Ouder Futhark
Sowilo is de zon, en de gedichten beschouwen haar meer als een navigatie-instrument dan als een zegen. De Oudengelse strofe schenkt haar aan zeelieden die over open water varen zonder enige kustlijn in zicht; het IJslandse gedicht noemt haar het levenslange verdriet van het ijs. Deze week draagt beide betekenissen in zich. Iets wat muurvast zat begint te bewegen, en tegelijkertijd wordt een referentiepunt helder genoeg om op te koersen. Dat tweede telt zwaarder. Heb je een beslissing afgewogen tegen allerlei wisselende factoren, zoek dan die ene factor die niet verandert en bepaal daar je koers op. Laat de rest over aan het weer. Sowilo zegt niet dat de week eindigt in succes. Ze zegt dat je goed genoeg kunt zien om koers te houden, en die koers zeven dagen vasthouden is de taak die voor je ligt.