Κινεζική αστρολογία

Ένας ουρανός που μετατράπηκε σε αριθμητική

Η βαβυλωνιακή και η ελληνιστική αστρολογία διάβαζαν τις φυσικές θέσεις των πλανητών με βάση τους αστερισμούς του ζωδιακού κύκλου. Η κινεζική αστρολογία ξεκίνησε με τον ίδιο τρόπο, με τους αυλικούς αστρονόμους να παρατηρούν πραγματικούς πλανήτες, αλλά μέσα σε χίλια χρόνια μετέφερε τον ουρανό σε κλειστό χώρο. Οι αστερισμοί έδωσαν τη θέση τους σε κύκλους, οι πλανήτες σε αριθμημένες φάσεις, και οι ορατοί ουρανοί σε ένα ημερολόγιο εξήντα ζευγών μίσχων-και-κλάδων που μπορεί να υπολογιστεί για οποιαδήποτε ώρα χωρίς να κοιτάξει κανείς ψηλά. Τα δύο συστήματα που εννοούν πλέον οι επαγγελματίες ως κινεζική αστρολογία, το BaZi (οι Τέσσερις Πυλώνες του Πεπρωμένου) και το Zi Wei Dou Shu (Αστρολογία του Μωβ Άστρου), αποτελούν το τέλος αυτής της διαδικασίας. Κανένα δεν χρειάζεται τηλεσκόπιο. Και τα δύο διαβάζουν τον χρόνο.

Οι προειδοποιήσεις του Ουρανού προς τον ηγεμόνα

Για το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης χιλιετίας π.Χ., η παρατήρηση του ουρανού ήταν κρατική υπόθεση. Το σύμπαν απεικονιζόταν ως ένας οργανισμός στον οποίο η αυλή και οι ουρανοί ανταποκρίνονταν ο ένας στον άλλον, επομένως μια έκλειψη, ένας κομήτης ή ένας άκαιρος παγετός διαβάζονταν ως μήνυμα προς τον ηγεμόνα για το πώς κυβερνούσε. Ο Sima Qian, Μέγας Γραμματέας και Αστρολόγος της αυλής των Χαν (περ. 145–86 π.Χ.), διατύπωσε αυτήν την άποψη στο Βιβλίο των Ουράνιων Αξιωμάτων (Tianguan shu) μέσα στα «Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού»: ο σκοπός της παρατήρησης του Ουρανού ήταν να κατανοήσει πού τελειώνει ο Ουρανός και πού αρχίζει ο άνθρωπος, και πώς αλλάζει η ιστορία. Το δόγμα της ουράνιας προειδοποίησης λειτουργούσε επίσης ως φρένο για τον θρόνο. Ένας ηγεμόνας που κυβερνούσε άσχημα μπορούσε να περιμένει ότι ο ουρανός θα του το έλεγε.

Η ιδρυτική περίπτωση είναι πολιτική. Το 1059 π.Χ., οι πέντε ορατοί πλανήτες συγκεντρώθηκαν ασυνήθιστα κοντά στην περιοχή του ουρανού που οι Κινέζοι απέδιδαν στο Πορφυρό (Κόκκινο) Πτηνό, σε αυτό που η δυτική αστρονομία ονομάζει Καρκίνο. Οι σύγχρονοι υπολογισμοί επιβεβαιώνουν το γεγονός. Οι Τζόου (Zhou) το εξέλαβαν ως μεταβίβαση της Εντολής του Ουρανού (Tianming) σε αυτούς, και το χρησιμοποίησαν για να δικαιολογήσουν την κατάκτηση των Σανγκ (Shang). Από τότε, η ανάγνωση των πλανητών αποτελούσε μια καλά φυλασσόμενη κρατική δεξιότητα. Το μεταξωτό χειρόγραφο «Μαντεία μέσω των Πέντε Πλανητών» (Wuxing zhan), σφραγισμένο σε έναν τάφο στο Mawangdui το 168 π.Χ., δείχνει πώς έμοιαζε αυτή η δεξιότητα: πίνακες πλανητικών θέσεων και ανάδρομων κινήσεων, συνδεδεμένοι με οιωνούς για πόλεμο και συγκομιδή.

Θόλος, αυγό και κενός χώρος

Οι Κινέζοι αστρονόμοι διαφωνούσαν για το σχήμα του σύμπαντος πολύ πριν φτάσει οποιοδήποτε ξένο μοντέλο. Το Gai Tian, ή ουρανός-θόλος, απεικόνιζε τον ουρανό ως έναν θόλο πάνω από μια επίπεδη γη περιτριγυρισμένη από νερό, με τον ήλιο να διαγράφει ευρύτερους ή στενότερους κύκλους για να δημιουργεί τις εποχές. Το Hun Tian, ή ουρανός-περίβλημα, καθιστούσε το σύμπαν ένα αυγό: η γη είναι ο κρόκος και ο ουρανός μια πλήρης σφαίρα που περιστρέφεται γύρω της. Ο πολυμαθής Zhang Heng των Χαν (78–139 μ.Χ.) κατασκεύασε έναν υδροκίνητο σφαιρικό αστρολάβο για να το επιδείξει. Μια τρίτη σχολή, η Xuan Ye, υποστήριζε ότι οι ουρανοί ήταν κενοί και χωρίς όριο, με τον ήλιο, το φεγγάρι και τα άστρα να επιπλέουν ελεύθερα και το καθένα να κινείται σύμφωνα με τη δική του φύση. Κείμενα όπως το Huainanzi (139 π.Χ.) και το Tai Xuan Jing του Yang Xiong (2 π.Χ.) μιλούν για εννέα ουρανούς, τους οποίους ορισμένες μεταγενέστερες αφηγήσεις οργανώνουν ως επίπεδα που ανεβαίνουν από τη Σελήνη μέσα από τους πλανήτες στους σεληνιακούς οίκους και στην κενή έκταση πέρα από αυτούς.

Όποιο κι αν ήταν το σχήμα, καθένας από τους πέντε ορατούς πλανήτες ήταν δεμένος με μία από τις πέντε φάσεις: ο Δίας στο Ξύλο, ο Άρης στη Φωτιά, ο Κρόνος στη Γη, η Αφροδίτη στο Μέταλλο και ο Ερμής στο Νερό. Τα κινεζικά τους ονόματα εξακολουθούν να το δηλώνουν. Ο Δίας είναι το Άστρο του Ξύλου, η Αφροδίτη το Άστρο του Μετάλλου.

Οι Πέντε Φάσεις και η άνοδος των δυναστειών

Στα τέλη της περιόδου των Εμπόλεμων Κρατών (481–221 π.Χ.) η εστίαση μετατοπίστηκε από την παρατήρηση στον συσχετισμό (αντιστοιχία). Ο φιλόσοφος Zou Yan δίδαξε ότι η ιστορία κινείται μέσα από τις Πέντε Φάσεις (wuxing), Νερό, Γη, Ξύλο, Μέταλλο και Φωτιά, όπου καθεμία υπερνικά την προηγούμενη, και ότι κάθε δυναστεία κυβερνά κάτω από μια φάση μέχρι η επόμενη να την εκτοπίσει. Αυτές οι φάσεις είναι στάδια αλλαγής, όχι φυσικά υλικά. Όταν η δυναστεία Τσιν (Qin) ενοποίησε την Κίνα και αντικατέστησε τους Τζόου, των οποίων η φάση ήταν η Φωτιά, ο ηγεμόνας της πήρε το Νερό, τη φάση που υπερνικά τη Φωτιά, και ταίριαξε τα χρώματα, τους αριθμούς και τις τελετές της αυλής με αυτό. Το γιν και το γιανγκ, οι δύο πολικότητες, συμπλήρωσαν το πλαίσιο. Η κινεζική αστρολογία έχει διατηρήσει αυτό το λεξιλόγιο από τότε: ένας χάρτης είναι μια ισορροπία φάσεων και πολικοτήτων, και το ερώτημα είναι πάντα ποια είναι ισχυρή, ποια αδύναμη, και τι κινείται μεταξύ τους.

Σεληνιακοί οίκοι και ένας Δίας που δεν είναι εκεί

Ο ίδιος ο ουρανός διαιρέθηκε σε μια ζώνη είκοσι οκτώ σεληνιακών οίκων (xiu), άνισων τμημάτων που μετρούνταν κατά μήκος του ουράνιου ισημερινού, από μερικές μοίρες πλάτος έως περισσότερο από τριάντα. Μαζί παρακολουθούσαν τη μηνιαία πορεία της Σελήνης. Κατά την περίοδο των Τζόου, οι οίκοι μετατράπηκαν από ένα σύνολο αστρικών ομάδων σε μια αριθμημένη ακολουθία, περισσότερο ένα πλέγμα για τη μέτρηση του χρόνου παρά ένας χάρτης των άστρων.

Το πιο σαφές παράδειγμα αυτής της αφαίρεσης είναι ο Tai Sui, το Μέγα Έτος (Grand Year). Ο Δίας χρειάζεται περίπου δώδεκα χρόνια για να κυκλώσει τον ουρανό, οπότε οι Κινέζοι χρησιμοποίησαν τη θέση του για να ονομάσουν τα έτη. Αλλά η πραγματική περίοδος είναι περίπου 11,86 χρόνια, και μετατοπίζεται σε σχέση με τους δώδεκα Γήινους Κλάδους που χρησιμοποιούνταν στο τελετουργικό ημερολόγιο. Η απάντηση των αστρονόμων ήταν να εφεύρουν έναν πλανήτη. Ο Tai Sui είναι ένα αόρατο σώμα που κινείται με τη μέση ταχύτητα του Δία στην αντίθετη κατεύθυνση και ολοκληρώνει έναν ακριβή κύκλο κάθε δώδεκα χρόνια. Τα έτη ονομάστηκαν με βάση τον Tai Sui, όχι τον Δία. Η λαϊκή πρακτική εξακολουθεί να μιλά για την προσβολή του Tai Sui σε ένα έτος του οποίου ο κλάδος συγκρούεται με τον δικό σου, μια άμεση επιβίωση του αντι-Δία.

Μίσχοι, κλάδοι και ο κύκλος του εξήντα

Η μηχανή της κινεζικής αστρολογίας είναι ο εξηκονταετής κύκλος. Δέκα Ουράνιοι Μίσχοι (Heavenly Stems), οι πέντε φάσεις η καθεμία σε γιανγκ και γιν μορφή, συνδυάζονται με τη σειρά με δώδεκα Γήινους Κλάδους (Earthly Branches), τους κλάδους που τα ζώδια-ζώα των ζωδιακού ήρθαν αργότερα να αντιπροσωπεύουν. Επειδή το δέκα και το δώδεκα συναντώνται ξανά μόνο μετά από εξήντα βήματα, τα ζεύγη σχηματίζουν έναν κύκλο του εξήντα, που ονομάζεται Jiazi από το πρώτο του ζεύγος. Ήδη οι Σανγκ μετρούσαν τις ημέρες με αυτόν τον τρόπο στα οστά μαντείας (oracle bones) τους. Αργότερα ο ίδιος κύκλος εφαρμόστηκε στα έτη, τους μήνες και τις δίωρες περιόδους, έτσι ώστε κάθε στιγμή να μπορεί να γραφτεί ως τέσσερα ζεύγη μίσχων-κλάδων. Από εκεί παίρνει το όνομά του το BaZi, οι οκτώ χαρακτήρες.

Ινδικά μαθηματικά στην αυλή των Τανγκ

Η δυναστεία των Τανγκ (618–907) ήταν ανοιχτή στην ξένη γνώση, και ο Βουδισμός έφερε Ινδούς αστρονόμους στην πρωτεύουσα. Ο Gautama Siddha (Qutan Xida) παρουσίασε το ημερολόγιο Jiuzhi το 718, εισάγοντας τα ινδικά Navagraha, τους εννέα πλανήτες, και συνέταξε το Kaiyuan Zhanjing, μια τεράστια πραγματεία για την αστρολογία που διασώζει μια μετάφραση ινδικών τριγωνομετρικών πινάκων στην παράδοση του Aryabhata. Τα μαθηματικά αφομοιώθηκαν. Ο σκοπός όμως όχι: η αστρολογία στην αυλή συνέχισε να υπηρετεί τη σταθερότητα του κράτους και παρέμεινε εντός του Αυτοκρατορικού Αστρονομικού Γραφείου (Qintianjian).

Ming και Yun: το προσχέδιο και ο καιρός

Δύο λέξεις βρίσκονται κάτω τόσο από το BaZi όσο και από το Zi Wei Dou Shu, και τα αγγλικά συνήθως τις συγχέουν με τη λέξη «μοίρα» (fate). Το Ming (命) είναι αυτό με το οποίο ξεκινά ένα άτομο: οικογένεια, ιδιοσυγκρασία, έμφυτες ικανότητες και τυφλά σημεία, οι συνθήκες που ισχύουν στην πρώτη αναπνοή. Είναι σταθερό. Το Yun (运) είναι η κίνηση, η ροή της τύχης (luck) στη διάρκεια μιας ζωής: οι μεταβαλλόμενες συνθήκες μέσα από τις οποίες περνά ένα άτομο. Εκεί υπεισέρχεται ο χρονισμός και η επιλογή, και αυτό καθορίζει πότε μια δυνατότητα γραμμένη στο Ming βρίσκει τις συνθήκες να φανερωθεί.

Η παράδοση επιμένει ότι τα δύο λειτουργούν μόνο μαζί. Ένα ρητό που συχνά αναφέρεται από τους επαγγελματίες το θέτει ως εξής: Το Ming χωρίς το Yun είναι μια άμαξα χωρίς δρόμο, και το Yun χωρίς το Ming είναι ένας δρόμος χωρίς άμαξα. Ένας χάρτης που διαβάζεται με αυτό το πνεύμα είναι ένας χάρτης του εδάφους, όχι μια ετυμηγορία. Η γνώση του Ming δείχνει πού βρίσκονται οι φυσικές δυνάμεις ενός ατόμου. Η γνώση του Yun δείχνει πότε πρέπει να πιέσει, πότε να συγκρατηθεί και πότε να αλλάξει κατεύθυνση. Η προσπάθεια σε μια ευνοϊκή περίοδο λέγεται ότι πηγαίνει με τον άνεμο· η ίδια προσπάθεια σε μια περίοδο εμποδίων απαιτεί προσοχή και υπομονή. Το ιδανικό είναι το An Ming, το να αναπαύεσαι με τη μοίρα σου, που σημαίνει να την κατανοείς αρκετά καλά ώστε να τη χρησιμοποιείς.

BaZi: από τον Πυλώνα του Έτους στον Κυρίαρχο της Ημέρας

Το BaZi διαβάζει το στοιχειακό κλίμα της στιγμής της γέννησης από τα τέσσερα ζεύγη μίσχων-κλάδων του έτους, του μήνα, της ημέρας και της ώρας. Αγνοεί εντελώς τον ορατό ουρανό.

Η ιστορία του περιστρέφεται γύρω από μία αλλαγή. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τανγκ, ο Li Xu Zhong δούλευε με τρεις πυλώνες, έτος, μήνα και ημέρα, και διάβαζε το πεπρωμένο κυρίως μέσω του Πυλώνα του Έτους, γεγονός που ταιριάζει σε μια κοινωνία όπου η θέση προερχόταν από την καταγωγή (γενεαλογία). Τον δέκατο αιώνα ο Xu Zi Ping πρόσθεσε την ώρα για να φτιάξει τέσσερις πυλώνες. Μετέφερε επίσης το κέντρο της ανάγνωσης στον Ουράνιο Μίσχο του Πυλώνα της Ημέρας, τον Κυρίαρχο της Ημέρας (Day Master, 日主). Από τότε, ο Κυρίαρχος της Ημέρας αντιπροσώπευε τον εαυτό, και κάθε άλλος χαρακτήρας στον χάρτη διαβαζόταν με βάση τη σχέση του με αυτόν. Η μετατόπιση αυτή συνέπεσε με τις εξετάσεις της δημόσιας διοίκησης της δυναστείας των Σονγκ, οι οποίες επέτρεπαν σε ένα άτομο να ανέλθει με βάση την αξία του μάλλον παρά τη γέννησή του, και η μέθοδος φέρει ακόμη το όνομά του ως Zi Ping BaZi. Η προσέγγιση του Κυρίαρχου της Ημέρας καταγράφηκε στα κλασικά έργα που οι επαγγελματίες μελετούν ακόμη: το Yuan Hai Zi Ping, το San Ming Tong Hui, το Zi Ping Zhen Quan και το Di Tian Sui.

Οι κρυφοί μίσχοι

Κάθε πυλώνας έχει έναν Ουράνιο Μίσχο στην κορυφή, την ορατή ενέργεια, και έναν Γήινο Κλάδο από κάτω, το έδαφος στο οποίο στέκεται. Οι δέκα μίσχοι είναι μεμονωμένες δυνάμεις, όπως γιανγκ Ξύλο ή γιν Φωτιά. Οι δώδεκα κλάδοι είναι μείγματα: κάτω από κάθε ζώδιο-ζώο κρύβονται από έναν έως τρεις κρυφοί μίσχοι (cang gan), ένα κύριο qi (τσι) και, στους περισσότερους κλάδους, ένα μεσαίο και ένα υπολειπόμενο qi. Μια κλασική γραμμή αναφέρει ότι οι μίσχοι κινούνται χωρίς ανάπαυση, ενώ οι κλάδοι παραμένουν ακίνητοι, κρατώντας ενέργεια σε απόθεμα.

Η πραγματική ισορροπία των στοιχείων ενός χάρτη δεν μπορεί να υπολογιστεί χωρίς αυτούς. Τρεις από τους τέσσερις κύριους κλάδους, οι Zi, Mao και You, συγκρατούν έναν μόνο μίσχο, μια συμπυκνωμένη ενέργεια· ο Wu συγκρατεί γιν (Ding) Φωτιά με γιν (Ji) Γη από κάτω της. Οι τέσσερις κλάδοι αποθήκευσης, οι Chen, Xu, Chou και Wei, περιέχουν ο καθένας τρεις μίσχους και ονομάζονται τάφοι (graves), επειδή αυτό που περιέχουν παραμένει κλειδωμένο μέχρι μια σύγκρουση σε μια μεταγενέστερη περίοδο τύχης να τους ανοίξει.

Οι Δέκα Θεοί

Οι Δέκα Θεοί (shi shen) δεν είναι θεότητες. Είναι δέκα σχέσεις, καθεμία ορισμένη από το πώς το στοιχείο και η πολικότητα ενός άλλου μίσχου σχετίζονται με τον Κυρίαρχο της Ημέρας μέσω των κύκλων παραγωγής και ελέγχου των Πέντε Φάσεων. Μετατρέπουν έναν πίνακα στοιχείων σε μια ιστορία για ένα άτομο.

Οι θεοί ελέγχουν ο ένας τον άλλον. Ένας χάρτης κάτω από την έντονη επιρροή των Επτά Φονιάδων χρειάζεται τον Θεό του Φαγητού για να απαντήσει στην πίεση, ή έναν Πόρο για να την απορροφήσει και να τη μετατρέψει σε μάθηση και αντοχή. Η κλασική προειδοποίηση Shang Guan Jian Guan, ο Αξιωματούχος που Πληγώνει συναντά τον Άμεσο Αξιωματούχο, περιγράφει το εξεγερσιακό στοιχείο παραγωγής να επιτίθεται στο στοιχείο της τάξης και του αξιώματος, και ερμηνεύεται ως σύγκρουση με την εξουσία και νομικά προβλήματα. Το Di Tian Sui αντιμετωπίζει την εύρεση του Χρήσιμου Θεού (Yong Shen), του ενός στοιχείου που φέρνει τη δύναμη και τη θερμοκρασία ενός χάρτη σε ισορροπία, ως τη βασική δεξιότητα της τέχνης.

Αρμονίες και συγκρούσεις

Οι τέσσερις κλάδοι ενός χάρτη δρουν επίσης ο ένας στον άλλον μέσω συγκρούσεων, τιμωριών, καταστροφών και αρμονιών. Οι Έξι Αρμονίες (liu he) ζευγαρώνουν κλάδους που έλκονται και, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, συνδυάζονται σε ένα νέο στοιχείο:

• Ο Zi (Αρουραίος) και το Chou (Βόδι) συνδυάζονται σε Γη.
• Ο Yin (Τίγρης) και το Hai (Γουρούνι) συνδυάζονται σε Ξύλο.
• Ο Mao (Κουνέλι) και ο Xu (Σκύλος) συνδυάζονται σε Φωτιά.
• Ο Chen (Δράκος) και ο You (Κόκορας) συνδυάζονται σε Μέταλλο.
• Το Si (Φίδι) και ο Shen (Πίθηκος) συνδυάζονται σε Νερό.
• Το Wu (Άλογο) και η Wei (Κατσίκα) συνδυάζονται σε Φωτιά, ή Γη σε ορισμένες σχολές.

Το Yuan Hai Zi Ping θέτει μια προϋπόθεση. Εάν ο μήνας γέννησης, η εποχή που κυβερνά ολόκληρο τον χάρτη, δεν υποστηρίζει το νέο στοιχείο, ο συνδυασμός δεν μεταμορφώνεται. Διαβάζεται ως στενός δεσμός ή εργασιακή συμμαχία μεταξύ των δύο κλάδων, όχι ως αλλαγή στα στοιχεία του χάρτη.

Τα συμβολικά άστρα

Μαζί με την αριθμητική των φάσεων, το BaZi χρησιμοποιεί τα Shen Sha, τα συμβολικά άστρα. Δεν είναι πραγματικά άστρα. Το καθένα είναι ένας κανόνας: όταν ορισμένοι μίσχοι και κλάδοι συναντώνται σε έναν χάρτη, το άστρο θεωρείται ότι είναι παρόν. Τα πιο γνωστά είναι:

• Tian Yi Gui Ren, ο Ουράνιος Ευγενής, το πιο ευνοϊκό από αυτά: βοήθεια από μέντορες και ιδρύματα όταν χρειάζεται. Δεν αποτρέπει τις δυσκολίες· σημαίνει ότι ένα άτομο δεν αφήνεται να τις αντιμετωπίσει μόνο του.
• Tao Hua, Άνθος Ροδακινιάς, από τους κύριους κλάδους Zi, Wu, Mao και You: γοητεία, σκηνική παρουσία και ρομαντική ελκυστικότητα. Σε έναν πειθαρχημένο χάρτη δημιουργεί ένα δημόσιο πρόσωπο· σε έναν άτακτο δείχνει εμπλοκές (περιπλοκές).
• Yi Ma, το Άλογο που Ταξιδεύει, από τους κλάδους ανάπτυξης Yin, Shen, Si και Hai: κίνηση, εμπόριο πέρα από σύνορα, μετανάστευση και ανησυχία με τη ρουτίνα.
• Wen Chang, το Ακαδημαϊκό Άστρο: γρήγορη μάθηση, επιτυχία στις εξετάσεις και καθαρή έκφραση.
• Gu Chen και Gua Su, το Άστρο του Μοναχικού και το Άστρο της Χήρας: ανάγκη για ανεξαρτησία και μακρά μοναχική εργασία. Τα παλαιότερα κείμενα τα θεωρούσαν κακά για τον γάμο· οι σύγχρονοι αναγνώστες βλέπουν συχνά τον αυτοκατευθυνόμενο στοχαστή.

Κλασικοί συγγραφείς διαφώνησαν για το πόσο βάρος φέρουν. Οι συντηρητικοί (πουροί) τα αντιμετωπίζουν ως επίθετα (προσδιορισμούς) πάνω στη δομή που τίθεται από τον Κυρίαρχο της Ημέρας και τους Δέκα Θεούς. Ένα άστρο Ευγενή δεν σώζει έναν χάρτη που βρίσκεται υπό σοβαρή σύγκρουση, και το Άνθος Ροδακινιάς δεν υπόσχεται έναν ευτυχισμένο γάμο εάν το Παλάτι του Συζύγου, ο κλάδος του Πυλώνα της Ημέρας, δέχεται επίθεση.

Ώρα ρολογιού, ηλιακός χρόνος και ο νότιος ουρανός

Καθώς το BaZi εξαπλώθηκε πέρα από την Κίνα, μεγάλωσαν δύο τεχνικές διαμάχες. Η πρώτη αφορά τον χρόνο. Το κινεζικό ημερολόγιο ακολουθεί τους 24 ηλιακούς όρους, που καθορίζονται από τη θέση του ήλιου στην εκλειπτική, οπότε οι επαγγελματίες προσαρμόζουν την καταγεγραμμένη ώρα γέννησης για το γεωγραφικό μήκος και την εξίσωση του χρόνου. Η ώρα Πεκίνου καλύπτει ολόκληρη την Κίνα: μια ένδειξη ρολογιού 23:10 στη Σαγκάη πέφτει στην όψιμη ώρα του Zi (Αρουραίος), αλλά η ίδια ένδειξη ρολογιού στο δυτικό Σιντζιάνγκ (Xinjiang) αντιστοιχεί σε έναν αληθινό ηλιακό χρόνο λίγο μετά τις 20:00, που είναι η ώρα του Xu (Σκύλος). Μια αδιόρθωτη ώρα γέννησης μπορεί να δώσει λάθος Πυλώνα Ώρας και διαφορετική ερμηνεία.

Η δεύτερη αφορά το νότιο ημισφαίριο. Επειδή ο Πυλώνας του Μήνα καθορίζει το εποχιακό κλίμα ολόκληρου του χάρτη, ορισμένοι σύγχρονοι επαγγελματίες τον αντιστρέφουν για γεννήσεις στο νότο, μετακινώντας τον κατά έξι κλάδους έτσι ώστε μια γέννηση τον βόρειο καλοκαιρινό μήνα του Wu (Άλογο) στην Αυστραλία να καταγράφεται ως ο χειμερινός μήνας του Zi (Αρουραίος). Οι παραδοσιακοί (συντηρητικοί) απαντούν ότι το ημερολόγιο παρακολουθεί τον ετήσιο κύκλο του ήλιου, ο οποίος είναι ίδιος για όλους, και δεν χρειάζεται τοπική αντιστροφή. Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό.

Zi Wei Dou Shu: ο αυτοκρατορικός αστρικός χάρτης

Εάν το BaZi περιγράφει το κλίμα μιας ζωής, το Zi Wei Dou Shu (Αστρολογία του Μωβ Άστρου) χαρτογραφεί τα δωμάτιά της. Ο θρύλος το αποδίδει στον αθάνατο των Τανγκ, Lü Dongbin, και στον Ταοϊστή των Σονγκ, Chen Tuan (περ. 871–989), αλλά δεν σώζεται κανένα χειρόγραφο των Σονγκ για να υποστηρίξει την ιστορία. Το τεκμηριωμένο σημείο αναφοράς του συστήματος είναι η συλλογή των Μινγκ «Zi Wei Dou Shu Quan Shu», που δημοσιεύθηκε από τον λόγιο Luo Hongxian γύρω στο 1550. Για πολύ καιρό συσχετιζόταν με το Αυτοκρατορικό Αστρονομικό Γραφείο και τις τύχες της αυλής, και έφτασε στο ευρύ κοινό πολύ αργότερα από το BaZi.

Ένας χάρτης είναι ένα τετράγωνο πλέγμα δώδεκα παλατιών, ένα για κάθε Γήινο Κλάδο, που ανατίθενται σε τομείς της ζωής σύμφωνα με τον μήνα και την ώρα γέννησης:

Το Παλάτι της Ζωής (Ming) καθορίζει τον χαρακτήρα, και τα άλλα έντεκα περιγράφουν το περιβάλλον του. Ένα ξεχωριστό Παλάτι του Σώματος (Shen Gong) τοποθετείται πάνω σε ένα από τα δώδεκα και αντιπροσωπεύει τον εαυτό που χτίζει ένα άτομο μέσα από την προσπάθεια και την εμπειρία, το οποίο γίνεται όλο και πιο σημαντικό στη μετέπειτα ζωή.

Τα δεκατέσσερα κύρια άστρα

Περίπου εκατό άστρα τοποθετούνται στο πλέγμα μέσω υπολογισμού από τα δεδομένα γέννησης. Κανένα δεν είναι πραγματικό άστρο. Τα δεκατέσσερα κύρια άστρα, ομαδοποιημένα στη Βόρεια και τη Νότια Άμαξα (Dippers), μεταφέρουν την ερμηνεία:

Η φωτεινότητα ενός άστρου σε ένα δεδομένο παλάτι αλλάζει τον τρόπο που συμπεριφέρεται, σε μια κλίμακα από το Temple (Ναός/Έξαρση), το ισχυρότερο και πιο εποικοδομητικό του, μέχρι το Fallen (Πτώση), το πιο πιεσμένο του. Επίσης, τα άστρα δεν διαβάζονται ποτέ μόνα τους. Η μέθοδος των Τριών Κατευθύνσεων και Τεσσάρων Τετραγώνων (San Fang Si Zheng) διαβάζει ένα παλάτι μαζί με το απέναντι παλάτι και τα δύο που σχηματίζουν ένα τρίγωνο μαζί του, έτσι το Παλάτι της Καριέρας κρίνεται πάντα δίπλα στον Πλούτο και τη Ζωή.

Οι Τέσσερις Μεταμορφώσεις και τα δεκαετή όρια

Αν τα άστρα είναι το καστ και τα παλάτια η σκηνή, οι Τέσσερις Μεταμορφώσεις (Si Hua) είναι το σενάριο. Κάθε Ουράνιος Μίσχος, του έτους γέννησης ή μιας τρέχουσας περιόδου, μεταμορφώνει τέσσερα συγκεκριμένα άστρα:

• Hua Lu, ευημερία: ευκολία, εισόδημα, καλά ξεκινήματα.
• Hua Quan, δύναμη: κίνητρο, έλεγχος, επίτευγμα μέσω προσπάθειας.
• Hua Ke, φήμη: όνομα (φήμη), μελέτη, χάρη, προβλήματα που λύνονται ήπια.
• Hua Ji, εμπόδιο: τριβή, καθυστέρηση, ο τομέας της ζωής που χρειάζεται τη μεγαλύτερη προσοχή.

Ο χρονισμός προέρχεται από τα Da Xian, τα Μεγάλα Όρια (Grand Limits), δεκαετείς περιόδους που κινούνται μέσα από τα παλάτια. Σε κάθε νέα δεκαετία οι μεταμορφώσεις υπολογίζονται εκ νέου από τον μίσχο του παλατιού που είναι πλέον σε ισχύ. Εάν το Hua Ji μιας δεκαετίας πέσει στο γενέθλιο Παλάτι του Πλούτου, η ερμηνεία δείχνει οικονομική πίεση κατά τη διάρκεια αυτών των δέκα ετών και συμβουλεύει προσοχή με τα χρήματα.

Δύο σύγχρονες σχολές

Τον εικοστό αιώνα, δάσκαλοι στο Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν κωδικοποίησαν ανταγωνιστικές (αντίπαλες) μεθόδους. Η σχολή San He, ή Τρεις Αρμονίες, που εκπροσωπείται από τον Wang Tingzhi της σχολής Zhongzhou, διαβάζει τη σταθερή διάταξη του χάρτη: τη δύναμη των κύριων άστρων, των υποστηρικτικών άστρων όπως ο Αριστερός και Δεξιός Βοηθός, και των έξι κακοποιών άστρων μέσα στις τριγωνικές σχέσεις μεταξύ των παλατιών. Χρησιμοποιείται κυρίως για τον χαρακτήρα και για τη συνολική μορφή μιας ζωής. Η σχολή Fei Xing, ή Ιπτάμενο Άστρο, που συνδέεται με την ταϊβανέζικη πρακτική και δασκάλους όπως ο Zhang Yaowen, ακολουθεί τις Τέσσερις Μεταμορφώσεις καθώς αυτές «πετούν» (μετακινούνται) από παλάτι σε παλάτι μέσα στη δεκαετία, το έτος και τον μήνα, συμπεριλαμβανομένης της αυτο-μεταμόρφωσης των παλατιών (gong wei zi hua). Τοποθετεί την αλυσίδα των μεταμορφώσεων πάνω από την προσωπικότητα των άστρων και στοχεύει στη χρονολόγηση συγκεκριμένων γεγονότων.

BaZi και Zi Wei δίπλα δίπλα

Τα δύο συστήματα μοιράζονται τα θεμέλιά τους, τον εξηκονταετή κύκλο και τις Πέντε Φάσεις, και διαφέρουν στη μέθοδο. Το BaZi αντιμετωπίζει μια ζωή ως κλίμα. Μέσω του Κυρίαρχου της Ημέρας, των κρυφών μίσχων και των Δέκα Θεών δείχνει τα κίνητρα, τις πιέσεις και την ισορροπία των στοιχείων πίσω από τις επιλογές ενός ατόμου, το «γιατί». Το Zi Wei Dou Shu αντιμετωπίζει μια ζωή ως μια διοίκηση δώδεκα τμημάτων. Μέσω των παλατιών και των άστρων του δείχνει πού εκτυλίσσονται αυτές οι δυνάμεις, στην καριέρα, στον γάμο, στα χρήματα ή στην υγεία, το «τι» και το «πού». Πολλοί επαγγελματίες χρησιμοποιούν και τα δύο. Κανένα από τα δύο δεν ισχυρίζεται ότι το αποτέλεσμα είναι καθορισμένο (φιξαρισμένο): και τα δύο διαχωρίζουν το Ming με το οποίο γεννιέται ένα άτομο από το Yun μέσα από το οποίο κινείται, και τα δύο προορίζονται ως οδηγοί για τον χρονισμό και την αυτογνωσία.

Πώς να διαβάσετε αυτήν την ενότητα

Οι κάρτες των κεφαλαίων παραπάνω εκτείνονται από τους αυλικούς αστρονόμους των Τζόου μέχρι τους δασκάλους του Ιπτάμενου Άστρου της σύγχρονης Ταϊβάν, και τα πρόσωπα παρακάτω σημειώνουν αυτούς που έχτισαν κάθε στάδιο. Διαβάστε τα πρώτα κεφάλαια για την κοσμολογία, τα μεσαία για το BaZi και τα μεταγενέστερα για το Zi Wei Dou Shu. Η κινεζική αστρολογία, η ιστορία της και οι μέθοδοί της είναι διαθέσιμες στις πενήντα δύο γλώσσες του οικοσυστήματος της Tarot Academy. Όπως κάθε παράδοση σε αυτόν τον ιστότοπο, παρουσιάζεται ως ένα εργαλείο αναστοχασμού, και όχι ως υποκατάστατο επαγγελματικής συμβουλής.