Peith
توس نرم، beithe bog
جایگزینی برای چیزی که پیشتر کارآمد بود
نگارههای اوگام با استاندارد یونیکد و از چپ به راست چیده شدهاند. بر روی سنگهای ایستاده، حروف از پایین به بالا در امتداد لبه سنگ امتداد مییابند، بنابراین این ردیف صرفا برای سهولت نمایش است نه یک بازنمایی دقیق.
- Sound
- p /p/
- موقعیت
- 26
- Group
- فرفدا (The forfeda)
- Root meaning
- یک Beithe تغییریافته؛ نام حرف شکل آن را توصیف میکند نه یک گیاه را
- Medieval tree gloss
- توس، ملایمشده (به ارث رسیده از Beithe و نه اختصاصیافته به طور مستقل)
- Unicode
- U+169A
- زمانبندی
- هیچ پاسخ سنتی بر جای نمانده است
- بله / خیر
- هیچ پاسخ سنتی بر جای نمانده است
مستقیم
- یک جایگزین
- بدل
- تلاش دوم
- شکلی نرمتر
- بازگرداندن آنچه حذف شده بود
- راهکار موقت
چرا وجود دارد
نشانه Peith واپسین حرف اوگام است و پیدایش آن برای گرهگشایی از دشواریای بود که الفبا خود برای خویشتن آفریده بود.
زبان ایرلندی در آغاز فاقد آوای /p/ بود، چرا که *p نیاهندواروپایی در زبانهای سلتی به کلی ناپدید گشته بود. هنگامی که زبان لاتین همراه با مسیحیت فرا رسید، واژگانی چون Patricius و pascha نیازمند نگارهای ناپیدا شدند. از این رو نشانه Pín برگرفته از واژه لاتین pinus ساخته شد.
سپس در سدههای میانه، کاتبان حروف فرفدا را در ردیف پنجم و آراستهای از مصوتهای مرکب بازچیدند. آنان ارزش آوایی /p/ را از Pín گرفتند، صدای io را بدان بخشیدند و نامش را به Ifín دگرگون ساختند.
این دگرگونی الفبا را بار دیگر از نگاشتن آوای P ناتوان ساخت.
بدینگونه بود که Peith آفریده شد. این حرف نگارهای دستکاریشده از Beithe، نخستین نشانه اوگام است و نامش beithe bog، یعنی توس نرم خوانده میشود. این نام ریشه گیاهشناسی ندارد: واژه bog به معنای نرم یا ملایم، دگرگونی خط را بازگو میکند، درست همانگونه که یک حروفنگار امروزی از قلمی گردشده یا نازکتر سخن میگوید. این در واقع Beithe ملایمشده است که کاری را به دوش میکشد که خودِ Beithe از انجام آن ناتوان بود.
آنچه بر جای مانده است
بسیار اندک، و این نوشته تنها از آن رو کوتاه است که هیچ سند تاریخی برای بسط دادن آن در دست نیست.
نشانه Peith هیچ کنینگی در Bríatharogam ندارد. سه فهرست سنتی کنینگها بیست حرف بنیادین را برمیشمارند و به فرفدا جز به ندرت اشارهای نمیکنند؛ این حرف پس از آن دوران پدیدار شد و هرگز در چرخه یادسپاری کهن جای نگرفت.
این نشانه در کتیبههای سنگی نیز هیچ پیشینهای ندارد. حرفی کاملاً وابسته به دستنوشتههاست و بر خلاف Ébad، هیچ عبارت ثابتی نیافت تا راهی به سنگهای افراشته بیابد.
ریشهشناسی مستقلی نیز ندارد: نامش صرفاً نشان میدهد که از کدام حرف برگرفته شده است.
تمامی پایههای استنادی همین است. هر معنای پیشگویانه قطعی برای Peith برساخته دوران نو است و بیشتر مجموعههای اوگام امروزی آن را نادیده میگیرند، که برای بیست و ششمین نشانه در الفبایی بیست و پنج حرفی گزینشی کاملاً پذیرفتنی است.
در تفسیر
چون هیچ سنتی به جا نمانده، هرگونه کاربردی برساخته جهان امروز است.
آنچه فراز و فرود تاریخی این نشانه بازگو میکند، جایگزینی ناگزیری است که بر اثر دگرگونی بیهوده تحمیل شد. سازوکاری به درستی کار میکرد. به سود نظمی ظاهری دگرگون شد. نیاز نخستین بیهیچ تغییری بازگشت و ناچار شدند راهکاری ثانویه بسازند تا کاری را انجام دهد که چاره اول پیشتر به انجام میرساند.
این وضعیتی آشنا در نهادها، روابط و برنامههای فردی است و هیچ نشانه دیگری در اوگام یا خطوط رونی ژرمنی آن را چنین رسا بیان نمیکند.
نام توس نرم معنایی دوم و ملایمتر نیز پیش مینهد: گونهای رامتر از چیزی موجود که برای برآوردن هدفی پدید آمده که نسخه اصلی توان انجامش را نداشت.
پرسشهای متداول
آخرین نوشتهها
حکمت باستانی کارتهای تاروت را کشف کنید و اسرار سفر معنوی خود را باز کنید. وبلاگ ما دروازه شما به درک نمادگرایی غنی، معانی و کاربردهای عملی خواندن تاروت است.