Azurite

Kung ano talaga ito

Pangunahing copper carbonate, Cu3(CO3)2(OH)2, monoclinic, may tigas na 3.5 hanggang 4, na may magandang cleavage.

Nagmumula ang madilim na asul nito sa tanso sa isang partikular na pagkakaayos. Ang parehong tanso sa ibang kaayusan ng carbonate ay ang berde ng malachite. Ang pagiging magkalapit na ito ang dahilan kung bakit nagiging malachite ang azurite sa paglipas ng panahon kapag may halumigmig. Ang pagbabagong ito ay tinatawag na pseudomorphism kung napananatili ng malachite ang hugis-kristal ng azurite.

Maaaring matutulis at maayos ang pagkabuo ng mga kristal ng azurite. Pinahahalagahan ang mga specimen mula sa Morocco at Arizona. Karaniwan din ang mga malalaki at botryoidal na materyal, na kadalasang tumutubong kasama ng malachite sa pinaghalong bato na tinatawag na azurmalachite.

Dahil isa itong carbonate, natutunaw ito sa acid. Dahil isa itong mineral na tanso, nakakalason ito kapag naging alikabok o nasa tubig.

Sensitibo rin ito sa liwanag. Kinukupas at binabago ng matagal na pagkakalantad ang mga specimen.

Kung saan ito nagmumula

Ang Touissit at Kerrouchen ng Morocco ay naglalabas ng magagandang kristal, habang ang Bisbee sa Arizona ay gumawa ng klasikong materyal mula sa Amerika. Ang Democratic Republic of the Congo, Namibia, Australia, Mexico, at France ay nagbibigay ng mga specimen.

Nabubuo ang azurite sa oxidised zone sa ibabaw ng mga deposito ng tanso. Ito ang parehong lugar para sa malachite, at halos palaging magkasama ang dalawa.

Sa kasaysayan, minina ito sa France sa Chessy na malapit sa Lyon, na nagbigay sa lumang pangalan nitong chessylite, at sa Germany at Hungary para sa paggawa ng pigment.

Malawakang ginamit ito ng mga pintor sa Europa mula sa medieval hanggang sa ikalabing-walong siglo. Pagkatapos nito, pinalitan ito ng synthetic na Prussian blue at kalaunan ng synthetic na ultramarine.

Kung ano ang sinabi ng mga tradisyon

Ang kasaysayan nito bilang pigment ang pinakabuod ng kwento ng azurite. Ito ang karaniwang asul sa pagpinta sa Europa sa loob ng maraming siglo, na mas mura at mas madaling makuha kaysa sa ultramarine. Makikita ito sa manuscript illumination, panel painting, at wall painting sa buong kontinente.

Alam at inirereklamo ang kawalang-tatag nito. Tinutukoy ng mga kontrata at kasunduan ang pagkakaiba ng azurite at ng mas mahal na ultramarine base sa pagiging permanente nito. Karaniwang nakakatagpo ng nagbagong azurite ang mga conservator ngayon sa mga gawa mula sa panahong iyon.

Bukod sa pagiging pigment, mas kaunti ang tradisyonal na kaalaman sa azurite kaysa sa karamihan ng mga bato rito. Pangunahing dahilan nito ay dahil malambot ito, hindi matatag, at bihirang gawing alahas.

May naitalang paggamit nito sa China at Egypt, ngunit karaniwang bilang pigment at hindi materyal para sa anting-anting.

Itinuturing ito ng makabagong kasanayan sa kristal bilang bato ng kalinawan at talas ng isip. Kadalasan itong ipinapares sa malachite. Ang pagpapakahulugang ito ay nagsimula noong ikadalawampung siglo.

Kung paano ito ginagamit

Ito ay isang mineral na specimen, hindi isang batong ginagamit. Sa tigas na 3.5, cleavable, sensitibo sa liwanag, natutunaw sa acid, at nagtataglay ng tanso, nalalapat dito ang lahat ng kategorya ng karupukan.

Itago ito sa isang lalagyan na malayo sa direktang liwanag. Alisan ito ng alikabok gamit ang malambot na brush, at huwag itong hugasan.

Ang kawili-wiling pag-isipan dito ay ang kawalang-tatag nito. Ang azurite ay isang mineral na malinaw na patungo sa pagiging ibang bagay. May iilang bagay na mas angkop para sa pagninilay tungkol sa pagbabagong hindi mapipigilan.

Ang mga pirasong pinagsamang azurite at malachite ang praktikal na paraan upang magkaroon nito. Mas matibay ang mga ito kaysa sa mga kristal at ipinapakita nito ang magkabilang yugto ng iisang tanso nang sabay.

Kung gusto mo ng matibay na madilim na asul, lapis o sodalite ang sagot.

Tapat na pagbili nito

Hindi karaniwang pinepeke ang azurite dahil may mataas na halaga ang magagandang specimen sa mga kolektor. Bihira rin itong makita ng mga baguhan.

Ang pinakakaraniwang isyu ay ang pagpapatatag: maraming specimen ang pinapatibay gamit ang resin o lacquer upang hindi madurog. Ito ay pamantayan at dapat ipagbigay-alam.

Lumilitaw ang kinulayang howlite at kinulayang magnesite sa madilim na asul na kulay sa murang halaga.

Ang azurmalachite na pinaghalong materyal ay totoo at madalas na ibinebenta bilang azurite. Naglalaman ito ng mas kaunting azurite kaysa sa ipinapahiwatig ng pangalan nito.

Mag-ingat sa mga specimen na nagsimula nang magbago. Ang mga berdeng bahagi sa isang asul na specimen ay nagpapakita na patuloy ang pagiging malachite nito.

Bula ang resulta ng acid test sa azurite at malachite dahil pareho silang carbonate.