Футорк
Ear е гробот, и староанглиската поема завршува со него, без ништо понудено потоа. Месото неумоливо се лади, бледиот труп ја избира земјата за другарка во постелата, а последниот стих поништува три од руните на самата поема: плодовите опаѓаат, радостите заминуваат, договорите меѓу луѓето пропаѓаат. Прочитано врз еден ден, ова не е предупредување за она што би можело да се случи. Тоа е делот потоа. Нешто завршило, завршувањето не може да се врати, а денот е за справување со она што останало, не за повторно отворање на прашањето. Не омекнувајте го во почеток; Dæg веќе ги покрива пресвртите.