Φούθορκ
Το Ear είναι ο τάφος, και το παλαιοαγγλικό ποίημα κλείνει με αυτό χωρίς να προσφέρει τίποτα μετά. Η σάρκα κρυώνει αμείλικτα, το χλωμό πτώμα διαλέγει τη γη για σύντροφο στην κλίνη του, και ο τελευταίος στίχος ακυρώνει τρεις από τους ρούνους του ίδιου του ποιήματος: οι καρποί πέφτουν, οι χαρές φεύγουν, οι συμφωνίες ανάμεσα στους ανθρώπους αθετούνται. Όταν διαβάζεται πάνω σε μία μόνο ημέρα, αυτό δεν είναι προειδοποίηση για κάτι που μπορεί να συμβεί. Είναι το μετά. Κάτι έχει τελειώσει, το τέλος δεν αντιστρέφεται, και η ημέρα είναι για να διαχειριστείτε ό,τι έχει απομείνει, όχι για να ανοίξετε ξανά το ζήτημα. Μην το απαλύνετε μετατρέποντάς το σε αρχή· το Dæg καλύπτει ήδη τα σημεία καμπής.