کتابدار

تصویرسازی و نمادشناسی

در تاروت شهر نیویورک، کاهنه بزرگ به کتابدار تبدیل می‌شود و آستانه معبد به پله‌های ورودی کتابخانه عمومی نیویورک در خیابان پنجم بدل می‌گردد. او پشت میزی در سالن مطالعه قرار دارد؛ جایی که سقف آن مانند آسمان نقاشی شده است. تمام عناصر آرکانای کلاسیک از این جابه‌جایی جان سالم به در می‌برند و هر یک تابعیتی تازه می‌یابند.

دو ستون به دو شیر مرمرین تبدیل می‌شوند. در حالی که کاهنه بزرگ رایدر-ویت-اسمیت در میان بوعاز سیاه و یاکین سفید می‌نشیند، در دو سوی کتابدار «صبر» و «استقامت» قرار دارند؛ یکی در نور و دیگری در سایه. آن‌ها نگهبانان مرز میان خیابان و مخازن کتاب در شهر هستند، و برای دسترسی به آنچه او نگاه می‌دارد باید از میان این دو عبور کنید. این نام‌ها در دوران رکود بزرگ بر آن‌ها نهاده شد تا شهر راه دوام آوردن را به یاد داشته باشد؛ امری که خودِ این آستانه را به یک کنشِ یادآوری بدل می‌سازد.

بالای سر او، هلال ماه سپیدی در آسمانی پاپ‌آرت با ابرهای ترام طلایی آویخته است. این هلال تاج ماهِ کاهنه بزرگ کلاسیک را به همراه دارد: شهود، چرخه‌ها و جزر و مد ناخودآگاه که زیر شبکه خیابان‌های شهر آگاه در جریان است. ماه بالای افق، کارت را در نیمه شبانه شهر قرار می‌دهد؛ ساعتی که سالن مطالعه ذهن باز است و رفت‌وآمد روزانه متوقف شده است.

پشت سر او، پرتوهای خورشیدی اشباع‌شده همانند سقف نقاشی‌شده سالن مطالعه اصلی رز گشوده می‌شوند و جایگزین پرده انار کاهنه بزرگ می‌گردند. تمام طیف دانش پنهان پشت سر او به ترتیبِ یک فهرست گشوده شده است. صورت او با رنگ شکافته شده؛ یک نیمه در نوری گرم و نیمه دیگر در سایه‌ای سرد، تا دوگانگی همیشگی عدد دو را حفظ کند. موهای تیره او همانند رداء کاهنه بزرگ فرو می‌ریزد و مانند آب، عنصر این آستانه، روان است.

روی میز کتابی گشوده قرار دارد؛ نسخه این دسته کارت از طومار تورات که در دامن کاهنه بزرگ نیمه‌پنهان بود. دانش گشوده است، اما تنها برای خواننده‌ای که تمام راه را تا میز آمده و پرسش خود را مطرح کرده است. در اطراف و پشت سر او، قفسه‌های کتاب در هر رنگی نماینده مجموعه‌های مهروموم‌شده شهر هستند. خط افق و مجسمه آزادی در پس‌زمینه به عنوان شهر بیرونی و عمومی فرامی‌برند؛ شهری که او بدون تعلق داشتن به آن، به آن خدمت می‌کند، و مشعل روشنگری آزادی پاسخگوی چراغ خاموش‌تر کتابدار است. نقطه‌های ترامِ پراکنده در سراسر کارت، امضای این دسته کارت هستند: شهر به عنوان میدانی از نقطه‌های کوچک که تنها زمانی که به عقب گام برمی‌دارید به یک تصویر تبدیل می‌شود، و این دقیقاً همان چیزی است که او آموزش می‌دهد.

معنی اصلی

کتابدار این ادعاست که شهر به یاد می‌آورد. زیر پوسته هشت میلیون چهره، پیشینه‌ای ثبت شده و کسی نگهبان آن است. کاهنه بزرگ عمومی می‌گوید پاسخ از قبل در درون شماست. این دسته کارت این مفهوم را دقیق‌تر می‌کند: پاسخ از قبل در مخازن کتاب، در اسناد، یا در ناخودآگاه خودتان وجود دارد و در میان سرودصدای خیابان بر سر شما فریاد زده نخواهد شد. بازیابی اطلاعات، کار واقعی است، نه اختراع آن.

او دانش را از طریق ادراک به دست می‌آورد، نه از راه عمل. مردم پرسش‌های نیمه‌کاره خود را نزد او می‌آورند و او با یک شماره بازیابی و یک نگاه پاسخ می‌دهد، زیرا حکمت را نمی‌توان پشت یک میز دست‌به‌دست کرد. حکمت تنها قابل بازیابی است. همین امتناع از توضیح، تمام روش تدریس اوست و قدیمی‌ترین روشی است که کهن‌الگوی زن دانا در اختیار دارد.

در درون این دسته کارت، او درس دوم است. تازه‌وارد در پایانه پورت آثوریتی از اتوبوس پیاده می‌شود، با دست‌فروش در خیابان کانال ملاقات می‌کند و می‌آموزد که می‌توان با شهر به تعامل پرداخت. کتابدار نیمه دیگر را آموزش می‌دهد: شهر را می‌توان خواند. در حالی که دست‌فروش انرژی فعال است با دستانی در حال حرکت و معامله‌ای در حال انجام، کتابدار قطب پذیرنده است که دانش در آن به‌جای گردش، انباشته می‌شود. دست‌فروش می‌تواند هر چیزی را برای شما فراهم کند. کتابدار می‌داند هر چیزی در کجا قرار دارد.

معنی مستقیم

در حالت مستقیم، کتابدار خواهان شهود، صبر و تحقیق پیش از هرگونه اقدامی است. موقعیت به‌جای سرعت به بینش عمیق نیاز دارد و پاسخی که نیازمند آن هستید از قبل بایگانی شده است. از رفت‌وآمد شهری بیرون بیایید و به سالن مطالعه ذهن خود قدم بگذارید. به رویاها، پیش‌آگاهی‌ها و نشانه‌های ناخودآگاه توجه کنید؛ آنچه غیربدیهی به نظر می‌رسد معمولاً همان چیزی است که مسئله را حل می‌کند. در برابر یک پاسخ مستقیم بله یا خیر، او عموماً پاسخ می‌دهد که شما هنوز درباره آن تحقیق نکرده‌اید.

در عشق. عشق در فرکانس خاموش شهر به‌جای فرکانس پر سر و صدای آن. او احساس را از طریق توجه ابراز می‌کند: فردی که آنچه را سه ماه پیش در میان گفتگو گفته‌اید به یاد می‌آورد و به سطح عاطفیِ زیر واژه‌ها گوش می‌سپارد. این عشق به شکل گفتگوهایی روی پله‌های فرار اضطراری تا ساعت دو بامداد، یا دو نفر در حال مطالعه در یک اتاق در سکوتی آرامش‌بخش نمود می‌یابد. این کارت هم‌چنین می‌تواند نشان‌دهنده انزوای خودخواسته باشد؛ زمانی که صرف درک احساسات خود می‌کنید پیش از آنکه آن‌ها را به دیگری ابراز نمایید.

در شغل. او همکاری است که همه با او مشورت می‌کنند اما هیچ‌کس او را مدیریت نمی‌کند. رشد از طریق شهود و درک عمیق از شرایط به دست می‌آید و اطلاعات حیاتی روی سطح قرار ندارد: در پرونده‌ها، اسناد و حافظه سازمانی جای دارد و بازیابی آن نیازمند تلاش است. کارت از پروژه‌های پیچیده‌ای حمایت می‌کند که نیازمند تحلیل واقعی است؛ آمادگی کامل بر اقدام پرشتاب ترجیح دارد و این کارت اغلب به یک راهنمای زنِ دانا در محیط کار اشاره می‌کند. مشاغل مربوط به این دسته کارت به نگهبانی از دانش مربوط می‌شود: کتابدار، آرشیودار، متصدی موزه، روان‌شناس یا درمان‌گر، معلم و استاد دانشگاه، نویسنده، شاعر و خبرنگار تحلیلی، پژوهشگر علوم انسانی، اخترشناس، فال‌گیر تاروت، واسطه روحی، فیلسوف، مشاور معنوی، و در نسخه شهر مدرن، متخصص اطلاعات، تحلیل‌گر داده و راستی‌آزمایی که می‌داند کدام سند واقعی است و در کجا نگه‌داری می‌شود.

در امور مالی. او خواننده بندهای ریز در شهری است که شما را زیر برگه‌ها دفن می‌کند: بندِ اجاره‌نامه، کارمزدِ صورت‌حساب، و الگویی در بازار که هرگز تیتر اخبار نمی‌شود. او نشان‌دهنده درآمد تازه یا سرمایه‌گذاری متکی بر غریزه تنظیم‌شده و مورد حمایتِ تحقیق است، و اغلب دوره‌ای را نشان می‌دهد که سرانجام درمی‌یابید پول شما واقعاً صرف چه می‌شود. آموزش مالی یا مشاور باتجربه‌تر ممکن است لازم باشد. پیش از امضا، تحقیق کنید.

در سلامت. او با بدن همان‌گونه رفتار می‌کند که با مجموعه کتاب‌ها: توجه، احترام و مراقبت روزانه خاموش. بدن اسناد دقیقی را نگه‌داری می‌کند و سیگنال‌های آن مدخل‌های فهرستی هستند که ارزش خواندن دارند. خواب و چرخه شبانه زیر هلال ماه او اهمیت سنگینی دارند و کارت از مراقبه، یوگا، پیاده‌روی‌های طولانی در شهر و چرخش به سوی ریتم درونی به‌جای مد روز حمایت می‌کند.

معنی معکوس

در حالت معکوس، سالن مطالعه به نفع سرودصدای خیابان رها شده است. شهود نادیده گرفته می‌شود، تعادل درونی از دست می‌رود و ممکن است به‌جای بررسی منبع، با تیتر اخبار و شایعات زندگی کنید. کارت در مسیر دیگری نیز کار می‌کند: اطلاعات پنهان نگه‌داشته می‌شود، اسناد علیه شما مهروموم می‌گردند یا کسی در این شرایط بیشتر از آنچه بر زبان می‌آورد می‌داند. راه درمان، همان راهکار کتابدار است: فرض‌ها را کنار بگذارید، همانند یک پژوهشگر به حقایق بنگرید و پیش از باور کردن، راستی‌آزمایی کنید.

در عشق. احساسات واقعی در قفسه‌ها ناگفته و دور از دسترس باقی می‌مانند. رابطه ممکن است آن چیزی نباشد که در نگاه نخست به نظر می‌رسید؛ در ظاهر کارآمد و در درون سطحی. یکی از طرفین از ابراز اعتماد خودداری می‌کند و قفسه‌های بسته میان دو نفر مانع رشد هر چیزی می‌شود. در بدترین حالت، دو نفر در یک آپارتمان حضور دارند که هر یک در دنیای درونی جداگانه‌ای مهروموم شده است. نشانه‌ها همگی در اسناد موجود بود اما خوانده نشد.

در شغل. منفعل بودن، تردید و اطلاعات پنهان‌شده: جلسه‌ای پس از جلسه اصلی، و سندی که با آنچه به شما گفته شده هم‌خوانی ندارد. مشکلات با یک همکار زن ممکن است نمایان شود، یا مرز میان کار و زندگی درونی کمرنگ گردد. تاثیر یک راهنما ممکن است به‌جای مفید بودن، گیج‌کننده باشد. پیشرفت شغلی به دلیل کنجکاوی ناکافی و عادت به حدس زدن به‌جای تحقیق، متوقف می‌شود.

در امور مالی. صورت‌حساب‌های بازنشده، شرایط خوانده‌نشده و غریزه نادیده‌گرفته‌شده. این همان جایی است که تله‌های کلاسیک نیویورک رخ می‌دهند: اجاره‌نامه‌ای که بدون خواندن امضا شده، فرصتِ تضمین‌شده، و ساختار کارمزدی که هیچ‌کس توضیح نداد زیرا کسی نپرسید. کارت معکوس به صراحت درباره فریب‌خوردگی یا کلاهبرداری هشدار می‌دهد و دانش ناکافی مستقیماً به زیان می‌انجامد.

در سلامت. سیگنال‌ها بایگانی و نادیده گرفته شدند. ممکن است ترس از خودکاوی، دشواری در پذیرش ظاهر، یا تمرکز بیش از حد بر تصویر بیرونی به بهای سلامت واقعی وجود داشته باشد؛ در شهری که از همه‌چیز عکاسی می‌کند. ذهن و بدن از هماهنگی می‌افتند: وعده‌های غذایی حذف‌شده، خواب آشفته، چرخ زدن در شبکه‌های اجتماعی در ساعت سه بامداد به‌جای استراحت، و ورزش‌های مدام به تعویق افتاده. چک‌آپ پزشکی را انجام دهید، نتایج را بخوانید و اسناد را نگاه دارید.

نکات تاریخی

چهره‌ای که این کارت نام آن را تغییر می‌دهد یکی از چالش‌برانگیزترین تاریخچه‌ها را در تاروت دارد. او در ابتدا با نام «لا پاپِسا» یا پاپِ زن شناخته می‌شد. فولکلور قرون وسطایی درباره پاپ جوآن، زن دانشمند قرن نهم که گفته می‌شد خود را به شکل مرد جا زده، به مقام پاپ رسیده و هنگام زایمان در یک رژه افشا شده بود، تصویر اولیه را شکل داد. تاروت مارسی قرن هجدهم زنی را با تاج پاپ نشان می‌دهد که کتابی و گاهی کلیدهای ملکوت را در دست دارد، و کشورهای پروتستان از او برای مسخره کردن کلیسای کاتولیک استفاده می‌کردند.

مورخان ایتالیایی به زنی مشخص اشاره می‌کنند. در دسته کارت ویسکونتی-اسفورزا مربوط به اواسط قرن پانزدهم که برای دوک میلان ساخته شد، «لا پاپسا» لباس قهوه‌ای ساده راهبه‌های اومیلیاتا را بر تن دارد و به عنوان خواهر مانفردا (مایفردا دا پیروانو)، از خویشاوندان ویسکونتی شناسایی می‌شود. او شخصیتی محوری در فرقه گوگلیلمیت لومباردی بود؛ فرقه‌ای که باور داشت رهبر متوفی آن‌ها گوگلیلمای بوهمیا، تجسم روح‌القدس بوده و در پنطیکاست سال ۱۳۰۰ میلادی بازمی‌گردد تا خطی از پاپ‌های زن را با مانفردا آغاز کند. خانواده‌های ثروتمند لومباردی ظروف مقدس را برای مراسم عشای ربانی که او انتظار داشت در رم برگزار کند فراهم کردند. تفتیش عقاید این فرقه را نابود کرد و او را در پاییز ۱۳۰۰ در آتش سوزاند، و گرامی‌داشت یاد او در این دسته کارت ۱۵۰ سال بعد، به عنوان بیانیه‌ای گیبلینی علیه اقتدار پاپ تعبیر شد. دسته‌های کارت ترواکاس سوئیسی بعداً نام او را به ژونو تغییر دادند و دسته کارت Flemish Vandenborre در اواسط قرن هجدهم او را با کاپیتانی از کمدیا دل‌آرته تعویض کرد.

کهن‌الگوی جهانی در سال ۱۹۰۹ فرا رسید. آرتور ادوارد ویت ارتباط با پاپ جوآن را رد کرد، نام کارت را به کاهنه بزرگ تغییر داد و او را به ایزیس، آستارته، آرتمیس و شکینای کابالیستی پیوند زد و جزم‌اندیشی کاتولیک را با نمادگرایی هرمسی و pagan جایگزین کرد.

تاروت شهر نیویورک به‌جای گسستن این مسیر نام‌گذاری، آن را ادامه می‌دهد. هر نسخه قبلی به پرسشی محلی درباره اینکه دانش رسمی زنانه در کجا می‌تواند زندگی کند پاسخ می‌داد: در پاپایتی بدعت‌گذارانه، در یک الهه رومی، یا در یک آئین مرموز مصری. این دسته کارت با نهادی که شهر واقعاً ساخته و برای آن کارمند استخدام کرده پاسخ می‌دهد: کتابخانه‌ای عمومی با شیرهایی در برابر در. ویت او را کیهانی ساخت. نیویورک به او شغلی می‌دهد.

تطابق‌ها

عدد. حکم II، و کارت از جفت‌ها ساخته شده است. دو شیر در آستانه، دو نیمه صورت او در نور و سایه، و دو شهری که او در میان آن‌ها می‌نشیند: شهرِ پر سر و صدای مرئی و شهرِ خاموشِ ثبت‌شده. در ساختار این دسته کارت، عدد ۲ به عدد ۱ پاسخ می‌دهد. اگر دست‌فروش انرژی فعال اولیه است، او قطب غیرفعال و پذیرنده است؛ ۱ عمل می‌کند در حالی که ۲ دریافت می‌کند، نگاه می‌دارد و درمی‌یابد. عدد دو هم‌چنین اصل «هر آنچه در بالاست، در پایین نیز هست» را به همراه دارد که در این دسته کارت به این شکل خوانده می‌شود: «هر آنچه در خیابان است، در مخازن کتاب نیز هست». در اعدادشناسی، این عدد نشان‌دهنده دیپلماسی، همکاری و مشارکت است، و تمام کارکرد او میانجی‌گری است: میان خواننده و آرشیو، میان پرسش و شماره بازیابی، و میان شهرِ کنونی و گذشته مدفون آن.

اخترشناسی. ماه، که بر شهود، ناخودآگاه، حافظه و جزر و مد عاطفی حاکم است؛ همان‌گونه که مترو زیر خیابان حرکت می‌کند. هلال ماه روی خودِ کارت بالای خط افق آویخته است و او را به عنوان نماینده ماه در شهر مشخص می‌سازد؛ کسی که وقتی ذهن روزانه به خانه رفته در حال خدمت است: شهر در ساعت سه بامداد، سالن مطالعه خالی، و ساعتی که امور پنهان برای هر کسی که هنوز بیدار است مرئی می‌شوند. کارت هم‌چنین با برج تیر (سرطان) که ماه بر آن حاکم است تطابق دارد. تیر بر حوزه عاطفی، خانه، خانواده، نیاکان، گذشته و سنت حاکم است و کتابدار گذشته شهر را در خانه سازمانیِ حافظه آن نگاه می‌دارد. احساس عمیق تیر، حساسیت و لاک دفاعی آن همگی متعلق به اوست، و او آنچه را اهمیت دارد پشت دیوارهای مرمرین، رفتاری خویشتن‌دار و دو شیر سنگی که به نام فضائل دوران رکود نام‌گذاری شده‌اند محافظت می‌کند.

عنصر. آب. موهای تیره او همانند رداء کاهنه بزرگ فرو می‌ریزد و مانند آب روان است، و جزر و مد ناخودآگاه که نماد آن است زیر شبکه خیابان‌ها در جریان است.

کابالا. سیزدهمین مسیر، طولانی‌ترین مسیر روی درخت زندگی که مستقیماً از ستون میانی از کتر به تیفارت می‌رسد، از ورطه عبور کرده و از دعتِ پنهان می‌گذرد. حرف عبری او گیمِل است؛ شتر، تنها جانوری که با آبی که خود ذخیره کرده از بیابان می‌گذرد. این تصویر مناسب چهره‌ای است که اقتدارش به‌جای اجازه دیگران، از یک مجموعه درونی سرچشمه می‌گیرد.

وقار عنصری. در کنار جام‌های آبی، فرکانس شهودی او عمیق‌تر می‌شود؛ در کنار شمشیرهای هوایی، خوانش کارت به سوی اسرارِ نگه‌داشته‌شده در ذهن متمایل می‌گردد.

چشم‌انداز روان‌شناختی

از نظر روان‌شناختی، کتابدار روانی است که در پر سر و صداترین شهر زمین خاموش می‌ماند، و این کار را به‌جای کم‌رویی، از روی عمق انجام می‌دهد. او دنیای درونی غنی و خوانشی شهودی از خود و محیط اطرافش دارد و به مردم، اتاق‌ها و خودِ شهر گوش می‌سپارد تا پیوندهایی را که هیچ‌کس علنی نام نمی‌برد دریابد. او برای سکوت و خلوت ارزش قائل است؛ امری که در نیویورک باید مانند یک قلمرو از آن دفاع کرد: گوشه سالن مطالعه، آخرین واگن قطارِ آخر شب، و اوایل صبح پیش از آنکه زنگ تلفن‌ها آغاز شود.

نقاط قوت عبارتند از حکمت، خلاقیت و توجه به جزئیات کوچکی که معنای پنهان را حمل می‌کنند. این همان دوستی است که در پایان تک‌گویی شما یک جمله می‌گوید و مشخص می‌شود که تمام مشکل را نام برده است. چنین فردی دانش را بدون تحمیل بر رویدادها به دست می‌آورد و غالباً می‌تواند با دقتی تکان‌دهنده پیش‌بینی کند که امور چگونه پیش خواهند رفت، چرا که پیش‌تر داستان را خوانده است. حرکت بنیادی این کهن‌الگو، سکون در شهری است که بر پایه شتاب ساخته شده، و این کار بیش از آنچه به نظر می‌رسد جرئت می‌خواهد.

سایه، همان ویژگی پس از گذشتن از حد مجاز است. منفعل بودن به تله تبدیل می‌شود: فرصت‌ها در حالی که اطلاعات بیشتری جمع‌آوری می‌شود از دست می‌روند، و انزوا در جایی که می‌توان در میان جمع نامرئی بود آسان است. اتکای بیش از حد بر شهود به اعتماد ساده‌لوحانه یا بدگمانی همه‌جانبه می‌انجامد. کسی ممکن است آن‌قدر در مخازن کتاب خود عقب‌نشینی کند که بررسی آن‌ها را در برابر خیابان بیرونی متوقف سازد، و عادتِ دیدن همه‌چیز از طریق دنیای درونی مشکلات ارتباطی ایجاد می‌کند، زیرا هر کسی نمی‌تواند با آن عمق مواجه شود یا تمایلی به آن ندارد. حد نهایی معکوس، نگهبانی است که از موقعیت خود سوءاستفاده می‌کند؛ بر سر آنچه درباره مردم می‌داند معامله می‌کند و فضا را تنها برای بازی دادن آن می‌خواند.

کتابدار در دسته کارت‌های گوناگون

تاروت مارسی. «لا پاپسا» ریشه‌های پاپایتی خود را حفظ می‌کند؛ نشسته با تاج سه طبقه پاپ و کتابی در دامن: پاپ بدعت‌گذارِ تخیل رنسانس به‌جای پیشگوی کیهانی.

رایدر-ویت-اسمیت. چهره سال ۱۹۰۹ در میان بوعاز و یاکین زیر پرده‌ای از انارها و نخل‌ها می‌نشیند؛ هلال ماه در پای او، دیادم شاخ‌دار بر سرش، صلیب خورشیدی بر سینه‌اش و طومار تورات که نیمه‌پنهان در رداء اوست.

کرولی-توت. نقاشی‌شده توسط لیدی فریدا هریس بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۳. کاهنه بزرگ کرولی پشت هیچ پرده پارچه‌ای نمی‌نشیند بلکه پشت پرده‌ای درخشان از نور قرار دارد؛ استدلال او این بود که برای سالکِ والامقام، حتی درخشش خالص نیز آخرین پرده روی روحِ بدون شکل است. کمانی که نقش چنگ را نیز ایفا می‌کند او را به آرتمیس پیوند می‌زند که با افسون شکار می‌کند؛ دانه‌ها و کریستال‌ها در پایه کارت شکل می‌گیرند و شتری کم‌رنگ در پس‌زمینه نام مسیر او را بیان می‌دارد.

دسته‌های کارت مدرن. تاروت Wild Unknown اثر کیم کرانس، زن را با یک ببر سفید جایگزین می‌کند که از تاریکیِ پرستاره بیرون را می‌نگرد و شهود را به عنوان غریزه خالص حیوانی بازنمایی می‌کند. تاروت جادوگر مدرن اثر لیزا استرل ستون‌ها و پرده انار را حفظ می‌کند اما لپ‌تاپی گشوده و پوشیده از برچسب‌های علوم خفیه به دست او می‌دهد، سپس او را در حال نگاه کردن به جایی دور از صفحه نمایش نشان می‌دهد.

تاروت شهر نیویورک. کتابدار به خوانش استرل نزدیک‌تر است تا ویت. هر دو، کهن‌الگو را در درون عصر اطلاعات قرار می‌دهند و هر دو تاکید دارند که او همچنان دور از صفحه نمایش را می‌نگرد، اما این دسته کارت به‌جای دستگاه، نهاد را به او می‌دهد. ستون‌ها به «صبر» و «استقامت» تبدیل می‌شوند، پرده به پرتوهای خورشیدی الگوبرداری‌شده از سقف سالن مطالعه اصلی رز تغییر می‌یابد، طومار تورات به کتابی گشوده روی میزی عمومی بدل می‌گردد، و استخر ناخودآگاه جمعی به مخازن مجموعه‌های مهروموم‌شده در زیر سطح خیابان تبدیل می‌شود. شبِ Wild Unknown نیز در اینجا حضور دارد که به شهر در ساعت سه بامداد ترجمه شده است. آنچه این دسته کارت به هر نسخه پیش از خود می‌افزاید، خدمت‌رسانی است: این کاهنه بزرگ ساعات کاری دارد و هر کسی می‌تواند جلو بیاید و پرسش کند.

در ترکیب و زمینه

کتابدار پرده‌ای از رازپوشی بر کارت‌های مجاور خود می‌افکنده و خواستار خوانش شهودی آن‌هاست. در کنار جام‌ها، عمق عاطفی افزایش می‌یابد؛ در کنار شمشیرها، موضوع به اسرارِ نگه‌داشته‌شده در ذهن محدود می‌شود.

جفت‌شدن تعیین‌کننده او در این دسته کارت با دست‌فروش در شماره I است. او خیابان است و کتابدار مخازن کتاب؛ عمل بیرونی در برابر آگاهی درونی، معامله کلامی در برابر سکوتِ محافظت‌شده. آن‌ها با هم هماهنگیِ عمل و دانش را نشان می‌دهند: قدرت حرکتِ پیوندخورده با حسِ زمان مناسب. فال‌گیری که با هر دو کار می‌کند، از کتابدار برای تصمیم‌گیری درباره اینکه چه چیزی ارزش دنبال کردن دارد استفاده می‌کند و از دست‌فروش برای یافتن چگونگی انجام آن. در برابر امپراتریس در شماره III، او عارفِ در کنار مادر است؛ باروری معنوی و تمرکز درونی به‌جای آفرینش جسمانی و پرورش بیرونی. در برابر هیروفانت در شماره V، او مکاشفه شخصی در کنار جزم‌اندیشی تثبیت‌شده است؛ پیشگوی غیررسمی در برابر آموزگار رسمی او.

سایر جفت‌های او موضوع را دقیق‌تر می‌سازند. با تازه‌وارد، او جهشِ ایمانی هدایت‌شده با آگاهی درونی است؛ مسیری که دیگران نمی‌توانند دنبال کنند اما از نظر شهودی درست است. با شیطان، او درباره اسرار مسموم یا دست‌کاری‌های دور از چشم هشدار می‌دهد. با ماه، پرده به توهم یا پارانویا ضخیم می‌شود و شهود یا اوج می‌گیرد یا به خطا می‌رود.

موقعیت قرارگیری اهمیت دارد. به عنوان توصیه، او می‌گوید بایستید، تحقیق کنید و بگذارید سکوت آنچه را جمع در خود غرق کرده بود به شما بازگرداند. به عنوان مانع، او همان پرونده‌ای است که هرگز باز نکردید و همان غریزه‌ای است که خود را از آن منصرف ساختید. به عنوان نتیجه، او درک را به‌جای حل و فصل وعده می‌دهد که در این دسته کارت معمولاً کاربردی‌تر از این دو است.