رون‌ها: دوشنبه، ۵ اکتبر

اهواز اسب و سوار است: دو طرف که یکپارچه حرکت می‌کنند، چون هر کدام به دیگری اعتماد دارد که سهم خود را نگه دارد. امروز به یک شراکت بستگی دارد، نه به خود شما. بررسی کنید که اعتماد دوسویه و به‌روز باشد، نه به ارث رسیده از قراری قدیمی‌تر. جایی که پابرجاست، راه را به‌آسانی می‌پیمایید. جایی که بی‌صدا از اعتبار افتاده، هیچ چیز حرکت نمی‌کند.

ثورس غول شعرهای نورس است: عذاب زنان، ساکن میان صخره‌ها، نیرویی خصمانه بیرون از آبادی که مذاکره نمی‌کند. فوثارک جوانتر غول را نگه داشت و خار را کنار گذاشت. امروز چیزی از بیرونِ قرارهای شما فشار می‌آورد و قرار نیست با استدلال کنار بیاید. به پیشوازش نروید. دروازه را نگه دارید، روال را نگه دارید و بگذارید خودش را به جای شما روی دیوار فرسوده کند.

Æsc درخت زبان‌گنجشک است، و بند انگلیسی کهن سراسر درباره جایگاه است: بسیار بلند، استوار بر پایه‌اش، و جای خود را به‌درستی نگه می‌دارد هرچند مردان بسیار به آن یورش می‌برند. همین واژه به معنای نیزه هم هست، و یورش‌آوران از همین‌جا می‌آیند. امروز به احتمال زیاد کار شما این است که تکان نخورید. چیزی که پیش‌تر درباره‌اش تصمیم گرفته‌اید از بیش از یک سو به چالش کشیده می‌شود، و بلندی‌ای که شما را در چشم می‌آورد بخشی از دلیل این چالش است. شعر هیچ وعده‌ای درباره پیروزی نمی‌دهد. می‌گوید زبان‌گنجشک جای خود را نگه می‌دارد، و این ادعایی درباره رفتار است، نه درباره نتیجه.

Ébad حرفی است که واژه KOI را بر سنگ کند: اینجا آرمیده است. این بخشِ ساده و کاربردی یک یادمان است، همان عبارتی که واقعیتی را به مکانی پیوند می‌زند، و تنها حرف افزوده‌ای است که کسی آن را ارزش زحمت کندن دانست. امروز چیزی از آنِ شما پیش‌تر به پایان رسیده و آنچه کم است، نشانه‌گذاری آن است. تاریخی بر آن بگذارید، آن را جایی بگویید که شنیده شود، و به کسی که هنوز گمان می‌کند موضوع باز است خبر دهید. کاتبان بعدها این حرف را ماهی آزاد خواندند، و این لایه زیباتر است، اما جایگاهش را با بی‌پرده گفتن یک چیز به دست آورد.