FA (فارسی)
䷛
هگزاگرام ۱ از ۶۴
برتری بزرگ
大過 · Dà Guò
چهار خط نیرومند در میانه گرد آمده‌اند و در دو انتها خطوطی ضعیف جای دارند. این هگزاگرام سازه‌ای را نشان می‌دهد که باری بیش از توان ستون‌هایش بر دوش می‌کشد و متن کهن با آن همچون موقعیتی استثنایی برخورد می‌کند که رفتاری استثنایی می‌طلبد.
افراط
بحران
بار بیش از حد
روزگار غیرعادی
- شمارهٔ شاه ون
- ۱ از ۶۴
- بالا
- ☱ Duì · دریاچه
- پایین
- ☴ Xùn · باد
- ترکیب
- دریاچه بر فراز باد
- خطوط، از پایین به بالا
- گسسته · پیوسته · پیوسته · پیوسته · پیوسته · گسسته
- چینی
- 大過 · Dà Guò
حکم
تیر تیزه تا مرز شکستن خم می‌شود. سودمند است مقصدی برای رفتن داشتن. توفیق.
تیر سقف از پیش خمیده است و اندرز همچنان بر حرکت استوار است. ماندن زیر سازه‌ای رو به فروریزی از گزینه‌های ممکن نیست.
تصویر
دریاچه بر فراز درختان برمی‌آید: برتری بزرگ. بدین سان انسان والا تنها و بی‌باک می‌ایستد و بی هیچ پشیمانی از جهان کناره می‌گیرد.
تنها‌ترین تصویر در این کتاب کهن. در چنین لحظه نامتعارفی، پشتیبان‌های همیشگی در دسترس نیستند.
معنای آن
دا گوئو نموداری از یک ساختار است. چهار خط یانگ در میانه شکل متراکم شده‌اند و دو انتها یین هستند: تیری سنگین که بر پایه‌هایی سست تکیه دارد. تمام آنچه این هگزاگرام بازگو می‌کند از این شکل برمی‌خیزد.
متن کهن این شرایط را خارق‌العاده می‌داند و به تناسب آن برخی از اندرزهای همیشگی‌اش را معلق می‌سازد. تصویر، انسان والا را نشان می‌دهد که تنها و بدون ترس ایستاده و جهان را بدون حسرت ترک می‌گوید؛ لحنی که با گفتار معمول این کتاب تفاوت دارد. در زمان بحران، تکیه‌گاه‌های روزمره وجود ندارند.
خطوط به دور محور میانی جفت می‌شوند. سپیداری خشکیده از ریشه جوانه می‌زند و پیرمردی زنی جوان می‌گیرد: نامنتظر، زاینده، و متن آن را تأیید می‌کند. سپیداری پژمرده گل می‌دهد و زنی سالخورده شوهری جوان می‌گزیند: به همان اندازه دور از ذهن و زیبا، اما حکم نهایی نه سرزنش است و نه ستایش، زیرا حاصلی از آن به بار نخواهد آمد. متن کهن آنچه را واقعا احیا می‌شود با آنچه تنها شکوفه می‌زند مقایسه می‌کند.
خط بالا خطی است که در یادها می‌ماند. به آب عمیق می‌زنید، آب از سر می‌گذرد، و متن در یک نفس از شوربختی و بی‌گناهی سخن می‌گوید. گاه جان به در بردن از عمل ضروری ممکن نیست، و کتاب از خطا نامیدن آن سر باز می‌زند.
در فالگیری
برتری بزرگ در پاسخ، موقعیتی باربر را زیر فشاری واقعی توصیف می‌کند. چیزی باری بیش از آنچه برایش ساخته شده بود حمل می‌کند و تا ابد دوام نخواهد آورد.
اندرز این است که به جای درنگ عمل کنید، بنیادها را با شکیبایی بی‌پیرایه استوار سازید و بپذیرید که روش‌های معمول شاید کارساز نباشند. اگر دیگری را در این راه یاری می‌دهید، خط چهارم شرط را تعیین می‌کند: کمکی بی‌چشمداشت، وگرنه مددکاری تباه خواهد شد.
شش خط
متن یک خط را تنها زمانی بخوانید که انداختن آن را متغیر کرده باشد. این خطوط از قلهٔ شکل به‌سوی پایین فهرست شده‌اند، همان‌گونه که هگزاگرام کشیده می‌شود.
-
شش در بالا
هنگام گذر، آب از سر می‌گذرد. شوربختی. بی‌ملامت.
فرورفتن در آب به وقت ادای تکلیف ناگزیر. از اندک جای‌هایی که کتاب شکست را از تقصیر جدا می‌سازد.
-
نه در جایگاه پنجم
سپیداری پژمرده شکوفه می‌دهد. زنی سالخورده همسری می‌گزیند. نه سرزنش، نه ستایش.
همتای خط دوم با حکمی خنثی. گل بر چوب پیر زیباست اما ثمری به بار نمی‌آورد.
-
نه در جایگاه چهارم
تیر تیزه مهاربندی می‌شود. نیک‌بختی. اگر انگیزه‌های دیگری در میان باشد، سرافکندگی.
پشتیبانی فراهم است به شرط آنکه بی‌غرض باشد. یاری با نیات پنهان شکست می‌خورد.
-
نه در جایگاه سوم
تیر تیزه تا شکستن خم می‌شود. شوربختی.
فشار در جایگاه سوم بی‌پناه و بدون تکیه‌گاه. هیچ راه نجاتی عرضه نمی‌شود.
-
نه در جایگاه دوم
سپیداری خشک از ریشه جوانه می‌زند. پیرمردی همسری جوان می‌گیرد. همه‌چیز رهگشاست.
نوسازی نامنتظر از کنده‌ای کهن. متن پیوند این ناهمگونی را در اینجا زاینده می‌داند.
-
شش در آغاز
گستردن نی‌های سپید در زیر. بی‌ملامت.
مراقبت بی‌نهایت از پی‌بست. نی ارزشی ندارد و خط با این همه هوشیاری را تحسین می‌کند.
شکل‌های مرتبط
آخرین نوشته‌ها
حکمت باستانی کارت‌های تاروت را کشف کنید و اسرار سفر معنوی خود را باز کنید. وبلاگ ما دروازه شما به درک نمادگرایی غنی، معانی و کاربردهای عملی خواندن تاروت است.
