Obsidian

Ano ba talaga ito

Isa itong bulkanikong salamin, karaniwang binubuo ng halos pitumpung porsyentong silica, amorphous, may tigas na 5 hanggang 5.5, at may conchoidal fracture.

Dahil walang estrukturang kristal, nababasag ang obsidian at nag-iiwan ng makikinis at kurbadong ibabaw. Ang pinakamanipis na gilid nito ay maaaring sinnipis ng isang molekula, mas matalas pa sa scalpel na yari sa surgical steel. Dahil dito, ginamit ang mga talim na obsidian sa mga eksperimental na operasyon.

Karaniwang itim ang kulay nito dahil sa mga nakahalong magnetite at hematite. Naglalaman ng cristobalite spherulites ang snowflake obsidian. May mga linya naman ng iron oxide ang mahogany obsidian. Samantala, nakagagawa ng kakaibang epekto sa paningin ang mga nakahanay na mineral o mga patong ng bula sa sheen at rainbow obsidian.

Metastable ang obsidian. Sa paglipas ng mahabang panahon ay nagde-devitrify ito at unti-unting nagiging kristal. Kaya naman, bihira ang obsidian na higit sa ilang milyong taon ang tanda na nananatili pa rin bilang salamin.

Ligtas itong hawakan dahil hindi ito nagbabago kapag nahaluan ng ibang kemikal, ngunit madaling makahiwa ng balat ang mga tinapyas nitong gilid.

Saan ito nagmula

Sinusuplayan ng Mexico, partikular ang mga daloy ng Pachuca at Otumba, ang buong Mesoamerica. Ang Cappadocia ng Turkey at ang isla ng Melos sa Aegean naman ang nagtustos sa sinaunang Malapit na Silangan at Mediterranean. Matatagpuan din ito sa Armenia, Iceland, Lipari sa Italy, Japan, at kanlurang bahagi ng United States.

Sadyang napakahalaga nito sa arkeolohiya. Bawat daloy ng bulkan ay may natatanging bakas ng mga elemento, kaya maaaring matukoy kung saan nanggaling ang isang artipakto na yari sa obsidian sa pamamagitan ng pagsusuri sa kemikal nito. Dahil dito, nagawang imapa ng mga arkeologo ang kalakalan noong sinaunang panahon nang may detalyeng hindi makikita sa halos anumang ibang materyal.

Ang obsidian mula sa Melos na natagpuan sa mga sinaunang lugar sa mainland Greece mula pa noong humigit-kumulang 11000 BCE ay isa sa pinakaunang ebidensya ng paglalayag sa Mediterranean.

Malawakang ipinagpalit, pinatawan ng buwis, at ginamit sa malalaking industriya ang obsidian sa Mesoamerica. Isa sa mga pangunahing sandata roon ang macuahuitl ng mga Aztec, isang kahoy na pamalo na nilagyan ng matatalas na piraso ng obsidian sa gilid.

Ano ang sinasabi ng mga tradisyon

Ang tradisyon sa Mesoamerica ang pinakakilala sa lahat. Ginamit na instrumento ni Tezcatlipoca, na ang pangalan ay nangangahulugang umuusok na salamin, ang mga pinakinis na salaming obsidian. Ginamit din ito ng mga paring Aztec para sa panghuhula. Naitala ng mga Espanyol ang gawaing ito, at isa sa mga salaming iyon ay napunta kay John Dee, isang iskolar at okultista noong panahon ni Elizabeth. Kasalukuyan itong nakalagay sa British Museum.

Ang iisang bagay na ito ay nagpapakita ng landas mula sa ritwal ng mga Aztec patungo sa salamangka ng mga Ingles noong Renaissance, isang pambihirang pananatili sa kasaysayan.

Sa Anatolia, tinatayang nagmula pa noong 6000 BCE ang mga obsidian na salamin mula sa Catalhoyuk at isinama ang mga ito sa mga libingan.

Inilalarawan ang obsidian sa mga klasikong tala, at isinulat ni Pliny na nakuha nito ang pangalan mula sa isang Romano na nagngangalang Obsius o Obsidius na naiulat na nagdala nito mula sa Ethiopia.

Sa modernong panahon, itinuturing ang obsidian bilang isang bato ng katotohanan at proteksyon. Madalas itong inilalarawan bilang isang batong haharapin mo kaysa magbibigay ng ginhawa. Nagmula ang pananaw na ito sa ikadalawampung siglo ngunit angkop na angkop ito sa kalikasan ng bato.

Paano ito ginagamit

Kakaiba at dapat igalang ang makabagong pagtingin sa obsidian: inilalarawan ito bilang batong magpapakita sa iyo ng mga bagay na iniiwasan mo, at pangkalahatang itinuturing ng mga practitioner na sadyang hindi ito komportable.

Hindi ito para sa mga baguhan at hindi ito ang tamang gamitin kung kailangan mo ng katiyakan.

May tunay na batayan sa kasaysayan ang paggamit nito para sa scrying. Ang pinakinis na salaming obsidian ang pinakaawtentikong ibabaw na magagamit para rito. Ang gawain ay simpleng pagtitig nang matagal sa isang madilim na repleksyon hanggang sa magbigay ng mga imahe ang isipan, at sapat ang mga dokumento na sumusuporta sa tradisyong ito.

Ligtas dalhin ang isang pirasong pinakinis. Sadyang matatalas ang mga tinapyas na bato kaya dapat itong hawakan at itago nang maingat, lalo na kung may mga bata.

Dahil sa tigas nitong 5.5, madali itong magasgas at mabasag. Kaya naman, hindi ito angkop gawing bato para sa singsing na isinusuot araw-araw.

Paano makakabili nang tama

Ibinibenta bilang obsidian ang mga itim na salamin at halos pareho lang ang kemikal nito, dahil ang obsidian ay salamin din. Ang pagkakaiba ay sa pinagmulan kaysa sa komposisyon.

Tingnan ang manipis na gilid nito sa tapat ng maliwanag na ilaw. Ang totoong obsidian ay karaniwang nagpapalusot ng bahagyang kulay kayumanggi, berde, o kulay-abo, habang purong itim naman ang murang artipisyal na salamin. Makikita sa mga artipisyal na piraso ang mga marka ng hulmahan at perpektong bilog na mga bula. Sa kabilang banda, ang obsidian ay may paha-pahaba o hindi pantay na mga bula at conchoidal na alon.

Likas na uri ang snowflake, mahogany, at rainbow obsidian. Artipisyal na salamin ang matitingkad na asul, berde, at lilang obsidian, dahil hindi matatagpuan sa kalikasan ang ganyang mga kulay.

Totoo ang sheen obsidian ngunit madali rin itong gayahin.

Karaniwang inuukit at hindi hinuhulma ang mga piramid, globo, at bungo na gawa sa obsidian. Mag-ingat kapag nakakita ka ng marka ng hulmahan.