The Man Who Walks His Bird

Εικόνες και συμβολισμός

Στην Ταρώ του Πεκίνου (Tarot of Beijing), ο Ερημίτης δεν κρατά φανάρι και δεν ανεβαίνει σε κανένα βουνό. Είναι ένας γέρος των χουτόνγκ που ξυπνά πριν την ανατολή του ηλίου, όταν το δρομάκι είναι ακόμα μπλε και άδειο, και βγάζει βόλτα το σκεπασμένο κλουβί του όπως άλλοι ερημίτες περπατούν με ένα φανάρι. Αυτή είναι η τελετουργία από την οποία παίρνει το όνομά της η κάρτα, ο 遛鸟人 που βγάζει το αιχμάλωτο ωδικό πτηνό του έξω για να αναπνεύσει το πρωινό. Σηκώνει το πανί μόνο εκεί που έχει την περισσότερη ησυχία και το αθέατο πουλί τραγουδά μόνο για αυτόν.

Το σκεπασμένο κλουβί είναι το φανάρι αυτής της τράπουλας, ανασηκωμένο ελαφρώς και προστατευμένο ακριβώς όπως ο Ερημίτης της Rider-Waite προστατεύει το φως του. Αλλά το δυτικό φανάρι λάμπει προς τα έξω, ενώ αυτό του Πεκίνου τραγουδά. Το φως εδώ είναι μια φωνή, που την ακούς παρά τη βλέπεις. Το πανί από πάνω του είναι ο γκρίζος μανδύας του Ερημίτη που έχει μεταφερθεί στο ίδιο το φως: σοφία που διατηρείται καλυμμένη, όχι από τσιγκουνιά, αλλά επειδή ορισμένα πράγματα χαλάνε από τον θόρυβο. Το αθέατο πουλί είναι η εσωτερική φωνή, το συσσωρευμένο εσωτερικό φως μιας ολόκληρης ζωής, και τραγουδά πρώτα από όλα ως μια ιδιωτική συνομιλία μεταξύ ενός ατόμου και του δικού του βάθους.

Κάθε άλλο στοιχείο μεταφράζει το αρκάνο στο μικρό και ανθρώπινο επίπεδο. Το άδειο δρομάκι πριν την αυγή αντικαθιστά τη χιονισμένη κορυφή, οπότε η μοναξιά γίνεται μια ώρα μέσα στον κόσμο και όχι μια ανάβαση μακριά από αυτόν. Ένα μόνο φωτισμένο παράθυρο λάμπει μακριά στο δρομάκι, ο ζεστός κόσμος των άλλων ανθρώπων στον οποίο θα επιστρέψει και δεν έχει απορρίψει. Η μακριά σκιά του στις ραγισμένες πλάκες είναι ο δρόμος που έχει ήδη περπατήσει, και οι ίδιες οι πέτρες είναι τα χρόνια, ένα ανώμαλο μονοπάτι απομνημονευμένο με τα πόδια. Το απλό καπιτονέ μπουφάν φέρει τη σεμνότητα του Ερημίτη, καθώς ο θησαυρός φυλάσσεται στο κλουβί αντί να φοριέται από τον άνθρωπο. Τα γυμνά κλαδιά που αγγίζονται με το πρώτο ροζ της άνθισης σηματοδοτούν την αρχή της άνοιξης και νωρίς το πρωί ταυτόχρονα, τη στιγμή πριν ανοίξουν τα πράγματα, και στη γωνία κάθεται η μικρή κόκκινη σφραγίδα, η ήσυχη υπογραφή της τράπουλας.

Κεντρική σημασία

Ο Άνθρωπος που Βγάζει Βόλτα το Πουλί του είναι ο Ερημίτης του Πεκίνου, και η τράπουλα δηλώνει τη σημασία του σε μία γραμμή: κρατά το φως του σκεπασμένο μέχρι να χρειαστεί. Η κάρτα αναφέρεται στη σκόπιμη μοναξιά, την αυτοανάλυση και την υπομονετική φροντίδα μιας εσωτερικής φωνής. Ωστόσο εντοπίζει όλα αυτά σε μια καθημερινή πρακτική και όχι σε μια μακρινή υποχώρηση. Η σοφία εδώ δεν είναι μια αποκάλυψη στην κορυφή του βουνού, αλλά ένας περίπατος που γίνεται δέκα χιλιάδες πρωινά στη σειρά.

Όπου ο κλασικός Ερημίτης ανεβαίνει πάνω από τον κόσμο για να σταθεί μόνος στο κρύο, αυτός ο γέρος αφήνει μόνο τον θόρυβο. Περπατά στο ίδιο δρομάκι που θα είναι γεμάτο κόσμο μέχρι το μεσημέρι, τη μοναδική ώρα που του ανήκει. Το ερημητήριο που προσφέρει δεν είναι ένας τόπος αλλά ένας χρόνος, και όποιος είναι πρόθυμος να ξυπνήσει πριν από τη φασαρία μπορεί να του ανήκει. Η μοναξιά του έρχεται με εισιτήριο επιστροφής, το φωτισμένο παράθυρο κάτω στο δρομάκι, οπότε η κάρτα ερμηνεύεται ως αποκατάσταση μάλλον παρά ως εξορία.

Η πειθαρχία του είναι η πειθαρχία του σκεπασμένου φωτός. Η γνώση που επιδεικνύεται συνεχώς και υποστηρίζεται σε κάθε πλήθος χάνει τη δύναμή της, όπως ένα ωδικό πτηνό σωπαίνει σε μια θορυβώδη αγορά. Έτσι, ο περιπατητής με το πουλί κρατά αυτό που είναι πολύτιμο σκεπασμένο, το μεταφέρει πιστά και το αποκαλύπτει μόνο όπου η σιωπή είναι αρκετά βαθιά για να τραγουδήσει. Όταν τελικά σηκώνει το πανί και σας αφήνει να ακούσετε το πουλί, αυτό αποτελεί σημάδι μεγάλης εμπιστοσύνης.

Όρθια σημασία

Σε όρθια θέση, η κάρτα καλεί για την ώρα του περιπατητή με το πουλί: κάντε ένα βήμα πίσω από τον θόρυβο της ημέρας, περπατήστε τη δική σας διαδρομή με τον δικό σας ρυθμό και φροντίστε κάτι εσωτερικό και πολύτιμο πριν το δείξετε σε οποιονδήποτε. Ευνοεί τον στοχασμό έναντι της δράσης, τη διακριτικότητα έναντι της ανακοίνωσης, την υπομονή έναντι της βιασύνης. Οι απαντήσεις που χρειάζεστε δεν θα φωνάξουν πάνω από το πλήθος, περιμένουν εκεί όπου το δρομάκι είναι άδειο. Ξυπνήστε πριν από τη φασαρία, εμπιστευτείτε τον εσωτερικό σας οδηγό και μην αποκαλύπτετε το κλουβί σε μια γεμάτη αγορά.

Στον έρωτα. Μια εποχή ήσυχου στοχασμού για την καρδιά. Για όσους είναι μόνοι, αυτή είναι μια αξιοπρεπής μοναξιά. Μια εποχή για να κατανοήσετε τα δικά σας συναισθήματα προτού αυτό που τραγουδά από εσάς είναι γνήσιο, παρά μια απουσία αγάπης. Μέσα σε μια σχέση, η κάρτα ζητά σεβασμό της σιωπής και του προσωπικού χώρου του άλλου. Η αγάπη εδώ είναι του είδους του περιπατητή με το πουλί: μη επιδεικτική, καθημερινή, αξιόπιστη, και φαίνεται περισσότερο στην πιστή φροντίδα παρά στις δηλώσεις. Ένας επιφυλακτικός σύντροφος κρύβει βάθος, όχι ψυχρότητα. Η εμπιστοσύνη σηκώνει το πανί με τον χρόνο.

Στην καριέρα. Βάθος μάλλον παρά ορατότητα. Πρόκειται για μια περίοδο για να μάθετε ήσυχα, να βελτιώσετε τις δεξιότητές σας ιδιωτικά και να αφήσετε τη μαεστρία να συσσωρευτεί με τον τρόπο που τα χέρια ενός τεχνίτη μαθαίνουν μετά από χρόνια πρωινών. Συχνά σηματοδοτεί τον έμπειρο συνάδελφο ή μέντορα στον οποίο βασίζονται όλοι, ή δείχνει ότι είστε έτοιμοι να γίνετε αυτό το άτομο. Προστατέψτε τις ώρες βαθιάς εργασίας σας. Κρατήστε την ημιτελή εργασία καλυμμένη μέχρι να είναι έτοιμη και εμπιστευτείτε την αξία αυτού που φροντίζετε ακόμη και όταν κανείς δεν χειροκροτεί.

Στα οικονομικά. Τα οικονομικά του ηλικιωμένου φύλακα του χουτόνγκ: μέτριες ανάγκες, καμία επίδειξη, όλα τα πολύτιμα φυλάσσονται σκεπασμένα και καλά φροντισμένα. Μείνετε σε έναν προϋπολογισμό, εξοικονομήστε αθόρυβα και σχεδιάστε μακριά από τη γεμάτη αγορά των απόψεων των άλλων ανθρώπων. Περπατήστε τις αποφάσεις σας μόνοι σας, πρώτα στην ησυχία, μέχρι να ακούσετε καθαρά τη δική σας κρίση. Η αργή, συνεπής, καθημερινή προσοχή αξίζει περισσότερο εδώ από οποιαδήποτε δραματική κίνηση.

Στην υγεία. Απαλή, συνεπής, καθημερινή φροντίδα του σώματος. Ο παλιός τρόπος του Πεκίνου, με τον ίδιο τον πρωινό περίπατο ως φάρμακο. Ευνοεί τις αργές πρακτικές έναντι των δραματικών προγραμμάτων: περπάτημα, τάι τσι, τσιγκόνγκ, διατάσεις, αναπνοή. Ακούστε το σώμα αντί να το διατάζετε. Προστατέψτε τις νύχτες και τα πρωινά, και αφήστε τον επαρκή ύπνο να είναι από μόνος του θεραπεία. Οι μοναχικές μορφές κίνησης θα σας αποκαταστήσουν περισσότερο από τις πολυσύχναστες τώρα.

Ανεστραμμένη σημασία

Σε ανεστραμμένη θέση, η μοναξιά έχει μετατραπεί σε απομόνωση. Το πανί δεν σηκώνεται ποτέ, και ο περίπατος έχει γίνει ένας τρόπος αποφυγής των ανθρώπων αντί για συνάντηση με τον εαυτό. Η κάρτα υποδηλώνει απόσυρση, απροθυμία επικοινωνίας και μια τελετουργία που συνεχίζεται από πείσμα αφού το νόημά της έχει εξαντληθεί. Ρωτήστε ειλικρινά εάν η μοναξιά σας εξακολουθεί να σας τρέφει ή απλώς σας κρύβει. Ο περιπατητής με το πουλί επιστρέφει στο σπίτι μετά τη βόλτα του, οπότε σε αυτή την τράπουλα η μοναξιά είναι μια πρωινή πρακτική, ποτέ μια μόνιμη διεύθυνση. Ανοίξτε ξανά την πύλη: αποδεχτείτε προσφερόμενο τσάι, προσφερόμενη βοήθεια, προσφερόμενη συζήτηση.

Στον έρωτα. Απομόνωση που αναπτύσσεται μεταξύ των συντρόφων, με τον έναν ή και τους δύο να έχουν καλύψει το κλουβί και να έχουν σταματήσει να μοιράζονται αυτό που νιώθουν. Υπάρχει συναισθηματική σιωπή και μια αυξανόμενη αίσθηση απόρριψης, με τον καθένα να περπατά σε ένα ξεχωριστό δρομάκι στο σκοτάδι. Για όσους αναζητούν αγάπη, μπορεί να σηματοδοτεί έναν φόβο για νέες σχέσεις ή μια αυτοπροστατευτική μοναξιά που κρατά κάθε πραγματικό πρόσωπο σε απόσταση. Αρχίστε να σηκώνετε το πανί με μικρούς τρόπους: ένα ειλικρινές συναίσθημα που εκφράζεται δυνατά, μια βόλτα που κάνετε μαζί αντί για μόνοι.

Στην καριέρα. Αποστασιοποίηση στο επαγγελματικό περιβάλλον. Αποσύρεστε από τους συναδέλφους, φρουρείτε τη δουλειά σας τόσο στενά που κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωσή της, υπεραναλύετε έως ότου οι ευκαιρίες χαθούν από τον φόβο των λαθών. Μπορεί επίσης να σημαίνει ότι περπατάτε στην ίδια επαγγελματική διαδρομή από συνήθεια, ενώ το ενδιαφέρον και οι προοπτικές σβήνουν ήσυχα. Το μάθημα είναι να σηκώσετε το πανί: δείξτε τη δουλειά σας νωρίτερα, ζητήστε γνώμη, δεχτείτε καθοδήγηση και προς τις δύο κατευθύνσεις και μείνετε ανοιχτοί σε νέες μεθόδους.

Στα οικονομικά. Προσοχή που έχει μετατραπεί σε παράλυση. Το πορτοφόλι, όπως το κλουβί, δεν ανοίγει ποτέ και οι ευκαιρίες περνούν ενώ προστατεύετε αυτό που έχετε από φανταστικό θόρυβο. Προειδοποιεί για αναποφασιστικότητα, μυστικότητα σχετικά με τα χρήματα που μετατρέπεται σε ανθυγιεινή συσσώρευση, και προσπάθεια επίλυσης των πάντων μόνοι σας στο σκοτάδι. Αποκαλύψτε την κατάσταση, αφήστε κάποιον αξιόπιστο να την εξετάσει στο φως της ημέρας, και κάντε ένα συγκεκριμένο βήμα έξω από το οικονομικό ημίφως.

Στην υγεία. Παραμέληση του σώματος κρυμμένη πίσω από τη ρουτίνα, ή το αντίθετο, ανήσυχη υπερ-παρακολούθηση σε απομόνωση. Δείχνει ότι ο περίπατος έχει εγκαταλειφθεί και το δωμάτιο παραμένει σκοτεινό, με διαταραγμένο ύπνο από μηρυκασμό σκέψεων. Σηματοδοτεί ότι το σώμα έστελνε μηνύματα αθόρυβα εδώ και πολύ καιρό. Σπάστε τον σφραγισμένο κύκλο: συμβουλευτείτε ειδικούς αντί να αυτοδιαγιγνώσκεστε μόνοι σας, επιστρέψτε στην ήπια καθημερινή κίνηση έστω και μόνο μέχρι την άκρη του δρόμου και πίσω, και ξαναχτίστε την τελετουργία βήμα προς βήμα.

Ιστορικές σημειώσεις

Ο Waite και η Pamela Colman Smith ξεκίνησαν να διορθώσουν αυτό που έβλεπαν ως παλαιότερες παρερμηνείες του ένατου ατού. Ο Antoine Court de Gébelin είχε αναγάγει τη φιγούρα σε έναν σοφό που αναζητά την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Ο Éliphas Lévi τον διάβασε ως απόκρυφη απομόνωση, την προστασία του προσωπικού μαγνητισμού από τον βέβηλο κόσμο. Αυτή την ιδέα το γαλλικό Τάγμα του Μαρτινισμού την επέκτεινε στον μανδύα του ερημίτη ως μια Σιωπηλή και Άγνωστη Φιλοσοφία κρυμμένη από τους αμύητους. Ο Waite τα απέρριψε όλα αυτά. Για εκείνον ο Ερημίτης ήταν μια κάρτα επίτευξης, και το θέμα ήταν ότι ο φάρος κρατιέται ψηλά αντί να κρύβεται κάτω από τον μανδύα. Το αρχέτυπο δεν συσσωρεύει φως. Δηλώνει, όπου είμαι εγώ, μπορείς να είσαι κι εσύ.

Οι εικόνες άλλαξαν ανάμεσα στις παραδόσεις. Η Ταρώ της Μασσαλίας (Tarot de Marseille) τον ονομάζει απλώς L'Ermite και δίνει σε έναν ρυτιδιασμένο γέροντα ένα κόκκινο ραβδί και ένα φανάρι με μια κόκκινη φλόγα, οπότε η ζωτικότητα και η ενεργητική θέληση καίνε κάτω από την αποτραβηγμένη επιφάνεια. Η κάρτα Rider-Waite-Smith του 1909 καθιέρωσε την εκδοχή που γνωρίζουν οι περισσότεροι: ένας γενειοφόρος γέροντας σε μια χιονισμένη κορυφή. Το ραβδί στο αριστερό χέρι, το φανάρι υψωμένο στο δεξί, μια εξάκτινη Σφραγίδα του Σολομώντα να καίει μέσα του. Κοιτάζει αριστερά, προς το παρελθόν και το εσωτερικό βασίλειο, φτάνοντας στο τέλος ενός κύκλου για να εξάγει νόημα από αυτά που έχει ζήσει.

Η Ταρώ του Πεκίνου διατηρεί τη λειτουργία και αλλάζει όλα όσα την έφεραν. Δεν υπάρχει βουνό, ούτε ραβδί, ούτε εξάκτινο αστέρι. Το φανάρι γίνεται ένα σκεπασμένο κλουβί πουλιών. Το φως γίνεται ένα τραγούδι, και η χιονισμένη κορυφή γίνεται ένα άδειο δρομάκι πριν την αυγή. Ο αναζητητής της αλήθειας δεν είναι πλέον ένας ασκητής που ζει σε σπηλιά, αλλά ένας άνθρωπος του χουτόνγκ που φρουρεί την ήσυχη ώρα του πριν ξυπνήσει η πόλη, ο Σοφός Γέροντας που ζει τρεις πόρτες παρακάτω.

Αντιστοιχίες

Αριθμός. IX, εννέα. Το τελευταίο από τα μονοψήφια ψηφία και η ολοκλήρωση ενός κύκλου πριν την επαναφορά του. Το εννέα συγκεντρώνει την ουσία των πάντων από το ένα έως το οκτώ. Επομένως σε αυτή την κάρτα ενσωματώνεται στον ίδιο τον γέροντα: όλα όσα έχει δείξει η τράπουλα στο παρελθόν εγκαταστάθηκαν σε ήσυχη, φορητή σοφία, αρκετά μικρή για να την κρατάει στο ένα χέρι. Επειδή το εννέα ταιριάζει επίσης με τους μήνες της ανθρώπινης κύησης, ο αριθμός φέρει τη μεταφορά της μήτρας. Μια φάση απομόνωσης στην οποία οι ιδέες και η θλίψη γονιμοποιούνται προτού ένα άτομο αναγεννηθεί σε μια νέα φάση.

Αστρολογία. Παρθένος, που κυβερνάται από τον γρήγορο πλανήτη Ερμή. Ο Παρθένος είναι αναλυτικός, προσανατολισμένος στην εξυπηρέτηση και αφοσιωμένος στην προσεκτική προσοχή στα μικρά πράγματα. Η κάρτα το δείχνει αυτό ως πειθαρχία μάλλον παρά ως αποκάλυψη: η ίδια ώρα, η ίδια διαδρομή, η ίδια τρυφερότητα που έχει εξευγενιστεί εδώ και δεκαετίες. Στον μύθο, ο Ερμής πήρε τη μεταμφίεση ενός κουρελή, ηλικιωμένου περιπλανώμενου για να περπατήσει στη γη απαρατήρητος, έτσι ο Ερημίτης είναι το μοναχικό, ερευνητικό πρόσωπο του Ερμή, ένας παρατηρητής μάλλον παρά ένας επικοινωνιακός.

Στοιχείο. Γη, το στοιχείο της Παρθένου, γειωμένο και υπομονετικό. Η κάρτα διδάσκει ότι η κατανόηση συσσωρεύεται με τον τρόπο που ένα μονοπάτι λειαίνεται, αργά, με πιστή επανάληψη και όχι με ξαφνική ενόραση.

Καμπάλα. Το εβραϊκό γράμμα Γιοντ (Yod), το χέρι. Θεωρείται ο σπόρος από τον οποίο σχηματίζεται κάθε άλλο γράμμα, στη διαδρομή από το Χέσεδ προς το Τιφαρέτ. Στην παράδοση του Crowley-Thoth αυτός ο σπόρος γίνεται κυριολεκτικός, με τον Ερημίτη ως έναν μάγο που γνωρίζει ότι οι σπόροι πρέπει να φυτευτούν στο σκοτάδι για να βλαστήσουν.

Στοιχειακή αξιοπρέπεια. Ο παραδοσιακός Ερημίτης στηρίζεται σε ένα ραβδί, το οποίο ανήκει στη σειρά των Ράβδων και στη Φωτιά, στη δύναμη της θέλησης και στη ζωτική ενέργεια. Αυτό σηματοδοτεί τη μοναξιά του ως ενεργητική και επιλεγμένη μάλλον παρά ως την απόσυρση του Νερού που πνίγεται ή την ψυχική οδύνη των Σπαθιών. Μια διάκριση όπου η ανεστραμμένη κάρτα είναι εκεί όπου αυτή η θεληματική υποχώρηση μπορεί να υποβαθμιστεί σε παθολογική απομόνωση.

Ψυχολογική προοπτική

Πρόκειται για τον Σοφό Γέροντα του Jung, το αρχέτυπο που συναντάται όταν ένα άτομο έχει φτάσει στην ωριμότητα και αρχίζει να αναρωτιέται ποιος πραγματικά είναι και γιατί ήρθε. Η Ταρώ του Πεκίνου επιμένει ότι ο σοφός δεν βρίσκεται κάπου αλλού. Δεν φοράει μανδύα και δεν ανεβαίνει σε κανένα βουνό. Το ερημητήριό του είναι η ώρα πριν ξυπνήσει η πόλη. Για να ακούσει τον Σοφό Γέροντα μέσα του, ο ήρωας κάνει ό,τι κάνει και ο περιπατητής με το πουλί: ξυπνάει νωρίς, αφήνει το ζεστό δωμάτιο, περπατά χωριστά, και περιμένει στο πιο ήσυχο μέρος με το πανί σηκωμένο, μόνο για να ανακαλύψει ότι ο σοφός ήταν ο δικός του υπομονετικός, πρωινός εαυτός από την αρχή.

Το άτομο που φέρει αυτή την κάρτα έχει γνήσια, μη διαφημισμένη σοφία. Ακούει την εσωτερική του φωνή και την ακολουθεί. Διατηρεί ρουτίνες που οι εξωτερικοί παρατηρητές περνούν για απλή συνήθεια, και παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστο από την κοινή γνώμη. Είναι υπέροχοι ακροατές, οπότε οι άνθρωποι τους φέρνουν δύσκολες ιστορίες όπως φέρνει κανείς ένα πουλί σε μια ήσυχη αυλή. Αυτό τους καθιστά αξιόπιστους συμβούλους και μέντορες. Κρατούν μυστικά, παραμένουν ήρεμοι υπό πίεση και δεν φοβούνται να μείνουν μόνοι.

Η σκιά είναι ότι η αγάπη για τη μοναξιά μπορεί να γλιστρήσει αθόρυβα στην αποξένωση. Ένα τέτοιο άτομο μπορεί να κρατήσει το πανί στο κλουβί για πολύ καιρό, συγκρατώντας τη ζεστασιά και τη γνώμη του μέχρι που οι γύρω του σταματούν να ρωτούν. Η αυτοανάλυση μπορεί να σκληρύνει σε μηρυκασμό για το παρελθόν, γεννώντας ενοχές ή δυσαρέσκεια. Μπορούν να γίνουν άκαμπτοι όσον αφορά τις ρουτίνες τους. Εύθικτοι για οποιαδήποτε εισβολή και επιρρεπείς στο να υποθέτουν ότι ούτως ή άλλως κανείς δεν θα τους καταλάβαινε. Αυτό γίνεται ένας αυτοεκπληρούμενος τοίχος, ενώ οι απλές κοινωνικές απολαύσεις του δρόμου συνεχίζονται χωρίς αυτούς.

Ο Άνθρωπος που Βγάζει Βόλτα το Πουλί του στις διάφορες τράπουλες

Rider-Waite-Smith. Ο κλασικός Ερημίτης στέκεται σε μια χιονισμένη κορυφή, με ραβδί στο ένα χέρι, υψωμένο φανάρι στο άλλο, μια εξάκτινη Σφραγίδα του Σολομώντα να καίει μέσα της, καθώς κοιτάζει αριστερά προς το παρελθόν. Ο Άνθρωπος που Βγάζει Βόλτα το Πουλί του διατηρεί το υψωμένο, φρουρούμενο φως και τη σοφία που κοιτάζει προς τα πίσω. Ανταλλάσσει όμως το φανάρι με ένα σκεπασμένο κλουβί, την κορυφή με ένα χουτόνγκ και την ορατή ακτίνα με ένα τραγούδι που ακούγεται.

Ταρώ της Μασσαλίας (Tarot de Marseille). Ο παλαιότερος L'Ermite είναι ένας ρυτιδιασμένος πρεσβύτερος με ένα κόκκινο ραβδί και μια κόκκινη φλόγα στο φανάρι του. Η ζωτικότητα καίει κάτω από μια αποτραβηγμένη επιφάνεια. Το Πεκίνο διατηρεί αυτή την κρυμμένη ζωτικότητα ως το αθέατο πουλί, ζωντανό και τραγουδώντας κάτω από το πανί, καθώς και ως τα κλαδιά που αγγίζονται με το πρώτο ροζ της άνοιξης.

Crowley-Thoth. Ζωγραφισμένος από τη Lady Frieda Harris, ο Ερημίτης του Thoth εγκαταλείπει την ανθρώπινη φιγούρα για την κοσμική σπορά. Ένα γεωμετρικό φανάρι που φιλοξενεί έναν μικρό ήλιο. Ένα Ορφικό αυγό τυλιγμένο από ένα ερπετό. Ο Κέρβερος στην πύλη του ασυνείδητου και ένα στυλιζαρισμένο σπερματοζωάριο, όλα συνδεδεμένα με το γράμμα Yod ως τον σπόρο της πραγματικότητας. Η κάρτα του Πεκίνου μοιράζεται το θέμα του σπόρου που φυτεύτηκε στο σκοτάδι. Διατηρεί όμως το θέμα τρυφερό και οικιακό, ένα τραγούδι που μεγαλώνει στην ησυχία παρά ένα ανθρωπάριο.

Σύγχρονες αναδιατυπώσεις. Οι σύγχρονες τράπουλες συχνά επαναπροσδιορίζουν τον Ερημίτη ως ψηφιακή «λειτουργία ερημίτη». Μια επιλεγμένη περίοδος απόσυρσης που προηγείται της επιστροφής στον κόσμο. Η Ταρώ του Πεκίνου ανήκει σε αυτή την ανάγνωση: ο περιπατητής με το πουλί είναι ένας ερημίτης του οποίου η μοναξιά αποτελεί καθημερινή πρακτική με ένα φωτισμένο παράθυρο να περιμένει στο τέλος του δρόμου.

Σε συνδυασμό και στο πλαίσιο

Ο Άνθρωπος που Βγάζει Βόλτα το Πουλί του τραβάει ένα άνοιγμα προς την ενδοσκόπηση, την υπομονή και τη φροντίδα μιας εσωτερικής ζωής. Οι γείτονές του δείχνουν αν αυτή η μοναξιά είναι θρεπτική ή έχει σκληρύνει σε έναν τοίχο. Δίπλα σε κάρτες γρήγορης ορμής, συμβουλεύει μια παύση πριν από τη δράση. Ανάμεσα σε κάρτες θορύβου και πλήθους, σηματοδοτεί τη μοναδική φιγούρα που πρέπει να βγει από το δωμάτιο.

Με την Αρχιέρεια διπλασιάζει το θέμα της κρυφής γνώσης, αν και οι δύο λειτουργούν αντίθετα. Εκείνη γνωρίζει ήδη και περιμένει στην ακινησία, ενώ εκείνος πρέπει να αναζητήσει ενεργά, περπατώντας το μονοπάτι βήμα προς βήμα και αποκαλύπτοντας ο ίδιος το φως. Μαζί με τον Τρελό, η κάρτα σχηματίζει μια οξεία σύνθεση: κάλεσμα για άλμα σε κάτι νέο, μεταφέροντας τη γειωμένη σοφία της προηγούμενης εμπειρίας. Ο μεθοδικός μύστης που ενεργεί πάνω σε ένα τρελό όνειρο μόνο αφού έχει κάνει πρώτα το μοναχικό έργο της θεραπείας. Σε ανεστραμμένη θέση δίπλα στον Τρελό, αυτός ο συνδυασμός προειδοποιεί να μην χρησιμοποιείτε την ανάγκη για μοναξιά ως δικαιολογία για να αποφύγετε κάθε νέο ξεκίνημα.

Η τράπουλα τον τοποθετεί επίσης σε ένα κατώφλι. Το εννέα είναι η τελευταία ήσυχη ώρα πριν από μια νέα στροφή του τροχού. Στην Ταρώ του Πεκίνου, αυτό το γύρισμα ακολουθεί αμέσως στους περιστρεφόμενους ανεμόμυλους της επόμενης κάρτας. Όταν ο περιπατητής με το πουλί συνεχίζει να εμφανίζεται, διαβάστε τον λιγότερο ως εξωτερική αυθεντία και περισσότερο ως πρόσκληση: διεκδικήστε τη δική σας μπλε ώρα πριν αρχίσει ο θόρυβος. Αφήστε τη μία αληθινή διορατικότητα της ημέρας να έρθει σε εσάς, όπως ένα πουλί τραγουδάει μόνο όταν το δρομάκι είναι τελικά ήσυχο.