Ingwaz

Ang hugis

Isang saradong brilyante: apat na guhit na nagtatagpo upang bumuo ng espasyo. Sa naiibang anyo na ᛝ ang brilyante ay nakapatong sa isang patayong tungkod.

Ito ang tanging rune sa Elder Futhark na may kinukulong. Ang lahat ng ibang titik sa hanay ay bukas, binuo mula sa mga guhit na humihinto sa halip na magtagpo, na isang natural na resulta ng pag-ukit sa kahoy. Ang Ingwaz ay sumasara.

Ginagawa nitong bukod-tangi ang hitsura nito at ito ang batayan ng halos lahat ng pagbasa ng rune. Isang lalagyan, isang buto, o isang hangganan sa paligid ng isang bagay. Hindi na malalaman kung nilayon ito ng mga umukit, ngunit ang pagmamasid ay tumutukoy sa totoong katangian ng hugis kaysa sa isang hinuha lamang.

Ang diyos

Ang Ingwaz ay pangalan ng isang diyos, ang pangatlo at huling rune sa hanay na direktang isinunod sa isang diyos pagkatapos ng Ansuz at Tiwaz.

Hindi siya isang pangunahing pigura sa mga natitirang mapagkukunang Norse, ngunit ang pangalan ay makikita kahit saan nang hindi direkta. Pinangalanan ni Tacitus ang mga Ingaevones bilang isa sa tatlong malalaking dibisyon ng mga taong Alemaniko na kumuha ng kanilang pangalan mula sa isang banal na ninuno. Tinatawag ng mga mapagkukunang Lumang Norse si Freyr sa palayaw na Yngvi o Yngvi-Freyr, at ang linya ng hari ng Sweden na mga Ynglingar ay nag-angking nagmula sa kanya. Tinawag ng Beowulf ang haring Danish na frea Ingwina, ang panginoon ng mga kaibigan ni Ing.

Kaya si Ing ay isang diyos ng mga ninuno ng isang buong pangkat ng populasyon na kalaunan ay pinagsama kay Freyr, ang diyos na Vanir ng pagkamayabong, kasaganaan at kapayapaan. Ang rune ay nakaupo sa dalawang posisyon bago ang Othala na minanang lupain, na angkop para sa isang diyos na ang layunin ay pinagmulan.

Ang diyos na pumunta sa silangan

Ang nag-iisang natitirang saknong ay bahagi ng isang kuwento na hindi na naibalik.

Unang nakita si Ing sa mga taga-Silangang Denmark. Pagkatapos ay pumunta siya pasilangan sa ibabaw ng alon, at sumunod sa kanya ang karwahe. Kaya pinangalanan ng mga Hearding ang bayaning iyon.

Ang bawat sugnay ay nagdudulot ng katanungan. Saan siya nagpunta, at bakit? Ano ang ginagawa ng karwahe na sumusunod sa kanya? Sino ang mga Hearding? Ang saknong ay parang isang buod ng isang salaysay na alam na ng madla, at ang salaysay na iyon ay nawala na.

Ang karwahe ay ang pinakanaibabalik na elemento. Ang relihiyong Alemaniko ay may dokumentadong tradisyon ng prusisyon ng karwahe. Inilarawan ni Tacitus ang diyosang si Nerthus na dinadala sa kanayunan sa isang nakatakip na kariton na nagdadala ng kapayapaan saanman siya pumunta, bago ang kariton at ang mga tagapaglingkod nito ay hinugasan sa isang lawa at ang mga alipin na naghugas ay nalunod. Ang Nerthus at Njörðr ay parehong pangalan sa linguistic, at si Njörðr ay ama ni Freyr. Ang isang karwahe na sumusunod sa isang umaalis na diyos ng pagkamayabong sa ibabaw ng tubig ay umaangkop sa konseptong iyon, nang hindi natin nasasabi kung paano.

Ang pag-alis ay ang bahagi kung saan tumatakbo ang kahulugan ng rune. Si Ing ay isang diyos na tinukoy sa pamamagitan ng pag-alis.

Isang tunog na walang salita na sisimulan

Kinakatawan ng titik ang /ŋ/, ang tunog sa dulo ng salitang Ingles na sing. Sa wikang Alemaniko tulad ng sa Ingles, ang tunog na iyon ay hindi kailanman nagpapasimula ng isang salita.

Kaya bihira ang Ingwaz sa korpus, para sa parehong istruktural na dahilan gaya ng Algiz na nangyayari lamang sa dulo ng salita. Ang isang titik na hindi maaaring magsimula ng isang salita ay hindi gaanong lumilitaw at sa mas kaunting mga posisyon kaya mayroong mas kaunting katibayan tungkol dito.

Ito rin ang dahilan kung bakit inalis ang rune mula sa Younger Futhark nang walang gaanong pagkawala: ang tunog ay maaaring isulat gamit ang ibang mga titik.

Sa pagbasa

Ang Ingwaz ay ang hindi gaanong kapansin-pansing rune sa hanay ngunit isa sa mga pinakakapaki-pakinabang kapag malinaw na ang katangian nito.

Nangangahulugan ito na ang isang bagay ay selyado at nagtitipon. Hindi huminto na siyang Isa, at hindi pinipigilan na siyang Naudhiz. Ang Ingwaz ay isang proseso na nangyayari sa loob ng isang hangganan sa sarili nitong iskedyul na walang nakikita mula sa labas.

Pagbubuntis ang direktang pagbasa at ang pinakamadalas na ginagamit. Isang pagbubuntis, isang proyekto sa isang yugto kung saan walang maipakita, isang ideya na hindi pa nasasabi, o isang desisyon na ginawa ngunit hindi inihayag. Ang natatanging katangian ay ang gawain ay totoo at hindi nakikita sa parehong oras.

Ito rin ay binabasa bilang pagkumpleto ng isang yugto. Ang ibig sabihin ng saradong hugis ay may natapos at nasara na, at ang Ingwaz ay madalas na nagmamarka ng katapusan ng isang yugto kaysa sa katapusan ng isang bagay. Sa isang latag madalas itong nangangahulugang: tapos na ang bahaging iyon kaya tumigil na sa paggawa nito.

At ito ay nababasa bilang nakaimbak na pwersa. Kung saan ang Uruz ay kapangyarihang magagamit ngayon, ang Ingwaz ay kapangyarihang naipon at hindi pa nagagamit. Ang pagpapakawala ay ipinahiwatig ng buong istraktura ng rune at hindi pa ito nangyayari.

Ang praktikal na tagubilin na nakukuha ng karamihan sa mga mambabasa mula rito ay ang pasensya ng isang tiyak na uri. Hindi paghihintay para sa mga panlabas na kundisyon na siyang Jera, ngunit pag-iiwan sa isang bagay habang tinatapos nito ang sarili nito.

Kung bakit wala itong baligtad na kahulugan

Ang isang saradong brilyante ay simetriko sa bawat axis. Walang oryentasyon na babasahin.

Ang Ingwaz ay isa sa siyam na hindi nababaligtad na Elder Futhark rune, kasama ang Gebo, Hagalaz, Naudhiz, Isa, Jera, Eihwaz, Sowilo at Dagaz. Dito ang kawalan ay angkop sa hanay: ang isang selyadong lalagyan ay walang maling paghawak, at ang isang rune tungkol sa isang bagay na nakapaloob at kumpleto sa sarili nito ay walang baligtarin.

Ang ilang mga modernong libro ay nagbibigay ng baligtad na Ingwaz na nangangahulugang kawalan ng lakas o isang naantalang proyekto. Ang mga sitwasyon ay umiiral at nabibilang sa mga nakapalibot na rune. Ang site na ito ay hindi nag-imbento ng pagbabaligtad para sa isang hugis na wala nito.

Modernong esoterikong mga layer

Ang mansanas, ang elemento ng lupa at ang detalyadong pagpapatungkol kay Freyr ay nagmula sa muling pagkabuhay noong ika-dalawampung siglo, pangunahin kina Thorsson at Aswynn. Ang koneksyon kay Freyr ay mas matibay kaysa sa karamihan, dahil ang Yngvi-Freyr ay isang tunay na palayaw sa mga mapagkukunang Lumang Norse.

Ang pagbasa sa Ingwaz bilang isang buto partikular, at ang nauugnay na pagbalangkas nito bilang pagkamayabong ng lalaki o naimbak na sekswal na enerhiya ay moderno. Sumusunod ito nang maaasahan mula sa isang saradong hugis at isang diyos ng pagkamayabong at hindi ito nakasaad saanman.

Ang sistema ng Armanen ni Guido von List ay walang Ingwaz na itinayo sa labing-anim na rune na hanay kung saan ito tinanggal.

Kasama ang ibang mga rune

Ang Ingwaz kasama ang Berkano (ᛒ) ay ang karaniwang pares ng pagbubuntis: isang bagay na selyado, at isang bagay na nagsisimulang lumaki.

Ang Ingwaz kasama ang Jera (ᛃ) ay naglalagay ng selyadong bagay sa loob ng isang siklo, at karaniwang sumasagot sa mga tanong sa tiyempo nang may buong pag-ikot sa halip na malapit na termino.

Ang Ingwaz kasama ang Othala (ᛟ) ay nababasa bilang pamana sa biolohikal na kahulugan, at natural na nauupo dahil sa kung gaano kalapit ang dalawang rune sa hanay.

Ang Ingwaz kasama ang Dagaz (ᛞ) ay ang pagpapalaya: isang nakapaloob na bagay na nakakatugon sa sandaling bumukas ito. Isa sa mga mas mapagpasyang pares sa ikatlong ætt.

Ang Ingwaz kasama ang Isa (ᛁ) ay nararapat na maingat na makilala. Parehong mukhang walang nangyayari. Ang Isa ay nangangahulugang walang nangyayari; ang Ingwaz ay nangangahulugang maraming nangyayari kung saan hindi mo makita.