Τα Αστρονομικά Ημερολόγια
Νύχτα με τη νύχτα, από τον έβδομο αιώνα π.Χ. έως τον πρώτο, οι γραφείς της Βαβυλώνας κατέγραφαν όσα αντίκριζαν: τη Σελήνη χρονομετρημένη στον ορίζοντα, τους πλανήτες σε σχέση με τα άστρα, εκλείψεις, κομήτες, τον καιρό, τη στάθμη του Ευφράτη, την τιμή του κριθαριού και τα νέα της ημέρας. Το δικό τους όνομα για το εγχείρημα ήταν «η τακτική παρατήρηση». Διήρκεσε εξακόσια χρόνια, και τίποτα άλλο στην ιστορία της επιστήμης δεν συγκρίνεται μαζί του.
- 652 BCE
- το παλαιότερο χρονολογημένο ημερολόγιο
- 61 BCE
- το τελευταίο σωζόμενο
- 1,200
- σπαράγματα διασώζονται
Στο εσωτερικό ενός ημερολογίου
Κάθε καταχώριση ημερολογίου αποτελεί μια σταθερή αλληλουχία παρατηρήσεων, από τους χρόνους της Σελήνης στον ορίζοντα μέχρι την τιμή του μαλλιού, με κάθε στήλη να ακολουθεί τη δική της μέθοδο. Οι κάρτες παρουσιάζουν όσα κατέγραφαν οι παρατηρητές και τον λόγο για τον οποίο το έπρατταν.
Η «τακτική παρατήρηση»
Το όνομα που έδωσαν οι ίδιοι οι γραφείς στο έργο τους ήταν «η τακτική παρατήρηση», και η κανονικότητα αποτελούσε τον βασικό του σκοπό: όχι σποραδικά θαυμαστά φαινόμενα, αλλά οι ίδιες παρατηρήσεις, με την ίδια σειρά, κάθε νύχτα, ό,τι κι αν συνέβαινε. Τα ημερολόγια επινόησαν κάτι που η νεότερη εποχή θεωρεί δεδομένο: το μόνιμο πρόγραμμα παρατήρησης.
Έξι αιώνες νυχτών
Το παλαιότερο με βεβαιότητα χρονολογημένο ημερολόγιο καλύπτει το 652 π.Χ. και το νεότερο το 61 π.Χ., με την πρακτική πιθανότατα να ξεκινά γύρω στο 750 π.Χ. Βασίλεια κατέρρεαν γύρω του, ασσυριακά, βαβυλωνιακά, περσικά, ελληνικά, παρθικά, και η παρατήρηση απλώς συνεχιζόταν. Κανένα επιστημονικό αρχείο στον κόσμο δεν πλησιάζει τη διάρκειά του.
Το παρατηρητήριο του ναού
Οι παρατηρητές ανήκαν στον Εσαγκίλα, τον ναό του Μαρδούκ, όπου έγγραφα της ύστερης περιόδου εμφανίζουν «γραφείς του Ενούμα Άνου Ενλίλ» να μισθοδοτούνται για να τηρούν τη σκοπιά και να συντάσσουν τους παραγόμενους πίνακες. Η βαβυλωνιακή αστρονομία ήταν ένα έμμισθο επάγγελμα του ναού, με το παρατηρητήριό της να βρίσκεται στη στέγη του ιερού περιβόλου.
Τα έξι σεληνιακά διαστήματα
Κάθε μήνα τα ημερολόγια χρονομετρούν έξι κρίσιμες στιγμές όπου Σελήνη και Ήλιος μοιράζονται τον ορίζοντα: στη νέα ημισέληνο, γύρω από την πανσέληνο και στην τελευταία πρωινή ορατότητα, μετρημένες σε χρονικές μοίρες των τεσσάρων λεπτών. Αυτά τα έξι διαστήματα αποτελούν τον πυρήνα ακριβείας των ημερολογίων, και αιώνες καταγραφής τους κατέστησαν δυνατή τη σεληνιακή θεωρία.
Οι Κανονικοί Αστέρες
Οι πλανητικές θέσεις καταγράφονται σε σχέση με ένα σταθερό σύνολο περίπου τριάντα ενός λαμπρών αστέρων κατά μήκος της τροχιάς της Σελήνης, σε πήχεις και δακτύλους πάνω, κάτω, μπροστά ή πίσω. Οι Κανονικοί Αστέρες προσέφεραν στον ουρανό ένα πλέγμα συντεταγμένων που επέτρεπε τη σύγκριση παρατηρήσεων ενός αιώνα χωρίς καμία ασάφεια.
Πλανήτες, εκλείψεις, ηλιοστάσια
Τα ημερολόγια παρακολουθούν την πρώτη και την τελευταία ορατότητα κάθε πλανήτη, τις στάσεις και τις διελεύσεις δίπλα από τους Κανονικούς Αστέρες, καταγράφουν κάθε ορατή ή αναμενόμενη έκλειψη με τους χρόνους της, και σημειώνουν ηλιοστάσια, ισημερίες και τα φαινόμενα του Σειρίου. Πρόκειται ακριβώς για τα δεδομένα που θα χρειαζόταν αργότερα μια προβλεπτική αστρονομία, συγκεντρωμένα προτού καν υπάρξει.
Καιρικές συνθήκες με ειλικρίνεια
Βροχή, χαλάζι, ομίχλη, αστραπές, σκόνη και κρύο καταγράφονται αναλυτικά στο ημερολόγιο, όπως και η αδυναμία παρατήρησης: «υπήρχαν σύννεφα στον ουρανό, δεν παρατήρησα». Τα ημερολόγια δεν προσποιούνται ποτέ ότι διαθέτουν δεδομένα που τους λείπουν, και αυτή η συνήθεια της καταγεγραμμένης εντιμότητας συνιστά επιστημονική καινοτομία εφάμιλλη των μετρήσεών τους.
Ο μετρητής του ποταμού
Τα ημερολόγια καταγράφουν τη στάθμη του Ευφράτη στη Βαβυλώνα, με τις ανόδους και τις πτώσεις του μετρημένες σε πήχεις, καθώς ο ποταμός αποτελούσε τον παλμό της χώρας: πλημμύρες και άρδευση, μεταφορές και σοδειά. Ουρανός, νερό και αγορά συνυπήρχαν σε μία ενιαία αναφορά, επειδή στα βαβυλωνιακά μάτια υπάκουαν στην ίδια τάξη.
Η τιμή του κριθαριού
Μήνα με τον μήνα τα ημερολόγια αναφέρουν πόσο κριθάρι, χουρμάδες, σινάπι, κάρδαμο, σουσάμι και μαλλί αγόραζε ένα σέκελ αργύρου στη Βαβυλώνα. Εξακόσια χρόνια καταγραφών συγκροτούν τη μακροβιότερη σειρά τιμών που υπάρχει, την οποία οι σύγχρονοι οικονομολόγοι μελετούν για τη συμπεριφορά των αρχαίων αγορών.
Η στήλη των γεγονότων
Τα ημερολόγια κλείνουν κάθε μήνα με τα νέα: μάχες, επιδημίες, πυρκαγιές, βασιλικές μετακινήσεις και τελετές. Μία πινακίδα καταγράφει τον πανικό πριν από τα Γαυγάμηλα και τη νίκη του Αλεξάνδρου· μια άλλη σημειώνει για την 11η Ιουνίου 323 π.Χ. απλώς ότι ο βασιλιάς πέθανε. Η πολιτική ιστορία εξακολουθεί να συμβουλεύεται αυτά τα περιθώρια.
Ο κομήτης του Χάλεϋ, δύο φορές
Η τακτική παρατήρηση κατέγραψε και τα έκτακτα φαινόμενα. Σπαράγματα ημερολογίων διασώζουν τον κομήτη που σήμερα φέρει το όνομα του Χάλεϋ κατά τις διελεύσεις του το 164 και το 87 π.Χ., με θέσεις και ημερομηνίες: τις αρχαιότερες χρονολογήσιμες παρατηρήσεις του διασημότερου κομήτη στην ιστορία, από γραφείς που αγνοούσαν ότι θα επέστρεφε.
Από το ημερολόγιο στην πρόβλεψη
Τα ημερολόγια αποτέλεσαν την πρώτη ύλη. Από τα συσσωρευμένα δεδομένα τους οι γραφείς συνέταξαν αρχεία εκλείψεων οργανωμένα σε δεκαοκταετείς κύκλους, κείμενα-στόχους (goal-year texts) και αλμανάκ που προέβλεπαν τα φαινόμενα του επόμενου έτους, και τελικά τις μαθηματικές σεληνιακές και πλανητικές θεωρίες των Συστημάτων Α και Β. Έξι αιώνες παρατήρησης μετατράπηκαν σε υπολογισμό.
Οι παρατηρητές και οι εκδότες τους
Οι ανώνυμοι παρατηρητές της Βαβυλώνας και οι επώνυμοι αστρονόμοι που χρησιμοποίησαν τα δεδομένα τους, ακολουθούμενοι από τους ανασκαφείς, τους αντιγραφείς και τους εκδότες που μετέτρεψαν έναν σωρό από θραύσματα ξανά στο μακροβιότερο αρχείο του κόσμου.
Οι ανώνυμοι παρατηρητές του Εσαγκίλα
Γενεές γραφέων του ναού των οποίων τα ονόματα σπάνια καταγράφονται στα ημερολόγια, οι οποίοι ανέβαιναν στην ίδια σκοπιά, μετρούσαν τα ίδια διαστήματα και συνέτασσαν τις ίδιες στήλες επί εξακόσια χρόνια. Το μακροβιότερο επιστημονικό πρόγραμμα στην ιστορία επιτελέστηκε από ανθρώπους που η ιστορία δεν μπορεί να κατονομάσει.
Ναμπού-ριμάνου
Ο αστρονόμος που η μεταγενέστερη παράδοση συνδέει με το Σύστημα Α, την πρώτη πλήρη σεληνιακή θεωρία, βασισμένη στις συγκεντρωμένες χρονομετρήσεις ορίζοντα και στα αρχεία εκλείψεων της παρατήρησης. Τα ημερολόγια αποτέλεσαν το λατομείο· θεωρίες όπως η δική του ήταν το οικοδόμημα.
Κιντίνου
Το πιο διάσημο όνομα της βαβυλωνιακής αστρονομίας, συνδεδεμένο με το Σύστημα Β και την εξαιρετική του τιμή για τη διάρκεια του μήνα, έναν αριθμό που μπορούσε να εξαχθεί μόνο μέσα από αιώνες συστηματικών ημερολογιακών παρατηρήσεων.
Ορμούζντ Ρασσάμ
Ανασκαφέας του οποίου οι εκστρατείες στη Βαβυλώνα κατά τις δεκαετίες του 1870 και 1880 έφεραν τους τύμβους πινακίδων της συνοικίας του Εσαγκίλα, μαζί και τα ημερολόγια, στο Βρετανικό Μουσείο σε κιβώτια, αδιάβαστα και αταξινόμητα.
Γιόχαν Στρασμάιερ
Ιησουίτης αντιγραφέας που σχεδίασε με το χέρι χιλιάδες πινακίδες της Ύστερης Βαβυλωνίας, ανάμεσά τους τα αστρονομικά κείμενα, επιμένοντας στη σημασία τους όταν σχεδόν κανείς δεν μπορούσε να τα διαβάσει. Τα σημειωματάριά του αποτέλεσαν το θεμέλιο του σώματος κειμένων.
Γιόζεφ Έπινγκ
Ιησουίτης μαθηματικός ο οποίος, δουλεύοντας πάνω στα αντίγραφα του Στρασμάιερ, αποκρυπτογράφησε πρώτος το αστρονομικό περιεχόμενο των βαβυλωνιακών πινακίδων, ταυτοποιώντας τα φαινόμενα και τις μεθόδους πίσω από τις καταγραφές και ανοίγοντας τον κόσμο των ημερολογίων στην επιστήμη.
Έιμπραχαμ Σακς
Ταξινόμησε το χάος: η κατάταξή του το 1948 όρισε τα ημερολόγια ως αυτόνομο είδος, τα διαχώρισε από τα παραγόμενα αλμανάκ και τα κείμενα-στόχους (goal-year texts), και ξεκίνησε τη συστηματική έκδοση την οποία δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει.
Χέρμαν Χούνγκερ
Ολοκλήρωσε το έργο του Σακς στη μνημειώδη σειρά «Astronomical Diaries and Related Texts from Babylonia», την πολύτομη έκδοση μέσω της οποίας διαβάζονται σήμερα οι έξι αιώνες της τακτικής παρατήρησης.
Φ. Ρίτσαρντ Στίβενσον
Αστρονόμος που αξιοποίησε τις χρονολογημένες μετρήσεις εκλείψεων των ημερολογίων για να μετρήσει την επιβράδυνση της περιστροφής της Γης κατά τη διάρκεια είκοσι επτά αιώνων, την πιο απροσδόκητη σύγχρονη εφαρμογή του αρχείου.
Μπερτ φαν ντερ Σπεκ
Ιστορικός που αξιοποίησε τις στήλες γεγονότων και τιμών των ημερολογίων για την πολιτική και οικονομική ιστορία της Βαβυλώνας υπό τους Πέρσες, τους Έλληνες και τους Πάρθους, αναδεικνύοντας την αξία του αρχείου πολύ πέρα από την αστρονομία.
Τι είναι τα Αστρονομικά Ημερολόγια
Τα Αστρονομικά Ημερολόγια είναι τα νυχτερινά αρχεία παρατήρησης της Βαβυλώνας: σφηνοειδείς πινακίδες, που συνήθως καλύπτουν μισό έτος η καθεμία, στις οποίες οι γραφείς της πόλης κατέγραφαν τον ουρανό και τον κόσμο κάτω από αυτόν με σταθερή σειρά, νύχτα με τη νύχτα, επί περίπου εξακόσια χρόνια. Το παλαιότερο με βεβαιότητα χρονολογημένο ημερολόγιο περιγράφει το 652 π.Χ., το νεότερο το 61 π.Χ., ενώ εσωτερικές ενδείξεις υποδεικνύουν ότι το πρόγραμμα ξεκίνησε γύρω στο 750 π.Χ. Σώζονται περίπου χίλιες διακόσιες πινακίδες και σπαράγματα. Το όνομα που έδωσαν οι ίδιοι στο εγχείρημα ήταν naṣāru ša ginê, «η τακτική παρατήρηση», και η φράση αξίζει να είναι διάσημη: αποτελεί τον ιδρυτικό καταστατικό χάρτη του μόνιμου επιστημονικού προγράμματος παρατήρησης, συντεταγμένο δύο ολόκληρες χιλιετίες προτού οποιοσδήποτε άλλος επιχειρήσει κάτι παρόμοιο.
Η τακτική παρατήρηση
Αυτό που διαχωρίζει τα ημερολόγια από κάθε προγενέστερο αστρονομικό κείμενο δεν είναι το τι παρατηρούν, αλλά το ότι το παρατηρούν πάντοτε. Οι αναφορές των λογίων προς τους Ασσύριους βασιλείς, που περιγράφονται στη σχετική σελίδα των αναφορών, αναζητούσαν οιωνούς με βάση συγκεκριμένα γεγονότα, ανταποκρινόμενες σε κάποια κρίση. Τα ημερολόγια παρατηρούν βάσει αρχής. Οι ίδιες κατηγορίες καταγράφονται στην ίδια ακολουθία, είτε η νύχτα ήταν δραματική είτε κενή συμβάντων, και μια νύχτα χωρίς φαινόμενα καταγράφεται επίσης. Οι παρατηρητές ανήκαν στον Εσαγκίλα, τον μεγάλο ναό του Μαρδούκ, όπου έγγραφα της ελληνιστικής εποχής δείχνουν αστρονόμους στο μισθολόγιο του ναού, προσληφθέντες για να τηρούν τη σκοπιά και να συντάσσουν τους παραγόμενους πίνακες. Η βαβυλωνιακή αστρονομία ήταν θεσμός: χρηματοδοτούμενη, στελεχωμένη και διατηρημένη ανέπαφη μέσα από την πτώση κάθε αυτοκρατορίας που κυβέρνησε την πόλη.
Τι καταγράφει η εγγραφή μιας νύχτας
Μια ημερολογιακή καταχώριση ακολουθεί συγκεκριμένο πρότυπο. Πρώτα η Σελήνη: η διάρκεια της πρώτης της ορατότητας, οι διελεύσεις της δίπλα από τα άστρα αναφοράς και οι χρονομετρήσεις των έξι σεληνιακών διαστημάτων. Έπειτα οι πλανήτες: πού βρισκόταν ο καθένας, από ποιο σημείο διήλθε, εάν εμφανίστηκε, στάθηκε ή εξαφανίστηκε. Στη συνέχεια οι εκλείψεις, εάν υπήρχαν, χρονομετρημένες αναλυτικά, και το ηλιοστάσιο, η ισημερία ή το φαινόμενο του Σειρίου, εάν συνέπιπτε εκείνο τον μήνα. Ακολουθούν ο καιρός, η στάθμη του Ευφράτη, οι τιμές της αγοράς στη Βαβυλώνα για τον συγκεκριμένο μήνα, και τέλος τα νέα, τα γεγονότα της πόλης και της αυτοκρατορίας. Ουρανός, αέρας, νερό, αγορά και ιστορία σε μία ενιαία αναφορά: τα ημερολόγια τα αντιμετωπίζουν ως ένα ενιαίο σύστημα, ακριβώς όπως υπέθετε ανέκαθεν η παράδοση των οιωνών που βρισκόταν πίσω τους.
Τα έξι σεληνιακά διαστήματα
Ο πυρήνας ακριβείας των ημερολογίων είναι ένα σύνολο έξι χρονικών διαστημάτων, γνωστό σήμερα ως τα Έξι Σεληνιακά Διαστήματα (Lunar Six), μετρημένων όταν η Σελήνη και ο Ήλιος μοιράζονται τον ορίζοντα: στη νέα ημισέληνο, τα τέσσερα γύρω από την πανσέληνο όταν το ένα σώμα ανατέλλει καθώς το άλλο δύει, και στην τελευταία πρωινή ορατότητα της Σελήνης. Το καθένα μετριέται σε UŠ, χρονικές μοίρες των τεσσάρων λεπτών, προφανώς με κλεψύδρες νερού σε σύγκριση με τις μεσουρανήσεις των αστέρων του ζενίθ που καταγράφονται στο MUL.APIN. Πρόκειται για χρονομετρήσεις στον ορίζοντα, ιδανικές για παρατηρητές χωρίς τηλεσκόπια, οι οποίες κωδικοποιούν τη θέση, την ταχύτητα και το πλάτος της Σελήνης με αξιοσημείωτη ευαισθησία. Έξι αιώνες δεδομένων αυτών των διαστημάτων αποτελούν το εμπειρικό θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η βαβυλωνιακή σεληνιακή θεωρία και, μέσω αυτής, μεγάλο μέρος της ελληνικής αστρονομίας.
Κανονικοί Αστέρες, πήχεις και δάκτυλοι
Για τους πλανήτες τα ημερολόγια χρησιμοποιούν ένα σταθερό πλαίσιο αναφοράς: ένα σύνολο περίπου τριάντα ενός λαμπρών αστέρων κατά μήκος της τροχιάς της Σελήνης, τους οποίους οι σύγχρονοι μελετητές αποκαλούν Κανονικούς Αστέρες. Ένας πλανήτης καταγράφεται ως τόσους πήχεις και δακτύλους πάνω ή κάτω, μπροστά ή πίσω από τον αντίστοιχο αστέρα: η Αφροδίτη δύο πήχεις κάτω από τον Πίσω Δίδυμο, ο Δίας μισό πήχυ πάνω από την κεφαλή του Σκορπιού. Ο πήχυς εδώ είναι γωνιακή μονάδα μέτρησης περίπου δύο μοιρών ή λίγο περισσότερο, με τον δάκτυλο να αποτελεί το εικοστό τέταρτο μέρος του. Το πλαίσιο δεν είναι ακόμη ο ζωδιακός των μοιρών, αλλά κατέστησε τις θέσεις συγκρίσιμες κατά μήκος δεκαετιών και μεταξύ διαφορετικών παρατηρητών, κάτι απαραίτητο για μια συσσωρευτική επιστήμη· μόλις επινοήθηκε ο ζωδιακός, τα δύο συστήματα λειτούργησαν παράλληλα.
Εκλείψεις, ηλιοστάσια, Σείριος και κομήτες
Τα ημερολόγια καταγράφουν κάθε σεληνιακή και ηλιακή έκλειψη, παρατηρημένη ή αναμενόμενη, με την έναρξη, την ολικότητα και την έξοδο χρονομετρημένες σε χρονικές μοίρες, σημειώνοντας τους συνοδούς ανέμους και τους ορατούς πλανήτες, δεδομένα των οποίων η καταγωγή από τους οιωνούς είναι προφανής από τις πινακίδες εκλείψεων και των οποίων η επιστημονική αξία υπήρξε τεράστια. Καταγράφουν ηλιοστάσια και ισημερίες, καθώς και τα ετήσια φαινόμενα του Σειρίου. Παράλληλα, η τακτική παρατήρηση κατέγραψε και τα έκτακτα συμβάντα. Σπαράγματα ημερολογίων διασώζουν παρατηρήσεις του κομήτη του 164 π.Χ. και ξανά του 87 π.Χ., του κομήτη που ο κόσμος ονομάζει σήμερα του Χάλεϋ, με θέσεις σε σχέση με τα άστρα: τις αρχαιότερες χρονολογήσιμες καταγραφές του οπουδήποτε, συντεταγμένες από γραφείς που δεν μπορούσαν να γνωρίζουν ότι ο επισκέπτης τηρούσε συγκεκριμένο πρόγραμμα. Διάττοντες αστέρες, ασυνήθεις άλως και άλλα φαινόμενα εισέρχονται στο αρχείο με τον ίδιο τρόπο, ως γεγονότα της νύχτας.
Ο καιρός και ο έντιμος γραφέας
Η στήλη του καιρού αποτελεί ένα μικρό μνημείο επιστημονικής δεοντολογίας. Τα ημερολόγια καταγράφουν βροχή, χαλάζι, ομίχλη, σκόνη, αστραπές, ουράνια τόξα και κρύο ως αυτόνομες παρατηρήσεις, και όταν ο ουρανός εμπόδιζε τους παρατηρητές, το δήλωναν ρητά: υπήρχαν σύννεφα στον ουρανό, δεν παρατήρησα· καταχνιά, η Σελήνη δεν φάνηκε. Η παρατήρηση εκλείψεων της ασσυριακής περιόδου, που περιγράφεται στη σελίδα των αναφορών των λογίων, είχε ήδη καθιερώσει την αρνητική αναφορά· τα ημερολόγια την έκαναν καθημερινή πρακτική για τα πάντα. Ένα αρχείο που παραδέχεται τα κενά του εμπνέει εμπιστοσύνη στις διαπιστώσεις του, και ακριβώς αυτή η ειλικρίνεια επιτρέπει στους σύγχρονους αστρονόμους να χρησιμοποιούν τα βαβυλωνιακά δεδομένα με ασφάλεια.
Το ποτάμι και η αγορά
Κάθε μήνα τα ημερολόγια μετρούν τον Ευφράτη, με τις ανόδους και τις πτώσεις του υπολογισμένες σε πήχεις στη Βαβυλώνα, και παραθέτουν τις τιμές της αγοράς: πόσο κριθάρι, χουρμάδες, σινάπι, κάρδαμο, σουσάμι και μαλλί αγόραζε ένα σέκελ αργύρου. Οι γραφείς παρακολουθούσαν τα ζωτικά σημεία της γης δίπλα σε εκείνα του ουρανού: πλημμύρες, συγκομιδή, επιβίωση και εμπόριο, σε μια ενιαία έκθεση για την κατάσταση του κόσμου. Το απροσδόκητο αποτέλεσμα είναι η μακροβιότερη σειρά οικονομικών δεδομένων που υπάρχει. Εξακόσια χρόνια μηνιαίων βαβυλωνιακών τιμών έχουν μετατραπεί σε εργαστήριο για τους ιστορικούς της οικονομίας, οι οποίοι διαβάζουν σε αυτές κύκλους συγκομιδής, πολεμικές αναταράξεις, εισροές νομίσματος και τη λειτουργία των αγορών είκοσι τρεις αιώνες προτού η οικονομική επιστήμη αποκτήσει όνομα.
Η στήλη των γεγονότων
Τα ημερολόγια ολοκληρώνουν τους μήνες τους με τα νέα, λιτά και αδρά: μάχες, πολιορκίες, επιδημίες, πυρκαγιές, τελετές ναών, κινήσεις και θανάτους βασιλέων. Επειδή οι καταχωρίσεις είναι χρονολογημένες με ακρίβεια ημέρας και γράφτηκαν αμέσως, αποτελούν πολιτική ιστορία πρώτης γραμμής. Ένα ημερολόγιο καταγράφει τον πανικό στο περσικό στρατόπεδο πριν από τη μάχη των Γαυγαμήλων το 331 π.Χ. και την είσοδο του Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα μετά από αυτήν· ένα άλλο σημειώνει, υπό την 29η του μηνός Αϊγιάρου (Ayyaru), ότι ο βασιλιάς πέθανε, ορίζοντας την ημερομηνία θανάτου του Αλεξάνδρου στις 11 Ιουνίου 323 π.Χ. Οι ιστορικοί της περσικής, σελευκιδικής και παρθικής περιόδου ανατρέχουν διαρκώς σε αυτά τα περιθώρια· για ορισμένα γεγονότα τα ημερολόγια αποτελούν τη μοναδική σύγχρονη μαρτυρία στον κόσμο.
Γιατί παρατηρούσαν
Οι ρίζες του προγράμματος βρίσκονται στη μαντική. Οι χρόνοι της Σελήνης, οι διελεύσεις των πλανητών, οι εκλείψεις, ο καιρός και ο ποταμός αποτελούσαν υλικό οιωνών, τις ίδιες τις κατηγορίες του Ενούμα Άνου Ενλίλ, και η παρατήρηση ξεκίνησε ως η διαρκής τροφοδοσία δεδομένων της παράδοσης των οιωνών. Όμως έξι αιώνες τυποποιημένων αρχείων άλλαξαν το τι ήταν εφικτό. Από τα συσσωρευμένα ημερολόγια οι γραφείς συνέταξαν καταλόγους εκλείψεων διατεταγμένους στον δεκαοκταετή κύκλο, κείμενα-στόχους (goal-year texts) που χρησιμοποιούσαν γνωστές περιόδους για να προβλέψουν τα φαινόμενα κάθε επόμενου έτους, και αλμανάκ που τα δήλωναν ευθέως, καθιστώντας την πρόβλεψη προϊόν του ναού. Και από το ίδιο απόθεμα προήλθαν οι παράμετροι των μαθηματικών σεληνιακών και πλανητικών θεωριών, των Συστημάτων Α και Β που συνδέονται με τα ονόματα των Ναμπού-ριμάνου και Κιντίνου. Τα ημερολόγια αποτελούν τον συνδετικό κρίκο στην ιστορία της επιστήμης: τους αιώνες υπομονετικής καταγραφής που μετατρέπουν την παρατήρηση σε θεωρία.
Διάσωση και ανάκτηση
Τα ημερολόγια ανασκάφηκαν από τους τύμβους της Βαβυλώνας τις δεκαετίες του 1870 και 1880, κυρίως μέσα από τις εκστρατείες του Ορμούζντ Ρασσάμ, και έφτασαν στο Βρετανικό Μουσείο ως κιβώτια αταξινόμητων σπαραγμάτων. Η σύγχρονη ιστορία τους είναι μια σκυταλοδρομία. Ο Γιόχαν Στρασμάιερ αντέγραψε χιλιάδες πινακίδες με το χέρι και τόνισε τη σημασία τους στους συναδέλφους του· ο Γιόζεφ Έπινγκ, δουλεύοντας πάνω σε αυτά τα αντίγραφα, αποκρυπτογράφησε πρώτος το αστρονομικό περιεχόμενο· ο Φραντς Κούγκλερ προχώρησε την ανάλυση σε μεγαλύτερο βάθος. Το 1948 ο Έιμπραχαμ Σακς ταξινόμησε ολόκληρο το corpus, ορίζοντας τα ημερολόγια ως αυτόνομο είδος και διαχωρίζοντάς τα από τα κείμενα που προέρχονταν από αυτά, ξεκινώντας την πλήρη έκδοση. Ο Χέρμαν Χούνγκερ την ολοκλήρωσε στην πολύτομη έκδοση «Astronomical Diaries and Related Texts from Babylonia», και πάνω σε αυτό το θεμέλιο το αρχείο εξυπηρετεί σήμερα αστρονόμους που μετρούν την επιβράδυνση της περιστροφής της Γης, στο έργο του Φ. Ρίτσαρντ Στίβενσον, και ιστορικούς όπως ο Μπερτ φαν ντερ Σπεκ που μελετούν τις στήλες τιμών και γεγονότων. Σπαράγματα εξακολουθούν να συνενώνονται και να διαβάζονται· η παρατήρηση δεν έχει κλείσει τον κύκλο της.
Πώς να διαβάσετε αυτή την ενότητα
Οι παραπάνω κάρτες ακολουθούν τη δομή ενός ημερολογίου όπως το συνέτασσαν οι γραφείς: το πρόγραμμα και τους έξι αιώνες του, τον ναό που το διατηρούσε, και έπειτα τις στήλες κατά σειρά, Σελήνη, άστρα, πλανήτες και εκλείψεις, καιρός, ποταμός, τιμές, γεγονότα, με τον κομήτη και τα παραγόμενα κείμενα πρόβλεψης να κλείνουν την ενότητα. Για τη σειρά οιωνών που ενέπνευσε την παρατήρηση, δείτε τη σελίδα Ενούμα Άνου Ενλίλ· για τη γνώση των εκλείψεων που τροφοδότησε, τη σελίδα για τις πινακίδες των εκλείψεων· για το σύνολο της παράδοσης, τη σελίδα για τη βαβυλωνιακή αστρολογία των οιωνών. Τα Αστρονομικά Ημερολόγια και ο κόσμος τους αποτελούν μέρος του συγγράμματος της Tarot Academy σε όλες τις πενήντα δύο γλώσσες.
Συχνές ερωτήσεις
Τελευταίες Αναρτήσεις
Ανακαλύψτε την αρχαία σοφία των καρτών ταρώ και ξεκλειδώστε τα μυστήρια του πνευματικού σας ταξιδιού. Το ιστολόγιό μας είναι η πύλη σας για την κατανόηση του πλούσιου συμβολισμού, των νοημάτων και των πρακτικών εφαρμογών της ανάγνωσης ταρώ.