The Courtyard Grandmother

تصویرسازی و نمادشناسی

در تاروت پکن، امپراتور همان مادربزرگ حیاط (四合院大妈) است؛ فرمانروای حیاطی از نوع سیهیوان، که با خطوط آرام قلم‌موی فنگ زیکای بر روی کاغذ کاهی با لکه‌های طلایی تصویر شده است. این دسته کارت هیچ‌یک از نشانه‌های سلطنتی رایدر-ویت را حفظ نکرده است: نه تختی در کار است، نه عصایی، و نه تاجی با دوازده ستاره. در اینجا امور کیهانی از طریق عناصر کوچک و انسانی نشان داده می‌شوند، و تمام امپراتوری او همین حیاط است.

درخت انار بر فضای کارت چیره شده است؛ سنگین از میوه‌های رسیده و شکافته. در حالی که امپراتور رایدر-ویت انارهای گلدوزی‌شده بر جامه دارد، این مجموعه آن نماد را به درختی زنده تبدیل کرده است؛ صد دانه در یک پوسته که نماد باروری و زندگی‌های متعددی است که زیر یک سقف گرد آمده‌اند. چند میوه شکافته شده‌اند و دانه‌هایشان نمایان است.

او بر چهارپایه‌ای کوتاه نشسته و نوه‌اش در دامنش به خواب رفته است. آن کودک خوابیده، پاسخ این دسته کارت به تخت سلطنتی امپراتور است: اقتداری که با میزان امنیت و آسودگی یک موجود کوچک در کنار آن سنجیده می‌شود. لبخند مادربزرگ رو به کودک است، نه رو به بیننده. در کنارش سبدی پر از پیراشکی‌های در حال پخت بخار می‌کند؛ به این ترتیب تغذیه در اینجا همواره در جریان است و بخار برخاسته تنها عودِ معبد اوست.

کوزه‌های ترشی سبزیجات و رشته‌های فلفل سرخِ آویخته برای خشک شدن، به نشانه دوراندیشی و ذخیره فراوانی برای زمستان، کنار دیوار ردیف شده‌اند. فلفل‌ها جلا و جلوه شنگرفی به این کارت می‌بخشند. سبدی از سبزیجات تازه روی نیمکت، محصول زمان حال را نگه داشته و توازنی با کوزه‌های آینده ایجاد می‌کند. دو گربه کنار بخارپز چرت می‌زنند؛ موجوداتی که تنها در جایی می‌مانند که گرمایش و غذای همیشگی باشد. جفت‌پرندگان روی دیوار کاشی‌کاری‌شده، یادآور جنبه ناهیدی امپراتور و خانوار بناشده توسط دو نفر هستند. بالای درخت، آسمانی با ورق طلا به جای آبشار رایدر-ویت نشسته‌ تا نشانه فیض الهی باشد، و دیوار خاکستری حیاط صحنه را در بر می‌گیرد؛ درست همان‌گونه که جنگل در کارت قدیمی، امپراتور را در بر می‌گرفت. مهر سرخ و کوچک در گوشه کارت تقریباً مانند مهر اختصاصی خودِ این خانوار به نظر می‌رسد: این حیاط، حفظ و حمایت شده است.

معنی اصلی

مادربزرگ حیاط، همان امپراتور است که در قالب خانه‌داری خوانده می‌شود. قدرت او فراوانیِ ملموس و عینی است؛ نیروی حیات‌بخشی که به یک کودک، پروژه، باغ یا خانوار غذا و نیرو می‌دهد، و او نه با اجبار، بلکه با تغذیه و رسیدگی بر آن حکمرانی می‌کند. او عدد سه را بر دوش می‌کشد که در زبان چینی هم‌صدا با رشد و زایش است، و در تاروت نقطه‌ای است که اراده تازه تازه وارد و دانش پنهان فالگیر ترکیب شده و به چیزی تبدیل می‌شوند که می‌توان آن را چشید و خورد.

او بر هر سه زمانِ خانه به طور هم‌زمان حکومت می‌کند: سبزیجات تازه امروز، پیراشکی‌های در حال بخارپز، و ترشی‌های ذخیره‌شده برای زمستان. آموزه او این است که آفرینش، کاری صبورانه است. درخت انار با دستور و فرمان پدید نیامده است؛ کسی سی سال به آن آب داده، و هنگامی که زمانش برسد، خود به خود می‌شکافد. کشیدن این کارت به معنای بازگشت به جسم و رسیدگی‌های روزمره‌ای است که فراوانی واقعی در آن جریان دارد.

معنی مستقیم

در حالت مستقیم، مادربزرگ حیاط نشان‌دهنده فصل ثمردهی است. شما وارد حیاط او شده‌اید و آنچه کاشته‌اید شروع به رسیدن می‌کند: پروژه‌ها مانند خرمالوهای روی شاخه می‌رسند، روابط مانند چایی که دم می‌کشد عمیق‌تر می‌شوند، و بدن، خانه و کیف پول همگی رو به سوی فراوانی دارند. توصیه او این است که آنچه را می‌خواهید رشد کند تغذیه کنید و اجازه دهید محصول با ریتم خودش به دست آید.

در عشق. عشق در شکل رسیده خود؛ گرم، ملموس و روزمره، صمیمیتِ وعده‌های غذایی مشترک و لحاف‌های مشترک. این کارت موافق عمیق‌تر شدن تعهد، هم‌خانگی یا ازدواج است، و اغلب به بارداری یا خواسته مشترک برای داشتن فرزند اشاره دارد که در انارهای شکافته و جفت‌پرندگان به روشنی پیداست.

در شغل. فصلی گرم و پربار در محیط کار. پروژه‌ها به مرحله تکمیل می‌رسند، تلاش‌های قبلی دیده می‌شوند، و یک راهنمای دلسوز ممکن است رشد شما را تغذیه کند. کارهای مرتبط با مراقبت، غذا، خانه، کودکان یا زیبایی عملکرد فوق‌العاده‌ای خواهند داشت، و افزایش حقوق یا بهبود شرایط کاری محتمل است.

در امور مالی. پربارترین آذوقه‌خانه در این دسته کارت. او وعده افزایش صبورانه را می‌دهد: درامدی که مانند میوه می‌رسد، پس‌اندازی که مانند کوزه‌های کنار دیوار انباشته می‌شود، و دارایی‌هایی که سرپناه می‌دهند و ارزش می‌یابند. پول در اینجا از طریق کارهای مراقبتی، خانواده یا ارث به دست می‌آید و هدف آن گردش و بهره‌مندی است.

در سلامت. کارت رسیدگی و استراحت. او طرفدار غذای واقعی، خواب عمیق، آفتاب، لمس و حرکت بی‌عجله است و نشانه‌ای قوی برای باروری، سلامت زنان و بهبود پس از بیماری محسوب می‌شود. با بدن همان‌گونه رفتار کنید که او با حیاطش رفتار می‌کند: سیر، گرم و رهاشده تا با ریتم خودش برسد.

معنی معکوس

در حالت معکوس، مادربزرگ حیاط فراموش کرده است پیراشکی‌های خودش را بخورد. مراقبت آن‌قدر بیرون می‌ریزد تا دیگ خشک می‌شود، یا به کنترل‌گری تبدیل شده و حیاط به قفسی بدل می‌گردد که هیچ‌چیز نمی‌تواند به روش خود رشد کند. فرزندان بزرگ‌شده رها نمی‌شوند، ایده‌ها آن‌قدر دستکاری می‌شوند که پژمرده می‌گردند، و دلواپسی ناخوانده می‌آید و بیش از حد می‌ماند. راه حل روی کارت نوشته شده است: بر چهارپایه کوتاه خود بنشینید و بگذارید یک بار هم که شده دیگری برایتان چای بریزد.

در عشق. دیوارهای حیاط بیش از حد بلند شده‌اند. یکی از طرفین برای دیگری مادری می‌کند تا جایی که میل و اشتیاق خفه می‌شود، حسادت لباس نگرانی به تن می‌کند، یا آسایش به آرامی جای اشتیاق را در خانه‌ای می‌گیرد که خوب سیر شده اما کمی تنهاست. دروازه را باز کنید و بگذارید مراقبت در هر دو جهت جریان یابد.

در شغل. نان‌آور فرسوده‌ای که برای تمام دفتر پیراشکی بخارپز می‌کند در حالی که سهم خودش سرد می‌شود. مراقبت‌گری وظیفه اصلی را می‌بلعد، مدیری خفه‌کننده مجالی باقی نمی‌گذارد، یا یک موقعیت راحت به حیاطی محصور تبدیل شده که از ترکش می‌ترسید اگرچه چیزی در آن رشد نمی‌کند. کاهش بازدهی ناشی از فرسودگی است، نه تنبلی.

در امور مالی. کوزه‌ها خالی صدا می‌دهند. مراقب خرج کردن بیش از توان برای دیگران، وابستگان بزرگسالی که ذخایر را خالی می‌کنند، یا هزینه‌های رفاهی باشید که به رخنه‌ای در سقف تبدیل شده‌اند. پول همچنین می‌تواند با احساس گناه و کنترل‌گری گره بخورد؛ حمایتی که با شرط و شروط همراه است، یا احتکار همراه با ترسی که به هیچ‌کس سود نمی‌رسانند.

در سلامت. آشپزی که هرگز برای غذا خوردن نمی‌نشیند. غفلت از خود پشت مراقبت پرمشغله از دیگران پنهان می‌شود: خستگی، قربانی کردن خواب برای کارهای خانه، و به عقب انداختن مداوم معاینات پزشکی. این حالت همچنین می‌تواند به نگرانی‌های باروری یا سخت‌گیری نسبت به بدنی اشاره داشته باشد که صرفاً در حال تغییر و نرم‌تر شدن است.

یادداشت‌های تاریخی

امپراتوری که این کارت بازآفرینی کرده است، در آغاز چهره‌ای از قدرت دنیوی بود. امپراتور در دسته کارت ویسکونتی-اسفورزا متعلق به قرن پانزدهم، بر تختی سخت میان برگ‌های رسیده نشسته و سپری با نشان عقاب امپراتوری مقدس روم به دست دارد؛ مراقبت مادرانه او با حکومت سیاسی گره خورده بود. تاروت مارسی تاج و تخت را حفظ کرد، اما عصا و سپر را افزود و عقاب امپراتوری را با نشان ناهید تعویض نمود تا او را از جهانداری به سوی باروری و مادرِ زمین حرکت دهد.

دسته کارت رایدر-ویت-اسمیت در اوایل قرن بیستم، او را کاملاً از تالار تخت بیرون آورد و در چشم‌اندازی پرگل نشان داد، و ویت در کتاب «کلید مصور تاروت» در سال ۱۹۱۰ او را «بهشت زمینی» و مادربارور هزاران موجود نامید. تاروت پکن آن امپراتورِ طبیعی و پربرکت را یک گام دیگر از کاخ دورتر می‌برد. این دسته کارت آخرین نشانه‌های سلطنتی را حذف کرده و او را بر چهارپایه‌ای در حیاطی در هوتونگ می‌نشاند؛ به طوری که هر آنچه کارت‌های قدیمی‌تر با تاج و عصا می‌گفتند، اکنون با یک درخت انار، سبدی بخارپز و کودکی خوابیده بیان می‌شود.

تطبیق‌ها و تناظرها

عدد. سه، عدد آفرینش و فزونی، و در زبان چینی هم‌صدا با رشد. عبارت داددجینگ که می‌گوید یک دو را می‌زاید، دو سه را، و سه ده هزار موجود را، می‌تواند بدون تغییر زیر این کارت قرار گیرد: از یک حیاط کوچک، نسل‌های کامل بیرون می‌آیند. روی کارت، عدد سه همه‌جا هست: در مادربزرگ، نوه، و نسل شاغل غایب؛ در سه گربه؛ و در سه زمانِ غذای تازه، در حال پخت، و ذخیره‌شده.

نجوم. ناهید، سیاره عشق، زیبایی و لذت از زندگی، اما ناهیدی با ژاکت پنبه‌ای به جای الهه‌ای روی صدف. این خاکی‌ترین جلوه این سیاره است؛ جایی که عشق به شکل کاسه‌ای پر از برنج و زیبایی به شکل درخت انار در زمان ثمردهی ظاهر می‌شود. جفت‌پرندگان جنبه زناشویی ناهید را دوش می‌کشند، گربه‌ها آسایش حسی آن را، و کوزه‌ها مهارت آن را در تبدیل فراوانی خام به لذت ماندگار نشان می‌دهند.

عنصر. خاک، قلمروی رشد، برداشت محصول، و ثقل دانه‌های رسیده.

کابالا. حرف عبری امپراتور «دالت» به معنای در است؛ درگاهی که حیات از طریق آن وارد جهان مادی می‌شود. این مفهوم با درِ حیاط که در سراسر این دسته کارت تکرار می‌شود هم‌خوانی دارد؛ آستانه‌ای که اهل خانه دقیقاً به این دلیل می‌توانند از آن خارج شده و بازگردند که هرگز از داخل قفل نمی‌شود.

کرامت عنصری. در کنار پنج‌پرها (سکه‌ها)، فراوانی مادی او افزون می‌شود؛ در کنار جام‌ها، تعبیر کارت به سوی خانواده و پرورش عاطفی گرایش می‌یابد.

دیدگاه روان‌شناختی

موهبت اصلی مادربزرگ حیاط، موهبت یک حامی و پرورنده است: حس کردن آنچه یک موجود زنده برای رشد نیاز دارد و تأمین روزمره آن بدون انتظار تشویق. او ممکن است مادربزرگ یا مادری واقعی باشد، اما به همان اندازه می‌تواند راهنمایی باشد که فرصت‌ها را به جوان‌ترها می‌رساند، یا مدیری که اجاق تیم را گرم نگه می‌دارد. نقاط قوت او گرمی، صبوری، هوش کاربردی، و لذت عمیق از زندگی معمولی است؛ از غذای خوب تا گربه‌ای روی زانو. در اطراف چنین فردی، کودکان، گیاهان و پروژه‌ها همگی رشد می‌کنند، زیرا توجه او خاکی حاصلخیز است.

سایه او، درِ حیاطی است که از داخل قفل می‌شود. مراقبت به کنترل‌گری تبدیل می‌شود، تغذیه به خورانیدن اجباری بدل می‌گردد، و نان‌آور به نیازمندیِ دیگران محتاج می‌شود. فداکارِ قربانی‌گونه‌ای پدید می‌آید که تا خالی شدن جانش می‌بخشد و سپس کوزه خالی را به عنوان اتهام بالا می‌گیرد، و وابستگی به آسایش به احتکار و ترس از تغییر تغییر شکل می‌دهد. حیاط محصوری که روزی سرپناه بود، می‌تواند به کل جهانی تبدیل شود که با هر کس که بخواهد از آن بیرون برود خصومت دارد.

مادربزرگ حیاط در دسته‌های مختلف تاروت

تاروت مارسی. امپراتور قدیمی‌تر با تاج، تخت، عصا و سپر باقی می‌ماند و عقاب امپراتوری جای خود را به نشان ناهید می‌دهد که نمایانگر چرخش او به سوی باروری است.

کراولی-تاث. لیدی فریدا هریس او را با انحناها و سیالیت در برابر شعله‌های پیچان و آبی‌رنگ کشید؛ متولدشده از آب و دارنده نیلوفر آبی ایزیس. کراولی او را احساس و احساسات خالص می‌دانست که نماینده انگیزه خام حیات، مادری و رحمت است.

دسته‌های مدرن. دسته کارت «وایلد آن‌نون» اثر کیم کرانس پیکر انسانی را حذف کرده و درختی مجلل در برابر آسمان شب را جایگزین می‌کند؛ امپراتور به عنوان نیروی حیاتی خودِ زمین. «تاروت جادوگر مدرن» اثر لیسا استرله، بدنی پرمنحنی و متنوع را به یاد الهه باروری باستان جشن می‌گیرد.

تاروت پکن. این دسته کارت باروری را حفظ کرده و تمام تاج‌ها را کنار می‌گذارد. امپراتور آن، مادر بزرگ خانواده در سیهیوان است؛ درخت انار به جای جنگل و کوزه‌ها به جای انبار غله؛ همان انرژی کهن‌الگویی که به بخار، قلم‌مو و آسمانی از ورق طلا ترجمه شده است.

در ترکیب و زمینه

مادربزرگ حیاط در کنار سایر زنان این دسته کارت روشن‌تر خوانده می‌شود. او پس از فالگیرِ پشت پرده (کارت ۲) می‌آید و قطبیت او را معکوس می‌کند: در حالی که فالگیر دانش پنهان شهر را نگه می‌دارد، مادربزرگ راز آشکار آن را حفظ می‌کند؛ اینکه هر موجود زنده‌ای نیاز به تغذیه دارد و کسی باید این تغذیه را انجام دهد. خوانندگان دسته‌های قدیمی‌تر همین مطلب را به سادگی بیان می‌کردند: کاهنه بزرگ باردار است و امپراتور در حال زایش.

او همچنین با ملکه پنج‌پرها (سکه‌ها) شباهت‌هایی دارد و تمایز آنها اهمیت دارد. مادربزرگ موضوعی حیاتی از آرکانای بزرگ است؛ روح آفرینش و عشق مادرانه. ملکه، مادر شاغلی در وضعیت مشخص است که غذا می‌پزد و امور مالی را مدیریت می‌کند. یکی فکری را می‌زاید و دیگری آن را اجرا می‌کند.

در داستان این دسته کارت، او همان مادر زمینی است که تازه وارد (ابله، کارت ۰) در ولایات رها کرده و در هر آشپزخانه گرم پایتخت دوباره او را می‌یابد؛ ایستگاهی که در آن می‌آموزد آفرینش امری عینی و ملموس است. در پرسش‌های مربوط به بارداری، کارت‌های مجاور به تعبیر رنگ می‌دهند: در کنار تک جام، پیک جام، یا چهار عصا، او به سوی باروری و خانواده متمایل می‌شود؛ در حالی که همان کارت‌ها به صورت معکوس به انسداد، غم، یا اشتیاقی اشاره دارند که شرایط هنوز اجازه تحقق آن را نمی‌دهد.