Φυλαχτά · Υλικά

Σουρβιά

Γνωστό και ως: Αγριοσουρβιά, αγριοσορβιά, ορεινή τέφρα, Sorbus aucuparia

Ένα ανθεκτικό μικρό δέντρο με ένα αστέρι σε κάθε καρπό, πλεγμένο σε σταυρούς και δεμένο πάνω από τις πόρτες από τη Σκωτία έως τη Σκανδιναβία.

Με μια ματιά

Είδος
Sorbus aucuparia
Πού φυτρώνει
Βόρεια και ορεινή Ευρώπη, σε ψηλά και εκτεθειμένα σημεία
Το σημάδι
Ένα πεντάκτινο αστέρι στη βάση κάθε καρπού
Κόβεται σε
Ισοσκελείς σταυρούς, δεμένους με κόκκινη κλωστή
Τοποθετείται
Πόρτα στάβλου, ανώφλι, κούνια, ουρά αγελάδας, καρδάρι
Πώς κόβεται
Χωρίς μαχαίρι, σύμφωνα με τις πιο αυστηρές παραδόσεις

Το δέντρο

Sorbus aucuparia, η σουρβιά ή αγριοσορβιά, είναι ένα μικρό δέντρο που σκαρφαλώνει στις πλαγιές των βουνών ψηλότερα από σχεδόν οποιοδήποτε άλλο φυλλοβόλο είδος στη Βόρεια Ευρώπη. Έχει πτεροειδή φύλλα, πυκνούς βοτρύους πορτοκαλοκόκκινων καρπών το φθινόπωρο και τη σπάνια ικανότητα να ριζώνει σε σχισμές βράχων, σε πέτρινους τοίχους και στους διχαλωτούς κορμούς άλλων δέντρων.

Αυτός ο τελευταίος τρόπος ανάπτυξης έχει βαθιά σημασία. Μια σουρβιά που φυτρώνει πάνω σε άλλο δέντρο, σε πέτρινο τείχος ή σε γυμνό βράχο ονομάζεται στη σκανδιναβική παράδοση ιπτάμενη σουρβιά και θεωρείται η πιο ισχυρή από όλες, ακριβώς επειδή δεν αντλεί δύναμη από το συνηθισμένο χώμα.

Επιπλέον, κάθε καρπός φέρει στη βάση του ένα μικρό πεντάκτινο αστέρι, εκεί όπου αποξηράνθηκε ο κάλυκας. Ένα φυσικό πεντάγραμμα πάνω σε έναν κόκκινο καρπό ήταν αδύνατο να διαφύγει από την προσοχή ενός πολιτισμού που σκάλιζε πεντάγραμμα στα κρεβάτια για προστασία.

Σε τι χρησίμευε

Για την προστασία του σπιτιού, του στάβλου και των κοπαδιών από μάγισσες, βασκανία και κακόβουλα πνεύματα. Τα έθιμα της Σκωτίας, της Ιρλανδίας, της Ουαλίας, της Σκανδιναβίας και της Βαλτικής συμπίπτουν στις βασικές τους γραμμές.

Ένας σταυρός από σουρβιά, αποτελούμενος από δύο κλαδάκια δεμένα με κόκκινη κλωστή, πάνω από την πόρτα του στάβλου ή το ανώφλι του σπιτιού. Κλαδάκια στην κούνια του μωρού. Μικροί σταυροί ραμμένοι στη φόδρα του παλτού ως φυλαχτό ταξιδιού. Σουρβιά δεμένη στην ουρά της αγελάδας στις ανοιξιάτικες γιορτές για να μην ξινίσει το γάλα από κακό μάτι, και στο καρδάρι όταν το βούτυρο δεν έπηζε. Το δέντρο φυτευόταν σκόπιμα δίπλα στην είσοδο, γι' αυτό και στα ερείπια πολλών παλιών ορεινών κατοικιών στέκει ακόμα μια γέρικη σουρβιά στη γωνία.

Η σκωτσέζικη παροιμία συνδέει το ξύλο με την κόκκινη κλωστή στο πιο διαδεδομένο προστατευτικό ξόρκι της περιοχής: rowan tree and red thread, mak the witches tine their speed, όπου tine σημαίνει χάνω τη δύναμη. Το ταίριασμα του ξύλου της σουρβιάς με το κόκκινο μαλλί είναι ένα από τα πιο αδιάσπαστα ζευγάρια της λαϊκής μαγείας.

Οι κανόνες

Τα λαϊκά έθιμα γύρω από τη σουρβιά είναι ασυνήθιστα λεπτομερή, γεγονός που αποδεικνύει ότι τηρούνταν με απόλυτη σοβαρότητα μέχρι πρόσφατα.

Σε πολλές παραδόσεις, τα κλαδιά πρέπει να κόβονται με γυμνά χέρια, χωρίς τη χρήση σιδερένιου μαχαιριού. Πρέπει να παρθούν από δέντρο από το οποίο ο συλλέκτης δεν έχει περάσει ποτέ ξανά, ή από ιπτάμενη σουρβιά. Η επιστροφή στο σπίτι πρέπει να γίνει από διαφορετικό δρόμο. Ο σταυρός πρέπει να δεθεί με κόκκινο μάλλινο νήμα, όχι με συνηθισμένο σπάγκο, και να δεθεί συγκεκριμένος αριθμός κόμπων. Πολλές πηγές ορίζουν συγκεκριμένη ημέρα για την κατασκευή, συνήθως την παραμονή της Πρωτομαγιάς.

Οι ίδιοι οι καρποί περνιούνταν επίσης σε κλωστή σαν χάντρες. Μαγειρεμένοι είναι βρώσιμοι και αποτελούν τη βάση για το παραδοσιακό ζελέ που συνοδεύει κυνήγι, ενώ ωμοί είναι στυφοί και ερεθίζουν το στομάχι.

Γιατί αυτό το δέντρο

Η σουρβιά δεν ήταν το μόνο προστατευτικό φυτό του βορρά. Η κουφοξυλιά, ο κράταιγος, ο άρκευθος, η σημύδα και το μελίκι είχαν όλα τους ρόλους τους, και ο κράταιγος λατρευόταν με ιδιαίτερο ζήλο στην Ιρλανδία. Ωστόσο, η σουρβιά είναι εκείνη που εμφανίζεται με τη μεγαλύτερη σταθερότητα και στην ευρύτερη γεωγραφική έκταση.

Οι λόγοι είναι πρακτικοί. Ευδοκιμούσε εκεί όπου οι άνθρωποι είχαν λίγα άλλα δέντρα στη διάθεσή τους. Έχει κατάλληλο μέγεθος ώστε να μπορεί να κοπεί ένα κλαδί χωρίς να καταστραφεί το δέντρο. Το ξύλο της είναι ανθεκτικό και οι καρποί φαίνονται από μακριά. Επιπλέον, κοκκινίζει ακριβώς στη μετάβαση από το φθινόπωρο στον χειμώνα, όταν η χρονιά γίνεται σκληρή και τα κοπάδια μπαίνουν στους στάβλους.

Ένα φυλαχτό που είναι δωρεάν, φυτρώνει στο κατώφλι, ανανεώνεται μόνο του και διακρίνεται από απόσταση, θα υπερέχει πάντα των εισαγόμενων μέσων. Η σουρβιά συγκεντρώνει και τα τέσσερα αυτά πλεονεκτήματα.

Πώς φτιάχνεται ένα φυλαχτό σουρβιάς

Η σκωτσέζικη και σκανδιναβική διαδικασία με τους ακριβείς και κληρονομημένους κανόνες της.

  1. Πάρτε δύο κλαδάκια σουρβιάς παρόμοιου πάχους, σύμφωνα με τον αυστηρό κανόνα από δέντρο από το οποίο δεν έχετε περάσει ποτέ στο παρελθόν.
  2. Σπάστε τα με τα χέρια αντί να τα κόψετε με σιδερένιο εργαλείο, όπως απαιτούν ρητά πολλές παραδόσεις.
  3. Τοποθετήστε τα σε σχήμα ισοσκελούς σταυρού, τυλίξτε σφιχτά το κέντρο με κόκκινο μάλλινο νήμα και δέστε κόμπο.
  4. Στερεώστε το πάνω από την πόρτα του στάβλου, το ανώφλι του σπιτιού ή την κούνια. Η παραμονή της Πρωτομαγιάς είναι η παραδοσιακή εποχή.
  5. Ανανεώνετέ το κάθε χρόνο. Ο παλιός σταυρός καίγεται στη φωτιά και δεν πετιέται στα σκουπίδια.
  6. Φυτέψτε μια σουρβιά δίπλα στην πόρτα αν έχετε χώμα. Αυτή είναι η πιο μακροχρόνια μορφή προστασίας.

Οι καρποί της σουρβιάς είναι βρώσιμοι μετά από βράσιμο και χρησιμεύουν ως βάση για παραδοσιακό ζελέ που συνοδεύει κυνήγι. Ωμοί περιέχουν παρασορβικό οξύ που είναι πικρό και ερεθίζει το στομάχι, επομένως δεν πρέπει να καταναλώνονται ωμοί σε μεγάλες ποσότητες.

Ερωτήματα για στοχασμό

  • Η πιο αξιόλογη σουρβιά θεωρούνταν εκείνη που δεν ριζώνει στο συνηθισμένο χώμα. Γιατί αυτό θα έκανε ένα φυλαχτό πιο ισχυρό;
  • Αυτή η προστασία πρέπει να ανανεώνεται κάθε χρόνο. Σας φαίνεται μια προσωρινή προστασία πιο αδύναμη ή ίσως πιο ειλικρινής;
  • Φύτρωνε στο κατώφλι και δεν κόστιζε τίποτα. Πόσο μεγάλο μέρος της λαϊκής μαγείας ήταν απλώς η ικανότητα να αξιοποιεί κανείς ό,τι βρισκόταν πρόχειρο;

Συχνές ερωτήσεις

Τελευταίες Αναρτήσεις

Ανακαλύψτε την αρχαία σοφία των καρτών ταρώ και ξεκλειδώστε τα μυστήρια του πνευματικού σας ταξιδιού. Το ιστολόγιό μας είναι η πύλη σας για την κατανόηση του πλούσιου συμβολισμού, των νοημάτων και των πρακτικών εφαρμογών της ανάγνωσης ταρώ.