ᚼ

Hagall

yelo

Pagkasira mula sa langit, nang walang pinipiling oras

Sound
h /h/
Posisyon
7
Group
Hagal's ætt
Descended from
Elder Futhark Hagalaz (*haglaz)
Short-twig form
ᚽ
Unicode
U+16BC
Panahon
Biglaan, maikli, at hindi mo hawak ang oras
Oo / Hindi
Hindi, ngunit lilipas din ito

Patayo

  • yelo
  • pagkaantala
  • biglaang pinsala
  • panahon
  • hindi makontrol na pangyayari
  • krisis mula sa labas
  • sira na panahon
  • anumang natutunaw

In the rune poems

Hagall er kaldastr korna; Kristr skóp hæimenn forna.

Ang yelo ay ang pinakamalamig na butil; nilikha ni Kristo ang mundo noon pa man.

Norwegian Rune Poem · Hagall
Hagall er kaldakorn ok krapadrífa ok snáka sótt. grando hildingr.

Ang yelo ay malamig na butil, malakas na ulan ng yelo, at sakit ng mga ahas. Yelo; prinsipe.

Icelandic Rune Poem · Hagall

Across the scripts

ᚺ

Hagalaz

Elder Futhark

Ang ninuno. Ang saknong nito sa Old English ang tanging sumusubaybay sa yelo hanggang sa huli, at sinasabing nagiging tubig din ito pagkatapos.

ᚼ

Hagall

Younger Futhark

Iginuhit muli nang may pahalang na guhit. Ikinakabit ng tradisyon ng manuskritong Icelandic ang parehong pangalan sa anim na braso na hugis snowflake na ginagamit sa pagbilang sa mga cipher rune.

ᚻ

Hægl

Anglo-Saxon Futhorc

Ginamit ng England ang anyong diagonal-bar sa buong kasaysayan. Mula sa Old English na hægl ang makabagong English na hail.

Si Kristo sa isang tulang runic

Ang saknong na Norwegian ay isa sa mga pinakamadalas sipiin sa mga pag-aaral tungkol sa runic, at hindi dahil sa unang bahagi nito.

Ang yelo ang pinakamalamig na butil, ang pamantayang imahe na ibinabahagi sa bawat iba pang tradisyon. Susunod: Kristr skóp hæimenn forna, nilikha ni Kristo ang mundo noon pa man.

Ang ikalawang linya ay gumagawa ng karaniwang metrikal na trabaho nito, ang korna laban sa forna, at ang nilalaman nito ay isang diretsong doktrinang Kristiyano na nakapaloob sa isang paganong alpabetong pang-memorya.

Ito ay hindi isang kontradiksyon na kailangang bigyang-katwiran. Ito ang makasaysayang sitwasyon. Ang tulang Norwegian ay ginawa at kinopya sa isang bansang Kristiyano, at ang mga rune ay patuloy na ginamit nang daan-daang taon matapos ang pagbabagong-loob para sa eksaktong layunin na pinagsilbihan nila noon: mga alaala, pagmamay-ari, kalakalan, at sulat. Walang punto na kinailangang isuko ang alpabeto.

Ginagawa rin ng saknong na Sól ang katulad na bagay, sumusunod sa banal na kautusan. Sinumang gumagamit sa mga tulang ito upang makita ang paniniwalang pagano ay kailangang unawain muna ang konteksto nito.

Ang pinakamalamig na butil

Tinatawag ng tatlong tradisyon ang yelo bilang butil, at ito ang imaheng dala ng rune: isang bagay na dumarating na parang pananim, bumabagsak sa mga pananim, at sumisira rito.

Ang saknong na Icelandic ay nagbibigay ng tatlong kenning. Kaldakorn, malamig na butil. Krapadrífa, isang malakas na ulan ng yelo, ang panahon sa Iceland sa halip na simpleng pag-ulan ng yelo. At ang huli ay snáka sótt, ang sakit ng mga ahas.

Ang panghuling bahagi ang kakaiba. Ang karaniwang pag-intindi dito ay na ang lamig ang dahilan ng pagkakasakit o pagiging mahimbing ng mga ahas, kaya't ang yelo ang sumisimbolo sa nagpapatigil sa isang hayop na cold-blooded. Walang ahas ang Iceland, kaya isa itong pampanitikang imahe sa halip na nakitang katotohanan. Ipinapakita nito na marahil ay nagmula ang pariralang ito sa mas malawak na tradisyong Norse.

Ang rune na binibilangan ng mga cipher

Ito ang pinakakonkretong bahagi na pumupukaw sa atensyon ukol sa rune na ito, at isa itong tunay na halimbawa ng cryptography noong middle ages.

Ang mga sistema ng runic cipher tulad ng hahalrúnar, ísrúnar, lǫgrúnar at iba pang inilalarawan sa mga manuskritong Icelandic, pati na rin sa mga nakitang kagamitan, ay gumagana sa pamamagitan ng pag-encode ng isang rune bilang dalawang numero: saang ætt ito nabibilang, at ang posisyon nito sa loob ng ætt na iyon. Pagkatapos ay maaaring isulat ang titik bilang dalawang grupo ng mga guhit, bilang mga sanga, o bilang sunod-sunod na maliliit na pigura na may tamang bilang ng braso.

Gumagana lamang ang pamamaraang ito dahil tukoy at kilala ng lahat ang pagkakahati ng hilera sa mga ættir. Ipinapakita ng mga bracteate sa Vadstena at Grumpan ang pagkakahating ito sa Elder Futhark, at pagsapit ng panahon ng Younger Futhark ay ginagamit na ito bilang susi.

Ang batong Rök sa Sweden mula pa noong 800, ay gumagamit ng ilan sa mga sistemang ito sa iisang inskripsyon. Kasama sa mga inukit sa Maeshowe sa Orkney ang cipher runes. At ang isang may sangang anyo na iniuugnay sa pangalan ng rune na ito sa tradisyong Icelandic, na minsan ay iginuguhit bilang anim na brasong snowflake, ang siyang karaniwang ginagamit sa pagsusulat ng mga ito.

Kaya't ang hail rune ay ang titik din kung saan nakabatay ang lihim na pagsulat ng mga Norse.

Sa pagbasa

Ang Hagall ay pagkaantalang dumarating mula sa labas, na walang nagdulot at walang paraan upang makipagkasundo.

Tamang-tama ang pagkakahiwalay nito sa mga katabing rune. Ang Þurs ay may kalaban sa likod nito. Ang Kaun ay tahimik na nabubuo sa matagal na panahon. Ang Nauðr ay isang kondisyon kung saan ka namumuhay. Ang Hagall ay simpleng bumabagsak na lamang.

Sa isang pagbasa, minamarkahan nito ang pangyayaring walang sinumang makapagpaplano: desisyon na ginawa sa ibang lugar, isang aksidente, o ang panahon sa literal man o makasagisag na kahulugan. Hindi ang humihingi ng gabay ang naging sanhi nito, at madalas ito ang pinakakapaki-pakinabang na mensahe ng rune.

Ang mga tulang Norse, na naiiba sa tula sa Old English, ay hindi sumusubaybay sa yelo hanggang sa pagkatunaw nito. Iniiwan nila ito bilang malamig na butil at malakas na ulan ng yelo. Kaya naman pag binasa mula sa hilerang may labing-anim na rune, mas mahigpit ng kaunti ang Hagall kaysa sa pinagmulan nitong Elder Futhark: isinasaad ang pinsala ngunit hindi ang ginhawa.

Bilang titik

Nilalagyan ng pahalang na guhit ang ᚼ sa long-branch; lalo pa itong binabawasan sa ᚽ na short-twig.

Ang rune ay kumakatawan sa /h/, at malayang ginamit ng Old Norse ang tunog na ito sa simula ng mga salita at sa mga kumpol ng hl-, hn-, hr- at hv-, na lahat ay pinaikli na sa mga makabagong wika ng Scandinavian. Sinasabi at isinusulat pa rin ng wikang Icelandic ang ilan sa mga ito.

Questions to sit with

  • Ano ang bumagsak sa iyo kamakailan na talagang hindi mo sinadya?
  • Naghahanap ka ba ng sisisihin para sa hindi magandang panahon?
  • Hindi binabanggit ng mga tulang Norse ang pagkatunaw. Naghihintay ka ba ng kaluwagan na hindi naman ipinangako?

Mga madalas itanong

Yelo. Tinatawag ng tatlong tradisyon ng tulang rune ito bilang butil: isang bagay na dumarating na parang pananim, bumabagsak sa mga pananim at sumisira rito. Idinadagdag ng saknong na Icelandic ang malakas na ulan ng yelo at ang sakit ng mga ahas. Sa pagbasa, nangangahulugan itong pagkaantala na dumarating mula sa labas, na walang tao o nag-udyok na nasa likod nito.

Dahil ito ay nilikha at kinopya sa isang bansang Kristiyano. Ang linya ay gumagawa ng metrikal na trabaho, ang korna na tumutugma sa forna, at ang nilalaman nito ay ordinaryong doktrina na nakapaloob sa isang paganong alpabetong pang-memorya. Ginamit pa rin ang mga rune sa loob ng maraming siglo matapos ang pagbabagong-loob para sa mga alaala, kalakalan at komunikasyon, kaya walang punto na kinailangang isuko ang titik.

Ang mga Norse cipher system ay nag-e-encode ng isang rune bilang dalawang numero: ang ætt nito at ang posisyon sa loob ng ætt na iyon, na nakasulat bilang mga guhit, sanga o maliliit na pigura na may tamang bilang ng braso. Nakadepende ang pamamaraang ito sa pagkakilala ng lahat sa tatlong bahaging paghahati ng hilera. Ang isang may sangang anyo na nauugnay sa pangalan ng rune sa tradisyong Icelandic ang karaniwang paraan ng pagsusulat ng mga ito, at ginagamit ng batong Rök at mga inukit sa Maeshowe ang mga sistemang ito.

Ang ikatlong kenning ng Iceland para sa yelo, karaniwang binabasa bilang lamig na nagpapatigil sa isang hayop na cold-blooded. Ang Iceland ay walang ahas, kaya ito ay isang pampanitikang imahe sa halip na nakitang katotohanan, na malamang nagmula sa mas malawak na tradisyong Norse.

Nang kaunti, dahil sa mga hindi isinama sa mga tula. Sinusubaybayan ng Old English stanza ang yelo hanggang sa katapusan, at binabanggit sa huli na magiging tubig din ito, na pumipigil sa Hagalaz na maging isang purong kalamidad na rune. Hindi ito ginagawa ng dalawang tulang Norse. Isinasaad ang pinsala ngunit hindi ang ginhawa.

Younger Futhark

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.