Ο Ερημίτης

Εικόνα και συμβολισμός

Στην Ταρώ της Νέας Υόρκης ο Ερημίτης διατηρεί την πλήρη σημασία του και μεταφέρεται στο βόρειο άκρο του Μανχάταν, στον Μικρό Κόκκινο Φάρο κάτω από τη Γέφυρα George Washington. Η κάρτα δείχνει τη σκοτεινή σιλουέτα του φύλακα στην πόρτα του φάρου. Σηκώνει ένα μικρό φανάρι χειρός μπροστά στο πρόσωπό του, ενώ ο μεγάλος φανός του πύργου καίει από πάνω του. Έχει αποτραβηχτεί από τον θόρυβο σκόπιμα, για να ακούσει κάτι που το πλήθος κάλυπτε.

Ο φάρος αντικαθιστά τη χιονισμένη βουνοκορφή της κάρτας Rider-Waite-Smith. Ενώ ο κλασικός Ερημίτης ανεβαίνει πάνω από τον κόσμο για να αποκτήσει προοπτική, ο Ερημίτης της Νέας Υόρκης απλώς κάνει στην άκρη. Ο πύργος είναι μικρός, σε ανθρώπινη κλίμακα, σχεδόν ξεχασμένος στην άκρη του νερού την ώρα που η πόλη βιάζεται από πάνω του. Υποδηλώνει την επιβίωση ενός μικρού, πιστού φωτός στη σκιά των τεράστιων πραγμάτων.

Η γέφυρα που ορθώνεται από πάνω αποτελεί την απάντηση της τράπουλας στον κόσμο από τον οποίο έχει αποσυρθεί ο Ερημίτης. Κολοσσιαία και με ατελείωτη κίνηση, έχει ένα ατσάλινο πλέγμα που γεμίζει τον ουρανό, όπως οι κοσμικές υποχρεώσεις γεμίζουν μια ζωή. Ο φύλακας δεν την απορρίπτει, αφού ζει ακριβώς από κάτω της, αλλά δεν μπερδεύει πλέον τη βουή της με το πραγματικό νόημα. Αυτή η αντίθεση κλίμακας είναι το κεντρικό δίδαγμα της κάρτας: το μικρότερο φως, όταν το φροντίζεις με ειλικρίνεια, έχει μεγαλύτερη σημασία για αυτόν που το κρατά από όλη την κίνηση από πάνω.

Το φανάρι χειρός είναι άμεσος απόγονος του φαναριού του RWS με την εξάκτινη Σφραγίδα του Σολομώντα. Είναι το φως της αλήθειας που αποκαλύπτει μόνο τα επόμενα λίγα βήματα. Κρατημένο στο ύψος του προσώπου, υποδηλώνει την αυτογνωσία που εξετάζεται από κοντά. Ο μεγάλος φάρος στην κορυφή του πύργου επεκτείνει το σύμβολο προς τα έξω. Όπως ο σοφός του RWS λάμπει για όσους ακόμη αναρριχώνται, έτσι και ο φάρος υπάρχει για να καθοδηγεί τους άλλους μέσα από τα σκοτεινά νερά. Η απρόσωπη μαύρη σιλουέτα του μεταφέρει το νόημα του γκρίζου μανδύα RWS. Είναι η απόσυρση από το κύρος και την επίδειξη. Σε μια πόλη με εμμονή στην προβολή, είναι η φιγούρα που δεν έχει πλέον την ανάγκη να την βλέπουν. Γύρω του, το ποπ αρτ πεδίο από ημιτονικές κουκκίδες και ακτίνες διασκορπίζεται σαν μακρινά παράθυρα και προβολείς. Εκατομμύρια άλλες ζωές είναι παρούσες αλλά κρατούνται σε απόσταση. Παράλληλα, το μικρό Άγαλμα της Ελευθερίας και μια χρωματιστή λωρίδα του ορίζοντα αγκυρώνουν τη σκηνή στο λιμάνι, και το σκοτεινό νερό στο προσκήνιο αντιπροσωπεύει το υποσυνείδητο που έχει στραφεί να αντιμετωπίσει.

Βασικό νόημα

Το αρχέτυπο του Ερημίτη που γνωρίζετε ήδη από την κανονική κάρτα διατηρείται αναλλοίωτο: ο Σοφός, η ενδοσκόπηση, η μοναχική αναζήτηση της εσωτερικής αλήθειας που προχωρά ένα βήμα τη φορά. Η συγκεκριμένη τράπουλα απλώς δίνει σε αυτή την αναζήτηση μια διεύθυνση. Ο δικός της Ερημίτης είναι ο φύλακας της νυχτερινής βάρδιας, ο ένοικος με το ελεγχόμενο ενοίκιο που έχει δει τρεις γενιές γειτόνων να φεύγουν, ή ο άνθρωπος μόνος του στον Μικρό Κόκκινο Φάρο. Καθένας από αυτούς είναι μια φιγούρα που απομακρύνθηκε από τον θόρυβο της πόλης για να ακούσει κάτι αληθινό.

Ο αριθμός του, το IX, είναι το τελευταίο μονοψήφιο νούμερο. Αποτελεί την ολοκλήρωση ενός κύκλου πριν από την επαναφορά. Στη γλώσσα της τράπουλας, είναι το τέλος της διαδρομής, η τελευταία στάση πριν το τρένο γυρίσει πίσω. Η απόσυρση είναι σκόπιμη. Εδώ ο ερημιτισμός λειτουργεί ως ενεργό ρήμα και όχι ως κατάρρευση. Τα τρένα συνεχίζουν να τρέχουν και οι παραδόσεις καταφθάνουν, όμως ο Ερημίτης μένει εκτός προγράμματος για λίγο. Κάνει τον ειλικρινή απολογισμό που γίνεται εφικτός μόνο όταν το τηλέφωνο είναι γυρισμένο ανάποδα και η ομαδική συνομιλία βρίσκεται σε σίγαση.

Όρθια θέση

Σε όρθια θέση, ο Ερημίτης σηματοδοτεί μια σκόπιμη στροφή προς τα μέσα. Είναι μια σοβαρή αλλά θετική περίοδος περισυλλογής. Υποδηλώνει πως οι απαντήσεις που κυνηγάτε δεν μπορούν να δανειστούν από το πλήθος. Πρέπει να ανασκαφούν από τα δικά σας βάθη. Αυτή είναι μια εποχή για υπομονή και διακριτικότητα. Κάντε τον μακρύ περίπατο κατά μήκος του ποταμού αντί να πάρετε το τρένο εξπρές, αφήστε ένα Σαββατοκύριακο να περάσει χωρίς σχέδια, και εμπιστευτείτε τον εσωτερικό σας οδηγό με τον ίδιο τρόπο που ο φύλακας εμπιστεύεται τη λάμπα του, η οποία φωτίζει μόνο τα επόμενα λίγα βήματα.

Στις ρομαντικές σχέσεις. Συχνά υποδεικνύει έναν σύντροφο που δίνει προτεραιότητα στη δική του εξατομίκευση και χρειάζεται πραγματικό χώρο για να ξεκαθαρίσει πρώτα τις αξίες του. Μπορεί επίσης να αντιπροσωπεύει μια υγιή ανάγκη για προσωπικό χώρο μέσα σε μια σχέση. Δύο άνθρωποι μόνοι στο ίδιο διαμέρισμα, ο καθένας με τη δική του λάμπα. Αυτό μεταφράζεται ως γαλήνη, όχι ως απόσταση. Σε ερώτηση για το αν ένας πρώην σύντροφος θα επιστρέψει, ο Ερημίτης συνήθως απαντά ότι βρίσκεται σε ένα μοναχικό μονοπάτι θεραπείας.

Στην εργασία. Βαθιά, εστιασμένη, ανεξάρτητη εργασία αντί για δικτύωση και αυτοπροβολή. Η κάρτα ευνοεί το ατομικό έργο και την αυστηρή μελέτη. Είναι ο τομέας των επιστημόνων, των αρχειοθετών, των συγγραφέων και των μεντόρων, όπου η πρόοδος προέρχεται από τη συγκέντρωση. Σε αυτή την πόλη, αυτό το προφίλ προωθείται αθόρυβα: ο άνθρωπος που κατέκτησε το αντικείμενό του, όχι εκείνος που το παρουσίασε πιο φωναχτά.

Στα χρήματα. Μια περίοδος για προσεκτική ανάλυση και υπομονή απέναντι στην παρορμητική οικονομία της πόλης. Μείνετε πιστοί στον προϋπολογισμό, ελέγξτε τις συνδρομές, διαβάστε το μισθωτήριο πριν υπογράψετε. Μην αφήσετε κανέναν να σας πιέσει για μια απόφαση. Ο προσεκτικός σχεδιασμός τώρα οδηγεί σε πραγματική αποταμίευση και μελλοντική σταθερότητα.

Στη σωματική πτυχή. Ξεκούραση, απόσυρση και αποκατάσταση. Είναι ο ήσυχος χειμώνας που χρειάζεται το σώμα και το μυαλό. Η κάρτα υποστηρίζει τον διαλογισμό, τους μεγάλους μοναχικούς περιπάτους και τη συνειδητή επιβράδυνση. Προτείνει έναν βιώσιμο ρυθμό που χτίζεται σταδιακά, αντί για ένα πρόγραμμα εξάντλησης.

Ανεστραμμένη θέση

Σε ανεστραμμένη θέση, η μοναχικότητα του Ερημίτη αλλοιώνεται. Αυτό που ξεκίνησε ως επιλεγμένη απόσυρση σκληραίνει και μετατρέπεται σε απόκρυψη: η πόρτα του διαμερίσματος που δεν έχει ανοίξει εδώ και μέρες, οι κλήσεις που στέλνονται στον τηλεφωνητή, το κουδούνι που μένει αναπάντητο. Μπορεί να πρόκειται για γνήσια, οδυνηρή απομόνωση. Είναι η πραγματική μοναξιά σε μια πόλη εκατομμυρίων. Εναλλακτικά, υποδεικνύει το αντίθετο πρόβλημα. Τον φόβο να μείνετε μόνοι με τις σκέψεις σας, ο οποίος σας ωθεί σε διαρκή κοινωνικοποίηση και ψηφιακό θόρυβο για να πνίξετε τη σιωπή. Μπορεί επίσης να αντιπροσωπεύει την πνευματική παράκαμψη, όπου η φράση «χρειάζομαι χώρο για να βρω τον εαυτό μου» λειτουργεί ως κάλυμμα για την αποφυγή ευθυνών. Είναι η υπερανάλυση μιας κατάστασης μέχρι την παράλυση, βαφτίζοντας το τέλμα ως σοφία.

Στις ρομαντικές σχέσεις. Η απομόνωση χτίζει ένα τείχος ανάμεσα στους συντρόφους. Οι συζητήσεις περιορίζονται στα πρακτικά θέματα. Ενδέχεται να υπάρξει καταφυγή σε μια εξιδανικευμένη φαντασίωση του έρωτα, ενώ πραγματικοί, ατελείς υποψήφιοι απορρίπτονται από την πρώτη στιγμή. Η κάρτα μπορεί επίσης να κρατήσει έναν καθρέφτη, δείχνοντας ότι η εμμονική αμφισβήτηση εμποδίζει τη δική σας ανάπτυξη.

Στην εργασία. Είτε έχετε μείνει στην εσωστρεφή φάση για πολύ καιρό και τώρα πρέπει να μοιραστείτε όσα μάθατε, είτε σας λείπει η προετοιμασία που απαιτεί ο ρόλος και ελπίζετε σε ένα αδικαιολόγητο διάλειμμα. Μπορεί επίσης να μοιάζει με επαγγελματική εξουθένωση που κρύβεται πίσω από ακουστικά, μια απόσυρση από τους συναδέλφους που έχει πάψει να είναι αναζωογονητική.

Στα χρήματα. Υπερβολική προσοχή και αναποφασιστικότητα. Αποταμιεύσεις μένουν αδρανείς για χρόνια από φόβο, ή ευκαιρίες απορρίπτονται λόγω άγχους αντί για πραγματική ανάλυση. Μπορεί να σημαίνει πως αρνείστε συμβουλές και σηκώνετε όλο το βάρος μόνοι σας, όταν η εξειδικευμένη βοήθεια απέχει μόλις ένα τηλεφώνημα.

Στη σωματική πτυχή. Αποφυγή της αυτοφροντίδας. Λειτουργείτε με καφέ και αδρεναλίνη, αγνοώντας τα σήματα του σώματος. Αντιπροσωπεύει επίσης το άλλο άκρο: ένα άκαμπτο καθεστώς που ακολουθείται σε απομόνωση, μέχρι να γίνει άλλη μια μορφή απόκρυψης. Σε κάθε περίπτωση, η συμβουλή είναι το άνοιγμα σε νέες μεθόδους και στη λήψη βοήθειας.

Ιστορικές σημειώσεις

Ο Waite δημιούργησε τον Ερημίτη του εν μέρει διαφωνώντας με τους αποκρυφιστές που προηγήθηκαν. Απέρριψε την επίπεδη ανάγνωση της κάρτας από τον Court de Gébelin, ως έναν απλό σοφό που αναζητά την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Επίσης, απέρριψε την εκδοχή του Éliphas Lévi, στην οποία ο Ερημίτης συμβόλιζε την αποκρυφιστική απομόνωση και τη φύλαξη του προσωπικού μαγνητισμού από τους βέβηλους. Αυτή η ιδέα της συσσώρευσης μυστικών είχε περάσει στον γαλλικό Μαρτινισμό ως «Σιωπηλή και Άγνωστη Φιλοσοφία».

Ενάντια σε όλα αυτά, ο Waite προέβαλε έναν διαφορετικό ισχυρισμό. Για εκείνον, τα Θεία Μυστήρια προστατεύονται από μόνα τους, αφού οι απροετοίμαστοι δεν μπορούν να τα κατανοήσουν, επομένως δεν χρειάζεται κανένας ανθρώπινος φύλακας για να κρύψει το φως. Ο δικός του Ερημίτης είναι μια φιγούρα επίτευξης. Σηκώνει σκόπιμα τη λάμπα του σαν καθοδηγητικό άστρο, δηλώνοντας ότι στο σημείο όπου στέκεται, μπορεί να φτάσει και κάθε πρόθυμος αναζητητής.

Η Ταρώ της Νέας Υόρκης διατηρεί αυτή την ανάγνωση και την αναπαριστά. Το βουνό γίνεται ένας φάρος σε λειτουργία. Το καθοδηγητικό άστρο γίνεται ο φανός του φύλακα. Έτσι, το φως που ο Waite επέμενε να προσφέρει είναι εκείνο που ο πύργος ρίχνει πάνω στα σκοτεινά νερά για βάρκες που ο φύλακας δεν θα συναντήσει ποτέ.

Αντιστοιχίες

Αριθμολογία. Είναι το IX. Το τελευταίο μονοψήφιο νούμερο και η ολοκλήρωση ενός κύκλου πριν την επαναφορά στο δέκα. Κάθε εννιάρι στην τράπουλα φέρει την απομόνωση ή το όριο μιας εμπειρίας, και εδώ ο αριθμός ερμηνεύεται ως το τέλος της διαδρομής, η τελευταία στάση πριν γυρίσει το τρένο. Συγκεντρώνει τα προηγούμενα στάδια: το άλμα του Νεοφερμένου, την τέχνη του Κομπιναδόρου, τη θέληση του Κίτρινου Ταξί, και τα αποστάζει σε προοπτική. Ως άτομο, το εννιά είναι ο ανθρωπιστής που έχει αφήσει στην άκρη την προσωπική φιλοδοξία.

Αστρολογία. Τον κυβερνά η Παρθένος, το αναλυτικό, προσανατολισμένο στην προσφορά γήινο ζώδιο που αναζητά την αλήθεια μέσα από την υπομονετική παρατήρηση. Τα επαγγέλματά του είναι αυτά της ίδιας της τράπουλας: ο φαροφύλακας, ο εργαζόμενος στη νυχτερινή βάρδια, ο αρχειοθέτης στο αναγνωστήριο ανάμεσα στα πέτρινα λιοντάρια. Είναι θέσεις χωρίς λάμψη, αλλά ακριβείς και ουσιώδεις. Ο κυβερνήτης της Παρθένου, ο Ερμής, εμφανίζεται μεταμφιεσμένος. Είναι ο μοναχικός Ερμής που περιπλανιόταν στη γη ως ρακένδυτος γέρος για να παρακολουθεί και να μαθαίνει. Λειτουργεί ως ερευνητής, όχι απλώς ως αγγελιοφόρος.

Στοιχείο. Η Γη. Το γειωμένο, μεθοδικό έδαφος όπου το αργό έργο του Ερημίτη ριζώνει.

Καμπαλά. Το εβραϊκό του γράμμα είναι το Γιουντ (Yod), το χέρι. Είναι ο μικρός σπόρος από τον οποίο αναπτύσσονται όλα τα άλλα γράμματα, και διατηρεί το μονοπάτι από το Χέσεντ (Έλεος) στο Τιφαρέτ (Ομορφιά). Σχετικά με τον χρόνο, ο χωρίς φεγγάρι, χειμωνιάτικος κόσμος του δείχνει τον χειμώνα και την εποχή της Παρθένου, τη Νέα Σελήνη, και διαστήματα εννέα ημερών, εβδομάδων ή μηνών.

Στοιχειακή αξιοπρέπεια. Δίπλα στο Μετρό (Σπαθιά), η αναλυτική του οξύτητα στρέφεται προς τη μελέτη. Σε ερώτηση με ναι ή όχι, τείνει να απαντά «ίσως, όχι ακόμα», προσφέροντας μια παύση για περισυλλογή πριν από την απόφαση.

Ψυχολογική προοπτική

Ο Ερημίτης περιγράφει την επιλεγμένη μοναχικότητα. Οι σύγχρονοι αναγνώστες συχνά ανησυχούν ότι αυτό υποδηλώνει κατάθλιψη, αφού η εικόνα μιας μοναχικής φιγούρας στο σκοτάδι κάνει το άλμα εύκολο. Ωστόσο, η στοιχειακή λεπτομέρεια υποστηρίζει το αντίθετο. Το ραβδί του ανήκει στη σειρά των Ραβδιών, στη Φωτιά και στη δύναμη της θέλησης. Επομένως, η μοναχικότητά του είναι ενεργή και πειθαρχημένη. Πρόκειται για μια απόσυρση που αναλαμβάνεται για τη σύνθεση εμπειριών και την αναζήτηση διαύγειας. Η κλινική κατάθλιψη, αντίθετα, εκφράζεται μέσω του Νερού και των Σπαθιών (στο Μετρό). Είναι το πνιγηρό συναίσθημα της Σελήνης ή η ψυχική οδύνη του Εννέα των Σπαθιών, μια ακούσια απόσυρση που γεννιέται από τον πόνο. Η ειλικρινής προειδοποίηση, και το μήνυμα της ανεστραμμένης κάρτας, είναι πως οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα από τη φύση τους. Η παρατεταμένη μοναξιά μπορεί τελικά να διαβρώσει το μυαλό.

Στην Ταρώ της Νέας Υόρκης, αυτός είναι ο άνθρωπος που έχει μάθει να είναι μόνος του μέσα σε ένα πλήθος εκατομμυρίων. Κατέχει γνήσια, μη διαφημισμένη σοφία. Αναζητά την κατανόηση αντί για το κύρος και γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ του να είσαι μόνος και του να νιώθεις μοναξιά. Είναι σε μεγάλο βαθμό απρόσβλητος από την κοινή γνώμη σε μια πόλη που κρατά τόσο έντονα το σκορ. Η σκιά είναι η διολίσθηση από τη μοναχικότητα στην αποξένωση. Είστε τόσο απορροφημένοι στη σκέψη σας που δεν ανοίγετε την πόρτα. Η αυτοανάλυση μετατρέπεται σε επανάληψη παλιών λαθών στις 3 τα ξημερώματα. Το βάθος εκτιμάται τόσο πολύ, που η ζεστή επιφάνεια της ζωής, τα σκαλιά της εισόδου, η ψιλοκουβέντα και το κοινό γεύμα, παραμελούνται.

Το αρχέτυπο έχει βρει μια δεύτερη ζωή στο διαδίκτυο ως «Λειτουργία Ερημίτη» («Hermit Mode») ή «Εποχή Ερημίτη». Είναι μια σκόπιμη περίοδος αποσύνδεσης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αποφυγής επιφανειακών εκδηλώσεων, προκειμένου να διοχετευτεί η ενέργεια στην ξεκούραση και τη δημιουργία. Οι σχολιαστές το θέτουν με ακρίβεια: αυτός είναι ένας απαραίτητος χειμώνας του δημιουργικού κύκλου. Είναι η ήσυχη φάση που πρέπει να προηγηθεί μιας επιστροφής στον κόσμο, περίπου όπως ο Brian Eno βασίστηκε σε βαθιές αποσύρσεις για να συνθέσει τους ambient δίσκους του.

Ο Ερημίτης σε διάφορες τράπουλες

Ταρώ της Μασσαλίας. Ο L'Ermite (Ερημίτης) είναι ένας ρυτιδιασμένος γέρος με ένα κόκκινο ραβδί και μια κόκκινη φλόγα στο φανάρι του. Αυτή η αναλαμπή του κόκκινου, το χρώμα της ζωτικότητας, δηλώνει ότι η εσωτερική του φωτιά καίει ακόμα κάτω από το αποτραβηγμένο εξωτερικό.

Crowley-Thoth. Ο Crowley αφαιρεί από τη φιγούρα σχεδόν κάθε ανθρώπινο στοιχείο. Ο δικός του Ερημίτης μεταφέρει ένα πολύπλευρο φανάρι που κλείνει μέσα του έναν μικρό ήλιο. Ένα ορφικό αυγό τυλιγμένο με ένα φίδι στηρίζεται μπροστά του, και ο Κέρβερος κάθεται στα πόδια του ως φύλακας του κάτω κόσμου του ασυνειδήτου. Ένα σπερματοζωάριο ανεβαίνει στο πόδι του. Είναι ο ακατέργαστος σπόρος της ζωής, που τον συνδέει με το εβραϊκό γράμμα Γιουντ, το χέρι και τον σπόρο όλων των γραμμάτων. Εδώ, ο Ερημίτης είναι ένας μάγος των σπόρων, που γνωρίζει ότι πρέπει να φυτευτούν στο σκοτάδι για να αναπτυχθούν.

Η Ταρώ της Νέας Υόρκης. Η τράπουλα διατηρεί το όνομα και το νόημα του Ερημίτη, αλλά τον μεταφέρει στον Μικρό Κόκκινο Φάρο κάτω από τη Γέφυρα George Washington. Η βουνοκορφή γίνεται ο μικρός κόκκινος πύργος. Το ανασηκωμένο φανάρι λάμπει στην πόρτα στο ύψος του προσώπου του, και ο φανός στην κορυφή του πύργου παίζει τον ρόλο του φωτός της RWS που λειτουργεί ως καθοδηγητικό άστρο. Ο γκρίζος μανδύας γίνεται μια ήρεμη μαύρη σιλουέτα. Είναι η απόσυρση από μια πόλη με εμμονή στην προβολή. Ο ορίζοντας του λιμανιού και ένα μακρινό Άγαλμα της Ελευθερίας οριοθετούν το απώτατο άκρο της μοναχικότητάς του.

Σε συνδυασμούς και πλαίσιο

Ο Ερημίτης τοποθετείται συχνά δίπλα στην Αρχιέρεια. Και οι δύο είναι κάρτες της σιωπής και της κρυφής γνώσης, και οι αρχάριοι τις μπερδεύουν. Όμως οι μέθοδοί τους είναι αντίθετες. Εκείνη λειτουργεί μέσω του υποσυνείδητου, του Νερού και της Σελήνης. Κρατά ήδη τις απαντήσεις μέσα της, μια παθητική γνώση που ρωτά γιατί συνεχίζετε να αμφισβητείτε όταν ήδη γνωρίζετε. Εκείνος λειτουργεί μέσω του συνειδητού νου, της Γης και του Ερμή. Πρέπει να αναζητήσει ενεργά την αλήθεια, περπατώντας το μονοπάτι και φωτίζοντάς το καθώς προχωρά.

Με τον Νεοφερμένο (τον Τρελό), το ζευγάρι μοιάζει με αντίφαση, αλλά καταλήγει σε σύνθεση. Ο Νεοφερμένος είναι το τυφλό άλμα των καθαρών δυνατοτήτων, ενώ ο Ερημίτης είναι η προσεκτική μελέτη κάθε βήματος. Μαζί, καλούν για τον μεθοδικό μύστη, κάποιον έτοιμο να πρωτοπορήσει σε κάτι τολμηρό κουβαλώντας παράλληλα σοφία που κερδήθηκε με κόπο. Στον έρωτα, αυτό μεταφράζεται ως ένα πραγματικό άλμα που πραγματοποιείται μόνο μετά τη μοναχική θεραπεία που εμποδίζει τα παλιά λάθη να επαναληφθούν. Αν εμφανιστούν ανεστραμμένες μαζί, προειδοποιούν για την παγίδα. Κρύβεστε στην απομόνωση για να αποφύγετε ένα νέο ξεκίνημα, ή πετάτε αυτή τη σοφία σε μια απερίσκεπτη παρόρμηση.

Μέσα στο ταξίδι του Ήρωα αυτής της τράπουλας, ο Ερημίτης είναι η απόσυρση που ακολουθεί τη δεξιοτεχνία. Η κάρτα Υπομονή & Θάρρος δίδαξε στον ταξιδιώτη να κρατά το χέρι του στη δική του χαίτη. Τώρα η ίδια ψυχή κατεβαίνει από το τρένο εξπρές και βυθίζεται στα δικά της βάθη για να συναντήσει τον Σοφό Γέροντα μέσα της. Η πόλη έχει σχεδιαστεί για να κρατά κάθε μάτι στραμμένο προς τα έξω: στον ορίζοντα, στη ροή των ειδήσεων, στην πόρτα του τρένου που κλείνει. Ενάντια σε όλα αυτά, η κάρτα τοποθετεί μια μικρή φιγούρα που κρατά μια λάμπα ψηλά, μπροστά στο πρόσωπό της. Ο ριζοσπαστικός της ισχυρισμός, που διατυπώνεται στο πιο πολυσύχναστο μέρος της γης, είναι πως έχετε ήδη το φως. Χρειάζεται απλώς να βγείτε από την κίνηση για αρκετό χρόνο, ώστε να το δείτε.

Σε ερώτηση με ευθύ ναι ή όχι, ο Ερημίτης απαντά «ίσως» ή «όχι ακόμα». Αποτελεί μια παύση που ζητά περισσότερη περισυλλογή πριν δεσμευτείτε.