na humahawak o nagtatago ng enerhiya.

Hindi mabibilang ang totoong pagiging balanse ng isang tsart kung wala ang mga ito. Hawak ng tatlo sa apat na mga cardinal na sanga, gaya ng Zi, Mao at You, ang iisang stem na isang puro na konsentradong enerhiya; hawak naman ng Wu ang Ding Fire na may kasamang Ji Earth sa ilalim. Hawak naman ng apat na storage na mga sanga, na nagngangalang Chen, Xu, Chou, at Wei, ang tatlong stem na tinatawag na mga libingan. Tinawag itong ganito dahil nananatiling nakasara ang kung anong meron sila hanggang sa may paghaharap na pilit silang bubuksan sa kanilang susunod na panahon ng swerte.

Ang Sampung Diyos

Hindi mga diyos ang Sampung Diyos, ang shi shen. Sila ay sampung ugnayan sa pagitan ng Day Master at ng iba pang mga stem sa tsart, na ipinangalan sa kung paano nakikipag-ugnayan ang mga elemento at polarity nito: Ibinabahagi ng Friend at Rob Wealth ang elemento ng Day Master, ang Eating God at Hurting Officer ay ginagawa nito, ang dalawang Wealth ay kinokontrol nito, kinokontrol ito ng Direct Officer at Seven Killings, at gumagawa naman nito ang dalawang Resource. Ginagawa nilang larawan ng isang tao ang isang talahanayan ng mga elemento.

Sinusuri ng mga diyos ang isa't isa. Nangangailangan ng Eating God ang tsart na nasa ilalim ng mabigat na Seven Killings upang sagutin ang pressure, o di kaya ay Resource upang tanggapin ito at gawing pagtitiis. Ang klasikal na babala ng Shang Guan Jian Guan, ang Hurting Officer na kaharap ang Direct Officer, ay siyang mismong naglalarawan sa pag-atakeng ginagawa ng rebeldeng elemento sa pinagkasunduang kaayusan. Ang Di Tian Sui ay itinuturing ang Useful God, ang Yong Shen, ang solong elementong magbabalik ng balanse sa lakas ng isang tsart, bilang ang pangunahing kakayahan ng sining.

Mga pagkakasundo at paghaharap

Kumikilos din ang apat na sanga sa isa't isa sa pamamagitan ng mga pagkakasundo, pagpaparusa, pagkawasak at paghaharap. Ang Six Harmonies, o liu he, ay may kayang pagsamahin ang mga sanga kapag tama ang mga kundisyon:

• Kapag Zi at Chou ay nagsama, nagiging Lupa.
• Yin at Hai ay magiging Kahoy.
• Pinagsasama ang Mao at Xu na nagiging Apoy.
• Ang Chen at You ay magiging Metal.
• Nagiging Tubig ang magka-pares na Si at Shen.
• Sumasama nagiging Apoy, o kaya naman Lupa sa ilang paaralan, ang pagsasama ng Wu at Wei.

Naglapat ang Yuan Hai Zi Ping ng isang kundisyon. Kapag ang buwan ng kapanganakan, ang yugto na namamahala sa buong tsart, ay hindi sumusuporta sa bagong elemento, hindi magbabago ang kumbinasyon. Binabasa ito bilang malapitang koneksyon at nagtutulungang alyansa sa pagitan ng dalawang sanga, at hindi bilang isang pagbabago sa mga elemento ng tsart.

Ang mga simbolikong bituin

Kaakibat ng aritmetika ng mga phase, gumagamit din ang BaZi ng Shen Sha, na nangangahulugang mga simbolikong bituin. Hindi sila totoong mga bituin. Ang bawat isa rito ay isang panuntunan: kapag nagtagpo ang mga partikular na stem at branch sa isang tsart, sinasabing naroroon ang bituin. Pinakakilala sa kanila ay ang:

• Tian Yi Gui Ren, ang Heavenly Noble, ang pinakapaborable sa kanila: tumutulong mula sa mga mentor at institusyon kapag kinakailangan. Hindi nito pinipigilan ang paghihirap; nangangahulugan lamang ito na hindi iniiwan ang tao upang harapin ito nang mag-isa.
• Tao Hua, ang Peach Blossom mula sa mga cardinal na branch na Zi, Wu, Mao at You: alindog, husay sa entablado at taglay na pagkamakatao. Sa isang disiplinadong tsart, nakakatulong itong makabuo ng kilalang pampublikong pigura; ngunit sa isang magulong tsart, nagtuturo ito sa pagkakasangkot sa gulo.
• Yi Ma, ang Traveling Horse, mula sa mga lumalaking branch na Yin, Shen, Si at Hai: paggalaw, pangangalakal sa iba't ibang hangganan, at pagiging abala na hindi mapakali sa nakagawian na gawain.
• Wen Chang, ang Academic Star: naglalaman ng kakayahan para sa mabilis na pagkatuto, tagumpay sa mga pagsusulit at malinaw na pagpapahayag.
• Gu Chen at Gua Su, ang Solitary at Widow na mga bituin: kailangan ng kasarinlan at matagalang pag-iisa sa trabaho. Binabasa ng mga lumang teksto ang mga ito bilang masama para sa kasal, habang madalas nakikita ng mga modernong mambabasa ang isang nagsasariling nag-iisip.

Nagdebate ang mga klasikal na may-akda kung gaano kalaki ang bigat na dala nila. Itinuturing sila ng mga purista bilang mga pang-uri na nakapatong sa estruktura na itinakda ng Day Master at ng Ten Gods. Hindi inililigtas ng isang Noble na bituin ang tsart na nasa ilalim ng matinding paghaharap, at ang Peach Blossom ay hindi nangangako ng masayang kasal kung ang Spouse Palace ng Day Pillar ay inaatake.

Clock time, solar time at ang katimugang kalangitan

Habang lumaganap ang BaZi sa labas ng Tsina, dalawang teknikal na tunggalian ang lumago. Ang una ay oras. Ang Chinese na kalendaryo ay sumusunod sa 24 na solar terms, na itinakda ng posisyon ng araw sa ecliptic, kaya inaayos ng mga practitioner ang naitalang oras ng kapanganakan para sa longitude at sa equation ng oras. Sinasaklaw ng Beijing time ang buong Tsina: ang 23:10 na pagbabasa ng orasan sa Shanghai ay pumapatak sa huling oras na Zi (Daga), ngunit ang parehong pagbabasa ng orasan sa kanlurang Xinjiang ay tumutugma sa totoong solar na oras na lampas nang bahagya sa 20:00, na ang oras ay Xu (Aso). Maaaring magbigay ng maling Hour Pillar at ibang kahulugan sa tsart ang hindi naitamang oras ng kapanganakan.

Ang pangalawa ay ang southern hemisphere. Dahil nagtatakda ang Month Pillar sa pana-panahong klima ng buong tsart, binabaligtad ito ng ilang modernong practitioner para sa mga isinilang sa timog, na inililipat ito ng anim na sanga upang ang ipinanganak sa Australia noong buwan ng tag-araw sa hilaga na Wu (Kabayo) ay maita-tsart bilang buwan ng taglamig na Zi (Daga). Sumasagot naman ang mga tradisyonalista na sumusunod ang kalendaryo sa taunang pag-ikot ng araw, na iisa para sa lahat, at hindi kinakailangan ng pagbaligtad. Nananatiling bukas ang katanungan.

Zi Wei Dou Shu: ang imperyal na mapa ng bituin

Kung inilalarawan ng BaZi ang klima ng isang buhay, nagmamapa naman ng mga silid nito ang Zi Wei Dou Shu, ang Purple Star Astrology. Ayon sa alamat ay utang ito sa Tang imortal na si Lü Dongbin at sa Song Daoist na si Chen Tuan, ngunit walang manuskrito mula sa Song ang nakaligtas upang suportahan ang kuwento. Ang nai-dokumento na pinagmulan ng sistema ay ang compilasyong ginawa ng Ming na Zi Wei Dou Shu Quan Shu, na inilathala ng iskolar na si Luo Hongxian noong 1550. Matagal itong naugnay sa Imperial Astronomical Bureau at sa mga kapalaran ng korte, at umabot sa pangkalahatang publiko nang mas huli kaysa sa BaZi.

Ang tsart ay isang parisukat na grid ng labindalawang palasyo, isa para sa bawat Earthly Branch, na itinatakda sa mga bahagi ng buhay ayon sa buwan at oras ng kapanganakan:

Itinatakda ng Palasyo ng Buhay ang karakter, habang ang labing-isang iba pa ay naglalarawan ng kapaligiran nito. Isang hiwalay na Body Palace, ang Shen Gong, ang inilapat sa isa sa labindalawa at tumatayo para sa sariling binuo ng isang tao sa pamamagitan ng pagsisikap at karanasan, na lalong nagiging mahalaga sa huling bahagi ng buhay.

Ang labing-apat na pangunahing bituin

Humigit-kumulang isandaang bituin ang inilalagay sa grid sa pamamagitan ng pagkalkula sa mga datos ng kapanganakan. Walang isa man doon ang totoong bituin. Ang labing-apat na pangunahing bituin, na pinangkat sa Northern at Southern Dippers, ang nagdadala ng pagbasa:

Nagbabago ang pagkilos ng isang bituin base sa liwanag nito sa isang partikular na palasyo, sa isang sukatan mula Temple, na pinakamalakas at pinaka-nakakatulong nito, pababa sa Fallen, na pinaka-mahirap. Hindi rin kailanman binabasa nang nag-iisa ang mga bituin. Binabasa ng pamamaraan ng Three Directions at Four Squares ang isang palasyo kasama ng tapat na palasyo at ang dalawang bumubuo ng tatsulok nito, kaya ang Palasyo ng Karera ay palaging hinuhusgahan kasabay ng Yaman at Buhay.

Ang Apat na Pagbabago at ang sampung-taong limitasyon

Kung ang mga bituin ang mga tauhan at ang mga palasyo ang entablado, ang Apat na Pagbabago, ang Si Hua, ang iskrip. Bawat Heavenly Stem, ng taon ng kapanganakan o ng kasalukuyang panahon, ay nagbabago sa apat na partikular na bituin:

• Hua Lu, kasaganaan: kaginhawahan, kita, mabuting simula.
• Hua Quan, kapangyarihan: pagnanais, pagkontrol, tagumpay sa pamamagitan ng pagsisikap.
• Hua Ke, katanyagan: reputasyon, pag-aaral, biyaya, mga problema na mahinahong naayos.
• Hua Ji, sagabal: hidwaan, pagkaantala, ang bahagi ng buhay na humihingi ng pinakamaraming pag-aalaga.

Ang tiyempo ay nagmumula sa Da Xian, ang Grand Limits, mga sampung-taong panahon na gumagalaw sa mga palasyo. Sa bawat bagong dekada, ang mga pagbabago ay muling kinakalkula mula sa stem ng palasyo na umiiral sa kasalukuyan. Kung ang Hua Ji ng isang dekada ay bumagsak sa natal na Palasyo ng Yaman, ang pagbasa ay tumutukoy sa problemang pinansyal sa loob ng sampung taon at nagpapayo ng pag-iingat sa pera.

Dalawang modernong paaralan

Noong ika-dalawampung siglo, nag-ayos ng mga kalabang pamamaraan ang mga master sa Hong Kong at Taiwan. Binabasa ng San He, o Three Harmonies school, na kinakatawan ni Wang Tingzhi ng paaralan ng Zhongzhou, ang nakapirming layout ng tsart: ang lakas ng mga pangunahing bituin, ang mga sumusuportang bituin tulad ng Left at Right Assistants, at ang anim na masasamang bituin sa loob ng mga ugnayang tatsulok sa pagitan ng mga palasyo. Ginagamit ito higit sa lahat para sa karakter at para sa pangkalahatang hugis ng buhay. Ang Fei Xing, o Flying Star school, na nauugnay sa pagsasanay sa Taiwan at mga guro tulad ni Zhang Yaowen, ay sumusunod sa Apat na Pagbabago habang sila ay lumilipad mula palasyo patungo sa palasyo sa buong dekada, taon at buwan, kasama ang pagbabago sa sarili ng mga palasyo, ang gong wei zi hua. Inilalagay nito ang serye ng mga pagbabago sa unahan ng personalidad ng mga bituin at naglalayon ng pagtukoy sa petsa ng mga partikular na kaganapan.

BaZi at Zi Wei na magkatabi

Ibinabahagi ng dalawang sistema ang kanilang pundasyon, ang sexagenary cycle at ang Limang Phase, at nagkakaiba sa pamamaraan. Itinuturing ng BaZi ang isang buhay bilang isang klima. Sa pamamagitan ng Day Master, ang mga nakatagong stems at ang Ten Gods, ipinapakita nito ang mga nag-uudyok, presyon at balanse ng mga elemento sa likod ng mga pagpili ng isang tao, ang kadahilanan. Itinuturing naman ng Zi Wei Dou Shu ang isang buhay bilang isang administrasyon ng labindalawang departamento. Sa pamamagitan ng mga palasyo at mga bituin, ipinapakita nito kung saan umiiral ang mga puwersang iyon, sa karera, kasal, pera o kalusugan, kung ano at saan. Maraming practitioner ang gumagamit sa dalawang ito. Walang alinman sa dalawa ang nag-aangking hindi na mababago ang kalalabasan: parehong hinihiwalay nito ang Ming na kinagisnan ng isang tao mula sa Yun na pinagdadaanan nila, at parehong nilayon ang dalawang ito upang magsilbing gabay sa tiyempo at pag-alam sa sarili.

Paano basahin ang seksyong ito

Tumutukoy ang mga card ng kabanata sa itaas mula sa mga astronomo ng korte ng Zhou hanggang sa mga Flying Star master ng modernong Taiwan, habang ang mga tao naman sa ibaba ay nagmamarka sa mga bumuo sa bawat yugto. Basahin ang mga naunang kabanata para sa kosmolohiya, ang mga nasa gitna para sa BaZi, at ang mga huli naman para sa Zi Wei Dou Shu. Ang Chinese astrology, ang kasaysayan at mga pamamaraan nito ay magagamit sa limampu't dalawang wika ng Tarot Academy ecosystem. Tulad ng bawat tradisyon sa site na ito, ipinakita ito bilang isang kasangkapan para sa pagninilay-nilay, at hindi isang pamalit para sa propesyonal na payo.