Ogham
Úr is úir, aarde, de grond die opneemt wat begraven wordt en laat groeien wat daarna komt, en de kenningen noemen haar de lijkwade van een levenloos lichaam. Op de schaal van een dag is het een kleine begrafenis. Iets loopt vandaag ten einde en gaat geruisloos de grond in, zonder ceremonie, en de grond is waar het thuishoort. Graaf het niet weer op om ernaar te kijken. De aarde is geen verlies. Het is de enige plek van waaruit het volgende kan beginnen.