The Matriarch

Wizerunek i symbolika

W Tarocie Nowego Jorku Cesarzowa staje się Matriarchinią, a bujny krajobraz klasycznej karty zmienia się w ogród społecznościowy wyrwany z opuszczonej działki. Karta została stworzona w pop-artowej estetyce nasyconych płaszczyzn kolorystycznych i kropkowanego rastra, przekładając każdy element tradycyjnych arkanów na realia pięciu dzielnic.

Siedzi pośrodku na składanym krześle. Tam, gdzie Cesarzowa z talii Rider-Waite-Smith spoczywa na stosie czerwonych aksamitnych poduszek, Matriarchini wybiera zniszczone metalowe krzesło, obecne przy każdym ganku i podczas sąsiedzkich spotkań w mieście. To tron, który można przenieść i postawić wszędzie tam, gdzie jest potrzebny, dzięki czemu jej władza ma charakter mobilny i zasłużony. Jej postawa jest swobodna i otwarta, niosąc to samo przesłanie co poduszki: zachowuje spokój, ponieważ wszystko wokół jest zadbane i nic jej tu nie zagraża.

Korona z dwunastu gwiazd staje się wiankiem ze świeżych kwiatów i kwiatów pomidora wplecionych w jej włosy. Cykle natury wciąż zdobią głowę, lecz są wyhodowane, a nie wyzłocone. Jej okulary przeciwsłoneczne to czysty Nowy Jork: widzi wszystkich, sama pozostając nierozszyfrowana. Zachowuje spokój podszyty uliczną mądrością. Pojedynczy kolczyk w kształcie koła zastępuje berło, stanowiąc ozdobę niosącą dyskretny autorytet.

Tarcza w kształcie serca z symbolem Wenus ustępuje miejsca pełnemu talerzowi jedzenia, wyciągniętemu w stronę patrzącego. To kluczowa przemiana tej karty. Miłość wyraża się tu przez karmienie: zawsze czeka tu na ciebie posiłek, a w tym mieście troska ma smak ciepłej kolacji.

Pole dojrzałej pszenicy zmienia się w pomidorki koktajlowe pnące się po siatce ogrodzeniowej, w otoczeniu wysokich słoneczników. Płodność jest tu aktem oporu. Obfitość wyrosła na działce porzuconej przez miasto, a roślina wpina się po ogrodzeniu, które miało odgradzać ludzi. Zarośnięta siatka to cichy cud tej karty: bariera stała się podporą dla zieleni.

Za jej plecami wznosi się panorama miasta z Empire State Building po jednej stronie i sylwetką Statuy Wolności po drugiej, spięta pop-artowymi promieniami słońca. Wodospad z talii Rider-Waite-Smith zastąpiono wodami portu wokół Statuy Wolności, uosabiającymi strumień przybyszy i życie imigrantów zasilające ogród. Słoneczny rozbłysk tworzy jej aureolę, którą dzieli z całą okolicą.

U jej stóp w jaskrawych barwach odbito w chodniku dziecięce dłonie. Zastępują one owoce granatu zdobiące suknię tradycyjnej Cesarzowej. Każdy odciśnięty ślad upamiętnia dziecko wychowane w tym ogrodzie, a kreacja zyskuje trwałość w betonie zamiast haftu na tkaninie. Ściany kamienic tworzą ramy dla całej sceny, otulając ją w miejskim uścisku. Ten Raj leży w Nowym Jorku, ma szerokość dokładnie jednej działki i chronią go miłość oraz składane krzesło.

Główne znaczenie

Matriarchini stawia jedną jasną tezę: obfitość płynie z troski, a nie z kupowania. W mieście zorganizowanym wokół zarobków i ceny za metr kwadratowy ona stoi na działce, która nic nie kosztowała, a rodzi wszystko. Pyta przy tym, która z tych dwóch gospodarek jest prawdziwa. Nic na tej działce nie zostało kupione. Wszystko wyrosło dzięki codziennej pracy.

Jej miłość okazuje się w działaniu. W jej nauce miłość oznacza podlewanie, pielenie, gotowanie i stałą obecność. Pomidory pnące się po siatce dowodzą, że brak często wynika z zaniedbania, a ziemia spisana przez miasto na straty jest równie żyzna jak ta najdroższa. Jej druga teza dotyczy rodziny: więzy krwi to jeden sposób pokrewieństwa, a wspólny talerz to drugi. Karmiąc każdego, kto przychodzi, zaciera granicę między krewnym a sąsiadem. Odciski dłoni w betonie należą do dzieci o dziesiątkach nazwisk, a ona uważa je wszystkie za własne.

W ramach tej talii stanowi trzecią lekcję. Kombinator na karcie I pokazuje Nowoprzybyłemu, że wszystkim da się obrócić. Bibliotekarka na karcie II pokazuje mu, że wszystko zostało gdzieś zapisane. Matriarchini dowodzi, że nic nie urośnie, jeśli nikt tego nie nakarmi. Jest też pierwszą osobą w mieście, która daje mu posiłek, nie pytając o korzyści, co odróżnia ją od każdej dotychczasowej transakcji.

Znaczenie w pozycji prostej

W pozycji prostej coś dojrzewa i rośnie. Może to być relacja, ciąża, przedsięwzięcie albo ta część ciebie, która wreszcie otrzymuje wsparcie. Sytuacja jest sprzyjająca, a plany trafiły na dobry grunt, nawet jeśli wygląda on jak pęknięta ziemia między kamienicami. W tym mieście obfitość rzadko spływa z luksusowych apartamentów. Jest wyciągana z betonu przez kogoś, kto nie przestaje podlewać. Karta może zapowiadać ciążę, nowy dom, wydarzenie rodzinne lub pojawienie się bliskich z wyboru. W szerszym sensie oznacza, że to, o co dbasz teraz, przyniesie ci owoce w przyszłości.

Jej rada sprowadza się do troski zamiast wywierania nacisku. Matriarchini nigdy nie krzyczy na pomidor, by rósł szybciej; po prostu przychodzi codziennie z wodą. Dbaj o swój projekt, relację lub ciało konsekwentnie i bez zbędnych dramatów. Przyjmij pomoc, gdy ktoś ci ją oferuje, ponieważ przyjmowanie troski stanowi część tej lekcji. Stwórz gościnną przestrzeń, zapraszaj ludzi, ugotuj dla kogoś posiłek. Kieruj się ciepłem i pozwól, by twój autorytet kończył spory jednym spojrzeniem i pełnym talerzem zamiast podnoszenia głosu.

W miłości. Jedna z najcieplejszych kart w miejskiej talii. Zapowiada relację, w której ktoś uczy się, jaką pijesz kawę, a uczucie wyraża się przez pamięć, obecność i drobne gesty. Zmysłowość jest tu głęboka i niespieszna, przypominając raczej leniwą niedzielę niż burzliwą sobotnią noc. Karta często sygnalizuje, że związek staje się rodziną: wspólne zamieszkanie, wymiana kluczy, ciąża czy naturalne wejście partnera do twojego kręgu bliskich. Jeśli szukasz miłości, wybierz osobę opiekuńczą i obserwuj, jak traktuje kelnerów, rośliny oraz własną babcię.

W karierze. Płodny czas w pracy. Projekty dojrzewają, pojawia się uznanie, a środowisko zawodowe nabiera ludzkiego wymiaru. Karta często wskazuje na osobę jednoczącą zespół: menedżera wspierającego rozwój pracowników, współpracownika pomagającego w dyżurach czy mentora, pod którego skrzydłami inni rozkwitają. W tym mieście ktoś, kto dba o zespół, może jeść na końcu, ale chroniony jest jako pierwszy. Do jej profesji należą wszystkie zajęcia związane z rozwojem, karmieniem i tworzeniem schronienia: organizator społecznościowy, lider wspólnoty mieszkaniowej, szef kuchni, piekarz, właściciel lokalnego sklepu, ogrodnik miejski, kwiaciarz, położna, doula, konsultantka laktacyjna, pediatra, pielęgniarka szkolna, dyrektor przedszkola, pracownik socjalny, koordynator opieki zastępczej, kierownik schroniska, terapeuta, ceramik, projektant wnętrz, właściciel małego biznesu tworzący lokalne miejsce spotkań, koordynator pomocy sąsiedzkiej oraz muralista ozdabiający przestrzeń wspólną.

W finansach. Karta zbiorów. Dochody rosną, ponieważ zasiane dawno temu ziarno wreszcie przynosi owoce, niezależnie od tego, czy chodzi o rozwój dodatkowego biznesu, procent składany czy nieruchomość dającą schronienie. Karta sprzyja pieniądzom powiązanym z domem i utrzymaniem, wskazując też na wsparcie ze strony wspólnoty: pożyczkę będącą w istocie wsparciem lub sieć kontaktów pomagającą znaleźć mieszkanie. Okaż hojność, gdyż w energii tej karty dobro wraca. Dla Matriarchini pieniądze są jak gleba: służą do tego, by coś na nich wyrosło.

W zdrowiu. Karta zadbanego ciała. Zmienia podejście do zdrowia: ciało nie jest projektem do optymalizacji, lecz ogrodem wymagającym pielęgnacji. Stan zdrowia poprawia się dzięki regeneracji i właściwemu odżywianiu, a nie przez surowe rygory. Sprzyja jej uroda wynikająca z wypoczynku oraz poczucia bezpieczeństwa, często zwiastując powrót sił po chorobie. Jej metodą jest codzienne podlewanie, a nie gwałtowne zmiany.

Znaczenie w pozycji odwróconej

W pozycji odwróconej Matriarchini staje się opiekunką działającą na granicy wyczerpania. Wciąż się uśmiecha i gotuje, skrycie czując żal za każdy wydany posiłek. Sytuacja może wiązać się z dawaniem zbyt wiele bez otrzymywania czegokolwiek w zamian lub ze zbyt silnym trzymaniem czegoś, co przez to nie może urosnąć. Ogród zostaje porzucony z powodu zaniedbania i twórczej posuchy albo staje się przycięty nadmierną kontrolą. Wzrost zostaje zahamowany: projekt nie zapuszcza korzeni, plany rodzinne ulegają napięciu, a wspólnota zmienia się w przykry obowiązek. Czasem oznacza to po prostu, że nakarmiłeś całą okolicę, zapominając o własnym głodzie.

Wskazana zmiana polega na postawieniu własnego talerza na stole w pierwszej kolejności. Przeanalizuj to, co dajesz, w zestawieniu z tym, co otrzymujesz, i omów to otwarcie zamiast wchodzić w rolę męczennika. Jeśli trzymasz dorosłe dziecko, projekt lub partnera zbyt mocno, poluzuj uścisk. Pozwól rzeczom rosnąć po swojemu, gdyż rozwój pod pełną kontrolą prowadzi do karłowatości. Jeśli ogród zarósł chwastami, zacznij od jednej małej grządki: jednego ugotowanego dla siebie posiłku, jednej rozmowy telefonicznej lub godziny troski. Przy głębokim zmęczeniu oddaj konewkę komuś innemu. Prośba o pomoc pozwala zachować ten rodzaj autorytetu.

W miłości. Zachwiana równowaga troski. Jeden z partnerów wszedł w rolę rodzica, zarządzając wszystkim i naprawiając błędy drugiego, przez co pożądanie gaśnie pod ciężarem opiekuńczości. Trudno pożądać kogoś, kogo trzeba wychowywać. Troska może też zmienić się w kontrolę: zazdrość przebraną za troskę, hojność z kalkulatorem w ręku czy pomoc służącą jako smycz. Karta wskazuje na wyczerpanie emocjonalne bliskiej osoby, problemy z płodnością lub dom, w którym wszystko działa sprawnie, podczas gdy romantyzm zamiera.

W karierze. Firmowy opiekun u kresu sił. Możesz wykonywać niewidoczną i bezpłatną pracę emocjonalną, wspierać młodszych pracowników i łatać cudze błędy, kumulując w sobie żal. Dynamiczny układ może też wyglądać odwrotnie: nadopiekuńczy menedżer niemogący delegować zadań lub wspierająca kultura organizacyjna działająca jak nadzór. Nikomu nie pozwala się na błąd, przez co nikt się nie uczy. W biznesie hasło „jesteśmy tu rodziną” bywa usprawiedliwieniem dla bezpłatnych nadgodzin. Zachowaj życzliwość, lecz wyceń swoją pracę. Uczyń niewidzialny trud widocznym i zażądaj adekwatnego wynagrodzenia.

W finansach. Zbiory są niewłaściwie zarządzane lub marnowane. Klasyczne wzorce to dawanie ponad stan, utrzymywanie bliskich kosztem własnego bezpieczeństwa czy wydatki pocieszenia, które dają chwilową ulgę, wyczerpując konto. Pieniądze uciekają przez wydatki domowe, naprawy lub czynsz rosnący szybciej niż dochody. Pieniądze rodzinne wikłają się w poczucie winy, a prezenty okazują się zobowiązaniami. Rozwiązaniem jest audyt budżetu: co stanowi ziarno, co jest plonem, a co zjadają szkodniki? Zasilaj to, co rośnie, i przestań inwestować w to, co nie przynosi rezultatów.

W zdrowiu. Ciało opiekuna wystawia rachunek. To schemat karmienia wszystkich z wyjątkiem siebie: pomijane posiłki, poświęcony sen, odkładane latami badania i traktowanie ciała jak personelu, a nie jak rodziny. Wyczerpanie objawia się zmęczeniem, jedzeniem pod wpływem stresu lub podatnością na zdrowotne kryzysy, których nie naprawi żaden preparat, gdyż ich przyczyną jest zaniedbanie. Szukanie komfortu może też przejść w przesadę lub w surowy rygor będący formą kontroli. Na wierzch wychodzą zaburzenia hormonalne lub trudności z płodnością, wymagające rzetelnej opieki medycznej.

Rys historyczny

Postać, którą ta karta nazywa na nowo, wywodzi się z analizy władzy politycznej. W XV-wiecznej talii Visconti-Sforza, stworzonej dla mediolańskiej szlachty w czasach, gdy tarot służył jako gra towarzyska, Cesarzowa siedzi na surowym tronie pośród dojrzałych liści i zebranych owoców, trzymając tarczę z orłem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jej macierzyńska troska była bezpośrednio powiązana z cesarską dominacją.

Zstandaryzowany Tarot de Marseille zachował postać w koronie na tronie, lecz zmienił jej atrybuty. Cesarzowa zyskała berło i tarczę, a cesarski orzeł często ustępował miejsca symbolowi Wenus. Ta jedna zmiana przesunęła punkt ciężkości z władzy państwowej ku płodności, macierzyństwu i Matce Ziemi karmiącej ludzkość.

Współczesna wersja karty powstała w 1909 roku. A.E. Waite i Pamela Colman Smith przenieśli ją z sali tronowej do kwitnącego krajobrazu. W książce „Obrazkowa klucz do Tarota” z 1910 roku Waite nazwał ten widok ziemskim rajem (Garden of Eden) i określił Cesarzową mianem Refugium Peccatorum, płodną matką tysięcy uosabiającą uniwersalną rozrodczość.

Tarot Nowego Jorku kontynuuje ten kierunek rozwoju. Każda z tych wersji odpowiadała na lokalne pytanie o to, gdzie twórcza kobieca siła może znaleźć widoczne miejsce: na dworze cesarskim, w Wenusjańskiej bogini natury czy w sielskim krajobrazie. Waite wyprowadził ją z pałacu do ogrodu. Ta talia przenosi ją ze wsi na działkę między kamienicami, czyli jedyny wolny skrawek ziemi, jaki miało do zaoferowania miasto. Jej tarcza staje się talerzem, ponieważ w Nowym Jorku dowodem obfitości nie jest herb, lecz to, czy ludzie mają co jeść.

Odpowiedniości

Liczba. Trzy, pierwsza liczba tworząca. Jedynka to iskra woli Kombinatora, dwójka to ciche przeczucie Bibliotekarki, a trójka powstaje ze spotkania iskry z wiedzą, rodząc coś zupełnie nowego. Na tej karcie trójka pojawia się w wielu aspektach: ogród oznacza sadzenie, pielęgnację i zbiór; posiłek to gotowanie, podawanie i wspólne jedzenie; życie kwartału opiera się na budynku, ganku i ulicy. Trójka jest liczbą trójkąta, czyli najbardziej stabilnej figury, a Matriarchini stanowi punkt odniesienia, wokół którego skupia się cała okolica. To także liczba komunikacji i otwartości, dlatego jej ogród pełni funkcję miejsca spotkań równie mocno jak uprawy: zapadają tu ustalenia, dzieli się żalem, a sąsiedzkie wieści zmieniają się w mądrość. Tam, gdzie dwójka trzyma rzeczy w sferze potencjału, trójka nadaje im widoczną i haptyczną formę.

Astrologia. Wenus, planeta miłości, piękna, przyjemności i płodności, lecz osadzona w nowojorskich realiach. Nie spoczywa w marmurowej wilii; zarządza działką, na której słoneczniki wyrastają ponad siatkę ogrodzeniową. Ludzie gromadzą się wokół niej jak mieszkańcy na letnim grillu sąsiedzkim. Jej estetyka nosi znamiona Wenus: to uroda stworzona własnymi rękami, istniejąca dlatego, że ktoś uznał, iż okolica na nią zasługuje. Ponieważ Wenus włada sztuką, jej dziedziną staje się całe otoczenie. Wenus rządzi też wartościami i zasobami w ich najbardziej przystępnej formie. Nie jest to kapitał Dewelopera, lecz bogactwo dojrzałych zbiorów i wspólnych posiłków, gdzie pomyślność mierzy się liczbą osób przy stole. Ponieważ Wenus włada Bykiem i Wagą, osoby interpretujące dokonują wyboru; większość umieszcza Cesarzową w ziemskim Byku, którego fizyczny apetyt pasuje do niej bardziej niż chłodniejszy dystans Wagi.

Żywioł. Ziemia. W tej talii to dosłowna gleba, przywieziona na zapomnianą przez miasto działkę.

Kabała. Jej hebrajską literą jest Daleth, oznaczająca drzwi i bramę, przez którą życie wkracza do świata materialnego. Na Drzewie Życia zajmuje ścieżkę łączącą Chokmah (Mądrość) z Binah (Zrozumienie), nadając formę i strukturę surowej sile twórczej. Otwarta brama w ogrodzeniu z siatki to ta litera przełożona na miejski język.

Godność żywiołów. W sąsiedztwie Monet wzrasta jej obfitość materialna; przy Pucharach odczyt staje się cieplejszy, skłaniając się ku rodzinie i emocjonalnej trosce.

Perspektywa psychologiczna

W ujęciu psychologicznym Matriarchini opisuje typ opiekuna-twórcy, czyli osobę, której tożsamość opiera się na rozwijaniu przedsięwzięć i trosce o innych. Intuicyjnie rozumie, czego dziecko, roślina czy rozwijający się biznes potrzebują do wzrostu, odczuwając potrzebę zapewnienia im odpowiednich warunków. Często jest to kobieta o silnym rycie macierzyńskim, choć równie dobrze może to być mężczyzna, dziadek czy sąsiad, dla którego największą satysfakcją jest obserwowanie, jak wychowany przezeń projekt staje na własnych nogach. Takie osoby myślą kategoriami pór roku, a nie terminów kalendarzowych, a ich poczucie sensu wiąże się ze wszystkim, czym się opiekują. Zapytani o samopoczucie, opowiedzą o stanie ogrodu, dzieci i całej okolicy.

Do zalet należą ciepło, cierpliwość i stabilność emocjonalna. Potrafią w parę minut sprawić, że każda przestrzeń staje się przytulna, a gościnność stanowi u nich naturalny odruch. Ich kreatywność wyraża się w konkretach: posiłkach, ogrodach i spotkaniach. Ich autorytet ma charakter dyskretny, wynikając z zaufania, a nie ze strachu, co czyni z nich powierników, przy których inni odzyskują siły.

Cieniem jest troska, która nie potrafi się zatrzymać ani odpuścić. Takie osoby dają z siebie zbyt wiele aż do wyczerpania, po czym czują żal do tych, których wspierały, albo używają opieki jako karty przetargowej i narzędzia wzbudzania poczucia winy. Bywa, że osłaniają przed trudnościami to, co powinno samodzielnie stawić im czoła, utrzymując dzieci lub projekty w zależności, gdyż poczucie bycia potrzebnym stanowi fundament ich tożsamości. Występuje tu również cień zaniedbania: wypalony opiekun porzuca własne finanse i marzenia, ponieważ głód innych zawsze był ważniejszy. Zadaniem rozwojowym jest zrozumienie, że samemu też jest się żywą istotą w tym ogrodzie i ma się prawo do otrzymywania troski.

Matriarchini w różnych taliach

Tarot de Marseille. Cesarzowa pozostaje w koronie na tronie z berłem i tarczą, a cesarski orzeł ustępuje miejsca symbolowi Wenus, co zaznacza zwrot ku płodności.

Rider-Waite-Smith. Postać z 1909 roku spoczywa na poduszkach w otwartym krajobrazie, zwieńczona koroną z dwunastu gwiazd z Apokalipsy św. Jana (Ap 12,1). Jej suknia ozdobiona jest owocami granatu, obok w trawie leży tarcza Wenus w kształcie serca, u jej stóp dojrzewa pszenica, a w tle szumi wodospad.

Crowley-Thoth. Lady Frieda Harris namalowała ją jako postać pełną obfitych kształtów i płynności na tle błękitnych płomieni, zrodzoną z wody i trzymającą lotos Izydy. Crowley widział w niej czyste uczucie i seksualność, reprezentującą samą siłę życiową, macierzyństwo i miłosierdzie.

Współczesne talie. W Wild Unknown autorstwa Kim Krans rezygnuje się z ludzkiej postaci na rzecz drzewa na tle nocnego nieba z ubywającym księżycem, ukazując Cesarzową jako witalną siłę ziemi. Modern Witch Tarot Lisy Sterle zachowuje kluczowe symbole, świętując różnorodność ciała w nawiązaniu do dawnych bogiń płodności, takich jak Wenus z Willendorfu.

Tarot Nowego Jorku. Matriarchini jest najbliższa ujęciu Lisy Sterle pod względem obecności fizycznej oraz ujęciu Kim Krans w przekonaniu, że Cesarzowa stanowi witalność ziemi, a nie jedynie konkretną osobę. Ta talia wnosi jednak własną przestrzeń. Krans usuwa człowieka, by dotrzeć do natury; Tarot Nowego Jorku zatrzymuje człowieka i przenosi naturę tam, gdzie ludzie już przebywają: pod asfalt, gdzie czeka na odrodzenie. Drzewo z Wild Unknown rośnie w mroku. Te pomidory pną się po siatce ogrodzenia z widokiem na Empire State Building, co stanowi sedno tej interpretacji. Pole pszenicy zmienia się w opuszczoną działkę miejską, tarcza Wenus staje się talerzem jedzenia, a owoce granatu zastąpiono odciskami dziecięcych dłoni w świeżym betonie.

W układach i kontekście

Matriarchini jest interpretowana w odniesieniu do innych postaci władzy w tej talii. Najbardziej wyraźny kontrast tworzy z Deweloperem, który narzuca porządek ze szklanej wieży, podczas gdy ona buduje go od podstaw, wychodząc z gleby. Jej autorytet jako jedyny w talii nie budzi sprzeciwu, ponieważ najpierw nakarmiła ludzi, zanim o cokolwiek poprosiła.

W zestawieniu z Bibliotekarką na karcie II tworzy układ matki i mistyczki, gdzie fizyczna kreacja i uzewnętrzniona troska zderzają się z duchową płodnością i skupieniem do wewnątrz. Tradycyjna interpretacja ujęłaby to krótko: Kapłanka jest w ciąży, a Cesarzowa rodzi. Wobec Kombinatora z karty I stanowi odpowiedź na jego dążenia. On dowodzi, że w mieście można kombinować; ona pokazuje, że miasto można nakarmić. Układ łączący obie te karty pyta, czy czerpiesz z danego miejsca korzyści, czy też je pielęgnujesz.

Karta ta nawiązuje również do Królowej Monet, przy czym różnica jest istotna. Matriarchini to motyw Wielkich Arkanów, kosmiczny duch kreacji i macierzyńskiej miłości. Królowa to pracująca matka zarządzająca budżetem i domem. Jedna daje początek idei, druga ją realizuje. Niektórzy widzą w Cesarzowej syntezę wszystkich czterech Królowych, łączącą emocjonalną głębię Pucharów, pasję Buław, intelekt Mieczy i praktyczność Monet na wyższym poziomie.

W pytaniach o ciążę sąsiednie karty nadają właściwy ton. W połączeniu z Asem Pucharów, Paziem Pucharów lub Czwórką Buław wskazuje na płodność i sprawy rodzinne. Te same karty w pozycji odwróconej mogą sygnalizować trudności, skomplikowane relacje rodzinne lub żal z powodu przeszkód losowych.

Znaczenie ma również pozycja w rozkładzie. Jako rada nakazuje zadbać o konkretną sprawę i przyjąć oferowaną pomoc. Jako przeszkoda ukazuje troskę płynącą tylko w jedną stronę lub ziemię uznaną za jałową bez wcześniejszego podlewania. Jako rezultat obiecuje zbiory w ich własnym rytmie, a nie według twojego harmonogramu.