Watermelon Tourmaline

Kung ano nga ba ito

Elbaite, ang tourmaline na may lithium, trigonal, tigas na 7 hanggang 7.5, at walang malinaw na cleavage.

Tumatanggap ang istraktura ng tourmaline ng iba't ibang elemento, at maaari itong magbago ng kemistri habang lumalaki ang kristal. Kapag nagbago ang komposisyon ng fluid, nag-iiwan ito ng marka sa kristal: ang mga bahaging mayaman sa manganese ay nagiging pink, at ang may iron o chromium ay nagiging luntian. Matalim ang hangganan ng dalawang kulay dahil biglaan ang naging pagbabago.

Ang watermelon tourmaline partikular ay may pink na gitna na napapalibutan ng luntiang panlabas na layer. Kadalasan ay may manipis na walang kulay o puting bahagi sa gitna ng dalawa. Makikita ang tatlong kulay na ito kapag hiniwa ang kristal.

Pareho rin ang proseso ng pagkabuo ng mga bicolour at tricolour na tourmaline, kung saan nagbabago ang kulay sa haba nito sa halip na mula gitna palabas.

Ang mga kristal ng tourmaline ay may mga guhit (striated) pahaba at may hugis tatsulok na bilugan kapag hiniwa.

Kung saan ito nagmula

Nagmumula sa Brazil ang klasikal na materyal, lalo na sa Minas Gerais. May malalaki ring minahan sa Afghanistan, Nigeria, Madagascar, at Mozambique.

May magagandang elbaite sa Maine at California sa United States. Partikular ang kasaysayan ng mga minahan sa Himalaya at Tourmaline Queen sa California: dinadala dati ang marami nilang pink tourmaline sa Tsina dahil paborito ito ni Dowager Empress Cixi. Nang bumagsak ang dinastiyang Qing noong 1911, bumagsak din ang kalakalan nito.

Ang Paraiba tourmaline, na kinukulayan ng copper at natagpuan sa Brazil noong 1989, ay kabilang sa mga pinakamahal na hiyas sa mundo base sa timbang. Ibang materyal ito kumpara sa watermelon tourmaline kahit na pareho sila ng uri.

Hindi mura ang magagandang hiwa ng watermelon na may malinis na hangganan ng kulay.

Ano ang sinabi ng mga tradisyon

Wala gaanong sinaunang tradisyon ang tourmaline sa Europa, dahil hindi pa ito kinikilala bilang sariling uri hanggang noong ikalabing-walong siglo. Mas bago pa rito ang watermelon tourmaline bilang pangalan ng materyal.

Nanggaling ang pangalan ng mineral sa salitang Sinhalese na turmali, na ang ibig sabihin ay mga batong halo-halo ang kulay. Tamang-tama ang paglalarawang ito para sa materyal na ito.

Nakatuon ang interes ng mga Dutch at ng mga Europeo noong ikalabing-walong siglo sa mga katangiang elektrikal ng bato, sa halip na sa simbolismo nito.

Sa modernong panahon, itinuturing ang watermelon tourmaline bilang bato ng emosyonal na integrasyon at pagkakasundo ng mga magkasalungat, dahil sa dalawang kulay nito na magkasama sa isang kristal. Bago lang ang interpretasyong ito at nakabatay talaga sa itsura nito.

Ito ang isa sa mas magandang modernong pakahulugan dahil may tunay na naitala ang itsura nito: isang pagbabago sa kondisyon na napreserba sa iisang bagay.

Paano ito ginagamit

Praktikal ang kahulugan nitong pagkakasundo, at mas nagiging mabisa pa ito dahil sa katotohanan sa likod nito. Hindi ito dalawang bato na pinagdikit; iisang kristal ito na nagbago pero napanatili ang parehong estado.

Angkop ito sa mga tanong tungkol sa pagpapatuloy sa kabila ng pagbabago, tungkol sa pagiging iisang tao bago at pagkatapos ng isang pangyayari, at kung ang dalawang tila magkasalungat na bagay sa buhay ay bahagi lang pala ng iisang proseso.

Pinakamagandang tingnan ang mga hiniwang piraso at ito rin ang karaniwang porma nito. Bihirang makita nang malinaw ang mga magkakaibang kulay sa mga na-tumble na bato.

Para sa pagsusuot, matigas ang tourmaline sa 7.5 ngunit madalas mabasag ang mga kristal na may iba't ibang kulay sa mismong hangganan ng mga ito. Kaya kahit matigas, marupok ang mga hiniwang piraso nito. Tratuhin ito bilang isang ispesimen sa halip na alahas.

Iwasan ang ultrasonic at steam cleaning dahil karaniwan ang mga bitak sa loob ng bato.

Pagbili nang tapat

Sapat ang halaga ng watermelon tourmaline para pekein.

May mga doublets, kung saan pinagdidikit ang pink at luntiang bato. Makikita ito sa pamamagitan ng pagtingin sa pinagdikitang bahagi gamit ang magnification, kung saan makikita ang patag na linya na may mga na-trap na bula.

Mayroon ding mga imitasyong resin at salamin. Sa mga kinulayan o na-print na piraso, makikita na nasa ibabaw lang ang kulay at hindi tumatagos sa loob ng bato.

Sa tunay na hiniwang piraso, ang hangganan ng kulay ay nakasunod sa panloob na geometry ng kristal. Kadalasan ay may hugis tatsulok na bilugan ito na katulad ng mismong kristal, at hindi ito perpektong bilog kundi medyo hindi pantay.

Ibang problema naman ang pandaraya sa Paraiba, dahil sa napakalaking pagkakaiba sa presyo. Kailangan pa ng laboratory testing para kumpirmahin kung may copper content ito.

Ginagamit ang init at radiation sa mga may kulay na tourmaline, at dapat ipinapaalam ang mga prosesong ito.