रून्स: सोमवार, २६ ऑक्टोबरचा आठवडा

केनाझ (Kenaz) बद्दल मध्ययुगीन काळातील दोन अर्थ आढळतात आणि ते कधीही एकमेकांशी जुळत नाहीत. नॉर्स कविता त्याला अल्सर, म्हणजे मुलांना होणारा एक जिव्हारी त्रास म्हणतात; तर जुनी इंग्रजी कविता त्याला मशाल म्हणते, लोक घरात विसावतात तिथे फिकट आणि तेजस्वी जळणारी ज्योत. दोन्ही परंपरा फिकट हा शब्द वापरतात, आणि दोन्ही अशा गोष्टीचे वर्णन करतात जी ज्यात जळते त्यालाच भस्मसात करत जळत राहते. या आठवड्यात तुम्ही ज्या गोष्टीत ऊर्जा ओतत आहात, मग तो एखादा प्रकल्प असो वा मनातील अढी, आठवडा संपण्यापूर्वी तिचा खरा रंग समोर येण्याची शक्यता आहे. जर ती लोक प्रत्यक्षात बसतात अशा खोलीला प्रकाश देत असेल, तर तुम्हाला पेलवेल अशा गतीने तिला इंधन पुरवत राहा. जर ती फक्त पसरत असेल आणि त्यातून कोणालाच ऊब मिळत नसेल, तर ती मशालीपेक्षा जखमेच्या अधिक जवळ आहे. ती लहान असतानाच तिजवर उपाय करा, आणि उरलेले दिवस शांत होऊ द्या.

ईस (Íss) म्हणजे बर्फ, आणि नॉर्वेजियन कविता त्याला दोन ओळी देते: बर्फाला आपण रुंद पूल म्हणतो; आंधळ्या माणसाला हात धरून न्यावे लागते. खाड्यांच्या देशात पाणी गोठल्यावरच जड ओझ्यांची वाहतूक व्हायची, त्यामुळे तो पूल खराखुरा आहे. दुसरी ओळ हा इशारा आहे, कारण वरच्या पृष्ठभागावरून बर्फाची जाडी कोणीच ओळखू शकत नाही. या आठवड्यात नेहमी बंद असणारी एखादी गोष्ट तुमच्यासाठी खुली होऊ शकते, एखादा मार्ग किंवा व्यवस्था जिथून आधी जाणे अशक्य होते. त्या पाण्याची नेमकी माहिती असलेल्या व्यक्तीसोबतच तो पूल ओलांडा. आइसलँडिक कडवे बर्फाला लाटेचे छप्पर म्हणते, आतून अजूनही वाहणाऱ्या पाण्यावर आलेला एक पापुद्रा. या आठवड्यात वरवर शांत झालेली कोणतीही गोष्ट आतून थांबलेली नाही. जोपर्यंत बर्फ टिकून आहे तोपर्यंत काहीही गमावले जात नाहीये, त्यामुळे घाई करण्याची गरज नाही, फक्त जाणकार वाटाड्यासोबत पलीकडे जा.

सेन (Cen) म्हणजे जुन्या इंग्रजी कवितेतील मशाल, आणि तिची पहिली ओळ सांगते की मशाल प्रत्येक जिवंत प्राण्याला तिच्या आगीवरून ओळखता येते. ही वस्तू म्हणजे प्रत्यक्षात पाइनच्या लाकडाची एक ढलपी असायची, राळेने भरलेल्या लाकडाची अशी काडी जी पेटवल्याशिवाय अगदीच साधारण दिसते. हा आठवडा तुम्हाला तुमची मशाल पेटवायला सांगतो. तुम्ही ज्या कौशल्याबद्दल फक्त बोलत होता किंवा जे राखून ठेवले होते, त्याची आता प्रत्यक्षात गरज पडू शकते, आणि तुम्ही ते वापराल तेव्हाच ते लोकांना दिसेल. लाकडाची ढलपी प्रखरपणे आणि वेगाने जळते, एका खोलीला पुरेसा प्रकाश देते आणि मग संपून जाते. पहिल्या दोन दिवसांतच सर्व शक्ती खर्च करण्यापेक्षा सात दिवसांत तुमच्या प्रयत्नांची गती संतुलित ठेवा, आणि स्टँडजवळ दुसरी ढलपी तयार ठेवा. या वेगाने केलेले चांगले कामही एका टप्प्यावर संपतेच.

कॉल (Coll) म्हणजे हेझलचे झाड, आणि त्याची तिन्ही रूपके प्रशंसेची आहेत: वृक्षांमध्ये सर्वात सुंदर, वृक्षांमध्ये सर्वात गोड, आणि टरफलांचा मित्र. शेवटचे रूपक म्हणजे आतल्या गरापर्यंत पोहोचण्यासाठी तुम्हाला किती टरफले फोडावी लागतात यावर केलेली एक मिश्कील टिप्पणी आहे. हेझलची फळे लावली जात नसत, तर ती गोळा केली जायची. त्यासाठी नांगरणीची गरज नसायची, फक्त बाहेर जाऊन ती वेचण्याची तयारी असलेला माणूस लागायचा. या आठवड्याचा कौल अशा एका साधनाकडे बोट दाखवतो जे आधीच उपलब्ध आहे पण तुम्ही अजून गोळा केलेले नाही, जसे की तुम्हाला मिळालेला पण तुम्ही कधीही न वापरलेला एखादा सल्ला, किंवा तुम्ही पुढे संपर्क न ठेवलेली एखादी व्यक्ती. जा आणि ते गोळा करा. टरफलांची तयारी ठेवा, कारण फळ खाण्यापेक्षा ते फोडायला जास्त वेळ लागतो. हेझलची सर्वात प्रसिद्ध कथा अशा एका मुलापाशी संपते ज्याचा अंगठा भाजतो आणि दुसऱ्या कोणासाठी तरी असलेले शहाणपण त्याला मिळून जाते, त्यामुळे योगायोगाने तुम्ही काय शिकता याकडे लक्ष द्या.