🌟 Таро
Голема аркана
22-те адут карти, нумерирани од 0 до 21. Архетипскиот 'рбет на декот — секоја од нив е главна животна тема, од почетоците до завршувањето.
- карти
- 22
Разгледајте ги картите
Голема аркана во секој дек
Истите 22 адути, реинтерпретирани во секој шпил од нашата библиотека. Отворете ги Големите аркани во шпилот што сакате да го читате.
Голема аркана: 22-те адути во срцето на Таротот
Големата аркана се 22-те адут карти поради кои Таротот има углед на нешто повеќе од игра со карти. Нумерирани од 0 до 21, од Будалата до Светот, тие ги носат најголемите теми на декот: силите и пресвртните точки што го обликуваат животот, а не едно попладне. Еве што се тие, од каде потекнуваат и како шест века играчи на карти, окултисти и аналитичари научиле да ги читаат.
Дефиниција и улога во декот
Целосниот таро дек има 78 карти во две нерамни половини. Помалата по број, но поголемата по тежина, е Големата аркана: 22 карти нумерирани од 0 до 21, кои започнуваат со Будалата и завршуваат со Светот. Другите 56 карти, Малата аркана, се подредени во четири бои и наликуваат на обичен шпил карти за играње. Малата аркана ја обработува текстурата на секојдневниот живот, неговата работа, пари, чувства и конфликти. Големата аркана се занимава со нешто пошироко: со архетипските сили и структурните пресврти што лежат под цела една ситуација.
Разликата во опсегот е причината зошто зборот голема не е само ознака. Во повеќето традиции на читање адутот носи поголема тежина од картата од некоја боја. Кога неколку карти од Големата аркана ќе се појават во еден распоред, читачите тоа го сфаќаат како знак дека прашањето допира до нешто поголемо од рутината, до работа на судбината или на карактерот или до вистинска раскрсница, а не до минлива ситница. Читање преполно со адути се толкува како читање за сили што во голема мера се надвор од секојдневната контрола на прашувачот.
Историско потекло и развој
Големата аркана започнала како игра. На дворовите во северна Италија, помеѓу околу 1440 и 1450 година, во Милано, Ферара, Фиренца и Болоња, изработувачите на карти му додале на постојниот шпил од четири бои пета боја од илустрирани trionfi, односно тријумфи. Овие адути ги надмоќувале боите во игра со земање трикови. Најстарите зачувани примероци, рачно сликаните декови Висконти-Сфорца, биле луксузни предмети украсени со златен лист за владетелите на Милано, а сѐ упатува на тоа дека се користеле за игра, а не за пророштво. Нивната слика директно потекнувала од светот што го познавале играчите: од градските тријумфални поворки, од христијанските доблести и од политиката на тоа време, како царскиот орел што стои на раните верзии на Царот.
Печатењето го смени декот. Кога играта се проширила во Франција и Швајцарија, производството со дрворез ја заменило рачната изработка и уметноста ја свело на смел стил во основни бои, кој се втемелил во Тарот од Марсеј. Марсејскиот дек ги утврдил бројот, редоследот и иконографијата на 22-те адути и станал основа за сѐ што дошло по него.
Превртот од игра во оракул дошол доцна, во Франција од 1780-тите. Во 1781 година масонот и научник Антоан Кур де Жебелен тврдел дека картите се преживеан фрагмент од древната египетска мудрост, изгубена Книга на Тот. Теоријата била погрешна, но стигнала во време на европска помама по египетската антика и се одржала. Две години подоцна Жан-Батист Алије, пишувајќи под името Етеила, го објавил првиот практичен прирачник за читање на картите, определувајќи значење за секоја од нив и популаризирајќи ја практиката. Во средината на 1800-тите Елифас Леви ги поврзал адутите со еврејската азбука и со Кабалата, а Херметичкиот ред на Златната зора, основан во Лондон во 1888 година, го развил тој наговест во цел систем на кореспонденции. Од Златната зора потекнуваат двата дека што ја определуваат модерната практика: Rider-Waite-Smith декот од 1909 година и Тот декот на Алистер Кроули, насликан од Лејди Фрида Харис помеѓу 1938 и 1942 година.
Патувањето на Будалата
Читани по ред, 22-те адути раскажуваат една непрекината приказна. Авторката Иден Греј ѝ го дала популарното име во 1970-тите: Патувањето на Будалата. Будалата, со број 0, е неоформеното јас, љубопитно и неиспробано, кое зачекорува од работ на карпа во искуството. 21-те карти што следуваат го следат она што се случува потоа и се делат на три чина.
Првиот чин е иницијација. Картите од I до VII, од Магионичарот до Кочијата, ја градат личноста и нејзиното упориште во светот: волјата за дејствување, внатрешниот глас на Високата Свештеничка, мајчинската и таткинската фигура на Царицата и Царот, поуката на Хиерофантот, првиот вистински избор кај Љубовниците и раното мајсторство кај Кочијата.
Вториот чин е искушение. Картите од VIII до XIV, од Силата до Умереноста, се свртуваат навнатре откако надворешниот успех се покажува како тенок. Патувањето поминува низ морално пресметување, повлекувањето на Осаменикот, Тркалото што се врти, егото што умира со Смртта и тешко извојуваната рамнотежа кај Умереноста.
Третиот чин е надминување. Картите од XV до XXI, од Ѓаволот до Светот, се соочуваат со најголемите сили од сите: ропството кај Ѓаволот, ненадејниот колапс кај Кулата, потоа обновата преку Ѕвездата, Месечината и Сонцето, што завршува со целовитоста на Светот. Џозеф Кембел ја препознал истата триделна форма во светската митологија и ја нарекол Патување на херојот.
Филозофски и архетипски темели
Адутите носеле потежок филозофски товар отколку што му требал на една игра, а подоцнежните читатели најдоа готови рамки што ги чекале. Најстарата е неоплатонистичката и херметичката слика на скалило на битието, постепено искачување од материјалниот свет кон божественото. Низа од 21 нумерирана слика што се искачува кон Светот лесно се чита како тоа искачување, што е дел од причината зошто окултистите од осумнаесеттиот и деветнаесеттиот век толку брзо го сфатија декот како скриена космологија. Херметизмот им ја даде водечката фраза „како горе, така и долу“, според која секоја карта го одразува едно ниво на реалноста, од ѕвездите до јасот.
Во дваесеттиот век Карл Јунг ја преточи истата интуиција во психологија. Тој ги читаше адутите како архетипови, повторливи фигури на колективното несвесно што се појавуваат во митовите и сонувањата на секоја култура. Царицата е Големата мајка, а Ѓаволот е Сенката. За Јунг вредноста на ваквите слики била индивидуацијата, долгата работа на соединување на свесните и несвесните делови од психата во едно јас. Тоа читање овозможи Големата аркана да се сфаќа сериозно без никакво тврдење за магија. Картите функционираа затоа што човечкиот ум веќе мисли во архетипови, а декот едноставно распоредува 22 од нив на масата.
Психолошко читање
Надоврзувајќи се на Јунг, аналитичарката Сали Николс го изложи најцелосното психолошко читање на адутите во својата книга од 1980 година Jung and Tarot: An Archetypal Journey. Николс ги третираше 22-те карти како карта на индивидуацијата, а Патувањето на Будалата како нејзин пат. Притоа картите дејствуваат како носители на проекции: психата ги фрла сопствените содржини врз нивните отворени, одѕивни слики, а токму тоа прави читањето да се чувствува лично.
Читана на овој начин, Големата аркана станува збир на фази на внатрешен развој, а не прогнози. Ѓаволот го именува комплексот што тивко ја презел контролата, навиката или самозалажувањето што човекот не сака директно да го погледне. Кулата е кризата што следува, уривањето на нешто изградено врз лажна основа, а нејзината молња се чита како увид, а не како казна. Современата терапевтска практика го користи декот токму во тој дух. Советникот може да распореди карти не за да предвиди нешто, туку за да му даде на клиентот живописна надворешна слика околу која ќе зборува, начин да го именува чувството и да го држи на работно растојание. Вредноста е кај човекот што чита, а не кај картата.
Структурни кореспонденции
Под сликите Големата аркана носи густа мрежа кореспонденции, во најголем дел утврдени од Златната зора кон крајот на 1800-тите. Се преклопуваат четири системи.
Нумерологија. Адутите одат од 0 до 21, а броевите се читаат како прогресија: 0 е отворениот потенцијал на Будалата, ниските броеви го градат јасот, броевите од 10 до 19 ги означуваат средбите што го испитуваат, а 21 е исполнувањето на Светот. Некои читачи двоцифрените адути ги сведуваат на основна цифра за да ги поврзат, спарувајќи го Тркалото на Среќата (X, десет) со Магионичарот (I) преку заедничката 1.
Астрологија. Според Сефер Јецира, Книгата на создавањето, еврејската азбука се дели на три „мајчини“ букви за елементите, седум „двојни“ букви за класичните планети и дванаесет „едноставни“ букви за знаците на зодијакот. Златната зора ги пресликала 22-те адути директно врз таа шема. Десет карти ги добија елементите и планетите, меѓу нив Будалата за Воздухот, Магионичарот за Меркур, Високата Свештеничка за Месечината и Сонцето за Сонцето. Преостанатите дванаесет го добија зодијакот по календарски редослед почнувајќи од Овен: Царот за Овен, Хиерофантот за Бик, Љубовниците за Близнаци, па надолу околу тркалото сѐ до Месечината за Риби.
Елемент и Кабала. Трите мајчини букви им даваат на три адути елементарно јадро: Будалата на Воздухот, Обесениот Човек на Водата, Судот на Огнот. Пошироко, целиот збир од 22 бил поставен по 22-те патеки што ги поврзуваат десетте сефири на кабалистичкото Дрво на животот, претворајќи го декот во дијаграм на тоа како божествената енергија се спушта во светот. Земени заедно, овие пресликувања овозможуваат еден адут да се чита истовремено како број, планета или знак, елемент и патека. Токму во тоа наслојување лежи вистинската длабочина на Големата аркана.
Варијации низ традициите
22-те адути се постојани по број, но не и во секој детаљ, а разликите меѓу системите го менуваат начинот на кој се чита една карта.
Најпознатата е замената на Силата и Правдата. Во Марсејскиот дек Правдата е VIII, а Силата е XI. За да ги усогласи адутите со зодијакот, така што Лавот (Силата) во низата доаѓа пред Вагата (Правдата), Вејт во Rider-Waite-Smith декот ја премести Силата на VIII, а Правдата на XI. Повеќето модерни декови го следат, но марсејските декови го задржуваат постариот редослед, па ист број може да упатува на различна карта зависно од традицијата што е пред вас.
Тот декот на Кроули се разликува повеќе отколку што сугерира неговата нумерација. Тој го задржа традиционалниот марсејски распоред на Силата и Правдата, но преименува низа карти за да одговараат на неговиот систем, Телема: Магионичарот станал Маг, Силата станала Страст, Правдата станала Приспособување, Умереноста станала Уметност, а Судот станал Еон. Тој исто така ги замени еврејските букви и зодијачките врски на Царот и Ѕвездата, следејќи еден стих од неговата Книга на законот, за да му даде на зодијачкото пресликување симетрија што ја нарече „двојна јамка“.
Преименувањето оттогаш стана вообичаено. Многу современи декови ги преиначуваат постарите наслови, претворајќи го Хиерофантот во Учител или Првосвештеник, или ублажувајќи ја Смртта во понежна слика на премин, а некои преформулираат или преуредуваат карти за да одговараат на одредена тема. Основните 22 архетипови остануваат стабилни. Она како секој дек ги нарекува и каде ги нумерира е местото каде што традициите се разделуваат.
Големата аркана во практиката денес
На масата Големата аркана и понатаму носи дополнителна тежина. Адутот во распоред се чита како посилен, понагласен сигнал од картата од боја, а распоред густ од адути се сфаќа како знак дека прашањето е длабоко и во голема мера лежи надвор од секојдневната контрола на прашувачот. Некои читачи тоа го користат намерно, издвојувајќи ги 22-те адути како дек само со Големата аркана за прашања за насока и смисла, каде што ситните детали на боите само би пречеле.
Обратните позиции остануваат отворен спор. Многу читачи му даваат на картата посебно значење кога ќе падне наопаку, било како блокада, ослабување или свртување навнатре на нејзиното вообичаено значење. Други воопшто не читаат обратни карти, со образложение дека секоја карта веќе ја содржи сопствената сенка и дека соседните карти, а не ориентацијата, треба да го нијансираат значењето. Ниту една страна не победила, па повеќето читачи избираат правило и се држат до него.
Поголемата промена е во тонот. Онлајн заедниците силно се спротивставија на фатализмот и ги преименуваа најстрашните карти на декот во носители на раст. „Моментот на Кулата“ сега се претставува како неопходен преврат што го чисти она што веќе било нестабилно, а Смртта речиси секаде се чита како трансформација, а не како буквален губиток. Шест века подоцна 22-те адути делуваат помалку како оракул на утврдени исходи, а повеќе како заеднички јазик за размислување за промената, што е блиску до начинот на кој психолозите, ако не и гатачите, отсекогаш се надевале дека ќе се користат.
Често поставувани прашања
Колку карти има во Големата аркана?
Големата аркана има 22 карти, нумерирани од 0 до 21, од Будалата до Светот. Тие го чинат делот со адути во таро дек од 78 карти; другите 56 карти се Малата аркана, поделени во четирите бои.
Што претставува Големата аркана?
Таа ги претставува големите, архетипски теми на еден живот, а не неговите секојдневни детали: пресвртни точки, внатрешни сили и фази на раст. Во читањето картата од Големата аркана обично се третира како посилен, поопределувачки сигнал од картата од боја на Малата аркана.
Што значи кога читањето е претежно од Големата аркана?
Распоред преполн со адути се чита како знак дека прашањето е длабоко и допира до сили во голема мера надвор од секојдневната контрола на прашувачот, вистинска раскрсница, а не минлива работа. Распоред претежно од Малата аркана упатува на секојдневни ситуации на кои може да се влијае.
Зошто Будалата е со број 0?
Будалата стои надвор од нумерираната низа како 0, отворениот, неоформен потенцијал од кој расте остатокот од патувањето. Во Патувањето на Будалата таа е патникот што минува низ сите 21 нумерирани карти, затоа може да се постави на почетокот на низата или, во некои постари системи, близу до крајот.
Зошто Силата и Правдата имаат различни броеви во различни декови?
Во постариот Тарот од Марсеј Правдата е VIII, а Силата е XI. Артур Едвард Вејт ги замени во Rider-Waite-Smith декот од 1909 година, преместувајќи ја Силата на VIII, а Правдата на XI за адутите да се усогласат со зодијакот, со Лав пред Вага. Повеќето модерни декови го следат Вејт, додека марсејските и Тот декови го задржуваат постариот редослед.
Дали треба да ги читам обратните позиции на Големата аркана?
Тоа е прашање на преференција. Некои читачи му даваат на картата посебно значење кога ќе падне наопаку, како блокада или свртување навнатре на нејзиното вообичаено значење; други воопшто не читаат обратни карти, сметајќи дека секоја карта веќе ја содржи сопствената сенка и дека околните карти треба да го нијансираат значењето. Изберете еден пристап и држете се до него.
Истражи го Таротот
- Голема аркана
- Мала аркана
- Стапови
- Пехари
- Мечеви
- Пентакли
Најнови Објави
Откријте ја древната мудрост на таро картичките и отклучете ги мистериите на вашето духовно патување. Нашиот блог е вашата порта кон разбирање на богатата симболика, значењето и практичните апликации на читањето таро.