Mga bind-rune

Ano ang isang bind-rune

Ang isang bind-rune ay isang ligature: dalawa o higit pang mga rune na nakasulat upang sila ay magbahagi ng iisang patayong stave, kung saan ang mga sanga ng bawat titik ay nakakabit sa parehong patayo.

Ang mekanismo ay halata kapag alam mo kung paano binuo ang mga rune. Halos bawat titik sa mga hilera ng Germanic ay isang stave kasama ng isa o higit pang mga sanga. Kung ang dalawang magkakasunod na titik ay parehong nangangailangan ng stave, makakatipid ka sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanila ng isa at isabit ang parehong mga hanay ng mga sanga dito.

Ang resulta ay binabasa bilang iisang pinagsamang karakter at ina-unpack ng mambabasa pabalik sa mga bumubuo nitong mga titik.

Ito ay hindi kakaiba. Ang alpabetong Latin ay ginagawa rin ito mula noong ito ay unang isinulat ng kamay: æ, œ, ang ampersand & (na isang ligature ng et), at sa mga medikal na manuskrito ay isang malaking repertoire ng pinagsamang mga pares ng titik. Ang mga bind-rune ay ang runic na halimbawa ng isang napakakaraniwang kasanayan ng mga iskriba.

Karamihan ay tungkol ito sa espasyo

Ang pinakakaraniwang dahilan para sa isang bind-rune ay ang carver ay nauubusan ng espasyo.

Ang mga runic na inskripsiyon ay inilalagay sa mga pisikal na bagay na may matigas na gilid: ang arris ng isang bato, ang haba ng isang suklay, isang banda sa paligid ng isang brooch, ang patag ng isang talim. Kailangang magkasya ang teksto. Kung saan hindi ito magkasya, ang isang carver ay maaaring mag-compress sa pamamagitan ng pag-ligature, at ang mga ligature ay madalas na lumilitaw nang eksakto sa mga dulo ng mga linya at panel.

Sa Franks Casket, kung saan ang teksto nito ay tumatakbo sa paligid ng mga hangganan ng mga inukit na panel, ang mga ligature ay lumilitaw kung saan kinukulang na ang hangganan.

Hindi iyon isang romantikong paliwanag at ito ang suportado ng distribusyon. Ang isang kasanayan na nagkumpol-kumpol kung saan mahigpit ang espasyo ay isang kasanayan tungkol sa espasyo.

Ang pangalawang praktikal na paggamit ay ang bilis. Mas kaunting mga stroke ay nangangahulugan ng mas mabilis na pag-ukit, na mahalaga sa isang kahoy na tally na itatapon mo rin naman.

Ang mga Kristiyano

Ang pinakakapansin-pansin na napatunayang bind-rune ay hindi pagano.

Ang kabaong ni St Cuthbert, na ginawa sa Lindisfarne noong 698, ay inukit na may mga pigura na nilagyan ng label sa isang halo ng mga rune at Latin na titik, minsan sa loob ng iisang salita. Kabilang sa mga label ay mga bind-rune na nagbaybay sa mga banal na pagdadaglat para kay Kristo, ang ihs xps ng Kristiyanong nomenclature na nagmula sa Griyego, at ang mga pangalan ng mga ebanghelista.

Iyon ay isang bind-rune na ginamit sa gitna ng isang pangunahing relic ng Kristiyano, ng mga monghe, para sa mga banal na pangalan, apatnapung taon pagkatapos ng Synod ng Whitby.

Dapat itong itakda laban sa karaniwang pag-aakala na ang pag-ligature ng mga rune ay isang pamamaraan ng okulto. Dito ang pamamaraan ay ginagamit para sa eksaktong dahilan kung bakit inililagature ng isang iskriba ang anuman: ito ay compact, ito ay pampalamuti, at maaari itong i-unpack ng mambabasa.

Ginagawa rin iyon ng runic na paggawa ng barya. Ang mga pangalan ng mga tagagawa ng pera sa Anglo-Saxon sceattas at pennies ay paminsan-minsan inililagature, dahil ang ibabaw ng isang barya ay maliit.

Saan nagmumula ang mahikal na pagbasa

May tunay na batayan para isiping minsan ang mga bind-rune ay gumawa ng higit pa sa pag-ipon ng espasyo, at sulit na sabihin kung ano ito at kung ano ang hindi.

Nakasalansan at paulit-ulit na mga rune ay nangyayari sa mga sandata at anting-anting, ang pinakasikat ay ang mga t-rune na nauugnay kay Tiwaz sa mga ulo ng sibat, at ang paulit-ulit na mga pagkakasunud-sunod sa Lindholm amulet at Kragehul spear. Kapag ang parehong titik ay nakasulat nang maraming beses sa iisang stave, malinaw na ang espasyo ay hindi ang motibo.

Iyon ay isang tunay na pattern, at ito ang pinakamalakas na kaso para sa isang sadyang hindi-alpabetikong paggamit ng ligaturing.

Ang hindi sumusunod ay ang modernong sistema na itinayo sa tuktok nito: na anumang dalawang rune ay maaaring pagsamahin upang pagsamahin ang kanilang mga kahulugan, na gumagawa ng isang pasadyang anting-anting na ang kapangyarihan ay ang kabuuan ng mga bahagi nito.

Walang inskripsiyon ang naglalarawan niyan. Walang tekstong medieval ang nagpapaliwanag nito. Ang pinakakilalang halimbawa sa sirkulasyon, ang Algiz na nakatali sa Thurisaz para sa proteksyon na may agresibong gilid, ay isang modernong pag-aangkin tungkol sa isang tunay na kasanayan, hindi isang dokumentadong pormula ng Panahon ng Bakal. Maaaring ito ay isang makatwirang extrapolation. Isa itong extrapolation.

Kung paano pag-isipan ang isang modernong bind-rune

Ang mga tao ay palaging nagdidisenyo ng mga bind-rune, para sa mga tattoo, alahas, logo at personal na trabaho, at walang masama rito. Sulit na maging malinaw tungkol sa kung ano ito.

Ang pagdidisenyo ng isang bind-rune ay komposisyon sa isang makasaysayang script, sa parehong paraan ng pagsusulat ng isang tula sa isang form ng sonnet. Ang anyo ay minana; ang nilalaman ay sa iyo. Iyon ay isang lehitimong malikhaing gawain at hindi ito nagiging mas lehitimo sa pamamagitan ng paglalarawan bilang sinaunang bagay.

Tatlong bagay na dapat malaman bago gumawa nito:

Ang mga rune ay mga titik muna. Ang isang bind-rune ng dalawang rune ay nagbabaybay ng dalawang titik. Sinumang marunong bumasa at sumulat sa script ay babasahin ito bilang isang pagbabaybay bago nila ito basahin bilang isang simbolo.

Ang mga kahulugan ay mga tradisyon, hindi mga katangian. Ang Kenaz ay nangangahulugang isang sulo sa Inglatera at isang ulser sa Scandinavia. Ang isang bind-rune na itinayo sa sulo ay nakatayo sa isang patunay laban sa dalawa, na maayos lang basta alam mo na iyon ang ginagawa mo.

Ang ilang mga rune ay nagdadala ng bagahe. Ang nadobleng Sowilo ay ang SS insignia; ang Othala ay nasa Hate Symbols Database ng Anti-Defamation League. Ang isang disenyo na naglalaman ng alinman sa mga ito ay babasahin ng ilang mga manonood bilang isang pahayag, anuman ang nilalayon.