Ορυκτολογική οικογένεια

Άστριος & τα αστριοειδή

Η οικογένεια που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους στο οποίο βαδίζετε, και που παράγει ταυτόχρονα τα πιο παράδοξα οπτικά φαινόμενα στον κατάλογο. Οι άστριοι αναπτύσσονται σε στρώματα, και όπου αυτά τα στρώματα έχουν το κατάλληλο πάχος, σκεδάζουν ή ανακλούν το φως σε μια λάμψη που μοιάζει να αιωρείται κάτω από την επιφάνεια.

At a glance

Η πιο άφθονη ομάδα ορυκτών στη γη και η πηγή κάθε λίθου του οποίου το χρώμα μοιάζει να αιωρείται παρά να μένει σταθερό. Ο σεληνόλιθος και ο λαβραδορίτης λαμπυρίζουν λόγω στρωμάτων στο εσωτερικό του κρυστάλλου.

Κύριο γνώρισμα
Εξήντα τοις εκατό του φλοιού και λίθοι με λάμψη
Χημεία
πλαισιακά αργιλοπυριτικά
Κρυσταλλικά συστήματα
Μονοκλινές και τρικλινές
Κλίμακα Mohs
5,5 έως 6
Λίθοι εδώ
6 στον κατάλογο
Κανόνας φροντίδας
Σχίζεται σε δύο διευθύνσεις. Χαράσσεται εύκολα. Ακατάλληλος για δαχτυλίδι καθημερινής εργασίας.
Προσοχή σε
Λευκό λαβραδορίτη που πωλείται ως σεληνόλιθος ουράνιο τόξο, βιομηχανικό οπαλίτη ως σεληνόλιθο.

Themes

το κρυφό φως ό,τι αλλάζει με τη γωνία το ίδιο το έδαφος νυχτερινός ουρανός καθαρός λόγος στρώματα

Τι συγκρατεί την οικογένεια

Οι άστριοι είναι τεκτοπυριτικά αργιλοπυριτικά με κάλιο, νάτριο ή ασβέστιο στη δομή τους και αποτελούν περίπου το εξήντα τοις εκατό του φλοιού της Γης. Η ομάδα χωρίζεται στους καλιούχους αστρίους, συμπεριλαμβανομένου του ορθοκλάστου και του μικροκλινούς, και στη σειρά των πλαγιοκλάστων που εκτείνεται από τον πλούσιο σε νάτριο αλβίτη έως τον πλούσιο σε ασβέστιο ανορθίτη.

Τα οπτικά φαινόμενα προέρχονται από αποανάμειξη. Καθώς ένας άστριος ψύχεται αργά, τα συστατικά του μπορούν να διαχωριστούν σε εναλλασσόμενα μικροσκοπικά στρώματα. Όπου αυτά τα στρώματα έχουν πάχος κοντά στο μήκος κύματος του μπλε φωτός, το σκεδάζουν, δημιουργώντας την αιωρούμενη γαλάζια λάμψη του σεληνολίθου, γνωστή ως κυματισμό του φωτός (adularescence). Όπου τα στρώματα είναι παχύτερα και ανακλούν υπό συγκεκριμένες γωνίες, εμφανίζονται οι πολύχρωμες αναλαμπές του λαβραδορίτη, γνωστές ως λαβραδορισμός. Όπου μέσα στον κρύσταλλο αιωρούνται μικροσκοπικά ελάσματα χαλκού, προκύπτει η μεταλλική λάμψη του ηλιολίθου, γνωστή ως αβεντουρινισμός.

Δύο λίθοι σε αυτή την ενότητα δεν είναι άστριοι με την αυστηρή έννοια. Ο σοδάλιθος και ο λαζουρίτης στο λάπις λάζουλι είναι αστριοειδή, που σχηματίστηκαν όπου υπήρχε πολύ λίγο πυρίτιο για να κρυσταλλωθεί πραγματικός άστριος. Ομαδοποιούνται εδώ επειδή εκεί ανήκουν στην κρυσταλλοχημεία.

Πώς σχηματίζεται

Ο άστριος κρυσταλλώνεται από μάγμα που ψύχεται και είναι το κυρίαρχο ορυκτό στον γρανίτη, στα περισσότερα ηφαιστειακά πετρώματα και σε πολλά μεταμορφωμένα πετρώματα. Το υλικό ποιότητας πολύτιμου λίθου απαιτεί αργή ψύξη και άπλετο χώρο, κάτι που συνήθως σημαίνει πηγματίτες.

Ο κλασικός σεληνόλιθος προερχόταν από τη Σρι Λάνκα και τη νότια Ινδία, όπου εξορύσσεται εδώ και αιώνες και απ' όπου εξακολουθεί να προέρχεται το καλύτερο γαλάζιο υλικό. Ο λαβραδορίτης περιγράφηκε από το Λαμπραντόρ το 1770 και τώρα προέρχεται κυρίως από τη Μαδαγασκάρη και τη Φινλανδία, της οποίας η ιδιαίτερα ζωηρή ποικιλία ονομάζεται σπεκτρολίτης.

Ο αμαζονίτης είναι ένας πράσινος μικροκλινής χρωματισμένος από ίχνη μολύβδου, και οι αρχαίες πηγές του περιλαμβάνουν την Ανατολική Έρημο της Αιγύπτου και κοιτάσματα στην Αιθιοπία και τη Ρωσία. Ο ηλιόλιθος με εγκλείσματα χαλκού είναι ο επίσημος πολύτιμος λίθος της πολιτείας του Όρεγκον και εξορύσσεται επίσης στην Ινδία.

Το λάπις λάζουλι σχηματίζεται σε μεταμορφωμένο ασβεστόλιθο, και το ιστορικό κοίτασμα στο Σαρ-ε-Σανγκ στο Αφγανιστάν λειτουργεί για περισσότερα από έξι χιλιάδες χρόνια.

Οι λίθοι αυτής της οικογένειας

  • Σεληνόλιθος (ορθόκλαστο και αλβίτης, σκληρότητα 6). Ο κυματισμός του φωτός, αυτή η γαλάζια λάμψη που αιωρείται κάτω από την επιφάνεια, προέρχεται από εσωτερικά στρώματα του κρυστάλλου που σκεδάζουν το φως. Ιερός για τη σελήνη στην Ινδία, όπου αποτελεί παραδοσιακό δώρο ταξιδιωτών.
  • Labradorite (πλαγιόκλαστο, σκληρότητα 6). Γκρίζος μέχρι να τον χτυπήσει το φως, οπότε λαμπυρίζει σε αποχρώσεις παγωνιού και χρυσού. Ονομάστηκε από το Λαμπραντόρ το 1770 και κατέχει κεντρική θέση στους μύθους των Ινουίτ για το βόρειο σέλας που παγιδεύτηκε στην πέτρα.
  • Αμαζονίτης (μικροκλινής με μόλυβδο, σκληρότητα 6). Γαλαζοπράσινος μικροκλινής, που λαξεύτηκε στην Αίγυπτο για το Βιβλίο των Νεκρών και στη Μεσοποταμία ακόμη παλαιότερα. Πήρε το όνομά του από έναν ποταμό δίπλα στον οποίο δεν βρέθηκε ποτέ.
  • Ηλιόλιθος (άστριος με ελάσματα χαλκού, σκληρότητα 6). Αβεντουρινικός άστριος που αστράφτει σε χάλκινους τόνους όταν περιστρέφεται. Επίσημος λίθος του Όρεγκον και πιθανός ηλιόλιθος των Βίκινγκ μαζί με τον ισλανδικό κρύσταλλο.
  • Λάπις λάζουλι (πέτρωμα λαζουρίτη με πυρίτη και ασβεστίτη, σκληρότητα 5,5). Πέτρωμα και όχι μεμονωμένο ορυκτό, που εξορύσσεται στο Σαρ-ε-Σανγκ εδώ και έξι χιλιάδες χρόνια και αλεθόταν για το ουλτραμαρίν, κάποτε ακριβότερο από το χρυσάφι.
  • Σοδάλιθος (Na₈Al₆Si₆O₂₄Cl₂, σκληρότητα 5,5). Λάπις χωρίς τις χρυσές νιφάδες και σε ελάχιστο κλάσμα της τιμής. Ονομάστηκε το 1811, οπότε η παράδοσή του είναι εντελώς σύγχρονη και αφορά κυρίως τη διαύγεια σκέψης.

Εμπορικές ονομασίες και απομιμήσεις

Η κύρια σύγχυση περιστρέφεται γύρω από τη λέξη σεληνόλιθος. Ο κλασικός σεληνόλιθος είναι ορθόκλαστο με στρώματα αλβίτη και εμφανίζει μπλε ή λευκή αιωρούμενη λάμψη. Ο σεληνόλιθος ουράνιο τόξο, που εμφανίζει πολύχρωμες αναλαμπές, είναι λευκός λαβραδορίτης, δηλαδή πλαγιόκλαστο. Η εμπορική ονομασία είναι καθιερωμένη, αλλά πρόκειται για δύο διαφορετικά ορυκτά, και κάθε αφήγηση που επικαλείται κοινή αρχαία παράδοση απλώς τα συγχέει.

Ο οπαλίτης είναι βιομηχανικό γυαλί με γαλακτώδη οπαλισμό και πωλείται ως σεληνόλιθος, θαλάσσιο οπάλιο και με δεκάδες άλλα ονόματα. Είναι γυαλί, και συχνά αυτό αποσιωπάται από τους αγοραστές.

Ο αμαζονίτης είναι ευδιάκριτος, αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο βαμμένος πράσινος χαλαζίτης. Ο ηλιόλιθος απομιμείται από τον χρυσόλιθο (goldstone), που είναι γυαλί με σωματίδια χαλκού από την Ιταλία του 17ου αιώνα.

Το λάπις λάζουλι απομιμείται με βαμμένο ίασπι, που πωλείται ως ελβετικό ή γερμανικό λάπις, και με σκόνη ανασυσταμένη σε ρητίνη. Ο σοδάλιθος πωλείται συχνά ως λάπις. Η διαφορά είναι ότι το λάπις έχει ακανόνιστα χρυσά στίγματα πυρίτη, ενώ ο σοδάλιθος έχει λευκές ραβδώσεις και καθόλου πυρίτη.

Φροντίδα που υπαγορεύεται από τη δομή

Αυτή η οικογένεια είναι εύθραυστη σε σχέση με την ομορφιά της. Σε σκληρότητα 6 ή χαμηλότερη, ο άστριος χαράσσεται από τη σκόνη χαλαζία, η οποία υπάρχει στην κοινή οικιακή σκόνη, έτσι ένα γυαλισμένο κομμάτι θαμπώνει με τα χρόνια απρόσεκτης χρήσης.

Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι ο άστριος σχίζεται σε δύο διευθύνσεις σε γωνία σχεδόν ενενήντα μοιρών, πράγμα που σημαίνει ότι ένα χτύπημα μπορεί να τον χωρίσει καθαρά στα δύο αντί απλώς να τον ραγίσει. Ιδιαίτερα ο σεληνόλιθος είναι διαβόητος γι' αυτό και αποτελεί κακή επιλογή για δαχτυλίδι που φοριέται κατά τη χειρωνακτική εργασία.

Καθαρίστε με μαλακό πανί και χλιαρό σαπουνόνερο. Μη χρησιμοποιείτε συσκευές υπερήχων, καθώς οι κραδασμοί μπορούν να επεκτείνουν μια ρωγμή σχισμού. Αποφύγετε τις απότομες θερμοκρασιακές μεταβολές.

Το λάπις χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή: είναι πορώδες, περιέχει μαλακό ασβεστίτη και προσβάλλεται από οξέα, συμπεριλαμβανομένου του ιδρώτα. Κρατήστε το μακριά από καλλυντικά και μην το μουλιάζετε ποτέ.

Ερωτήσεις για αναστοχασμό

  • Τι φαίνεται διαφορετικό ανάλογα με το πού στέκομαι, και το έχω εξετάσει από περισσότερες από μία οπτικές γωνίες;
  • Τι υπάρχει στη ζωή μου σε τέτοια αφθονία ώστε να έχω πάψει να το παρατηρώ;
  • Πού συμπεριφέρομαι σε κάτι εύθραυστο σαν να το προστάτευε πλήρως η επιφανειακή του σκληρότητα;

Συχνές ερωτήσεις

Τελευταίες Αναρτήσεις

Ανακαλύψτε την αρχαία σοφία των καρτών ταρώ και ξεκλειδώστε τα μυστήρια του πνευματικού σας ταξιδιού. Το ιστολόγιό μας είναι η πύλη σας για την κατανόηση του πλούσιου συμβολισμού, των νοημάτων και των πρακτικών εφαρμογών της ανάγνωσης ταρώ.