Kenaz

Ang hugis

Isang anggulo, bukas sa isang tabi. Dalawang guhit na nagtatagpo sa isang punto at wala nang iba. Ito ang nag-iisang runa sa Elder Futhark na walang patayong stave, na ginagawa itong pinakapayak na anyo pagkatapos ng Isa at isa sa pinakamabilis ukitin.

Sa Younger Futhark ay nagkaroon ito ng buong stave at naging ᚴ, dahil ang isang payak na anggulo ay napakadaling mapagkamalang pinsala. Ang Anglo-Saxon na ᚳ ay napunta sa kabilang direksyon, pinanatili ang bukas na anyo at nagdagdag ng stave sa kaliwa.

Dalawang pangalan na hindi nagkakasundo

Ang runang ito ay may pinakamalawak na agwat sa pagitan ng muling binuo at tanyag na pangalan sa lahat ng titik sa hanay, at nararapat na maging tiyak tungkol dito.

Ang rekonstruksyong Proto-Germanic ay kaunan, isang ulser o pigsa. Parehong direktang sinusuportahan ito ng mga tulang runa ng Scandinavian: ang Norwegian na kaun at Icelandic na kaun ay parehong nangangahulugang sugat, at parehong malagim ang mga saknong tungkol dito. Ang Lumang Norse na kaun ay isang pangkaraniwang salita.

Tinatawag ng tulang Lumang Ingles ang runa na cen, isang sulo, partikular na isang patpat ng pino na sinusunog para sa liwanag sa loob ng bahay. Ang saknong nito ay mainit at pantahanan: maputla at maliwanag, nagniningas kung saan nagpapahinga ang mga maharlika.

Ang pangalang Kenaz, na ginagamit ng halos lahat ng modernong aklat, ay binuo mula sa Ingles na cen. Ito ay isang rekonstruksyon ng sangay na Ingles, hindi ng orihinal. Batay sa ebidensya ng kontinente at Scandinavia, ang pangalan ng runa ay sugat.

Kaya kapag ang isang aklat ng runa ay binibigyang-kahulugan ang titik na ito bilang pagliliwanag at malikhaing apoy, sinusunod nito ang isa sa tatlong medieval na pinagmulan at isinasantabi ang dalawa. Ito ay isang pagpiling editoryal na maaaring ipagtanggol. Dapat lamang itong ipahayag, dahil ang pagkakaiba ng sulo at ulser ay hindi isang maliit na detalye.

Kung ano talaga ang sinasabi ng mga tulang Scandinavian

Pareho silang tungkol sa mga batang namamatay.

Tinatawag ng saknong ng Norwegian ang ulser bilang sumpa ng mga bata, at idinagdag na ang kamalasan ay nagpapaputla sa isang bangkay. Nagbibigay ang Icelandic ng tatlong kenning: ang pasakit ng mga bata, isang labanan, at ang bahay ng nabubulok na laman.

Sa isang mundong walang antibiotics, ang isang nahawang sugat sa isang bata ay madalas isang hatol ng kamatayan. Ang mga saknong na ito ay hindi mga metapora tungkol sa mga espirituwal na pagsubok. Inilalarawan nila ang pinakakaraniwang anyo ng pagdadalamhati.

Ang paghawak niyan kasabay ng Ingles na sulo ay hindi komportable, kaya karamihan sa mga modernong pagtrato ay hindi sumusubok. Mayroong isang ugnayan sa kanila: pareho silang nagniningas, at pareho nilang tinutupok ang bagay na kanilang sinusunog. Ang patpat ng pino ay nagbibigay ng liwanag sa pamamagitan ng pagsira sa sarili nito.

Sa mga inskripsyon

Bilang titik na k ito ay lumilitaw sa buong corpus sa mga pangalan at karaniwang bokabularyo. Sa Elder Futhark ito ay isang direktang /k/; ang kalabuan kung saan ang isang runa ay sumasakop sa parehong k at g ay kabilang sa mas huling Younger Futhark, hindi dito.

Walang pinatunayang mahiwagang paggamit ng runang ito nang mag-isa. Ang mga pag-uugnay sa pandayan at kasanayan sa modernong kasanayan ay nagmula sa pagbasa ng sulo kasama ang paggalang ng mga Germanic sa mga panday, hindi mula sa anumang inskripsyon.

Sa pagbasa, patayo

Karamihan sa mga modernong mambabasa ay gumagamit ng sulo. Patayo, ang Kenaz ay kontroladong apoy: kaalaman na nagliliwanag sa isang partikular na lugar, husay, ang kakayahang gumawa ng isang bagay. Ito ang runa ng taong marunong, kaysa sa taong may nalalaman lamang tungkol sa isang bagay.

Ang sulo ay pantahanan sa sarili nitong tula. Ito ay nagniningas sa loob ng bahay, kung saan nagpapahinga ang mga tao. Binibigyan nito ang runa ng mas makitid na kahulugan kaysa sa iminumungkahi ng salitang "pagliliwanag": ito ay isang liwanag para sa isang silid, hindi para sa mundo. Sa isang paglatag madalas nitong tinatandaan ang malinaw na bagay na maaari mong makita kaysa sa malaking tanong na hindi mo makita.

At ito ay natutupok habang ito ay gumagana. Ang patayong Kenaz ay paborable at may hangganan. Anuman ang liwanagan nito, ginagasta nito ang sarili habang ginagawa ito.

Sa pagbasa, baligtad

Bumabaligtad ang Kenaz, at dito bumabalik ang pagbasa ng Scandinavian.

Kapag pabaligtad, namamatay ang sulo: nawalang kalinawan, nabibigong husay, isang proyekto na nawalan ng liwanag. Iyon ang banayad na bersyon. Ang mas mahirap na pagbasa ay binabasa bilang impeksyon, isang bagay na nagnanana na hindi nakikita, isang sugat na hindi nalinis. Sa pagsasanay ay nagtutugma iyon sa mga sitwasyon kung saan ang isang problema ay naiwan nang matagal na panahon upang maging mismong problema.

Ang burnout ay nasa pagitan ng dalawa at malamang ang pinakakaraniwang modernong pagbasa: nilamon ng apoy ang bagay na nagtataglay nito. Hindi ito isang sinaunang kahulugan, ngunit ito ay isang makatwirang pagpapalawak ng isang runa na ang buong paksa ay isang bagay na nagniningas.

Mga modernong esoterikong patong

Ang pino, ang elemento ng apoy at ang mga katangian ng diyos ay nagmula sa muling pagkabuhay noong ikadalawampung siglo, pangunahin kina Thorsson at Aswynn. Ang pino ay may ugnayan pabalik sa Lumang Ingles na cen bilang isang patpat ng pino.

Ang pagpili sa sulo kaysa sa ulser ay isang modernong patong, at ang pinakamahalaga sa pahinang ito. Hinuhubog nito ang bawat sikat na pagpapaliwanag ng runa.

Ang hanay ng Armanen ni Guido von List ay mayroong Ka sa halos parehong posisyon na may inimbentong kahulugan, na dinala sa simbolismo ng Völkisch at Nazi. Tulad ng sa natitirang bahagi ng sistemang iyon, wala itong batayan sa talaang epigrapiko.

Kasama ng ibang mga runa

Ang Kenaz na kasama ng Ansuz (ᚨ) ay ang pamantayang pares para sa pagtuturo at pag-aaral: ang salita at ang liwanag.

Ang Kenaz na kasama ng Isa (ᛁ) ay isa sa mga direktang magkasalungat na pares sa hanay, apoy laban sa yelo. Hindi nagkakasundo ang mga mambabasa kung natutunaw ang harang o nasasayang ang pagsisikap, at ang posisyon sa paglatag ang karaniwang nagpapasya rito.

Ang Kenaz na kasama ng Sowilo (ᛊ) ay tumataas mula sa isang sulong hawak sa kamay patungo sa araw. Karaniwan itong nangangahulugang ang pribadong kalinawan ay magiging pampubliko na.

Ang Kenaz na kasama ng Naudhiz (ᚾ) ay ang pangkinis ng apoy: pag-ikiskis na lumilikha ng apoy, pangangailangan na pumipilit sa kasanayan. Ito ang pinakaproduktibo sa mga pagpapares ng limitasyon.

Ang Kenaz na kasama ng Uruz (ᚢ) o Berkano (ᛒ) ay nakasandal sa katawan, at ito kung saan madalas na iginigiit muli ng ulser ang sarili.