Stan
πέτρα
Ένα σύμπλεγμα στο οποίο αποδόθηκε δικό του γράμμα
- Sound
- st /st/
- Θέση
- 34
- Group
- Ύστερα και χειρόγραφα γράμματα
- Descended from
- Κανένας. Μια όψιμη αγγλοσαξονική προσθήκη
- Unicode
- U+16E5
- Ναι / Όχι
- Δεν σώζεται παραδοσιακή απάντηση
Όρθια
- πέτρα
- σταθερότητα
- ορόσημο
- μονιμότητα
- ό,τι παραμένει ακίνητο
- μνημείο
Across the scripts
Χωρίς πρόγονο
Μια όψιμη προσθήκη χωρίς αντίστοιχο στο Πρεσβύτερο Φούθαρκ. Αυτά τα γράμματα προστέθηκαν αιώνες μετά την αρχική σειρά.
Χωρίς αντίστοιχο
Η Σκανδιναβία δεν πρόσθεσε ποτέ νέο γράμμα στη σειρά της. Επίλυσε τα ίδια ζητήματα μέσω της μείωσης των χαρακτήρων και των συμφραζομένων, και αργότερα προσθέτοντας στιγμές στους υπάρχοντες ρούνους.
Stan
Αγγλοσαξονικό Φούθορκ
Ένα γράμμα μορφής συμπλέγματος (λιγκατούρα) για το σύμπλεγμα st, που απαντάται σε χειρόγραφους ρουνικούς καταλόγους και σπάνια σε επιγραφές.
Ένα γράμμα για ένα σύμπλεγμα
Το st αποτελεί σύμπλεγμα δύο συμφώνων και όχι έναν ενιαίο φθόγγο, τον οποίο η Παλαιά Αγγλική κατέγραφε άψογα συνδυάζοντας το ᛋ sigel με το ᛏ tir.
Η απόδοση ενός αυτόνομου χαρακτήρα σε αυτό δεν έλυνε, συνεπώς, κάποιο φωνητικό πρόβλημα. Η μορφή του είναι ουσιαστικά μια λιγκατούρα (το sigel και το tir ενωμένα σε έναν ενιαίο κορμό), πρακτική ιδιαίτερα διαδεδομένη στις χειρόγραφες παραδόσεις γενικότερα, όπου συχνά ζεύγη γραμμάτων συγχωνεύονταν για εξοικονόμηση χώρου και κόπου.
Αυτό καθιστά το Stan μια γραφική διευκόλυνση παρά μια γλωσσική αναγκαιότητα, εντασσόμενο στο ίδιο πνεύμα με το Cweorð: μια γραφή που τακτοποιήθηκε και επεκτάθηκε από λογίους που έβρισκαν τα αλφάβητα ενδιαφέροντα, και όχι από ανθρώπους που χρειάζονταν να καταγράψουν κάτι που δεν μπορούσαν.
Το όνομα
Η λέξη stan είναι η συνηθισμένη παλαιοαγγλική λέξη για την πέτρα, από την οποία προέρχεται το σύγχρονο αγγλικό stone. Σε αντίθεση με το Cweorð και το Calc, δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση ως προς τη σημασία του ονόματος.
Συναντάται παντού στη γλώσσα: Stanford (το πέτρινο πέρασμα), Stanley (το πετρώδες ξέφωτο), stanbrycg (η πέτρινη γέφυρα). Εμφανίζεται με την κυριολεκτική της σημασία σε ολόκληρο το σώμα της παλαιοαγγλικής πεζογραφίας και ποίησης.
Εκείνο που απουσιάζει είναι οποιαδήποτε ένδειξη ότι η πέτρα σήμαινε κάτι για τον ίδιο τον ρούνο. Δεν υπάρχει στροφή σε ποίημα, σχόλιο ή μαρτυρημένη συμβολική χρήση. Το όνομα φαίνεται καθαρά ακροφωνικό και τίποτε περισσότερο: το γράμμα χρειαζόταν ένα όνομα που να ξεκινά από st, και το stan ήταν η πιο προφανής λέξη της γλώσσας που πληρούσε αυτό το κριτήριο.
Όσα διασώζονται
Το Stan εμφανίζεται σε χειρόγραφους ρουνικούς καταλόγους και σε έναν πολύ μικρό αριθμό επιγραφών. Δεν διαθέτει στροφή στο Παλαιοαγγλικό Ρουνικό Ποίημα, καθώς βρίσκεται εκτός των είκοσι εννέα ρούνων του έργου.
Είναι ένα από τα γράμματα των οποίων η συμπερίληψη ή μη μεταβάλλει τον καταγεγραμμένο αριθμό των ρούνων του Φούθορκ μεταξύ 29 και 34.
Αυτό είναι το πλήρες και ειλικρινές σύνολο των ιστορικών μαρτυριών.
Ο R. I. Page υποστήριξε ότι αρκετά από τα όψιμα γράμματα του Φούθορκ είναι αρχαιοδιφικοί ψευδορούνοι, επινοημένοι από γραφείς για να συμπληρώσουν ένα αλφάβητο και όχι επειδή κάποιος τους χρειαζόταν πραγματικά. Το Stan ανταποκρίνεται πλήρως σε αυτή την περιγραφή: μια λιγκατούρα για ένα σύμπλεγμα που η γραφή μπορούσε ήδη να αποδώσει, χωρίς ποιητική στροφή και σχεδόν χωρίς καμία χρήση. Τα γειτονικά του Calc και Gar αποτελούν διαφορετική περίπτωση, καθώς είναι λαξευμένα στους σταυρούς του Ruthwell και του Bewcastle.
Στην ανάγνωση
Δεν διασώζεται καμία παραδοσιακή σημασία, επομένως οποιαδήποτε χρήση είναι σύγχρονη.
Το όνομα τουλάχιστον προσφέρει κάποια αφετηρία, κάτι που δεν συμβαίνει με το Cweorð και το Calc. Μια πέτρα είναι σταθερή, ανθεκτική και, στην αγγλοσαξονική πρακτική, συχνά λειτουργούσε ως ορόσημο: οι οροθετικοί λίθοι καθόριζαν τα όρια των κτημάτων στα καταστατικά έγγραφα, και τα όρια αυτά περιγράφονταν βαδίζοντας από σημείο σε σημείο, από πέτρα σε πέτρα. Οι ρουνικές επιτύμβιες και αναμνηστικές στήλες πηγάζουν από την ίδια ακριβώς αντίληψη.
Συνεπώς, μια εύλογη σύγχρονη ανάγνωση επικεντρώνεται στη σταθερότητα και την οριοθέτηση: σε αυτό που παραμένει ακίνητο, στο σημείο αναφοράς από το οποίο μετρώνται τα όρια, σε ό,τι στέκει όρθιο όταν όλα γύρω του έχουν αλλάξει.
Πρόκειται για μια ερμηνεία που δομείται από τη σημασία της λέξης και όχι από μια κληρονομημένη παράδοση, και οφείλει να παρουσιάζεται ως τέτοια.
Συχνές ερωτήσεις
Τελευταίες Αναρτήσεις
Ανακαλύψτε την αρχαία σοφία των καρτών ταρώ και ξεκλειδώστε τα μυστήρια του πνευματικού σας ταξιδιού. Το ιστολόγιό μας είναι η πύλη σας για την κατανόηση του πλούσιου συμβολισμού, των νοημάτων και των πρακτικών εφαρμογών της ανάγνωσης ταρώ.