W skrócie
- Pochodzenie
- Wschodnie Morze Śródziemne
- Najwcześniejsza forma
- Szklane paciorki z motywem oka, ok. 1500 p.n.e.
- Wykonany z
- Warstwowe szkło sodowo-wapniowe
- Kolory
- Kobalt, biel, błękit, czerń
- Noszony jako
- Koralik, szpilka, zawieszka ścienna, ozdoba na lusterko
- Jeśli pęknie
- Wypełnił swoje zadanie; należy go zastąpić
Czym jest nazar
Spłaszczony szklany krążek z ciemnym środkiem wewnątrz jasnoniebieskiego pierścienia, otoczony białym okręgiem na ciemnoniebieskim tle. Cztery barwy, cztery współśrodkowe kręgi i żadnych innych zdobień. To oko zredukowane do absolutnego minimum, które człowiek wciąż bez trudu rozpoznaje. Dlatego działa z tą samą siłą w Stambule, Atenach, Baku czy w berlińskiej taksówce.
Sama nazwa wywodzi się z języka tureckiego. Nazar to arabskie słowo oznaczające spojrzenie, a boncuk to koralik. Nazar boncuğu jest więc dosłownie koralikiem-spojrzeniem: przedmiotem, którego jedynym celem jest przyciąganie wzroku. Po grecku ten sam amulet nazywa się mati, oko, a po persku cheshm nazar. Koralik ten nie przedstawia życzliwego oka, które czuwa nad tobą. Przedstawia zawistne oko obcego zwrócone ku tobie, uwięzione w szkle, gdzie nie może wyrządzić krzywdy.
Skąd pochodzi
Szklane koraliki z motywem oka wytwarzano w Egipcie i Mezopotamii już w połowie drugiego tysiąclecia p.n.e., niemal natychmiast po tym, jak barwne szkło stało się odrębnym rzemiosłem. Fenickie warsztaty handlowały nimi w całym basenie Morza Śródziemnego, a współcześni archeolodzy odnajdują je w grobowcach oddalonych o setki kilometrów od pieców hutniczych.
Współczesny turecki koralik wywodzi się bezpośrednio z tej nieprzerwanej tradycji. Wciąż wytwarza się go w Kurudere koło Izmiru, wiosce zwanej dziś powszechnie Nazarköy, oraz w pobliskim Görece, w piecach opalanych drewnem, ręcznie i bez użycia form. Rzemieślnik nabiera rozgrzane szkło na żelazny pręt, nakłada kolejne warstwy barwnika, spłaszcza dysk i przekłuwa otwór, dopóki masa jest miękka. Drobne różnice między egzemplarzami nie są wadą: stanowią istotę tego procesu.
Niebieska barwa ma swoje lokalne uzasadnienie. W przeważającej części tego regionu ciemne oczy były regułą, a jasne tęczówki należały do cudzoziemców i podróżnych. Kolor podejrzewany o niesienie złego spojrzenia stał się z czasem kolorem używanym do jego powstrzymania.
Jak się go używa
Mocuje się go do wszystkiego, co może znaleźć się na widoku nieznajomych. Przypina się go do ubrań niemowląt, najczęściej na plecach, aby dziecko go nie zerwało, a gość dostrzegł go jako pierwszy. Wiesza się go w wejściu do sklepu. Przymocowuje do lusterka samochodowego, wmurowuje w ścianę domu, wplata w złote bransoletki jako dar ślubny lub drukuje na obudowach telefonów.
Nie jest to przedmiot kultu religijnego i nikt go w ten sposób nie traktuje. Myśl islamska zachowuje rezerwę wobec amuletów, choć samo zjawisko złego oka jest potwierdzone w tradycji hadisów, gdzie zalecanym środkiem ochronnym pozostaje modlitwa, a nie materialny przedmiot. Koralik funkcjonuje obok tego w tych samych domach i nikt nie widzi w tym sprzeczności.
Nie towarzyszy mu żaden rytuał. Nie napełnia się go energią, nie święci ani nie konsekruje. Kupuje się go, najczęściej jako prezent dla kogoś bliskiego, i umieszcza dokładnie tam, gdzie padnie pierwsze spojrzenie.
Zasada pęknięcia i jej znaczenie
Powszechnie znana zasada głosi: kiedy nazar pęka lub rozpada się na kawałki, oznacza to, że przyjął na siebie złe spojrzenie przeznaczone dla ciebie. Dziękuje mu się za służbę, wyrzuca odłamki i kupuje nowy. Nikt nie opłakuje pękniętego koralika ani nie próbuje go sklejać.
Fizyczne wyjaśnienie jest oczywiste i warto o nim pamiętać. Tanie, warstwowe szkło o różnych współczynnikach rozszerzalności cieplnej podlega stałym naprężeniom wewnętrznym i może pęknąć od lekkiego stuknięcia lub zmiany temperatury bez żadnej ingerencji sąsiadów. Zapewne dokładnie to ma miejsce w rzeczywistości.
Nie odbiera mu to jednak psychologicznej wartości. Talizman zaprojektowany po to, by ulec zniszczeniu, spełnia bardzo konkretną rolę. Przekształca nieokreślony lęk w namacalny przedmiot o skończonym żywocie i daje jasną wskazówkę, co zrobić, gdy jego czas dobiegnie końca. Bardzo niewiele amuletów tworzy się z myślą o ich zużyciu; ten jest jednym z nielicznych.
Jak powstaje i jak jest używany nazar
Rzemiosło prawie się nie zmieniło, podobnie jak etykieta związana z jego wręczaniem.
- Barwione pręty szklane podgrzewa się w piecu opalanym drewnem, aż zmiękną na tyle, by nabrać je na metalowy pręt.
- Rzemieślnik nakłada warstwy w kolejności: najpierw ciemnoniebieską bazę, potem biel, błękit i czarną źrenicę.
- Dysk jest spłaszczany, przebijany na gorąco i pozostawiany do powolnego ostygnięcia, co decyduje o jego trwałości.
- Prawie zawsze kupuje się go z myślą o podarunku. Nabywanie go dla siebie stało się dziś powszechne, lecz odbiega od dawnego zwyczaju.
- Umieszcza się go tam, gdzie wzrok obcego dociera jako pierwszy: na plecach dziecka, drzwiach sklepu, lusterku auta lub zewnętrznym murze.
- Gdy pęknie, wyrzuca się go bez prób naprawy i zastępuje nowym bez zbędnych ceremonii.
Paciorki sprzedawane jako dmuchane ręcznie często powstają maszynowo w formach. Zdradza je symetria: autentyczny wyrób ręczny ma kręgi lekko przesunięte względem środka i powierzchnię, która nigdy nie jest idealnie płaska.
Tradycyjne pokrewieństwa nazara
Inne odpowiedzi na ten sam lęk w ramach wspólnego śródziemnomorskiego dziedzictwa.
- Przeciwzłemu oku Przeznaczenie Nazar jest najczystszym przykładem strategii odbijania i pochłaniania złych spojrzeń oraz najbardziej rozpowszechnionym symbolem tej tradycji.
- Ochrona i tarcza Przeznaczenie Stosuje się go również jako ogólną ochronę na drzwiach i w pojazdach, nawet bez myślenia o konkretnym zawistniku.
- Hamsa (Ręka Fatimy) Amulet Drugi wielki znak ochronny regionu, bardzo często łączony z nazarem umieszczonym pośrodku dłoni.
- Cornicello Amulet Odpowiedź południowych Włoch na to samo zagrożenie, oparta na odwracaniu uwagi i rubasznym żarcie zamiast odbicia.
Nazar nie posiada odrębnej karty materiałowej, ponieważ wykonany jest ze szkła, które znajduje się poza dziesięcioma głównymi materiałami talizmanów w tej bibliotece.
Pytania do refleksji
- Kto podarował ci ostatni talizman i czy ta więź miała większe znaczenie niż sam przedmiot?
- Nazar odnosi się do konkretnej zawiści, a nie do ogólnego, abstrakcyjnego niebezpieczeństwa. Czy dostrzegasz tę różnicę we własnych obawach?
- Jeśli amulet został zaprojektowany tak, aby ulec zniszczeniu, do jakiego działania tak naprawdę cię wzywa, gdy pęka?
Często zadawane pytania
Najnowsze wpisy
Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.