Ogham
Ifín begon als Pín, een letter ontleend aan het Latijnse pinus zodat het Iers de p in Patricius überhaupt kon noteren. Vervolgens besloten schrijvers dat de vijfde groep een ordelijke reeks klinkers moest zijn; ze stripten de /p/ eruit en gaven het teken een andere naam. Een werkende oplossing werd afgedankt omwille van de symmetrie, waarna de oorspronkelijke noodzaak meteen weer opspeelde. Vandaag wordt er iets van jou omgegooid om redenen die losstaan van de vraag of het werkte. Je mag dat gerust uitspreken. De kruisbes die later aan de naam werd gehangen berust op een woordspeling; zoek daarin geen betekenis.