TL (Tagalog)
ᚙ
Emancholl
kakambal ng hazel
Isang pagdoble; dalawang magkaparehong bagay na pinagkrus
Ipinapakita ang mga glyph ng Ogham sa Unicode, na nakaayos mula kaliwa pakanan. Sa isang nakatayong bato, ang mga titik ay tumatakbo mula ibaba paitaas sa kahabaan ng arris, kaya ang hanay na ito ay para sa kaginhawaan kaysa isang eksaktong kopya.
- Sound
- ae orihinal na /x/, ang ch ng loch; kalaunan ay ang diphthong ae
- Posisyon
- 25
- Group
- The forfeda
- Root meaning
- eman, kakambal + coll, hazel, isang paglalarawan ng pagkakabuo ng titik
- Medieval tree gloss
- hazel, dinoble (sumusunod sa pangalan sa halip na ipilit ito)
- Unicode
- U+1699
- Panahon
- Walang tradisyonal na sagot na natitira
- Oo / Hindi
- Walang tradisyonal na sagot na natitira
Patayo
- isang kakambal
- pagdoble
- isang pares
- pag-uulit
- isang matinis na tunog
- kahirapan
- dalawang magkatulad
- isang pagpapatindi
In the rune poems
lúad sáethaig
daing ng isang taong may sakit
the forfeda kennings are fragmentary and vary between manuscripts
walang maaasahang pangalawa at pangatlong kenning ang natitira
Isang pangalan na naglalarawan sa sarili nitong pagkakabuo
Ang Emancholl ay isang pinagsamang salita. Ito ay mula sa eman na nangangahulugang kakambal, at coll na nangangahulugang hazel. Kakambal ng hazel.
Ang Coll ay ang ikasiyam na titik o ang C, kaya ang pangalan ay hindi tumutukoy sa puno. Tumutukoy ito sa titik. Ang Emancholl ay binuo mula sa dalawang hugis-C na pinagkrus sa stemline, isang literal na dinobleng Coll, at iyon mismo ang sinasabi ng pangalan.
Ginagawa nitong pangalawang titik sa forfeda na naglalarawan sa sarili nito, kasama ang Uilleann na pinangalanan dahil sa pagkakabaluktot nito. Ang dalawa ay mga titik ng mga eskriba, na pinangalanan mula sa pagguhit sa halip na sa natural na mundo, at pareho nilang ipinapakita kung kailan at paano ginawa ang forfeda.
Ang tunog nito ay sumusunod sa parehong lohika. Ang Coll ay /k/, kaya ang dinobleng Coll ay /x/, o ang fricative sa loch ng Scottish at Bach ng German. Ang pagdoble sa titik ay nagpapagaspang sa tunog.
Isang kenning na gumagawa ng ingay
Ang Lúad sáethaig ay ang daing o ungol ng isang sáethach, isang taong may sakit o naghihirap. Ito rin ang pinakamagandang biro sa kalipunan ng Ogham.
Ang titik ay kumakatawan sa /x/ o isang voiceless velar fricative na ginagawa sa pamamagitan ng pagpilit ng hangin sa pinakipot na lalamunan. Ito ang tunog ng pag-ubo ng plema, ng isang paos na ubo, o ng taong dumadaing.
Kaya ang kenning ay hindi naglalarawan ng kahulugan ng titik. Ginagaya nito ang tunog ng titik. Bigkasin ang /x/ at nagawa mo na ang ingay na ginagawa ng isang taong may sakit. Pinapangalanan ng kenning ang ingay na iyon at sa pamamagitan nito ay pinapangalanan din ang titik.
Iyon din ang parehong pamamaraang ginagamit ng mga kenning ng Ailm, ang paglalarawan sa tunog sa halip na sa inilalarawan, at ang dalawang ito lang ang mga titik sa alpabeto na gumagawa nito. Ang Ailm ay ang bukas na patinig ng isang sigaw, habang ang Emancholl ay ang pagkayod sa lalamunan. Parehong metalingguwistiko ang dalawa, at ipinapakita nito na ang mga lumikha nito ay nag-iisip tungkol sa mismong ponetika.
At pagkatapos ay naging patinig
Tulad ng iba pang forfeda, nasama ang Emancholl sa muling pagsasaayos ng manuskrito.
Nang magpasya ang mga eskriba na ang ikalimang aicme ay dapat maging isang malinis na serye ng mga vowel diphthong, inalis ang /x/ ng titik na ito at itinalaga sa ae. Ang isang karakter na binuo upang kumatawan sa isang matigas na katinig at pinangalanan para sa isang dinobleng titik ng katinig, ay naging isang patinig.
Nakayanan ng kenning ang pagbabagong iyon kaya natitira pa rin ito sa atin hanggang ngayon. Nakakabit na ito sa isang titik na ang tunog ay hindi na nagagawa ang daing na inilalarawan nito.
Sa pagkakataong ito, naging madali ang trabaho ng tradisyon ng puno. Ang pangalan ay mayroon nang coll na nangangahulugang hazel, kaya ang paliwanag ay hazel lang ulit na dinoble. Ito ang tanging forfid kung saan ang pagtatalaga sa puno ay sumusunod sa pangalan sa halip na palitan ito. Dahil lang ito sa nagkataon na naglalaman ang pangalan ng isang salitang puno.
Sa pagbasa
Walang matatag na tradisyon ng panghuhula ang nakakabit sa Emancholl, kaya ginagawa lang ito ng mga modernong set na nagbibigay nito.
Ang tunay na iniaalok ng titik ay pagdoble. Ito ay dalawang magkaparehong karakter na pinagkrus, at ang tunog nito ay kung ano ang mangyayari kapag pinatindi mo ang isang mas simpleng tunog. Sa isang spread, nababasa ito bilang isang pag-uulit, isang pares, isang bagay na nangyayari nang dalawang beses, o isang sitwasyon na mas mahirap na bersyon ng nakita na.
Ang Lúad sáethaig ay nagbibigay ng pangalawa at mas malungkot na pagbasa. Ito rin ang tanging nilalaman na ibinibigay ng tradisyon ng kenning: ang tunog ng taong may sakit. Ang kahirapan ay binibigkas sa halip na inilalarawan. Hindi ito isang pahiwatig sa kalusugan at hindi dapat gamitin bilang isa, ngunit minamarkahan nito ang punto kung saan naririnig na ang paghihirap.
Ang koneksyon sa hazel ay magagamit sa pamamagitan ng pangalan, at mahalagang tandaan na isa itong koneksyon sa titik na Coll sa halip na sa puno. Ang Emancholl ay hindi tungkol sa kaalaman o mga mani. Ito ay tungkol sa Coll na nangyayari nang dalawang beses.
Questions to sit with
- Ano ang nangyayari nang dalawang beses dito na itinuring mong iisang kaganapan lang?
- Ito ba ay isang bagong kahirapan o isang mas mahirap na bersyon ng isang luma?
- Ang kenning ay ang tunog ng paghihirap na naririnig na. Ano ang kakakita o kakarating lang?
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.
