Talismannen · Materialen

Lijsterbes

Ook bekend als: Wilde lijsterbes, vogelbes, quicken tree

Een kleine, geharde boom met een ster op elke bes, gesneden tot kruisen en boven deuropeningen gebonden van Schotland tot Zweden.

In één oogopslag

Soort
Sorbus aucuparia
Waar hij groeit
Noord- en heuvelachtig Europa, op hoge en open plekken
Het teken
Een vijfbenige ster aan de voet van elke bes
Gesneden tot
Kruisen met gelijke armen, gebonden met rode draad
Geplaatst
Staldeur, bovendorpel, wieg, koestaart, karnton
Niet te snijden
Volgens strikte lezingen zonder mes te breken

De boom

Sorbus aucuparia, de wilde lijsterbes, is een bescheiden boom die hoger op berghellingen groeit dan vrijwel elk ander gewas in Noord-Europa. Hij heeft geveerde bladeren, dichte trossen oranjerode bessen in de herfst en weet wortel te schieten in rotsspleten, op richels en in de vork van andere bomen.

Die laatste eigenschap telt zwaar. Een lijsterbes die op een andere boom, uit een stenen muur of op kale rots groeit, heet in de Scandinavische traditie een vliegende lijsterbes en geldt als de krachtigste van allemaal, juist omdat hij niet in gewone aarde wortelt.

Bovendien draagt elke bes aan de onderkant een kleine vijfbenige ster, gevormd door de opgedroogde kelkbladeren. Een pentagram op een rode vrucht kon niet onopgemerkt blijven in een cultuur die pentagrammen in bedsteden kraste.

Waar hij voor diende

Voor de bescherming van huis, stal en vee, voornamelijk tegen heksen en het elfenvolk. Schotse, Ierse, Welshe, Scandinavische en Baltische gebruiken komen op hoofdlijnen overeen.

Een lijsterbeskruis, twee takjes omwonden met rode woldraad, boven de staldeur of op de bovendorpel van het woonhuis. Takjes in de wieg. Kruisjes ingenaaid in de voering van een jas als draagbare bescherming. Lijsterbes gebonden aan de staart van een koe tijdens Beltane zodat de melk niet verzuurde, en aan de karnton wanneer de boter niet wilde komen. Bomen die bewust naast de voordeur van boerderijen werden geplant, waardoor veel ruïnes in de Schotse Hooglanden nog steeds een forse lijsterbes op de hoek hebben staan.

Het Schotse rijmpje verbindt het hout met het bindgaren en wordt vaker aangehaald dan enige andere spreuk uit de streek: rowan tree and red thread, mak the witches tine their speed, waarin tine verliezen betekent. De combinatie van het hout en de rode draad vormt een van de hechtste paren uit de volkstraditie.

De regels

De volkstradities rondom de lijsterbes zijn opvallend nauwgezet, wat erop duidt dat ze tot in vrij recente tijden serieus werden nageleefd.

In verschillende overleveringen moet het hout met de hand worden gebroken, zonder ijzeren mes. Het moet afkomstig zijn van een boom waar de plukker nog niet eerder langs is gelopen, of van een boom die op een andere groeit. De terugweg naar huis moet langs een ander pad gaan. Het kruis moet worden omwikkeld met rode wollen draad, geen gewoon touw, en mag niet vaker dan een vastgesteld aantal keren worden geknoopt. Diverse bronnen stellen dat het kruis op een specifieke dag moet worden gemaakt, veelal de vooravond van mei.

De bessen zelf werden ook gebruikt, geregen als kralen. Gekookt zijn ze eetbaar en vormen ze de basis voor traditionele lijsterbessengelei, gegeten bij wild, al zijn ze rauw wrang en licht irriterend.

Waarom juist deze boom

De lijsterbes is niet de enige afwerende plant in het noorden. Vlier, meidoorn, jeneverbes, berk en es vervullen soortgelijke taken, en meidoorn wordt in Ierland fel beschermd. Toch duikt de lijsterbes het meest standvastig en over het breedste gebied op.

De redenen zijn nuchter en praktisch. Hij groeide waar mensen weinig ander hout hadden. Hij blijft klein genoeg om een tak van te breken zonder de boom schade toe te brengen. Het hout is taai en de bessen vallen direct op. Bovendien kleurt hij rood in precies dat jaargetijde, van herfst naar winter, waarin het noordelijke landschap guur wordt en het vee op stal gaat.

Een afweermiddel dat gratis is, bij de drempel groeit, hernieuwbaar is en van veraf opvalt, wint het altijd van ingevoerde waren. De lijsterbes bezit al die vier eigenschappen.

Hoe een lijsterbesamulet gemaakt wordt

De Schotse en Scandinavische werkwijze, met haar vaste en herhaalde voorschriften.

  1. Neem twee lijsterbestakjes van gelijke dikte, van een boom waar je volgens de strenge lezing nog nooit langs bent gelopen.
  2. Breek ze met de hand in plaats van ze met een ijzeren mes af te snijden, zoals meerdere bronnen voorschrijven.
  3. Leg ze als een gelijkarmig kruis neer en omwikkel het midden met rode woldraad, stevig aangebonden.
  4. Bevestig het boven de staldeur, de bovendorpel of de wieg. Beltane, de vooravond van mei, is het aangewezen tijdstip.
  5. Vervang het kruis jaarlijks. Het oude kruis wordt verbrand in het vuur en niet achteloos weggeworpen.
  6. Plant een lijsterbes bij de voordeur als je de ruimte hebt. Dit is de vorm die het langst meegaat.

Lijsterbessen zijn gekookt eetbaar en vormen de grondstof voor traditionele gelei die bij wild wordt geserveerd. Rauw zijn ze wrang en licht irriterend door parasorbinezuur; eet ze niet ongekookt in grote hoeveelheden.

Vragen ter reflectie

  • De meest gewaardeerde lijsterbes is die welke niet in gewone grond wortelt. Waarom zou dat een amulet krachtiger maken?
  • Deze bescherming moet elk jaar worden vernieuwd. Voelt een tijdelijke afweer zwakker aan, of juist eerlijker?
  • Hij groeide bij de voordeur en kostte niets. Hoeveel van de volksmagie was simpelweg het gebruiken van wat voorhanden lag?

Veelgestelde vragen

Laatste Berichten

Ontdek de oude wijsheid van tarotkaarten en ontgrendel de mysteries van je spirituele reis. Onze blog is jouw toegangspoort tot het begrijpen van de rijke symboliek, betekenissen en praktische toepassingen van tarot lezen.