Futhorc
Ang Ear ay ang libingan, at dito nagtatapos ang tulang Lumang Ingles nang walang iniaalok pagkatapos. Walang-awang lumalamig ang laman, pinipili ng maputlang bangkay ang lupa bilang kasiping, at kinakansela ng huling taludtod ang tatlo sa sariling mga rune ng tula: nalalagas ang mga bunga, lumilisan ang mga ligaya, nabibigo ang mga kasunduan ng mga tao. Kapag binasa sa iisang araw, hindi ito babala tungkol sa maaaring mangyari. Ito ang bahagi pagkatapos. May natapos na, hindi na maibabalik ang pagtatapos, at ang araw ay para asikasuhin ang natira sa halip na buksan muli ang tanong. Huwag itong palambutin para maging simula; sakop na ng Dæg ang mga punto ng pagbabago.