تاروت شهر نیویورک

تاروت شهر نیویورک: دستهٔ رایدر-ویت-اسمیت، بازسازی‌شده برای پنج منطقهٔ شهر

تاروت شهر نیویورک (که New York City Tarot یا NYC Tarot نیز نامیده می‌شود) دسته‌ای ۷۸ کارتی است که کلکتیو آکادمی تاروت به سرپرستی اولنا ژوکووا و ولودیمیر ژوکوف آن را پدید آورده است. این دسته دقیقاً از سیستم رایدر-ویت-اسمیت پیروی می‌کند: ۲۲ آرکانای کبیر، ۵۶ آرکانای صغیر، چهار خال و کارت‌های دربار با رتبه‌های ندیمه، شوالیه، ملکه و شاه؛ اما هر صحنهٔ سنتی جای خود را به لحظه‌ای از زندگی امروز نیویورک داده است. خلاصهٔ خودِ دسته این را بی‌پرده می‌گوید: همان اسکلت دستهٔ RWS، همهٔ معناها دست‌نخورده، در جامهٔ این شهر.

تاروت شهر نیویورک چیست؟

این یک دستهٔ کامل برای کارت‌خوانی است، نه صرفاً پروژه‌ای هنری. هر یک از ۷۸ کارت معنای استاندارد RWS را در خود دارد و آن را در صحنه‌ای مشخص از نیویورک بیان می‌کند. کارت احمق همان «تازه‌وارد» است؛ نوجوانی که با یک ساک دستی و بی‌آنکه خانه‌ای داشته باشد، در پورت اتوریتی (Port Authority) از اتوبوس پیاده می‌شود. جادوگر همان «دست‌فروش» خیابان کانال (Canal Street) است که هر چیزی را برایتان جور می‌کند. «زاهد» نگهبان فانوس دریایی کوچک قرمز (Little Red Lighthouse) زیر پل جرج واشینگتن است. «مرگ» رستوران کوچک محله‌ای است که پس از چهل سال چراغ‌هایش خاموش شده، شیشه‌هایش را کاغذ گرفته‌اند و وعدهٔ آپارتمان‌های لوکس روی آن نشسته است. کارت‌خوانی که با دستهٔ کلاسیک آموزش دیده باشد، هر کارت را بی‌درنگ می‌شناسد؛ و یک نیویورکی هر کارت را شخصاً می‌شناسد.

چهار خال چگونه بر شهر منطبق می‌شوند؟

آرکانای صغیر بر پایهٔ چهار موتور محرک این شهر بازسازی شده است:

• جرثقیل‌ها جایگزین چوبدست‌ها می‌شوند: آتش، بلندپروازی، خلاقیت و ساختن. آس جرثقیل‌ها پروانهٔ ساختمانی است که بالاخره پس از هشت ماه مهر خورده؛ ده جرثقیل‌ها کسی است که به همه چیز «بله» گفته و حالا باید همهٔ آن را یک‌جا از این سر شهر به آن سر ببرد.
• جام‌ها نام و عنصر آب خود را نگه می‌دارند و این بار درون لیوان کاغذی آبی قهوه با نقش یونانی «ما از خدمت به شما خوشحالیم» ریخته می‌شوند. احساس، عشق و همبستگی: سهٔ جام‌ها جمعی روی پشت‌بام است که بدترین سال عمرشان را برای هم آسان کردند.
• متروها جایگزین شمشیرها می‌شوند: ذهن، تعارض، تصمیم و جان‌کندن روزمره. نُه متروها همان چرخهٔ اضطراب ساعت سه بامداد است؛ ده متروها ته خط است، در آخرین ایستگاه، با نخستین قطار سپیده‌دم که از شرق می‌رسد.
• ژتون‌ها جایگزین سکه‌ها می‌شوند: پول، اجاره، کار و امنیت مادی. ده ژتون‌ها خانه‌ای براون‌استون (brownstone) است که سه نسل از یک خانواده آن را نگه داشته‌اند.

کارت‌های دربار همان چهار رتبهٔ کلاسیک را نگه می‌دارند. برای نمونه، شوالیهٔ ژتون‌ها قابل‌اعتمادترین آدم سرِ کار است؛ هرگز پرزرق‌وبرق نیست و هرگز دیر نمی‌کند، و این بازآفرینی مستقیمی از شوالیه سکه در دستهٔ سنتی است.

چه کسی این دسته را خلق کرد؟

تاروت شهر نیویورک اثر کلکتیو آکادمی تاروت است؛ گروهی هنری به سرپرستی اولنا ژوکووا و ولودیمیر ژوکوف. این کلکتیو دسته را به عنوان یک سیستم کامل ساخته است: در کنار تصویرسازی، هر کارت در ۱۹ بخش محتوایی مستند شده است؛ از جمله کلمات کلیدی، تفسیرهای چیدمان برای شش موضوع زندگی (پول، کسب‌وکار، کار، روابط عاشقانه، روابط اجتماعی و جنبهٔ فیزیکی)، ویژگی‌های شخصیتی، حرفه‌ها، نمادگرایی، تناظر نجومی، عددشناسی، کهن‌الگو، خوانش‌های فلسفی و روان‌شناختی، کاربرد سیگنیفیکاتور، متن آرکانای روز و یک مدیتیشن هدایت‌شده.

چرا کارت قدرت «صبر و استقامت» نام گرفته است؟

قدرت در جایگاه VIII می‌نشیند، همان جایگاه رایدر-ویت-اسمیت، و نامش را از دو شیر مرمرین پلکان کتابخانهٔ عمومی نیویورک گرفته است؛ شیرهایی که در دوران رکود بزرگ واقعاً «صبر» و «استقامت» نام گرفتند تا شهر به یاد بیاورد چگونه باید دوام آورد. کارت، قدرت نرم را به زبان این شهر نشان می‌دهد: زنی که نزاعی را در مترو نه با بلندتر فریاد زدن، بلکه با چنان آرامشی می‌خواباند که بقیه دوباره خودشان را به یاد می‌آورند. عدالت جایگاه XI را حفظ می‌کند و بر پله‌های دادگاه میدان فولی (Foley Square) می‌نشیند.

دیگر آرکانای کبیر چگونه بازآفرینی شدند؟

هر یک از آرکانای کبیر شماره و معنای محوری خود را نگه داشته است. امپراتریس همان «مادربزرگ محله» است که باغی همگانی را در زمینی می‌گرداند که شهر فراموشش کرده است. امپراتور همان «سازنده» است که در طبقهٔ آخر تصمیم می‌گیرد سایهٔ ساعت سه بعدازظهر کجا بیفتد. هیروفانت همان «پیشکسوت» است، پنجاه‌ویک سال پشت همان پیشخوان دلی (deli). «چرخ» در هیئت گیت گردان مترو و بلیت خراشی بخت‌آزمایی در بقالی محله می‌چرخد. «شیطان» سرویس بطری کلوب شبانه است، قرارداد اجاره‌ای که نخوانده امضا شده، و شغلی که آن‌قدر حقوق می‌دهد که شما را نگه دارد. «برج» خاموشی بزرگ سال ۱۹۷۷ است، وقتی شبکهٔ برق از کار افتاد و تمام شهر یک‌باره در تاریکی فرو رفت. «جهان» سکوی دیدبانی در غروب است و پیکر زندهٔ شهر که یک‌سره پایین گسترده شده: پل‌ها روشن، و هر منطقه هم‌زمان در حال نفس کشیدن.

چگونه با این دسته کارت‌خوانی کنیم؟

دقیقاً همان‌طور که با رایدر-ویت-اسمیت می‌خوانید. احمق (تازه‌وارد) شمارهٔ ۰ را دارد، قدرت در جایگاه VIII و عدالت در جایگاه XI است، و خوانش معکوس به‌طور کامل پشتیبانی می‌شود؛ بیشترِ ۱۹ بخش محتوایی متن‌های جداگانه برای حالت مستقیم و معکوس دارند. شش بخش چیدمان موضوعی این دسته را برای پرسش‌های متمرکز کاربردی می‌کند: ده متروها را در خوانشی دربارهٔ کار بیرون بکشید و متن مستقیماً می‌گوید ته خط و بازگشت از آن در محیط کار چه شکلی است. بخش مدیتیشن هر کارت هم علاوه بر چیدمان‌های پیشگویانه، از تمرین تأملی تک‌کارتی پشتیبانی می‌کند.

تصویرسازی این دسته چگونه است؟

تصویرها پاپ‌آرت‌اند، در سنت چاپ سیلک دههٔ ۱۹۶۰: نقطه‌های هافتون، پس‌زمینه‌های پرتو خورشیدی، و سایه‌های سیاه و قاطعِ آدم‌ها، پل‌ها و خط آسمان شهر بر زمینه‌های اشباع‌شدهٔ قرمز، زرد، سرخابی، فیروزه‌ای و سبز. آرکانای صغیر به جای نمادهای تکرارشونده، صحنه‌هایی کاملاً تصویرسازی‌شده‌اند؛ چنان‌که پنج ژتون‌ها را حتی پیش از مراجعه به کتاب هم می‌خوانید: دو نفر که در سرما از کنار پنجره‌ای روشن می‌گذرند. هفتاد و هشت کارت، یک شهر، و دسته‌ای که از شما می‌خواهد کارت‌ها را به همین سیاق بُر بزنید.