Mga node & point
Hindi lahat sa isang tsart ay isang celestial body. Ilan sa mga madalas na basahing lugar ay purong geometry lamang: ang mga node kung saan tumatawid ang landas ng Buwan sa Araw upang gumawa ng eklipse, ang mga lot na kinalkula ng mga sinauna mula sa tatlong magkakaibang lugar, ang apogee kung saan ang Buwan ay lumalayo. Kahulugan nang walang masa, at sa kaso ng mga node, isang tradisyon na nagmula pa sa pagbabantay ng eklipse ng Babylon.
- 2
- node ng Buwan
- 18.6
- taon para sa isang nodal cycle
- 0
- kinakailangang masa
Ang mga point
Una ang mga lunar node, pagkatapos ay ang mga natuklasan at kinalkulang kasama nito. Bawat card ay nagsasaad kung ano ang point sa astronomiya bago ang kahulugan nito, dahil sa mga point, iisang kwento lamang ang mga ito.
Ang North Node
Kung saan tumatawid pahilaga ang landas ng Buwan sa ecliptic: ang ascending node, tagagawa ng eklipse, ang ulo ng dragon na lumalamon sa Araw. Binabasa ito ng modernong astrolohiya bilang gana at direksyon, ang hindi pamilyar na teritoryong hinihiling sa isang tao na pagbutihin; ang Rahu ng India ay ang mismong pagkagutom, makamundo at hindi napupunan.
Ang South Node
Ang descending na tawiran, palaging eksaktong nasa tapat ng North: ang buntot ng dragon. Sa modernong pagbasa, ito ang mga nakasanayan na, ang komportableng nakaraan na humahatak pabalik, isang regalo at bitag nang sabay; ang Ketu ng India ay ang naiwang walang ulo, nagbibigay ng moksha, pagtatakwil at kakaibang kaalaman. Isang axis, dalawang kagutuman.
Ang nodal cycle
Naglalakbay pabalik ang mga node sa zodiac, umiikot dito sa loob ng 18.6 na taon, at ang mga eklipse ay nangyayari lamang kapag nagtagpo ang Araw at Buwan malapit sa mga ito. Ang katotohanang ito ang nagtulak sa pagbabantay ng eklipse ng Babylon na naging Saros cycle. Ang nodal return malapit sa edad na 19, 37 at 56, at ang reversed half-return, ay nagtatakda ng panahon sa mga aral ng axis sa buong buhay.
Chiron
Isang maliit at nagyeyelong celestial body na umiikot sa pagitan ng Saturn at Uranus. Ipinangalan ito sa centaur na nagturo sa mga bayani at hindi mapagaling ang sarili niyang sugat. Ginamit ito agad sa astrolohiya pagkatapos matuklasan: ang lugar ng hindi mapagaling na sakit na nagiging kakayahan upang magpagaling ng iba. Ito ang pinakabagong point na may pinakamabilis lumagong canon.
Black Moon Lilith
Hindi isang celestial body kundi ang walang lamang pokus ng orbit ng Buwan, ang point kung saan pinakamalayo siya sa Mundo. Ipinangalan ito sa demonyo ng gabi na tumanggi sa mga patakaran ng Eden. Binabasa ito ng modernong astrolohiya bilang ang tinanggihan at ang hindi maamo: kung saan ang isang tsart ay hindi susunod, at kung ano ang halaga at kalayaan ng pagtigil sa pagsunod.
Ang Part of Fortune
Ang pangunahin sa mga sinaunang lot: Ascendant kasama ang Buwan na binawasan ng Araw, binabaligtad kapag gabi. Ipinapakita nito ang relasyon ng dalawang ilaw mula sa horizon. Binabasa ng mga Hellenistic na astrologo ang katawan, kabuhayan at kapalaran mula rito, at nagbibilang ng mga house mula sa lugar nito. Ang buong pamilya nito ng Arabic Parts ay kumakalkula ng kahulugan mula sa purong pagkakaayos.
Ang Vertex
Ang interseksyon ng ecliptic sa prime vertical sa kanluran, isang idinagdag noong ikadalawampung siglo. Binabasa ito bilang point ng nakatakdang engkwentro: mga pagkikita at pagbabago sa buhay na hindi pinlano ngunit hindi matatawag na aksidente. Ito ang hindi pinakatradisyunal na point, at ang madalas suriin ng mga modernong astrologo pagkatapos mangyari ang isang bagay.
Kahulugan nang walang masa
Ang lahat ng iba pa sa mga library na ito, bukod sa mga zodiac sign, ay celestial body: isang bato, isang bagyo ng gas, isang bituin. Kinokolekta ng pahinang ito ang mga kapangyarihang walang tiyak na lugar ng tsart, ang mga point: mga lokasyong kinalkula mula sa geometry sa halip na inokupahan ng matter. Tumatawid ang orbit ng Buwan sa landas ng Araw sa dalawang gumagalaw na point. Ang dulong pokus ng kanyang orbit ay ang pangatlo. Ipinakita ng mga sinauna ang distansya sa pagitan ng Araw at Buwan mula sa Ascendant upang gawin ang pang-apat. Nagbibigay pa ng mas marami ang sariling geometry ng lokal na kalangitan. Wala sa mga ito ang makikita gamit ang anumang teleskopyo, at ang ilan ay mas mataas pa sa mga nakikitang planeta sa kasanayan. Ang mga ito ang pinakadalisay na pagpapakita kung ano ang astrolohiya: isang sistema na nagbabasa ng pagkakaayos, hindi sangkap, at nakakahanap ng kahulugan sa pagkakaayos na ito.
Ang mga node: kung saan ipinanganak ang mga eklipse
Nakapahilig ang orbit ng Buwan nang limang degree sa ecliptic, kaya dalawang beses tumatawid ang kanyang landas sa Araw: umaakyat pahilaga sa ascending node, bumababa sa kabila. Palaging eksaktong magkatapat ang dalawang ito. Nangyayari lamang ang mga eklipse kapag nagtagpo ang Araw at Buwan malapit sa isang node. Ito ang dahilan kung bakit iginuhit ng tradisyon ang mga tawiran bilang isang dragon na lumalamon sa mga ilaw: ang Ulo at Buntot ng Dragon, caput at cauda draconis. Ipinapakita ng mga Babylonian na pahina ng compendium na ito kung saan unang sinubaybayan ang dragon na iyon. Ang pagbabantay ng eklipse at ang Saros cycle ay nodal na astronomiya sa ilalim ng ibang pangalan. Simula noon, ang bigat ng astrolohiya ng mga node ay naging bigat ng eklipse: ang axis kung saan pana-panahong sinisira ang mga ilaw ay nagdadala ng bigat ng kapalaran sa bawat tradisyon.
Ang nodal axis: gana at pamana
Binabasa ng modernong Kanluraning astrolohiya ang mga node bilang isang developmental axis. Minamarkahan ng North Node ang hindi pamilyar na teritoryo: kung saan gutom ang buhay ngunit walang kasanayan dito, ang direksyon ng paglago na pakiramdam ay isang pagsisikap at nagdudulot ng kahulugan. Minamarkahan ng South Node sa tapat ang mga nakasanayan na: mga libreng regalo na nabayaran na umano sa nakaraan, basahin man ito bilang karmic o bilang mismong pag-uugali, at ang komportableng bitag na dinedepensahan ng mga regalong ito. Palaging binabasa nang magkasama ang axis sa pamamagitan ng sign at pares ng house: ang isang Capricorn North Node sa ikasampung house ay tumutukoy sa isang buhay na hinila mula sa pribadong kaginhawahan patungo sa pampublikong responsibilidad. Ginawa itong sentro ng evolutionary astrology, na inilarawan sa modernong Kanluraning pahina. Hindi na kailangang paalalahanan ang Vedic astrology, dahil noon pa man ay tinatrato na nitong planeta ang mga node.
Rahu at Ketu
Sa Jyotisha, ang mga node ay hindi mga point kundi mga aninong planeta, graha na may buong katayuan, kasama ang mitolohiya na tumutugma rito. Pinugutan ng ulo ang demonyong Svarbhanu habang iniinom ang imortalidad ng mga diyos. Nabuhay siya bilang ulo at buntot, ang Rahu at Ketu. Ang Rahu ang ulo na walang hanggan ang pagkagutom dahil wala itong katawan na pupunuin. Ang Ketu ang katawan na walang ulo at samakatuwid ay walang gana kundi kakaibang paningin. Ipinapahiwatig ng Rahu ang makamundong pagnanasa, mga dayuhan, obsesyon, biglaang pag-angat. Ipinapahiwatig naman ng Ketu ang pagtatakwil, pagkawala na nagpapalaya, moksha at pagiging psychic. Pareho silang namumuno sa nakshatras, may hawak na mga dasha period ng labing-walo at pitong taon, at lumalamon sa mga luminary sa pamamagitan ng eklipse. Pinapanatili ng pagbasang Indian ang pinalambot ng modernong Kanluranin: ang mga node bilang mga literal na mangangain, gana at paghihiwalay bilang cosmic principles.
Chiron at ang mga natuklasang point
Natuklasan ang Chiron noong 1977 sa isang hindi matatag na orbit sa pagitan ng Saturn at Uranus. Pumasok ito halos agad sa astrolohiya. Tulad ng mga modernong planeta, binasa ang kahulugan nito mula sa pangalan, mitolohiya at oras nito. Ang centaur na Chiron, pinakamatalino sa kanyang uri, guro ng mga manggagamot at bayani, nasugatan nang walang lunas ngunit imortal, ay nagbigay sa point ng formula nito. Ang sugat na hindi nagsasara ay nagiging lugar kung saan nagpapagaling ng iba. Nakaposisyon sa pagitan ng mga pader ng Saturn at paglaya ng Uranus, binabasa ito bilang bisagra sa pagitan ng limitasyon at kalayaan. Mas malawak itong ginamit ng modernong kasanayan kaysa sa iba pang maliliit na celestial body. Ang sign at house nito ay karaniwan na ngayon sa mga tsart. Ang mga asteroid na diyosa gaya nina Ceres, Pallas, Juno at Vesta na may kwentong isinasalaysay sa modernong Kanluraning pahina ay mas malayo sa pangkalahatang paggamit.
Lilith: ang malayong dilim
Isang geometry na naman ang Black Moon Lilith. Ang orbit ng Buwan ay isang ellipse kung saan ang Mundo ay nasa isang pokus, at ang Lilith ang isa pang walang lamang pokus. Sa madaling salita, ito ang direksyon ng lunar apogee kung saan ang Buwan ay tumatakbo nang pinakamalayo at pinakamabagal. Nanggaling ang pangalan sa pigura ng gabi ng mga Hudyo, na sa medieval na alamat ay tumangging magpasakop sa Eden at umalis kaysa sumunod. Binabasa ng modernong astrolohiya ang point na ito bilang pagtanggi sa tsart lalo na simula noong dekada 1990. Ito ang lugar kung saan nabibigo ang pagsunod, kung saan ang pagnanasa at galit ay hindi nakikita, kung ano ang ipinatapon at nagbabalik nang may interes. Ito ang hindi pinakapamantasang point dito, kung saan nagkakaiba ang mean at true position nito, at isang asteroid na Lilith ang nakikipagkumpitensya para sa pangalan nito. Ito rin ang may pinakamaraming isyu, na marahil ay nararapat para sa posisyong pinangalanan nito.
Fortune at ang mga lot: sinaunang point-craft
Ang mga point ay hindi pampalipas-oras lamang ng mga moderno dahil matiyaga itong kinalkula ng mga sinauna. Ipinapakita ng mga Hellenistic na lot ang arc sa pagitan ng dalawang planeta mula sa Ascendant, na kalaunan ay tinawag na Arabic Parts. Kinukuha ng Part of Fortune ang arc mula Araw hanggang Buwan, binabaligtad para sa mga ipinanganak sa gabi, at minamarkahan kung saan nakakaapekto ang relasyon ng mga ilaw sa buhay, katawan, kabuhayan, kapalaran. Nagbibilang ang buong pamamaraan ng mga house mula sa Fortune bilang pangalawang Ascendant, at labing-isang karagdagang lot gaya ng Spirit, Eros, Necessity, at iba pa. Binuhay ang doktrina ng lot kasama ang tradisyunal na astrolohiya, at ito ang pinakamatibay na sagot sa kasaysayan sa anumang hinala na hindi seryoso ang mga kinalkulang point: minahal ito nang husto ng pinakamatematikong panahon ng tradisyon. Sa kabilang banda, tunay na moderno ang Vertex: ang kanlurang tawiran ng ecliptic sa prime vertical, na binabasa simula noong ikadalawampung siglo bilang lugar ng nakatakdang engkwentro. Ito ang lugar kung saan malimit itong ginagamit, at madalas na sinusuri sa pagbabalik-tanaw.
Paano gamitin ang library na ito
Isinasaad ng bawat card sa itaas kung ano ang isang point sa astronomiya at kung ano ang binabasa ng mga tradisyon mula rito. Papalalimin ng mga individual na pahina ang axis at ang mga kasama nito. Binabasa ang mga point tulad ng mga planeta gamit ang sign, house at aspect, ngunit sumasagot sila sa halip na kumilos. Ang isang point na in-aspect ng isang planeta ay kumukuha ng kulay ng planetang iyon. Ito ang dahilan kung bakit ang mga conjunction sa mga node, Chiron o Fortune ang nangunguna sa anumang pagbasa sa kanila. Ang mga node at point ay bahagi ng compendium ng Tarot Academy sa lahat ng limampu't dalawang wika.
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.