Φυλαχτά · Σημεία και σφραγίδες

Το πεντάγραμμα

Γνωστό και ως: Πεντάλφα, πεντάκτινο, Drudenfuss

Πέντε γραμμές χαραγμένες χωρίς να σηκωθεί η γραφίδα, ώστε το σχήμα να κλείνει στον εαυτό του και να μην επιτρέπει σε τίποτα να εισέλθει.

Με μια ματιά

Σχήμα
Πεντάκτινο αστέρι σχεδιασμένο με μία ενιαία, αδιάσπαστη γραμμή
Παλαιότερη χρήση
Μεσοποταμιακό σημείο UB, 3η χιλιετία π.Χ.
Ελληνική ονομασία
Πεντάλφα
Γερμανική ονομασία
Drudenfuss, το πόδι της μάγισσας Drude
Με την κορυφή προς τα πάνω
Το πνεύμα πάνω από την ύλη, η κλασική προστατευτική μορφή
Πεντάκλ
Το αστέρι εγγεγραμμένο μέσα σε κύκλο

Τι το κάνει να λειτουργεί

Το πεντάγραμμα σχεδιάζεται με μία συνεχή κίνηση που τέμνει τον εαυτό της πέντε φορές και καταλήγει στο σημείο από όπου ξεκίνησε. Αυτή είναι όλη η μαγική του λογική στις περισσότερες παραδόσεις που το αξιοποιούν: μια κλειστή γραμμή δεν αφήνει κενό, και ένα σχήμα χωρίς άνοιγμα δεν μπορεί να παραβιαστεί.

Η γερμανική λαϊκή ονομασία το δηλώνει ξεκάθαρα: Drudenfuss, το πόδι της Drude, ενός νυχτερινού πνεύματος ή εφιάλτη που πλακώνει όσους κοιμούνται. Σκαλισμένο σε κρεβάτια, κούνιες ή κατώφλια, το αστέρι προοριζόταν να παγιδεύσει την οντότητα μέσα στις γραμμές του και να την κρατήσει μακριά. Η ίδια συλλογιστική συναντάται στα φυλαχτά ατέρμονου κόμπου της Βόρειας Ευρώπης και στους λαβυρίνθους που χαράσσονταν σε πόρτες.

Από πού προέρχεται

Τα πεντάκτινα αστέρια εμφανίζονται στη μεσοποταμιακή σφηνοειδή γραφή από την τρίτη χιλιετία π.Χ. ως το σημείο UB, που δήλωνε τη γωνία ή το τεταρτημόριο και κατ' επέκταση τα τέσσερα σημεία του ουρανού, χωρίς την κατοπινή προστατευτική έννοια. Αρκετές χιλιάδες χρόνια αργότερα, οι Πυθαγόρειοι χρησιμοποίησαν την πεντάλφα ως σύμβολο αναγνώρισης ανάμεσα στα μέλη της αδελφότητας, γοητευμένοι από το γεγονός ότι οι εσωτερικές της αναλογίες διέπονται από τη χρυσή τομή.

Η μεσαιωνική Ευρώπη συνέδεσε το σύμβολο με τον Σολομώντα, όπως και το εξάγραμμα, καθώς και με τις πέντε πληγές του Χριστού. Στο ιπποτικό ποίημα του 14ου αιώνα, ο Σερ Γκαουέιν το φέρει στην ασπίδα του, με τον ποιητή να αφιερώνει τριάντα στίχους για να εξηγήσει ότι η δύναμή του έγκειται ακριβώς στο ότι δεν έχει τέλος. Η αναγεννησιακή μαγεία το ενέταξε σε κύκλους και απέδωσε σε κάθε ακτίνα του ένα στοιχείο της φύσης, ενώ ο γαλλικός αποκρυφισμός του 19ου αιώνα ολοκλήρωσε τη διάταξη τοποθετώντας το πνεύμα στην κορυφή. Η τελευταία του μεταμόρφωση σημειώθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα, όταν καθιερώθηκε ως το κύριο θρησκευτικό έμβλημα της Wicca και του σύγχρονου παγανισμού.

Προς τα πάνω, προς τα κάτω και η διαμάχη

Η αντίληψη ότι ένα αστέρι στραμμένο προς τα πάνω είναι καλό ενώ προς τα κάτω είναι κακό είναι πρόσφατη και οφείλεται κυρίως σε έναν άνθρωπο. Ο Ελιφάς Λεβί, γράφοντας στα μέσα του 19ου αιώνα, περιέγραψε το ανεστραμμένο πεντάγραμμα ως το σημείο του τράγου και της αντεστραμμένης τάξης, και αυτή η ερμηνεία ρίζωσε τόσο βαθιά ώστε ένα μεγάλο μέρος του σύγχρονου κόσμου τη θεωρεί πλέον δεδομένη.

Πριν από αυτό, η κατεύθυνση ήταν ως επί το πλείστον συμπτωματική. Τα μεσαιωνικά σκαλίσματα και τα διαγράμματα σε χειρόγραφα προσανατόλιζαν το αστέρι όπως βόλευε τον διαθέσιμο χώρο. Ορισμένες σύγχρονες παραδόσεις χρησιμοποιούν τη μορφή με την κορυφή προς τα κάτω για σκοπούς καθόλου σκοτεινούς, και ορισμένες θρησκευτικές ομάδες την έχουν υιοθετήσει συνειδητά.

Για χρήση ως φυλαχτό, η κορυφή προς τα πάνω αποτελεί τον κανόνα, και αυτό ακριβώς δείχνει σχεδόν κάθε ιστορικό προστατευτικό δείγμα.

Πεντάγραμμα και πεντάκλ

Οι δύο όροι χρησιμοποιούνται συχνά αδιακρίτως. Η πιο συνηθισμένη σύγχρονη σύμβαση ορίζει ότι το πεντάγραμμα είναι το ίδιο το αστέρι, ενώ το πεντάκλ είναι το αστέρι εγγεγραμμένο μέσα σε κύκλο, φορεμένο ως δίσκος.

Η παλαιότερη έννοια του πεντάκλ είναι ευρύτερη και δεν συνδέεται υποχρεωτικά με τον αριθμό πέντε: στη γραμματεία των γριμορίων, πεντάκλ είναι οποιοσδήποτε καθαγιασμένος δίσκος ή διάγραμμα χαραγμένο με σύμβολα και ονόματα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις σφραγίδες του Σολομώντα. Αν μελετάτε ένα προνεωτερικό κείμενο, εκλάβετε το πεντάκλ ως δίσκο και όχι κατ' ανάγκη ως αστέρι, ελέγχοντας πάντα το διάγραμμα.

Πώς σχεδιάζεται και πώς χρησιμοποιείται το πεντάγραμμα

Οι κανόνες σχεδίασης αποτελούν την ουσία της παράδοσης, όχι το υλικό.

  1. Σχεδιάστε το με μία συνεχή κίνηση, χωρίς να σηκώσετε τη γραφίδα ή το μαχαίρι, κλείνοντας τη γραμμή στο σημείο εκκίνησης.
  2. Στρέψτε την κορυφή προς τα πάνω για προστατευτική χρήση. Αυτό δείχνει σχεδόν κάθε σωζόμενο σκαλιστό ή χαραγμένο παράδειγμα.
  3. Σκαλίστε ή χαράξτε το στην είσοδο ενός χώρου: σε ένα κατώφλι, σε μια κολόνα κρεβατιού, σε μια κούνια ή στην πόρτα ενός αχυρώνα.
  4. Περιβάλετέ το με έναν κύκλο αν επιθυμείτε τη μορφή δίσκου, όπως είναι τα περισσότερα φορετά πεντάκλ.
  5. Μην αφήνετε κενό. Ολόκληρη η ισχύς του βασίζεται στη συνέχεια της γραμμής, και ένα διακοπτόμενο αστέρι θεωρείται άκυρο.

Στη σύγχρονη εποχή το πεντάγραμμα αποτελεί θρησκευτικό έμβλημα για τους πιστούς της Wicca και άλλων παγανιστικών παραδόσεων, προστατευόμενο νομικά σε αρκετές χώρες. Αντικρίζοντας κάποιον να το φορά, αντιμετωπίστε το ως δήλωση πίστης και όχι ως απλό διακοσμητικό.

Με τι συνδέεται το πεντάγραμμα

Τα σύμβολα δίπλα στα οποία στέκεται και οι σκοποί τους οποίους υπηρέτησε.

Ερωτήματα για στοχασμό

  • Η δύναμη του αστεριού έγκειται στο ότι η γραμμή του δεν τελειώνει ποτέ. Τι άλλο στη ζωή σας αντλεί ισχύ από το να μην αφήνει κανένα κενό;
  • Ένας συγγραφέας του 19ου αιώνα άλλαξε τον τρόπο ανάγνωσης ενός συμβόλου πέντε χιλιάδων ετών. Πόσα από όσα γνωρίζετε για τα σύμβολα είναι εξίσου πρόσφατα;
  • Θα χαράσσατε ένα προστατευτικό σημάδι σε ένα μόνιμο σημείο ή ένα φυλαχτό οφείλει να μπορεί να αφαιρεθεί;

Συχνές ερωτήσεις

Επόμενο Σφραγίδα του Σολομώντα
Και τα είκοσι φυλαχτά

Τελευταίες Αναρτήσεις

Ανακαλύψτε την αρχαία σοφία των καρτών ταρώ και ξεκλειδώστε τα μυστήρια του πνευματικού σας ταξιδιού. Το ιστολόγιό μας είναι η πύλη σας για την κατανόηση του πλούσιου συμβολισμού, των νοημάτων και των πρακτικών εφαρμογών της ανάγνωσης ταρώ.