Ρούνοι: Εβδομάδα της Δευτέρας, 19 Οκτωβρίου

Το Sowilo είναι ο ήλιος, και τα ποιήματα το αντιμετωπίζουν ως εργαλείο παρά ως ευλογία. Η παλαιοαγγλική στροφή το συνδέει με τους ναυτικούς που διασχίζουν ανοιχτά νερά χωρίς ακτογραμμή στον ορίζοντα· το ισλανδικό το αποκαλεί ισόβια θλίψη του πάγου. Αυτή η εβδομάδα φέρει και τις δύο σημασίες. Κάτι που είχε παγώσει στη θέση του αρχίζει να κινείται, και ταυτόχρονα ένα σημείο αναφοράς γίνεται αρκετά καθαρό ώστε να κατευθυνθείτε βάσει αυτού. Το δεύτερο έχει μεγαλύτερη σημασία. Αν ζυγίζατε μια απόφαση απέναντι σε πολλαπλές μεταβαλλόμενες σκέψεις, βρείτε εκείνη που παραμένει σταθερή και χαράξτε πορεία με βάση αυτήν. Αφήστε τα υπόλοιπα να είναι απλώς καιρός. Το Sowilo δεν υπόσχεται ότι η εβδομάδα τελειώνει με επιτυχία. Λέει ότι μπορείτε να δείτε αρκετά καθαρά ώστε να κρατήσετε μια πορεία, και το να την κρατήσετε για επτά ημέρες είναι το κύριο έργο σας.

Το Fé είναι ο πλούτος, και τα δύο σκανδιναβικά ποιήματα ξεκινούν με την ίδια φράση: διχόνοια ανάμεσα σε συγγενείς. Οι περιουσίες στην εποχή των Βίκινγκ μοιράζονταν μεταξύ κληρονόμων, και οι σάγκες είναι γεμάτες με όσα επακολούθησαν. Η νορβηγική στροφή προσθέτει ότι ο λύκος ανατρέφεται στο δάσος: προβλήματα που μεγαλώνουν μακριά από τα μάτια. Αυτή την εβδομάδα τα χρήματα ή ένας κοινός πόρος έρχονται στο επίκεντρο, και ο ρούνος ενδιαφέρεται λιγότερο για το πόσα υπάρχουν και περισσότερο για το ποιος άλλος πιστεύει ότι έχει δικαίωμα σε αυτά. Κατονομάστε αυτές τις αξιώσεις νωρίς. Βάλτε τη συμφωνία γραπτώς, ακόμα και μεταξύ ανθρώπων που εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον, επειδή η εμπιστοσύνη είναι εκείνη που κάνει μια μετέπειτα διαφωνία τόσο πικρή. Αν προκύψει ένα έσοδο, αποφασίστε πώς θα μοιραστεί προτού ρωτήσει κανείς. Η προειδοποίηση του ρούνου είναι συγκεκριμένη: ο καβγάς τείνει να φτάνει μέσω των χρημάτων και όχι εξαιτίας τους.

Το Sigel είναι ο ήλιος, και το παλαιοαγγλικό ποίημα το αποδίδει σε μία μόνο ομάδα: στους ναυτικούς, για τους οποίους αποτελεί πάντα ελπίδα όσο διασχίζουν το λουτρό των ψαριών, μέχρι το άλογο της θάλασσας να τους φέρει στη στεριά. Αυτή η τελευταία φράση θέτει τους όρους της εβδομάδας. Βρίσκεστε στη μέση ενός περάσματος, με την παλιά ακτή πίσω σας και τη νέα να μην είναι ακόμα ορατή, κι αυτό που έχετε είναι ένα μοναδικό αξιόπιστο σημείο αναφοράς. Χρησιμοποιήστε το. Ελέγχετε την πορεία σας σε σχέση με αυτό μία φορά την ημέρα και όχι κάθε ώρα, γιατί η συνεχής διόρθωση κάνει το πλοίο να ζιγκ-ζαγκάρει. Ό,τι κι αν λένε μεταγενέστερα βιβλία, αυτός δεν είναι ρούνος νίκης· sigel σημαίνει ήλιος και δεν σχετίζεται με θριάμβους. Προσφέρει κατεύθυνση, όχι άφιξη. Κρατήστε την πορεία σταθερή και αφήστε την ακτή να φανεί στην ώρα της.

Το Idad είναι σχεδόν βέβαιο ότι αφορά τον ίταμο, και οι μεταφορές του σχετίζονται με την ηλικία: το αρχαιότερο των δέντρων, το ωραιότερο των παλαιών. Η δεύτερη φράση χρησιμοποιεί μια λέξη που αναφέρεται σε ηλικιωμένους ανθρώπους τόσο εύκολα όσο και σε παλιά πράγματα, συνδέοντας το γράμμα με την προγονική καταγωγή. Αυτή την εβδομάδα κάτι μακροχρόνιο στέκεται δίπλα σε οτιδήποτε μοιάζει πιεστικό: ένα οικογενειακό μοτίβο, μια παλιά συμφωνία, ένας θεσμός, ένα πρόσωπο που βρισκόταν εδώ πριν από το τρέχον πρόβλημα και θα παραμείνει εδώ μετά από αυτό. Αφήστε τη σύγκριση να ορίσει την κλίμακα. Πολλά από όσα φαίνονται επείγοντα θα μοιάζουν μικρά δίπλα του, κι αυτό είναι χρήσιμο και καθόλου αποθαρρυντικό. Το Idad είναι επίσης το τελευταίο από τα είκοσι γράμματα, η πέμπτη εγκοπή, το σημείο όπου ένας κύκλος ολοκληρώνεται. Αν κάτι τελειώνει, αντιμετωπίστε το ως ολοκληρωμένο και όχι ως αποτυχημένο, και ρωτήστε κάποιον μεγαλύτερο τι θυμάται από το πώς ξεκίνησε.