Mga Rune: Linggo ng Lunes, Oktubre 19

Ang Sowilo ay ang araw, at itinuturing ito ng mga tula bilang isang instrumento sa halip na isang pagpapala. Ibinibigay ito ng saknong sa Lumang Ingles sa mga mandaragat na tumatawid sa bukas na katubigan nang walang nakikitang baybayin; tinatawag naman ito ng Icelandic na panghabambuhay na kalungkutan ng yelo. Taglay ng linggong ito ang parehong diwa. May isang bagay na nanigas sa kinaroroonan na nagsisimulang gumalaw, at kasabay nito ang isang punto ng sanggunian ay nagiging sapat na malinaw upang maging gabay sa paglalakbay. Mas mahalaga ang ikalawa. Kung tinitimbang mo ang isang desisyon laban sa ilang nagbabagong mga pagsasaalang-alang, hanapin ang isa na hindi nagbabago at itakda ang iyong direksyon ayon dito. Hayaang maging lagay ng panahon ang iba pa. Hindi sinasabi ng Sowilo na ang linggo ay magtatapos sa tagumpay. Sinasabi nitong nakakakita ka nang sapat upang mapanatili ang isang direksyon, at ang pagpapanatili nito sa loob ng pitong araw ang siyang gawain.

Ang Fé ay kayamanan, at ang parehong mga tulang Norse ay nagbubukas sa parehong parirala: alitan sa pagitan ng magkakamag-anak. Ang mga ari-arian noong Panahon ng Viking ay pinaghahati-hatian ng mga tagapagmana, at puno ang mga saga ng kung ano ang sumunod. Idinadagdag ng saknong sa Norwegian na ang lobo ay pinalalaki sa kagubatan: gulo na lumalaki nang lingid sa paningin. Ngayong linggo, ang pera o isang pinagsasaluhang yaman ay nabibigyang-pansin, at mas kaunti ang interes ng rune sa kung gaano karami ito kaysa sa kung sino pa ang naniniwalang may karapatan sila rito. Pangalanan ang mga karapatang iyon nang maaga. Ilagay ang kasunduan sa kasulatan, kahit sa pagitan ng mga taong nagtitiwala sa isa't isa, dahil ang tiwala ang nagpapatindi sa pait ng pagtatalo kalaunan. Kung may papasok na anuman, magpasya kung paano ito hahatiin bago pa may magtanong. Makitid ang babala ng rune: ang pag-aaway ay may ugaling dumarating sa pamamagitan ng pera sa halip na dahil dito.

Ang Sigel ay ang araw, at ibinibigay ito ng tulang Lumang Ingles sa isang pangkat lamang: mga mandaragat, kung kanino ito ay laging isang pag-asa habang tumatawid sila sa paliguan ng isda, hanggang sa dalhin sila ng kabayo ng dagat sa lupa. Ang huling sugnay na iyon ang nagtatakda ng mga kondisyon ng linggo. Nasa gitna ka ng isang pagtawid, nasa likod mo ang lumang baybayin at hindi pa nakikita ang bago, at ang mayroon ka ay isang maaasahang sanggunian. Gamitin mo ito. Suriin ang iyong direksyon ayon dito minsan sa isang araw sa halip na bawat oras, dahil ang patuloy na pagwawasto ang dahilan kung bakit nagpapaliku-liko ang barko. Anuman ang sabihin ng mga susunod na aklat, hindi ito isang rune ng tagumpay; ang ibig sabihin ng sigel ay ang araw at walang kinalaman sa pagbubunyi. Nag-aalok ito ng direksyon, hindi ng pagdating. Panatilihing matatag ang takbo at hayaang dumating ang lupain kapag dumating ito.

Ang Idad ay halos siguradong ang yew, at ang mga kenning nito ay tungkol sa edad: pinakamatanda sa mga puno, pinakamaganda sa mga sinauna. Ang ikalawang parirala ay gumagamit ng salita na nangangahulugang matatandang tao gayundin mga lumang bagay, kaya umaabot ang titik patungo sa ninuno. Ngayong linggo, may isang bagay na matagal nang umiiral na nakatayo katabi ng anumang mukhang apurahan: isang gawi ng pamilya, isang lumang kaayusan, isang institusyon, isang tao na narito na bago ang kasalukuyang problema at narito pa rin pagkatapos nito. Hayaang ang paghahambing ang magtakda ng sukat. Malaking bahagi ng mukhang apurahan ang magmumukhang maliit sa tabi nito, at kapaki-pakinabang iyon sa halip na nakapanghihina ng loob. Ang Idad din ang huli sa dalawampung titik, ang ikalimang uka, ang punto kung saan kumpleto ang isang pagkakasunod-sunod. Kung may natatapos, ituring itong tapos na sa halip na nabigo, at magtanong sa isang mas matanda kung ano ang naaalala nila sa kung paano ito nagsimula.