Futhorc
Ear oznacza grób, na którym staroangielski poemat się zamyka, nie oferując niczego w zamian. Ciało nieubłaganie stygnie, blady trup obiera ziemię za towarzyszkę łoża, a ostatni wers przekreśla trzy wcześniejsze runy poematu: owoce opadają, radości uchodzą, a przymierza między ludźmi biorą w łeb. Odniesione do pojedynczego dnia nie jest to ostrzeżenie przed tym, co mogłoby nadejść: to etap po fakcie. Coś dobiegło końca, zmiana jest nieodwracalna, a dzisiejszy dzień służy uporządkowaniu tego, co pozostało, zamiast wznawiania dyskusji. Nie pudruj tego na siłę jako nowego początku: od punktów zwrotnych jest runa Dæg.