Η Μητριάρχης

Εικόνες και συμβολισμός

Στην Ταρώ της Νέας Υόρκης η Αυτοκράτειρα γίνεται η Μητριάρχης, και το καταπράσινο τοπίο της κλασικής κάρτας μετατρέπεται σε έναν κοινοτικό κήπο διεκδικημένο από ένα άδειο οικόπεδο. Η κάρτα έχει δημιουργηθεί στην ποπ αρτ γλώσσα της τράπουλας, με κορεσμένα χρωματικά μπλοκ και πεδία με ημιτονικές κουκκίδες, μεταφράζοντας κάθε στοιχείο του παραδοσιακού αρκάνου σε κάτι που οι πέντε δήμοι της πόλης περιέχουν πραγματικά.

Η Μητριάρχης κάθεται στο κέντρο πάνω σε μια πτυσσόμενη καρέκλα. Ενώ η Αυτοκράτειρα της τράπουλας Rider-Waite-Smith αναπαύεται πάνω σε κόκκινα βελούδινα μαξιλάρια, εκείνη επιλέγει την ταλαιπωρημένη μεταλλική καρέκλα που βρίσκει κανείς σε κάθε σκαλάκι σπιτιού, σε γιορτές της γειτονιάς και σε παιχνίδια ντόμινο σε όλη την πόλη. Πρόκειται για έναν θρόνο που μπορεί να μεταφερθεί και να στηθεί όπου χρειάζεται, κάνοντας την κυριαρχία της φορητή και κερδισμένη. Η στάση της είναι χαλαρή και ανοιχτή, μεταφέροντας το ίδιο μήνυμα με τα μαξιλάρια: νιώθει άνετα επειδή τα πάντα γύρω της είναι φροντισμένα και τίποτα δεν την απειλεί.

Το στέμμα με τα δώδεκα αστέρια γίνεται ένα στέμμα από ζωντανά λουλούδια και άνθη ντοματιάς πλεγμένα στα μαλλιά της. Οι κύκλοι της φύσης εξακολουθούν να φοριούνται στο κεφάλι, αλλά πλέον φυτρώνουν αντί να είναι επιχρυσωμένοι. Τα γυαλιά ηλίου της είναι καθαρά νεοϋορκέζικα. Βλέπει τους πάντες, όμως κανείς δεν μπορεί να την ψυχολογήσει πλήρως, ενώ η γαλήνη της συνοδεύεται από την οξύνοια του δρόμου. Ένας μονός κρίκος στο αυτί αντικαθιστά το σκήπτρο, ένα στολίδι που αποπνέει σιωπηλή εξουσία.

Η καρδιόσχημη ασπίδα με το σύμβολο της Αφροδίτης απουσιάζει. Στη θέση της κρατά ένα γεμάτο πιάτο με φαγητό, τεντωμένο προς τον θεατή. Αυτή είναι η κεντρική μεταμόρφωση της κάρτας στην τράπουλα. Η αγάπη εκφράζεται μέσα από το τάισμα, υπάρχει πάντα ένα πιάτο για όλους, και σε αυτή την πόλη η προστασία έχει τη γεύση του βραδινού φαγητού.

Το χωράφι με το ώριμο σιτάρι μεταμορφώνεται σε ντοματίνια που κατακλύζουν έναν συρμάτινο φράχτη, πλαισιωμένα από πανύψηλα ηλιοτρόπια. Η γονιμότητα εδώ είναι προκλητική. Είναι η αφθονία που προέκυψε από ένα οικόπεδο που η πόλη εγκατέλειψε, η ανάπτυξη που σκαρφαλώνει ακριβώς στο εμπόδιο που σκοπό είχε να κρατήσει τους ανθρώπους απ' έξω. Αυτός ο υπερφορτωμένος φράχτης είναι το σιωπηλό θαύμα της κάρτας: ένα σύνορο έγινε κληματαριά.

Πίσω της υψώνεται ο ορίζοντας, με το Empire State Building από τη μία πλευρά και τη σιλουέτα του Αγάλματος της Ελευθερίας από την άλλη, ενώ ανάμεσά τους ο ήλιος ρίχνει ακτίνες σε στυλ ποπ αρτ. Ο καταρράκτης της κάρτας Rider-Waite-Smith υπονοείται από το λιμάνι του Αγάλματος της Ελευθερίας, τη ροή των αφίξεων και το ρεύμα της μεταναστευτικής ζωής που τρέφει τον κήπο. Ο λαμπερός ήλιος λειτουργεί ως φωτοστέφανό της, το οποίο μοιράζεται με ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο.

Στα πόδια της, αποτυπώματα παιδικών χεριών είναι πατημένα στο πεζοδρόμιο με φωτεινά χρώματα, αντικαθιστώντας τα ρόδια που ήταν σκορπισμένα στο φόρεμα της Αυτοκράτειρας. Κάθε αποτύπωμα καταγράφει ένα παιδί που μεγάλωσε σε αυτόν τον κήπο. Η δημιουργία γίνεται μόνιμη στο τσιμέντο αντί να είναι κεντημένη σε ύφασμα. Οι τοίχοι των πολυκατοικιών πλαισιώνουν τη σκηνή και την κρατούν στην αγκαλιά της πόλης. Αυτή η Εδέμ βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, έχει πλάτος ακριβώς όσο ένα οικόπεδο, και προστατεύεται από την αγάπη και μια πτυσσόμενη καρέκλα.

Κεντρικό νόημα

Η Μητριάρχης προβάλλει έναν ισχυρισμό: η αφθονία έρχεται από τη φροντίδα, όχι από την αγορά. Σε μια πόλη οργανωμένη γύρω από την απόκτηση, τα τετραγωνικά μέτρα και τους μισθούς, εκείνη στέκεται σε ένα οικόπεδο που δεν κόστισε τίποτα και παράγει τα πάντα, ρωτώντας ποια από τις δύο οικονομίες είναι η αληθινή. Τίποτα σε αυτό το οικόπεδο δεν προήλθε από αγορά. Όλα δημιουργήθηκαν μέσα από τη φροντίδα.

Η αγάπη της καλλιεργείται αντί απλώς να τη νιώθει κανείς. Στη διδασκαλία της, αγάπη σημαίνει το πότισμα, το ξεχορτάριασμα, το μαγείρεμα και η σταθερή παρουσία. Οι ντομάτες που σκαρφαλώνουν στον φράχτη αποδεικνύουν ότι η σπάνη είναι συχνά απλώς παραμέληση, και ότι το έδαφος που η πόλη διέγραψε είναι το ίδιο γόνιμο με το έδαφος που κοστολογείται με το τετραγωνικό μέτρο. Ο δεύτερος ισχυρισμός της αφορά την οικογένεια. Το αίμα είναι ένας τρόπος συγγένειας, το πιάτο είναι ένας άλλος. Ταΐζοντας όποιον φτάνει, διαλύει τα όρια μεταξύ συγγενή και γείτονα. Τα αποτυπώματα στο τσιμέντο της ανήκουν σε παιδιά από δώδεκα διαφορετικά επώνυμα, και τα θεωρεί όλα δικά της.

Μέσα σε αυτή την τράπουλα, η Μητριάρχης αποτελεί το τρίτο μάθημα. Ο Κομπιναδόρος στη θέση I δείχνει στον Νεοφερμένο ότι τα πάντα μπορούν να μετακινηθούν. Η Βιβλιοθηκάρια στη θέση II του δείχνει ότι τα πάντα είναι γραμμένα κάπου. Η Μητριάρχης αποδεικνύει ότι τίποτα δεν μεγαλώνει αν κάποιος δεν το θρέψει. Είναι επίσης το πρώτο άτομο στην πόλη που τον ταΐζει χωρίς να ρωτήσει τι μπορεί να κάνει εκείνος για αυτήν. Αυτό την ξεχωρίζει από κάθε συναλλαγή που έχει συναντήσει μέχρι τώρα.

Ερμηνεία σε όρθια θέση

Στην όρθια θέση, κάτι αναπτύσσεται. Μπορεί να είναι μια σχέση, μια εγκυμοσύνη, ένα εγχείρημα, ή μια εκδοχή του εαυτού σας που επιτέλους τρέφεται. Η κατάσταση είναι γόνιμη και τα σχέδια έχουν πέσει σε καλό έδαφος, ακόμα κι αν αυτό το έδαφος μοιάζει με ραγισμένο οικόπεδο ανάμεσα σε πολυκατοικίες. Σε αυτή την πόλη η αφθονία σπάνια προσφέρεται έτοιμη από κάποιο ρετιρέ. Αναδύεται μέσα από το τσιμέντο από κάποιον που συνεχίζει να ποτίζει. Η κάρτα μπορεί να υποδεικνύει μια κυριολεκτική εγκυμοσύνη, ένα νέο σπίτι, ένα οικογενειακό γεγονός, ή την άφιξη της επιλεγμένης σας οικογένειας. Γενικά, σημαίνει ότι αυτό που φροντίζετε τώρα, θα σας θρέψει αργότερα.

Η συμβουλή της είναι να φροντίζετε τα πράγματα, αντί να τα πιέζετε. Η Μητριάρχης δεν φωνάζει ποτέ σε μια ντομάτα να μεγαλώσει. Αντιθέτως, εμφανίζεται κάθε μέρα με νερό. Τρέψτε το εγχείρημα, τη σχέση ή το σώμα σας με συνέπεια και χωρίς δράματα. Δεχτείτε το πιάτο όταν σας προσφέρεται, γιατί η αποδοχή της φροντίδας είναι μέρος του μαθήματος. Κάντε τον χώρο σας φιλόξενο, καλέστε κόσμο, μαγειρέψτε για κάποιον. Ηγηθείτε με ζεστασιά και αφήστε την εξουσία σας να τελειώνει τις διαφωνίες με ένα βλέμμα και ένα γεμάτο πιάτο, αντί με υψωμένη φωνή.

Στα αισθηματικά. Μία από τις πιο ζεστές κάρτες που μοιράζει η πόλη. Αυτή είναι η σχέση όπου κάποιος μαθαίνει πώς πίνετε τον καφέ σας, και η στοργή εκφράζεται μέσα από τη φροντίδα, τη μνήμη και τη σταθερή παρουσία. Ο αισθησιασμός είναι βαθύς και αβίαστος, θυμίζοντας περισσότερο μια αργή Κυριακή παρά ένα δραματικό Σαββατόβραδο. Συχνά σηματοδοτεί μια σχέση που γίνεται οικογένεια: συγκατοίκηση, ανταλλαγή κλειδιών, μια εγκυμοσύνη, έναν σύντροφο που ενσωματώνεται στον κύκλο σας τόσο καλά που κανείς δεν θυμάται πώς ήταν πριν από αυτόν. Αν ψάχνετε για σχέση, επιλέξτε τον άνθρωπο που φροντίζει. Παρατηρήστε πώς συμπεριφέρεται στους σερβιτόρους, στα φυτά και στη γιαγιά του.

Στα επαγγελματικά. Μια γόνιμη επαγγελματική περίοδος. Τα εγχειρήματα ωριμάζουν, η αναγνώριση καταφθάνει, και κάποια γωνιά του χώρου εργασίας μοιάζει πραγματικά ανθρώπινη. Συχνά υποδεικνύει τον τροφό της ομάδας: τον διευθυντή που εξελίσσει τους ανθρώπους αντί να τους αναλώνει, τον συνάδελφο που καλύπτει βάρδιες, τον μέντορα του οποίου οι εκπαιδευόμενοι ανθίζουν. Σε αυτή την πόλη, εκείνος που ταΐζει την ομάδα μπορεί να τρώει τελευταίος, αλλά προστατεύεται πρώτος. Τα επαγγέλματά της σχετίζονται με οτιδήποτε αναπτύσσει, τρέφει, στεγάζει και ενώνει τους ανθρώπους: οργανωτής κοινότητας και επικεφαλής ένωσης ενοικιαστών, σεφ, αρτοποιός, ιδιοκτήτης μπακάλικου (bodega), αστικός αγρότης και ανθοπώλης, μαία, ντούλα, σύμβουλος θηλασμού, παιδίατρος, σχολική νοσοκόμα, διευθυντής παιδικού σταθμού, νηπιαγωγός, κοινωνικός λειτουργός, συντονιστής ανάδοχης φροντίδας, διευθυντής καταφυγίου, θεραπευτής, κεραμίστας, διακοσμητής εσωτερικών χώρων. Ακόμα, ο ιδιοκτήτης μικρής επιχείρησης του οποίου το κατάστημα λειτουργεί ως το σαλόνι της γειτονιάς, ο συντονιστής αλληλοβοήθειας, ο τοιχογράφος που διακοσμεί τους δημόσιους χώρους αντί για γκαλερί.

Στα οικονομικά. Η κάρτα της συγκομιδής. Το εισόδημα αυξάνεται επειδή κάτι που φυτεύτηκε πριν από καιρό επιτέλους καρποφορεί. Μπορεί να είναι μια παράλληλη επιχείρηση που ωριμάζει, μια επένδυση που αποδίδει, ή μια ιδιοκτησία που προσφέρει στέγη αντί για κερδοσκοπία. Ευνοεί τα χρήματα που συνδέονται με το σπίτι και τη διατροφή, ενώ μπορεί να υποδεικνύει βοήθεια που φτάνει μέσω της κοινότητας, όπως ένα δάνειο που είναι στην πραγματικότητα δώρο, ή ένα δίκτυο ανθρώπων που σας βρίσκει διαμέρισμα. Να είστε γενναιόδωροι τώρα, αφού με αυτή την κάρτα η γενναιοδωρία επιστρέφει. Για τη Μητριάρχη το χρήμα είναι χώμα, και υπάρχει για να μεγαλώνει πράγματα.

Στην υγεία. Η κάρτα του καλά φροντισμένου σώματος. Αναδιαμορφώνει ολόκληρο το θέμα: το σώμα σας δεν είναι ένα εγχείρημα προς βελτιστοποίηση, αλλά ένας κήπος που χρειάζεται τροφή. Η υγεία βελτιώνεται μέσα από τη θρέψη αντί για την τιμωρία. Τα πραγματικά γεύματα, ο ύπνος, το ηλιακό φως και το νερό φέρνουν αποτέλεσμα. Ευνοεί την ομορφιά που προέρχεται από την ξεκούραση και την αγάπη, και συχνά σηματοδοτεί την ανάρρωση και την επιστροφή της δύναμης μετά από ασθένεια. Το πρόγραμμά της είναι το καθημερινό πότισμα, όχι οι δραματικές αλλαγές.

Ερμηνεία σε ανεστραμμένη θέση

Στην ανεστραμμένη θέση, η Μητριάρχης είναι ο φροντιστής που έχει ξεμείνει από ενέργεια. Εξακολουθεί να χαμογελάει και να μαγειρεύει, ωστόσο κρυφά δυσανασχετεί για κάθε πιάτο που σερβίρει. Η κατάσταση ίσως αφορά το να δίνετε πάρα πολλά και να μη λαμβάνετε τίποτα, ή να κρατάτε κάτι τόσο σφιχτά που δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Ο κήπος έχει είτε εγκαταλειφθεί στην παραμέληση και τη δημιουργική ξηρασία, είτε έχει κλαδευτεί υπερβολικά λόγω μικροδιαχείρισης. Η ανάπτυξη σταματάει. Ένα εγχείρημα δεν ριζώνει, ένα οικογενειακό σχέδιο βρίσκεται υπό πίεση, μια κοινότητα μετατρέπεται σε υποχρέωση. Μερικές φορές σημαίνει απλώς ότι έχετε ταΐσει τους πάντες στη γειτονιά και ξεχάσατε ότι πεινάτε κι εσείς.

Η διόρθωση είναι να βάλετε το δικό σας πιάτο στο τραπέζι πρώτα. Κάντε έναν έλεγχο του τι δίνετε σε σχέση με το τι λαμβάνετε και επαναδιαπραγματευτείτε το ανοιχτά, αντί να παίζετε τον ρόλο του μάρτυρα. Αν κρατάτε ένα ενήλικο παιδί, ένα εγχείρημα ή έναν σύντροφο πολύ σφιχτά, χαλαρώστε τη λαβή. Αφήστε το να μεγαλώσει στραβά αν χρειαστεί, γιατί τα πράγματα που αναπτύσσονται υπό απόλυτο έλεγχο καταλήγουν καχεκτικά. Αν ο κήπος έχει γεμίσει αγριόχορτα, ξεκινήστε με ένα μικρό παρτέρι: ένα γεύμα μαγειρεμένο για εσάς, ένα τηλεφώνημα, μία ώρα φροντίδας. Αν η εξάντληση είναι βαθιά, αφήστε κάποιον άλλο να κρατήσει το ποτιστήρι. Το να ζητάτε βοήθεια είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτό το είδος εξουσίας επιβιώνει.

Στα αισθηματικά. Η φροντίδα χάνει την ισορροπία της. Ο ένας σύντροφος έχει αναλάβει τον ρόλο του γονέα, διαχειρίζεται και φτιάχνει τα πάντα. Η επιθυμία ασφυκτιά κάτω από τη φροντίδα, διότι είναι δύσκολο να ποθείς κάποιον που πρέπει να αναθρέψεις. Σε άλλες περιπτώσεις, η φροντίδα έχει μετατραπεί σε έλεγχο: ζήλια μεταμφιεσμένη σε ενδιαφέρον, γενναιοδωρία που κρατάει λογαριασμό, βοήθεια που λειτουργεί ως λουρί. Η κάρτα μπορεί να δείξει τον εξαντλημένο σύντροφο που έχει καεί τόσο πολύ ώστε να μην νιώθει οικειότητα, επειδή το σώμα του δεν βρίσκεται ποτέ εκτός υπηρεσίας. Επίσης, υποδηλώνει προβλήματα γονιμότητας ή ένα νοικοκυριό όπου η οικιακή ρουτίνα λειτουργεί τέλεια, ενώ ο ρομαντισμός πεθαίνει από την πείνα.

Στα επαγγελματικά. Ο φροντιστής του γραφείου που έχει φτάσει στα όριά του. Μπορεί να επωμίζεστε τον συναισθηματικό φόρτο, να καθοδηγείτε τους νεότερους και να καλύπτετε τα κενά αθόρυβα και απλήρωτα, με τη δυσαρέσκεια να συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια. Η δυναμική μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα: ένας πιεστικός διευθυντής που δεν μπορεί να αναθέσει αρμοδιότητες, ή μια υποστηρικτική κουλτούρα που λειτουργεί ως παρακολούθηση. Κανείς δεν επιτρέπεται να αποτύχει, οπότε κανείς δεν μαθαίνει. Στις επιχειρήσεις, η φράση «είμαστε μια οικογένεια εδώ» γίνεται μηχανισμός για απλήρωτες υπερωρίες. Διατηρήστε τη φροντίδα και τιμολογήστε την εργασία σας. Κάντε την αόρατη δουλειά ορατή και ζητήστε την αμοιβή που της αναλογεί.

Στα οικονομικά. Η συγκομιδή τυγχάνει κακοδιαχείρισης ή κατασπαράσσεται. Κλασικά μοτίβα είναι το να δίνετε πέρα από τις δυνατότητές σας, να στηρίζετε εξαρτώμενα μέλη μέχρι να διαβρωθεί η δική σας ασφάλεια, ή τα έξοδα παρηγοριάς που σας ανακουφίζουν αλλά ταυτόχρονα σας αδειάζουν. Τα χρήματα διαρρέουν μέσα από το σπίτι λόγω επισκευών ή ενοικίων που ξεπερνούν το εισόδημα, και τα οικογενειακά χρήματα μπερδεύονται με ενοχές, μέχρι που τα δώρα μετατρέπονται σε αλυσίδες. Η λύση είναι ο έλεγχος του κηπουρού. Τι σε αυτόν τον προϋπολογισμό είναι σπόρος, τι είναι συγκομιδή και τι καταναλώνεται από παράσιτα; Θρέψτε αυτό που αναπτύσσεται και σταματήστε να ποτίζετε αυτό που μένει στάσιμο.

Στην υγεία. Το σώμα του φροντιστή που στέλνει τον λογαριασμό. Αυτό είναι το μοτίβο του να ταΐζετε τους πάντες εκτός από τον εαυτό σας. Παραλείπετε γεύματα, θυσιάζετε τον ύπνο, αναβάλλετε ιατρικές εξετάσεις για χρόνια, και αντιμετωπίζετε το σώμα ως υπάλληλο αντί για μέλος της οικογένειας. Η εξάντληση εμφανίζεται ως κούραση, συναισθηματική υπερφαγία ή μια ευθραυστότητα που κανένα προϊόν δεν μπορεί να διορθώσει, επειδή η ρίζα της είναι η παραμέληση. Η αναζήτηση της άνεσης μπορεί επίσης να οδηγήσει σε υπερβολές, ή σε ένα τιμωρητικό πρόγραμμα που στην πραγματικότητα είναι έλεγχος. Προβλήματα ορμονικά και γονιμότητας μερικές φορές αναδύονται εδώ, απαιτώντας πραγματική ιατρική προσοχή αντί για απλή υπομονή.

Ιστορικές σημειώσεις

Η μορφή που μετονομάζει αυτή η κάρτα ξεκίνησε ως μια μελέτη της πολιτικής εξουσίας. Στην τράπουλα Visconti-Sforza του δέκατου πέμπτου αιώνα, η οποία παραγγέλθηκε για την αριστοκρατία του Μιλάνου όταν τα ταρώ ήταν ακόμα ένα παιχνίδι με χαρτιά, η Αυτοκράτειρα κάθεται σε έναν άκαμπτο θρόνο ανάμεσα σε ώριμο φύλλωμα και θερισμένους καρπούς. Κρατά μια ασπίδα διακοσμημένη με τον αετό της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η μητρική της φροντίδα ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την αυτοκρατορική κυριαρχία.

Η τυποποιημένη Ταρώ της Μασσαλίας τη διατήρησε εστεμμένη και καθισμένη, ωστόσο άλλαξε τα εργαλεία της. Απέκτησε σκήπτρο και ασπίδα, ενώ ο αυτοκρατορικός αετός συχνά αντικαταστάθηκε ή συμπληρώθηκε από το σύμβολο της Αφροδίτης. Αυτή η μοναδική αλλαγή μετατόπισε το κέντρο βάρους της από την κρατική διακυβέρνηση προς τη γονιμότητα, τη μητρότητα και τη Μητέρα Γη που τρέφει την ανθρωπότητα.

Η σύγχρονη κάρτα εμφανίστηκε το 1909. Ο A.E. Waite και η Pamela Colman Smith την έβγαλαν από την αίθουσα του θρόνου και την τοποθέτησαν σε ένα ολάνθιστο τοπίο. Στο βιβλίο «Εικονογραφημένο Κλειδί του Ταρώ» (Pictorial Key to the Tarot) το 1910, ο Waite ονόμασε αυτόν τον χώρο τον κατώτερο Κήπο της Εδέμ, τον Γήινο Παράδεισο, και την αποκάλεσε Καταφύγιο Αμαρτωλών (Refugium Peccatorum), μια καρποφόρα μητέρα χιλιάδων ανθρώπων που αντιπροσωπεύει την παγκόσμια γονιμότητα.

Η Ταρώ της Νέας Υόρκης συνεχίζει αυτή την κίνηση, αντί να την αναστρέφει. Κάθε εκδοχή απάντησε σε ένα τοπικό ερώτημα σχετικά με το πού θα μπορούσε να ζήσει εμφανώς η δημιουργική γυναικεία δύναμη. Σε μια αυτοκρατορική αυλή, σε μια θεά της φύσης με χαρακτηριστικά της Αφροδίτης, ή σε μια Εδεμική ύπαιθρο; Ο Waite την έβγαλε από το παλάτι και την έβαλε σε έναν κήπο. Αυτή η τράπουλα την απομακρύνει από την ύπαιθρο και την τοποθετεί σε ένα οικόπεδο ανάμεσα σε πολυκατοικίες, το οποίο είναι το μόνο ανοιχτό έδαφος που είχε απομείνει στην πόλη για να της δώσει. Η ασπίδα της μετατρέπεται σε πιάτο, διότι στη Νέα Υόρκη η απόδειξη της αφθονίας δεν είναι ένα εραλδικό έμβλημα, αλλά το αν υπάρχει φαγητό για τον κόσμο.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. Το Τρία, ο πρώτος αριθμός που δημιουργεί. Το ένα είναι η σπίθα της θέλησης του Κομπιναδόρου, το δύο είναι η σιωπηλή γνώση της Βιβλιοθηκάριας, και το τρία είναι αυτό που συμβαίνει όταν η σπίθα συναντά τη γνώση και κάτι νέο γεννιέται. Σε αυτή την κάρτα το τρία εμφανίζεται παντού. Ένας κήπος σημαίνει φύτεμα, φροντίδα και συγκομιδή. Ένα γεύμα είναι το μαγείρεμα, το σερβίρισμα και η κοινή κατανάλωση. Το οικοδομικό τετράγωνο λειτουργεί μέσα από το κτίριο, το σκαλάκι και τον δρόμο. Το τρία είναι ο αριθμός του τριγώνου, του πιο σταθερού σχήματος, και η Μητριάρχης αποτελεί το σταθερό σημείο γύρω από το οποίο οργανώνεται η γειτονιά. Είναι επίσης ο αριθμός της επικοινωνίας και της κοινωνικότητας, γι' αυτό και ο κήπος της λειτουργεί τόσο ως φόρουμ όσο και ως αγρόκτημα. Εκεί κλείνονται συμφωνίες, εκφράζεται η θλίψη και το κουτσομπολιό μετατρέπεται σε σοφία. Εκεί όπου το δύο κρατά τα πράγματα σε μορφή δυναμικού, το τρία τα ωθεί σε ορατή και απτή μορφή.

Αστρολογία. Η Αφροδίτη, ο πλανήτης της αγάπης, της ομορφιάς, της απόλαυσης και της γονιμότητας, αλλά μια Αφροδίτη που ζει στη Νέα Υόρκη. Δεν αναπαύεται σε μια μαρμάρινη βίλα. Προεδρεύει σε ένα οικόπεδο όπου τα ηλιοτρόπια ξεπερνούν τον συρμάτινο φράχτη. Οι άνθρωποι συγκεντρώνονται γύρω της όπως μαζεύεται η γειτονιά σε ένα καλοκαιρινό ψήσιμο (cookout), εντελώς απρόσκλητοι. Η αισθητική της είναι επίσης αφροδισιακή. Μια χειροποίητη ομορφιά που υπάρχει επειδή κάποιος αποφάσισε ότι η γειτονιά την άξιζε, και καθώς η Αφροδίτη κυβερνά τις τέχνες, η μορφή τέχνης της Μητριάρχης είναι το ίδιο το περιβάλλον. Η Αφροδίτη κυβερνά επίσης την αξία και τους πόρους στην πιο ήπια μορφή τους. Αυτό δεν είναι το μοχλευμένο κεφάλαιο του Εργολάβου, αλλά ο πλούτος των ώριμων καρπών και των κοινών γευμάτων, όπου η ευημερία μετριέται από το ποιος τρώει στο τραπέζι σας. Επειδή η Αφροδίτη κυβερνά τόσο τον Ταύρο όσο και τον Ζυγό, οι αναγνώστες πρέπει να επιλέξουν. Οι περισσότεροι τοποθετούν την Αυτοκράτειρα στον γήινο Ταύρο, του οποίου η σωματική όρεξη της ταιριάζει καλύτερα από το πιο ψυχρό κοινωνικό ύφος του Ζυγού.

Στοιχείο. Γη. Κυριολεκτικό χώμα σε αυτή την τράπουλα, μεταφερμένο σε ένα οικόπεδο που ξέχασε η πόλη.

Καμπάλα. Το εβραϊκό της γράμμα είναι το Ντάλεθ, η πόρτα, η πύλη μέσα από την οποία η ζωή εισέρχεται στον φυσικό κόσμο. Στο Δέντρο της Ζωής κατέχει το μονοπάτι που ενώνει τη Χοχμά (Σοφία) με την Μπινά (Κατανόηση), δίνοντας μορφή και δομή στην ωμή δημιουργική δύναμη. Η ανοιχτή πύλη στον συρμάτινο φράχτη της είναι αυτό ακριβώς το γράμμα, αποδοσμένο σε αστικά υλικά.

Στοιχειακή αξιοπρέπεια. Δίπλα στα Πεντάκτινα, η υλική της αφθονία διογκώνεται. Δίπλα στα Κύπελλα, η ανάγνωση γίνεται πιο θερμή, στρεφόμενη προς την οικογένεια και τη συναισθηματική φροντίδα.

Ψυχολογική οπτική

Ψυχολογικά η Μητριάρχης περιγράφει τον τροφοδότη-δημιουργό. Πρόκειται για έναν άνθρωπο του οποίου η δομή του εγώ είναι οργανωμένη γύρω από την ανάπτυξη πραγμάτων και τη σίτιση των ανθρώπων. Αντιλαμβάνεται ενστικτωδώς τι χρειάζεται ένα παιδί, ένα φυτό ή μια νέα επιχείρηση για να ευδοκιμήσει, και νιώθει μια σωματική παρόρμηση να το προσφέρει. Συχνά πρόκειται για μια γυναίκα με ισχυρό μητρικό ρεύμα, αν και μπορεί εξίσου εύκολα να είναι ένας άνδρας, ένας παππούς, ή ένας γείτονας του οποίου η βαθύτερη ικανοποίηση είναι να βλέπει κάτι που φρόντισε να στέκεται στα πόδια του. Αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονται με βάση τις εποχές, όχι τις προθεσμίες. Η ταυτότητά τους μοιράζεται σε όλα όσα νοιάζονται. Ρωτήστε τους πώς είναι, και θα σας πουν πώς πάει ο κήπος, τα παιδιά και η γειτονιά.

Τα δυνατά τους σημεία είναι η ζεστασιά, η υπομονή και η συναισθηματική σταθερότητα. Μπορούν να κάνουν οποιονδήποτε χώρο να μοιάζει με σπίτι μέσα σε λίγα λεπτά, ενώ η φιλοξενία είναι για αυτούς αντανακλαστικό και όχι απόφαση. Η δημιουργικότητά τους εκφράζεται μέσα από απτά πράγματα, όπως το φαγητό, οι κήποι και οι συγκεντρώσεις. Η εξουσία τους είναι αθόρυβη και προέρχεται από την εμπιστοσύνη, όχι από τον φόβο, γεγονός που τους καθιστά το άτομο στο οποίο οι άλλοι εξομολογούνται και δίπλα στο οποίο αναρρώνουν.

Η σκιώδης πλευρά είναι η φροντίδα που δεν μπορεί να σταματήσει ή να αφήσει τα πράγματα ελεύθερα. Δίνουν υπερβολικά μέχρι να εξαντληθούν, και στη συνέχεια κρατούν κακία στους ανθρώπους που τάισαν, ή χρησιμοποιούν τη φροντίδα ως μοχλό πίεσης, μετατρέποντας την ενοχή σε όπλο. Μερικές φορές καταπνίγουν αυτό που χρειάζεται να προσπαθήσει από μόνο του, κρατώντας παιδιά και εγχειρήματα εξαρτημένα, επειδή το να είναι απαραίτητοι αποτελεί ολόκληρη την ταυτότητά τους. Υπάρχει επίσης η σκιά της παραμέλησης. Ο εξουθενωμένος φροντιστής που εγκαταλείπει τα δικά του οικονομικά και τα όνειρά του, επειδή η πείνα των άλλων προηγήθηκε. Το έργο της ανάπτυξης εδώ είναι να μάθουν ότι αποτελούν και οι ίδιοι έναν από τους ζωντανούς οργανισμούς στον κήπο, και ότι έχουν το δικαίωμα να δέχονται φροντίδα.

Η Μητριάρχης σε διάφορες τράπουλες

Ταρώ της Μασσαλίας. Η Αυτοκράτειρα παραμένει εστεμμένη και καθισμένη στον θρόνο με σκήπτρο και ασπίδα, ενώ ο αυτοκρατορικός αετός έχει ήδη υποχωρήσει απέναντι στο σύμβολο της Αφροδίτης, που σηματοδοτεί τη στροφή της προς τη γονιμότητα.

Rider-Waite-Smith. Η μορφή του 1909 αναπαύεται σε μαξιλάρια σε ένα ανοιχτό τοπίο. Είναι εστεμμένη με δώδεκα αστέρια από την Αποκάλυψη 12:1, το φόρεμά της είναι διάσπαρτο με ρόδια, μια καρδιόσχημη ασπίδα της Αφροδίτης βρίσκεται στο γρασίδι δίπλα της, ενώ έχει ώριμο σιτάρι στα πόδια της και έναν καταρράκτη στο βάθος.

Crowley-Thoth. Η Λαίδη Frieda Harris τη ζωγράφισε πληθωρική και ρευστή, μπροστά από στήλες μπλε συστραμμένης φλόγας. Είναι γεννημένη από το νερό και κρατά τον λωτό της Ίσιδας. Ο Crowley την ερμήνευσε ως αγνό συναίσθημα και σεξουαλικότητα, χωρίς διανοητική προσέγγιση, αλλά ως αντιπρόσωπο της πρωταρχικής ορμής της ζωής, της μητρότητας και του ελέους.

Σύγχρονες τράπουλες. Η τράπουλα Wild Unknown της Kim Krans αφαιρεί την ανθρώπινη μορφή για χάρη ενός πλούσιου δέντρου με φόντο έναν νυχτερινό ουρανό και μια φθίνουσα ημισέληνο. Αναδεικνύει έτσι την Αυτοκράτειρα ως την ίδια τη ζωτική δύναμη της γης. Η τράπουλα Modern Witch Tarot της Lisa Sterle διατηρεί τα βασικά σύμβολα και υμνεί ένα πληθωρικό, διαφορετικό σώμα στη γενεαλογία της αρχαίας θεάς της γονιμότητας, φτάνοντας πίσω μέχρι την Αφροδίτη του Βίλεντορφ.

Η Ταρώ της Νέας Υόρκης. Η Μητριάρχης βρίσκεται πιο κοντά στη Sterle όσον αφορά την επιμονή της σε μια ακομπλεξάριστη φυσική παρουσία, και πιο κοντά στην Krans στο επιχείρημα ότι η Αυτοκράτειρα είναι η ίδια η ζωτικότητα της γης και όχι ένα πρόσωπο. Αυτό που προσθέτει αυτή η τράπουλα είναι ένα συγκεκριμένο κομμάτι γης. Η Krans αφαιρεί τον άνθρωπο για να φτάσει στη φύση. Η Νέα Υόρκη κρατά τον άνθρωπο και μεταφέρει τη φύση εκεί όπου βρίσκονται ήδη οι άνθρωποι, κάτω από την άσφαλτο, περιμένοντας. Το δέντρο της Wild Unknown μεγαλώνει στο απόλυτο σκοτάδι. Αυτές οι ντομάτες μεγαλώνουν πάνω σε έναν συρμάτινο φράχτη με το Empire State Building από πίσω τους, και αυτή η διαφορά είναι όλη η ουσία. Το χωράφι με το σιτάρι γίνεται ένα οικόπεδο που η πόλη εγκατέλειψε, η ασπίδα της Αφροδίτης γίνεται ένα πιάτο φαγητό, και τα ρόδια της γονιμότητας μετατρέπονται σε αποτυπώματα χεριών πατημένα σε υγρό τσιμέντο από παιδιά δώδεκα διαφορετικών επωνύμων.

Σε συνδυασμό και πλαίσιο

Η Μητριάρχης διαβάζεται σε αντιπαραβολή με τις άλλες μορφές εξουσίας σε αυτή την τράπουλα. Η καθοριστική της αντίθεση είναι με τον Εργολάβο, ο οποίος επιβάλλει την τάξη από έναν γυάλινο πύργο, ενώ εκείνη καλλιεργεί την τάξη από το χώμα προς τα πάνω. Είναι η μόνη εξουσία στην τράπουλα που κανείς δεν δυσανασχετεί, και ο λόγος είναι ότι τάισε τους ανθρώπους πριν τους ζητήσει το οτιδήποτε.

Απέναντι στη Βιβλιοθηκάρια στη θέση II, είναι η μητέρα δίπλα στη μύστρια. Η φυσική δημιουργία και η εξωτερική φροντίδα αντιτίθενται στην πνευματική γονιμότητα και την εσωτερική εστίαση. Οι αναγνώστες το θέτουν απλά για την κλασική εκδοχή: η Αρχιέρεια είναι έγκυος και η Αυτοκράτειρα γεννά. Απέναντι στον Κομπιναδόρο στη θέση I, εκείνη αποτελεί την απάντηση στην ερώτησή του. Εκείνος αποδεικνύει ότι η πόλη μπορεί να δουλευτεί. Εκείνη αποδεικνύει ότι μπορεί να τραφεί. Μια ανάγνωση που περιλαμβάνει και τους δύο ρωτάει αν αντλείτε από ένα μέρος ή αν το καλλιεργείτε.

Επίσης μεταβαίνει ομαλά στη Βασίλισσα των Πεντάκτινων, και η διάκριση έχει σημασία. Η Μητριάρχης είναι ένα θέμα ζωής των Μεγάλων Αρκάνα, το κοσμικό πνεύμα της δημιουργίας και της μητρικής αγάπης. Η Βασίλισσα είναι η εργαζόμενη μητέρα μιας συγκεκριμένης κατάστασης, η οποία μαγειρεύει το γεύμα και διαχειρίζεται τα χρήματα. Η μία γεννά την ιδέα και η άλλη την εκτελεί. Ορισμένοι αναγνώστες αντιμετωπίζουν την Αυτοκράτειρα ως τη σύνθεση και των τεσσάρων Βασιλισσών, διατηρώντας το συναισθηματικό βάθος των Κυπέλλων, το πάθος των Ραβδιών, τη διάνοια των Σπαθιών και την πρακτικότητα των Πεντάκτινων σε μια υψηλότερη συχνότητα.

Σε ερωτήσεις εγκυμοσύνης, οι γειτονικές κάρτες χρωματίζουν την ανάγνωση. Δίπλα στον Άσο των Κυπέλλων, τον Ακόλουθο των Κυπέλλων, ή το Τέσσερα των Ραβδιών, κλίνει προς τη γονιμότητα και την οικογένεια. Αν αυτές οι ίδιες κάρτες εμφανιστούν ανεστραμμένες, υποδεικνύουν αντιθέτως κάποιο εμπόδιο, ταραγμένες οικογενειακές δυναμικές, ή θλίψη για όσα οι συνθήκες δεν επιτρέπουν ακόμα.

Η θέση έχει σημασία. Ως συμβουλή, σας λέει να φροντίσετε κάτι συγκεκριμένο και να δεχτείτε ένα πιάτο. Ως εμπόδιο, είναι η φροντίδα που ρέει μόνο προς μία κατεύθυνση, ή το έδαφος που αποκαλέσατε άγονο χωρίς ποτέ να το ποτίσετε. Ως αποτέλεσμα, υπόσχεται μια συγκομιδή με το δικό της χρονοδιάγραμμα και όχι με το δικό σας.