Ang nagbabagong-kulay na ray

Kung saan nagmula ang pag-uugnay

Apat na magkakaibang mekanismo, iisang impresyon. Ang lumulutang na asul na kinang ng moonstone, na tinatawag na adularescence, ay nagmumula sa microscopic at magkasalit-salit na mga patong ng dalawang uri ng feldspar na nagpapakalat ng mga short wavelength. Ang kislap na parang paboreal ng labradorite, ang labradorescence, ay galing sa mga lamellar na estruktura sa loob ng kristal na nagpapatalbog ng liwanag sa mga tiyak na anggulo. Ang apoy ng opal ay nagmumula sa regular na pagkakasansan ng silica spheres na naghihiwalay sa liwanag na parang likas na grating, na naipaliwanag lamang noong 1964 gamit ang electron microscope. Ang kinang ng perlas ay mula sa nakapatong na mga platelet ng aragonite na inilatag ng isang mollusk.

Wala sa mga ito ang pigmento. Durugin mo ang alinman sa mga ito upang maging pulbos at maglalaho ang epekto, dahil ang epekto ay nasa estruktura at wala sa mismong substansya. Isa itong tunay na pambihirang katangian sa mga hiyas, at ito ang pisikal na katotohanang nasa likod ng bawat kuwento tungkol sa pagiging pabago-bago, mailap, o konektado sa buwan ng mga batong ito.

Mas katangi-tangi pa ang perlas, dahil ito ang tanging hiyas sa katalogo na gawa ng isang buhay na hayop at ang nag-iisang hindi na kailangang tabasan. Dumarating itong tapos na.

Ano ang sinasabi ng mga tradisyon

Itinuturing ng tradisyong Indian ang perlas, mukta, bilang hiyas ng Buwan sa navaratna, na inirerekomenda para sa katatagan ng damdamin; ang moonstone naman, o chandrakanta, ay literal na nangangahulugang hinugis ng buwan, na sinasabing gawa sa namuong sinag ng buwan at nagbabago kasabay ng yugto nito. Nananatili itong tradisyonal na regalo para sa mga magkasintahan at manlalakbay doon.

Ikinabit din ng mga manunulat na Romano ang moonstone sa buwan sa parehong lohika, at itinala ni Pliny ang paniniwalang lumalaki at lumiliit ang anyo nito kasabay ng buwan.

Ang opal ang may pinakamakatuturang kasaysayan sa buong aklatan. Pinahahalagahan ito sa Roma, kung saan inilarawan ni Pliny ang isang senador na mas piniling maipatapon kaysa isuko ang isa nito. Pagkatapos noong 1829, inilathala ni Walter Scott ang Anne of Geierstein, kung saan nawalan ng ningning ang opal ng isang babae at namatay siya di-nagtagal pagkatapos noon. Sa loob ng isa o dalawang taon, napabalitang bumagsak ang merkado ng opal sa Europa, at nagdala ang opal ng reputasyong malas sa loob ng isang siglo. Sinadyang labanan ito ni Queen Victoria sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga opal bilang regalo sa kasal. Isang nobela lamang ang nagpabago sa kahulugan ng isang bato sa buong kontinente, isang bagay na dapat tandaan tuwing may magsasabing sinauna ang kahulugan ng isang bato.

Nakarating lamang ang kaalaman tungkol sa labradorite sa Europa noong 1770 mula sa Labrador, at ayon sa tradisyon ng mga Inuit, minsan nang nakulong ang northern lights sa mga bato sa baybaying iyon hanggang sa pinalaya ang mga ito ng isang lalaking tinuktok ang bato gamit ang sibat.

Mga bato ng sinag na ito

• Moonstone (Feldspar at ang mga feldspathoid, Mohs 6). Ang adularescence, ang asul na kinang na lumulutang sa ilalim ng ibabaw nito, ay nagmumula sa mga patong sa loob ng kristal na nagpapakalat ng liwanag. Sagrado sa buwan sa India, kung saan isa itong regalo para sa manlalakbay.
• Labradorite (Feldspar at ang mga feldspathoid, Mohs 6). Kulay abo hanggang sa tamaan ng liwanag, pagkatapos ay nagiging asul na parang paboreal at ginto. Ipinangalan sa Labrador noong 1770, at mahalaga sa mga salaysay ng mga Inuit tungkol sa aurorang nakulong sa bato.
• Opal (Carbons, glasses at organics, Mohs 5.5). Hindi isang kristal kundi pinagsiksikang mga silica sphere na naghihiwalay sa liwanag upang maging kulay. Itinuring na malas noong ikalabinsiyam na siglo dahil sa isang nobela ni Walter Scott, na pinakamagandang babalang kuwento sa buong tradisyon.
• Perlas (Carbons, glasses at organics, Mohs 2.5). Ang tanging hiyas na gawa ng isang buhay na hayop, at ang nag-iisang hindi nangangailangan ng pagtabas. Birthstone ng Hunyo, na nasisira ng pabango, suka, at panahon.

Paano gamitin ang ray

Angkop ang ray na ito sa mga sitwasyong hindi pa napagpapasiyahan. Kung ang pulang ray ay para sa pagkilos at ang kayumangging ray ay para sa pagtitiis, ang nagbabagong-kulay na ray naman ay para sa panahong talagang hindi mo pa alam ang kasagutan. Patuloy itong iniuugnay ng mga tradisyon sa panaginip, intwisyon, at siklo ng buwan sa halip na sa pagpapasiya.

Ang moonstone ang pinakapraktikal sa grupong ito: may tigas na 6, abot-kaya ang halaga, at may totoo at buhay na tradisyon sa India. Madali itong mabiyak (cleavage), kaya hindi ito dapat isuot sa singsing na madalas mauntog o mabangga.

Ang opal naman ang pinaka-maselan. Naglalaman ito ng hanggang dalawampung porsyento ng tubig, at maaari itong mag-craze o magkaroon ng sapot ng maliliit na bitak kapag natuyo o nakaranas ng biglaang pagbabago sa temperatura. Ang mga doublet at triplet ay manipis na hiwa ng opal na nilagyan ng suporta sa likod o proteksiyon sa ibabaw gamit ang ibang materyal; hindi kailanman dapat ibabad ang mga ito dahil masisira ang pandikit.

Ang perlas ang pinakamarupok na hiyas sa buong katalogo. Dahil calcium carbonate ito, inuukit at sinisira ito ng pabango, hairspray, suka, katas ng lemon, at maging ng pawis. Ang lumang tuntunin ang pinakatumpak: huling isinusuot, unang hinuhubad.

Kulay na mapagkakatiwalaan mo

Napakakaunti sa ray na ito ang tumutugma sa inaakala ng isang baguhan. Karamihan sa rainbow moonstone ay hindi moonstone sa mahigpit na kahulugan ng mineralohiya kundi puting labradorite; tanggap itong pangalan sa kalakalan ngunit magkaibang mineral ang mga ito. Malaking bahagi ng murang moonstone ay opalite, na isa lamang gawang-taong salamin.

Malaki ang merkado ng synthetic at imitasyong opal. Ang gawang-laboratoryong opal ay nagpapakita ng natatanging pattern na parang haligi o balat ng butiki kapag pinalaki sa ilalim ng loupe. Ang mga doublet at triplet ay lehitimo at mas mura kaysa sa solid na opal, at dapat ibenta nang malinaw bilang gayon. Ang isang solid na black opal sa napakamurang halaga ay tiyak na hindi solid na black opal.

Sa perlas makikita ang pinakamalinaw na paghihiwalay. Halos lahat ng perlas sa merkado ay cultured, na isang tapat at normal na kalagayan; ang mga imitasyong perlas naman ay salamin o plastik na pinahiran lamang ng patong. Gumagana pa rin ang tooth test: ang tunay na perlas, natural man o cultured, ay may magaspang na pakiramdam kapag ikiniskis sa gilid ng ngipin, samantalang ang imitasyon ay madulas at makinis na parang salamin.

Bihirang mapeke ang labradorite dahil hindi naman mahal ang magandang materyal, ngunit ang pangalang spectrolite ay tumpak na tumutukoy lamang sa isang partikular na matitingkad na uri mula sa Finland at madalas itong gamitin nang maluwag.